Του Χρήστου Μπολώση
Μετά μας λένε ότι γκρινιάζουμε με την κυβέρνηση και δεν βρίσκουμε τίποτα καλό σ’ αυτήν.
Ουδείς όμως σκέφτεται τι κάνει η κυβέρνηση για να μας πείσει ότι χωρίς αυτήν θα βουλιάξει η Ελλάδα.
Εξηγούμαστε.
Παίζει η ΑΕΚ στις Σέρρες και από μία πλευρά όπου κάθονταν φίλαθλοι, κατά τεκμήριο φίλοι της ΑΕΚ (δεν το γράφουν και στο κούτελό τους), μετά το τέλος του αγώνα εκτοξεύεται μία φωτοβολίδα.
Η απόφαση βγαίνει αμέσως και είναι κεραυνός, καθόσον η κυβέρνησή μας δεν σηκώνει πολλά πολλά: Δύο αγωνιστικές χωρίς φιλάθλους το γήπεδο της ΑΕΚ.
Από την άλλη, μετατρέπεται το ΣΕΦ σε βόθρο για τον οποίο απαιτούνται δεκάδες «Αχόρταγοι» να τον καθαρίσουν από τα υβριστικά συνθήματα και τις πεζοδρομιακές χειρονομίες, και ο κ. Βρούτσης, υπουργός επί των αθλητικών πραγμάτων, αστράφτει και βροντά: «Να έρθουν όλοι ενώπιόν μου».
Οι «όλοι», όμως, δεν έρχονται όπως θέλει ο κ. Βρούτσης, αλλά όπως θέλουν αυτοί. Δηλαδή χωριστά.
Ο κ. Βρούτσης, με ζηλευτή αποφασιστικότητα, το… καταπίνει. Συζητά μαζί τους και συμπεραίνει ότι δεν έγινε και τίποτα και αποφασίζει να συνεχιστεί κανονικά αυτό που λέγεται πρωτάθλημα μπάσκετ.
Η κυβέρνηση προφανώς θεωρεί ότι τα εμετικά συνθήματα επισύρουν ποινές μόνο όταν απευθύνονται στον κ. πρωθυπουργό ή αναφέρονται στην τραγωδία των Τεμπών ή όταν τα φωνάζουν οπαδοί του Άρη Βοσκοτοπίου, οπότε τότε οι ποινές είναι εξοντωτικές.
Αυτό θα πει πυγμή…
