Του Μανώλη Κοττάκη
H Ν.Δ. εξοργίστηκε από τις δολοφονικές επιθέσεις στις οικίες τριών μεσαίων στελεχών της στη Θεσσαλονίκη και δικαίως ήγειρε το θέμα της δημόσιας ασφάλειας. Αλλά σε ποιον το ήγειρε; Στον εαυτό της; Διότι, αν δεν το έχει καταλάβει, αυτή κυβερνά τα τελευταία επτά χρόνια. Αν αλωνίζουν οι γκαζάκηδες, επί των ημερών της αλωνίζουν. Αν κάνει παρέλαση ο Ρουβίκωνας, πάλι επί των ημερών της και με αφορμές που παράγει η πολιτική της παρελαύνει. Πρέπει, λοιπόν, εδώ να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, καθώς, ευρισκόμενοι στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, πρέπει να ειπωθούν μερικές άβολες αλήθειες. Αντιληπτή η αγωνία να αξιοποιηθεί επικοινωνιακά το γεγονός για να βελτιωθεί η συσπείρωση της Ν.Δ. που βρίσκεται σήμερα στο 51% μόλις (μάλλον πενιχρά τα αποτελέσματα της συγκέντρωσης έξω από το Ιπποκράτειο την Πέμπτη), αλλά οι κραυγές και ο φανατισμός σκεπάζουν την ουσία.
Διάβασα μετά προσοχής την ενημέρωση που έκανε στους πολιτικούς συντάκτες στο όνομα του πρωθυπουργού ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε κατάπληξη ήταν η παντελής απουσία αναφοράς του στις επιθέσεις που δέχθηκαν μεταξύ 2020 και 2026 οι βουλευτές Θεσσαλονίκης Στράτος Σιμόπουλος, Κώστας Γκιουλέκας, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, Άννα Ευθυμίου και Έλενα Ράπτη.
Γιατί μήπως; Επειδή επί έξι ολόκληρα χρόνια δεν συνελήφθη ούτε ένας «μπαχαλάκιας» που τόλμησε να βάλει γκαζάκι και να προκαλέσει υλικές ζημιές σε γραφείο εκλεγμένου βουλευτή του Κοινοβουλίου; Ποιος νόμος και ποια τάξη, λοιπόν; Η πραγματικότης είναι ότι η Ν.Δ. έφτιαξε έναν αποτελεσματικό μηχανισμό υποκλοπών για να παρακολουθεί τους βουλευτές και τους υπουργούς της, για να διαπιστώνει ο ανασφαλής το loyalty (ειδικώς σε θέματα συνδεόμενα με «λεφτά» αισθήματα), αλλά υπήρξε ανίκανη να φτιάξει έναν μηχανισμό για να προστατέψει από το κοινό έγκλημα τους βουλευτές της.
Και θυμήθηκε επ’ ευκαιρία της πορείας του Ρουβίκωνα με ακάλυπτα πρόσωπα, χωρίς κουκούλες, κατά του Ισραήλ να εξαγγείλει μέσω του υπουργού Δικαιοσύνης την «ενοποίηση των δικογραφιών» για τη συγκεκριμένη οργάνωση. Τώρα; Νωρίς το θυμήθηκαν. Και περιμένουν με φράσεις του τύπου «πρέπει να πάνε όλοι φυλακή» που ακούστηκαν στην ενημέρωση και για «αλήτες» να αποσείσουν τις ευθύνες τους που δεν έκαναν μέχρι τώρα τίποτε;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ταύτισε την Αριστερά με την τρομοκρατία με το επιχείρημα ότι «βασικά της στελέχη πήγαν μάρτυρες σε δίκες τρομοκρατίας» για να υπερασπιστούν δολοφόνους ακόμη και νέων ανθρώπων. Αληθές. Με τη διαφορά ότι και νεοδημοκράτες βουλευτές πήγαν μάρτυρες κατ’ εντολήν του πρωθυπουργού σε δίκες για να καταθέσουν υπέρ πολιτικών που καταδικάστηκαν για παιδεραστία. Για ένα εξίσου ειδεχθές έγκλημα. Με αυτή τη λογική, τι θα έπρεπε να κάνουμε; Να ταυτίσουμε μια ιστορική παράταξη όπως η Ν.Δ. με το συγκεκριμένο αδίκημα όπως ανοήτως κάνουν οι αντίπαλοι της; Μακριά από εμάς. Γενίκευσις αρχή φασισμού. Η Δεξιά με την οποία μεγαλώσαμε είχε ήθος.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε επίσης την Αριστερά ότι σπεύδει να υπερασπιστεί δολοφόνους. Με βάση την ίδια λογική, μπορεί κανείς να μας πει γιατί δεν συνελήφθησαν και δεν καταδικάστηκαν οι δολοφόνοι δημοσιογράφου που έχασε τη ζωή του επί αυτής της περιόδου; Μπορεί να μας πει κανείς γιατί στο παρελθόν κρατικοί αξιωματούχοι καλούσαν Γενικές Γραμματείες με αίτημα να παρεμβαίνουν μέσα στο σωφρονιστικό σύστημα υπέρ της βελτίωσης των συνθηκών κράτησης κατηγορουμένων που διώκονταν για δολοφονίες; Αν η Αριστερά επέδειξε μέριμνα για την τρομοκρατία, κάκιστα, η ακροκεντρώα Ν.Δ. επέδειξε μέριμνα για συγκεκριμένες συνιστώσες του σκότους. Κάκιστα επίσης. Και αν η κυβέρνηση ψηφίσει στη «ζούλα» και την τροπολογία για την αθώωση καταδικασμένων για τις υποκλοπές, θα έχει κάνει το απόλυτο τζακ-ποτ. Ριφιφί στον νόμο και στο Σύνταγμα.
