Του Χρήστου Μπολώση
Το καλοκαίρι μπήκε πια για τα καλά και μαζί του, στον γαλάζιο ουρανό της πατρίδας μας, ακούστηκαν οι γνώριμοι θόρυβοι των κινητήρων των πυροσβεστικών αεροσκαφών, διότι, παρά τις εξαγγελίες του αρμόδιου υπουργού (του κάθε υπουργού και των πρώην και του νυν και -δυστυχώς- και των επόμενων) περί ετοιμότητος κ.λπ., το σύνηθες καλοκαιρινό σόου επαναλαμβάνεται με θαυμαστή ακρίβεια.
Εκρήγνυται η πυρκαγιά, ακολουθούν τα γνωστά (πού είναι, τι καίει, πόσα εναέρια μέσα επιχειρούν και πόσα πεζοπόρα τμήματα, πόσο γρήγορα κινήθηκε ο κρατικός μηχανισμός κατά την κυβέρνηση και πόσο απαράδεκτα αργά για την αντιπολίτευση, 5-6 συνεντεύξεις αυτοπτών μαρτύρων κ.λπ.).
Ακόμα η γνωστή εικόνα των αρμοδίων, συνήθως αξύριστων τόσες μέρες όσες κρατάει και η πυρκαγιά, που λένε τα δικά τους.
Ομως ουδείς ρωτάει ουδένα τι έκανε για να προλάβει το κακό.
Είχε ετοιμάσει τα προβλεπόμενα σχέδια ο υπεύθυνος της Πολιτικής Προστασίας αντιδήμαρχος; Είχαν κοινοποιηθεί και δοκιμαστεί αυτά με τους εμπλεκομένους (Πυροσβεστική, Αστυνομία κ.λπ.); Τα είχαν ελέγξει αυτά οι Περιφέρειες;
Με δυο λόγια, είχε λειτουργήσει ο μηχανισμός που λέγεται «Πολιτική Προστασία;». Οι αντιδήμαρχοι δεν είναι για να ενημερώνουν πόσα σπίτια κάηκαν, αλλά τι μέτρα είχαν πάρει για να μην καούν.
Φυσικά, η λήψη μέτρων δεν σημαίνει αποκλεισμό των πυρκαγιών, σημαίνει όμως προετοιμασία για τη σωστή αντιμετώπιση.
