Στα βράχια οδηγείται η προσπάθεια του υπουργού Μετανάστευσης και… μάλλον περισσότερο Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, να ρίξει στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού, ισχυριζόμενος ότι στόχος του είναι η μείωση των ροών προς τη χώρα μας. Οχι από τις βάρκες που φτάνουν στη χώρα, όχι από το γεγονός ότι υποχωρεί στις εξαγγελίες του για τις ΜΚΟ, ούτε και από το ότι αναγκάζεται να μεταφέρει μετανάστες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου -τελευταία σε Σάμο και Μυτιλήνη- λόγω των ροών στην Κρήτη. Κυρίως ευθύνονται όσα βγαίνουν από τα χείλη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και του πρώην διευθυντή του γραφείου του Γρηγόρη Δημητριάδη και ξεκαθαρίζουν τις κυβερνητικές προθέσεις.
Δεν πάνε παρά λίγοι μήνες από όταν ο Θάνος Πλεύρης έκρουε δήθεν τον κώδωνα του κινδύνου για τις ροές Σομαλών από τη Λιβύη, κάνοντας λόγο για 3 εκατομμύρια Σουδανούς που έχουν εκτοπιστεί από την εστία τους και για 500.000 στη Λιβύη που τους χαρακτήρισε τους πλέον «επικίνδυνους», καθώς μοναδικός τους σκοπός είναι να βρουν δίοδο προς την Ευρώπη.
Αυτό όμως που ο Θάνος Πλεύρης παρουσίαζε ως «επικίνδυνο» ο πρωθυπουργός τις προηγούμενες ημέρες το παρουσίασε σχεδόν ως… ευλογία, εμφανιζόμενος ως παραπάνω από πρόθυμος να υποδεχθεί όσους διεκδικούν καθεστώς ασύλου. Οπως μάλιστα είπε με χαρακτηριστική άνεση, η χώρα διαθέτει επαρκείς θέσεις εργασίας. «Είμαστε ευτυχείς να τους καλωσορίσουμε. Μπορούν να έρθουν, μπορούν να μείνουν στην Ελλάδα. Εχουμε αρκετές θέσεις εργασίας. Υπάρχουν Σουδανοί που εργάζονται αυτή τη στιγμή στα χωράφια στην κεντρική Ελλάδα, όπου υπάρχει ανάγκη για εργατικό δυναμικό» είπε συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός από το συνέδριο του «Economist», στέλνοντας για… τσάι και συμπάθεια τον υπουργό του.
Το ενδιαφέρον είναι ότι στην ίδια ακριβώς γραμμή κινήθηκε στη συνέντευξή του και ο πρώην διευθυντής του γραφείου του Γρηγόρης Δημητριάδης, ο οποίος μας είπε περίπου ότι… εμείς φταίμε που έρχονται οι Σουδανοί και γι’ αυτό πρέπει να τους δεχτούμε, ενώ προηγουμένως είχε διευκρινίσει ότι οι μετανάστες είναι μία από τις λύσεις στο Δημογραφικό.
Πηγή: dimokratia.gr
Όταν οι κάτοικοι μια γεωγραφικής περιοχής που την έχουν ονομάσει κράτος είναι σε νάρκωση διάρκειας και δεν αντιδρά σε τίποτα είναι όλα λογικά ακόμα και αυτά που συμβαίνουν σε υποσαχάριες χώρες, μόνο που αυτές έχουν και ένα άλλοθι.
Οι κάτοικοι εδώ στον τόπο δεν αγαπούν αλλά ενστικτωδώς μισούν αυτό το μόρφωμα κρατικής οντότητας, δεν το ένιωσαν ποτέ δικό τους και ότι τούς προστατεύει. Ποιο πολύ το νοιώθουν σαν κατοχικό μηχανισμό και γι’αυτό τον λόγο η νομιμοποιημένη παρανομία στα πάντα είναι θεσμός. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα αναφορικά με την λέξη σύνολο ή συνολικό οικονομικό εθνικό κλπ συμφέρον Λουφάζουν όπως έκαναν και επι τουρκοκρατίας μέσα στα ευρύτερα σόγια ή φάρες ώστε να βρεθεί κάποιος σε θέση ευθύνης να τούς βολέψει κάπου στο κράτος όχι για να εργασθεί για το δημόσιο συμφέρον και πρόοδο αλλά τον ατομικό και μόνο πλουτισμό και φυσικά να εξυπηρετήσει όσο μπορεί την φάρα του. Οι φάρες λοιπόν είχαν την δύναμη τους στην αναξιοκρατία στην δουλοπρέπεια στους ανώτερους για το καλό του σογιου.
Η κληρονομική μεταπολιτευτική εναλλασσόμενη κατάληψη της εξουσίας εκεί έχει τις ρίζες. Όλων των κληρονομικό δικαίω πρωθυπουργών οι γεννήτορες τους ξεκίνησαν χωρίς δεύτερο παντελόνι βασιζόμενοι στην αναξιοκρατία στο ρουσφέτι την στενή και ευρεία έννοια της γάτας στην κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος στην ευρύτερη φάρα και σήμερα οι απόγονοι κυβερνήτες είναι ζαπλουτοι
Το ξέρουν λοιπόν το θέμα, βασικά το μόνο που ξέρουν, και δημιουργούν στρατούς προσωπικούς που τους ονομάζουν κομματικούς. Αναξιοκρατία νεποτισμός αντινατιβισμος διαφθορά τα βασικά χαρακτηριστικά του εδώ χώρου
Οι άξιοι που δεν εντάσσονται στο σύστημα της προσωπικής υποβάθμισης και αναξιοκρατίας φεύγουν διαρκώς να βρεθούν σε κράτη που τους σέβονται αξιολογούνται αξιοκρατικά και προοδεύουν σε όλα τα επίπεδα,
Και συσσωρεύεται προοδευτικά το σύνολο ατόμων που αποδέχονται αυτή την τριτοκοσμική κατάσταση.
Υποβάθμισης της έννοιας άνθρωπος