O Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να επανεξετάσει τον θεσμό της εβδομαδιαίας ανάρτησης για τα πεπραγμένα του. Τα γραπτά τον εκθέτουν ακόμα πιο πολύ από τον προφορικό λόγο. Αυτή την εβδομάδα επέλεξε να κουνήσει το δάχτυλο στην κοινωνία, ισχυριζόμενος ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει μπροστά «ακόμα κι αν κάποιοι αρνούνται να διδαχθούν από τα λάθη του παρελθόντος». Εκείνος, δηλαδή, είναι η πρόοδος και οι υπόλοιποι… καθυστερούν κι εκείνον και τη χώρα. Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, είναι πότε θα διδαχθεί ο ίδιος από το παρόν της δικής του αποτυχίας. Αντί για ουσιαστικές λύσεις απέναντι στην πρωτοφανή οικονομική εξαθλίωση των πολιτών, παρακολουθούμε ένα ρεσιτάλ επικοινωνιακών ακροβασιών και λεκτικών ωραιοποιήσεων που προκαλούν την κοινή λογική.
Σε μια αποθέωση πολιτικής υποκρισίας, ο πρωθυπουργός δήλωσε στην ανάρτησή του ότι «είχαμε τη δέσμευση της επιχειρηματικότητας». Αλήθεια, από πότε μια αφηρημένη έννοια, όπως η επιχειρηματικότητα, δύναται να δεσμεύεται; Πρόκειται για μια αξιοθρήνητη λεκτική αλχημεία, που επιστρατεύεται με μοναδικό σκοπό να κρύψει την απόλυτη κυβερνητική απραξία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν τολμάει καν να κατονομάσει τις συγκεκριμένες φίρμες των πολυεθνικών κολοσσών και των μεγάλων αλυσίδων σούπερ μάρκετ που υποτίθεται ότι «δεσμεύτηκαν» να μην προχωρήσουν σε νέες αυξήσεις. Επιλέγει την ανωνυμία των προστατευομένων του Μαξίμου, την ώρα που τα νοικοκυριά αδυνατούν να καλύψουν τα βασικά είδη διαβίωσης.
Αποτελεί πραγματική κατάντια για την Ελλάδα να διαθέτει έναν πρωθυπουργό που εμφανίζεται δημόσια και καμαρώνει επειδή απέσπασε μια απλή προφορική υπόσχεση. Μια «υπόσχεση» από εκείνους ακριβώς που, με τις ευλογίες της κυβέρνησης, ξεζουμίζουν χωρίς έλεος τους Έλληνες με την ανεξέλεγκτη ακρίβεια και την αισχροκέρδεια.
Η κρατική παρέμβαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι δηλώσεις, φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και αναρτήσεις χωρίς περιεχόμενο, ενώ οι έλεγχοι στην αγορά αποτελούν προσχηματικά επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Η κοινωνία, όμως, που έχει ναυαγήσει σ’ έναν ωκεανό ακρίβειας, δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα με ανέξοδες δεσμεύσεις και αόριστες υποσχέσεις. Έχει ανάγκη από μια κανονική κυβέρνηση που θα ασκεί πολιτική υπέρ των πολλών και όχι για λογαριασμό των λίγων.
Πηγή: dimokratia.gr
Ο λογογράφος του Μησοτάκη, ο Βλαστάρης, πρώην μαχητικός κνίτης, σκληρός συνδικαλιστής της Πανσπουδαστικής στο Πολιτικό της Νομικής και για 20 χρόνια διευθυντής της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», ξέρει τι σημαίνει η λέξη επιχειρηματικότητα;
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, από ποιος του γράφει τα κείμενα και αν αυτός έχει οποιαδήποτε σχέση με την φιλελεύθερη οικονομία της αγοράς. Από φανατικός Κνίτης, οπαδός της ελεύθερης αγοράς δεν γίνεσαι…
Ο φιλελεύθερος, ο διεθνιστής Μητσοτάκης, αυτός που απεχθάνεται τις αξίες της οικογένειας, της θρησκείας, του έθνους ( μας είπε έθνος 200 ετών) και του κράτους ως οντότητα, μας κουνά το δάκτυλο.
Θέτει τα συμφέροντα των εταιριών ( πχ της οικογένειας του σκυφτού υπουργού του) απέναντι στην εθνική κυριαρχία και τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Βήματα πίσω στην προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, άλματα εμπρός στις παραχωρήσεις, υπό το πρίσμα του κατεναυσμού και κατόπιν οδηγιών του.
Δέσμευση ανάπτυξης επιχειρηματικότητας υπήρξε, όχι βέβαια υπέρ της ελληνικής οικονομίες, αλλά υπέρ των ξένων κολοσσών και μερικών ντόπιων ολιγαρχών.
Φαγώθηκαν τα ευρωπαϊκά χρήματα, δεν μπήκε όμως τίποτα στην ελληνική οικονομία, ο πολλαπλασιαστής δεν παρήγαγε πλούτο στην ελληνική οικονομία, για την ακρίβεια εκεί δεν έπεσε δεκάρα τσακιστή.
Γέμισαν τη χώρα με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά, έταξαν φτηνό ρεύμα για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, εισπράξαμε τριπλασιασμό της κιλοβατώρας και κατακρίμνηση της ανταγωνιστικότητας.
Όμως οι σύμμαχοι μας κάνουν μπίζνες με πωλήσεις συστημάτων ΑΠΕ και αρπαγής παραγόμενης ενέργειας.
Μας δουλεύουν, εδώ έστησαν φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες, ενώ στη Βουλγαρία συστήματα αποθήκευσης, οπότε κανένας δεν απέκτησε επάρκεια.
Δυστυχώς, ενδιάμεσος για την καταστροφή μας ήταν η οικογένεια που κυβερνά.
Αυτή λοιπόν είναι η επιχειρηματικότητα που προωθεί ο πρωθυπουργός ή μήπως οι αναθέσεις σε κολλητούς ;
Μήπως επιχειρηματικότητα εξυπηρετήθηκε με την απαγόρευση να έλθουν 1.5 εκ Ρώσοι τουρίστες υψηλού εισοδηματικού επιπέδου;
Μήπως συμβολή του στην επιχειρηματικότητα η απαγόρευση του λιγνίτη, η απαγόρευση της φτηνής ρωσικής ενέργειας και αντικατάσταση της με τετραπλάσιας τιμής αντίστοιχης αμερικανικής ;
Μήπως τόνωση της επιχειρηματικότητας ήταν τα λουκέτα με το πρόσχημα του Covid που επέβαλε στην αγορά, κακώς σύμφωνα με το αποτέλεσμα.
Τα προσωρινά λουκέτα, διέλυσαν την ρευστότητα, οπότε έγιναν και οριστικά.
Φτώχεια έφερε ο κ Μητσοτάκης, πήγε την Ελλάδα αιώνες πίσω.
Πρέπει να λογοδοτήσει, όχι βέβαια να ξανακυβερνήσει.
.