Κάτι τελευταίο. Έφθασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να ανακαλέσει στην εθνική μνήμη τα γεγονότα του 2008 μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, τύποις για να κάνει αυτοκριτική ως Ν.Δ., στην ουσία όμως για να επιρρίψει ευθύνες στον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Προκόπη Παυλόπουλο. Και τούτο επειδή ο Παυλόπουλος μαζί με τον Καραμανλή απέρριψε τότε τις εισηγήσεις να κατεβάσει τον Στρατό στο Σύνταγμα και απέφυγε πάση θυσία την έξωθεν παγίδα για δεύτερο νεκρό και αιματοκύλισμα.
Πέραν του γεγονότος ότι ο Σκυφτούλης δήλωσε αργότερα στο «Πρώτο Θέμα» ότι η αστική τάξη πρέπει να ανάψει ένα κερί στον Παυλόπουλο που δεν έπεσε στην παγίδα του σερίφη που θα αναλάμβανε την ευθύνη του αιματοκυλίσματος, πέραν του ότι και αυτή η κυβέρνηση εφάρμοσε το δόγμα Παυλόπουλου στις πυρκαγιές (προηγείται η ανθρώπινη ζωή, έπονται οι περιουσίες), υπάρχει ένα ερώτημα:
Δεν γνωρίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ότι οι εισαγόμενοι αλλοδαποί διαδηλωτές, σύμφωνα με εκθέσεις αρμοδίων υπηρεσιών που αποκαλύπτω στο βιβλίο μου «Απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή», είχαν ως στόχο το αίμα και την πτώση της κυβέρνησης; Δεν γνωρίζει ότι οι συγκεκριμένες διαδηλώσεις δεν ήταν ένα απλό ζήτημα ασφάλειας και δημόσιας τάξης αλλά ζήτημα προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος και «αποστέρησης του πρωθυπουργού από την εξουσία του» σύμφωνα με τα οριζόμενα στο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών για την «Πυθία»;
Πόσο ανόητοι και εμπαθείς πρέπει να είναι κάποιοι για να συγκρίνουν την επταετή αποτυχία τους, για τη σύλληψη των μπαχαλάκηδων που έβαζαν γκαζάκια σε βουλευτές της Ν.Δ. με μια συγκλονιστικής σημασίας εθνική υπόθεση που μεταμφιέστηκε σε αυθόρμητη διαδήλωση;
Και κάτι ακόμη.
Η Ν.Δ. κατάφερε και διέλυσε τις καταλήψεις σε διάφορα δημόσια κτίρια και πανεπιστήμια αυτή την επταετία και της αξίζουν συγχαρητήρια γι’ αυτό. Αυτή είναι η μόνη μετρήσιμη επιτυχία της όμως. Γιατί κατά τα λοιπά το οργανωμένο έγκλημα και η μαφία οργιάζουν. Ενώ η Βουλή κατακλύζεται με δικογραφίες για «εγκληματικές οργανώσεις» χωρίς να ντρέπεται κανένας για τα ονόματα που περιλαμβάνονται σε αυτές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι απέτυχε σε ζητήματα δημόσιας τάξης – τρομοκρατίας και ψήφισε τον Ποινικό Κώδικα – σκάνδαλο με την αποχή της Ν.Δ., αλλά και το κυβερνών κόμμα δεν πήγε πίσω όλα αυτά τα χρόνια.
Και απ’ ό,τι φαίνεται έχει μπροστά της πεδίο δόξης λαμπρόν αν ισχύει η πληροφορία ότι ο γίγας Βορίδης, ζηλώσας τη δόξα Παρασκευόπουλου, εισηγείται να ψηφιστεί τροπολογία για να μη φυλακίζονται τα πλημμελήματα ώστε να γλιτώσουν από τον Ισραηλινό.
