Του Μανώλη Κοττάκη
Ο πρόεδρος Ερντογάν καμάρωνε προχθές μιλώντας σε βουλευτές του ότι κατά την υποδοχή των ηγετών των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ στο Λευκό Παλάτι στην Άγκυρα ακούστηκε από την μπάντα «Μεντέρ»… «ο ήχος των οθωμανικών σπαθιών στο πεδίο των μαχών». Είναι η μπάντα ενώπιον της οποίας διήλθε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, χαμογελώντας ηλίθια, χωρίς να γνωρίζει τι παιανίζει.
Το πρόβλημα σε σύγκριση με το παρελθόν είναι ότι η Νέα Οθωμανία κερδίζει στο πεδίο των μαχών χωρίς σπαθιά. Και σε ό,τι μας αφορά, υπάρχουν δύο κορυφαία παραδείγματα της περιόδου αυτής: οι εξελίξεις στη Μονή του Σινά και στο Κυπριακό, που αποδεικνύουν ότι ο Ελληνισμός χάνει έδαφος στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής χωρίς να πέφτει κανονιά.
Δεν ξέρουμε πόσα από τα έργα του θα προλάβει να «γευτεί» ως πρωθυπουργός ο κ. Μητσοτάκης για να νιώσει την ντροπή ή θα αποδράσει συντόμως για να δώσει τον μουτζούρη στον επόμενο, αλλά οι αρνητικές εξελίξεις για τις οποίες έχουμε ξελαρυγγιαστεί προετοιμάζονται τα τελευταία τρία χρόνια.
Αυτές τις μέρες δεν πάνε καλά τα πράγματα στις σχέσεις μας με την Αίγυπτο. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γκιουλέρ υποδέχεται στην Άγκυρα τον Αιγύπτιο ομόλογό του, ενώ μόλις πριν από λίγα χρόνια ο πρόεδρος Ερντογάν εξαπέλυε ευθεία επίθεση στον πρόεδρο Σίσι για τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.
Πώς ήρθαν κοντά οι Αιγύπτιοι με τους Τούρκους και πώς απομακρύνθηκαν από εμάς; Συνδέεται και η υπόθεση του Σινά;
Έγκυροι διπλωματικοί παράγοντες απαντούν πως «φταίμε κι εμείς» και ότι οι εξελίξεις στο Σινά τον Μάιο του 2025 ήταν το πρώτο σύμπτωμα επιδείνωσης των ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων: Το Κάιρο, θυμωμένο από τις «γλύκες» που κάναμε με τους Τούρκους χωρίς να το ενημερώνουμε, αξιοποίησε το θέμα της μονής για να μας τιμωρήσει για τη συνολική εξωτερική πολιτική.
Πώς συνέβη αυτό;
Όταν υπογράψαμε τη συνθήκη μερικής οριοθέτησης της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με την Αίγυπτο, δεσμευτήκαμε πως, αν προχωρήσουμε και στη συνολική οριοθέτηση, τότε, εφόσον αυτή αφορά εμάς και τους Αιγυπτίους, εμείς θα ενημερώνουμε τους Τούρκους και αν αφορά τους Τούρκους, θα ενημερώνουμε τους Αιγυπτίους.
Εγκαθιδρύθηκε δηλαδή σε συγκεκριμένο άρθρο με αυτή τη συμφωνία μία τριγωνική σχέση, η οποία στην πράξη εξελίχθηκε σε ένα ενδιαφέρον δόγμα. Κάθε φορά που ο υπουργός των Εξωτερικών συνομιλούσε με τους Τούρκους, ειδοποιούσε τους Αιγυπτίους τηλεφωνικώς για τις επικείμενες συναντήσεις και την επομένη τους έκανε και ενημέρωση εκ του σύνεγγυς. Το ίδιο έκαναν και αυτοί.
Δυστυχώς από το 2023 και μετά σταδιακά οι δεσμοί εμπιστοσύνης και αλληλοενημέρωσης με τους Αιγυπτίους ατόνησαν! Λόγω της Συνθήκης Ειρήνης και Φιλίας με τους Τούρκους και της πολιτικής των «ήρεμων νερών» τους γράψαμε στα παλιά μας τα παπούτσια και δεν τους ενημερώναμε, όπως έκανε σταθερά ο Δένδιας με τον ομόλογό του Σούκρι εκείνη την εποχή. Ο θυμός των Αιγυπτίων ξέσπασε στο Σινά.
Γι’ αυτό χάνουμε σήμερα το Σινά. Γιατί θεωρήσαμε σημαντικότερη από τα πνευματικά σύνορα του Ελληνισμού μια πρόσκαιρη προσέγγιση με τους Τούρκους στη βάση μιας ανόητης συνθήκης από την οποία στρατηγικά σήμερα βγαίνουν κερδισμένοι οι γείτονες και όχι εμείς όπως κομπάζουμε επειδή προλάβαμε να αναδιοργανώσουμε κάπως τις Ένοπλες Δυνάμεις στο διάστημα αυτό.
Η κυριότητα στο Σινά χάθηκε μολονότι ήταν αντικείμενο της διαπραγμάτευσης του εξωδικαστικού συμβιβασμού που συζητούνταν τον Μάιο του 2025. Σήμερα που μιλάμε γίνεται απευθείας διαπραγμάτευση μεταξύ της μονής και του αιγυπτιακού δημοσίου με την κυβέρνηση σε ρόλο μεσολαβητή αλλά από θέση μειονεξίας. Το καλύτερο που μας δίνουν είναι η νομή και η κατοχή των θρησκευτικών μνημείων του Σινά για αόριστη διάρκεια χωρίς υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης εκ μέρους μας.
Μόνο που η νομή και η κατοχή είναι δικαίωμα του ιδιοκτήτη κυρίου και από εκείνον εξαρτάται για πόσο θα μας την παραχωρεί, όχι από τα κείμενα. Είναι πραγματικά ντροπή.
Και γι’ αυτό σε ό,τι μας αφορά αρνούμαι να συμπράξω στην ανακίνηση της εσωστρέφειας γύρω από τη μονή με τη δημοσίευση κειμένων και επιστολών ανθρώπων που συνέπραξαν στις εξελίξεις και έχουν μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ευθύνης για όλα όσα συνέβησαν ανεξάρτητα από τις καλές τους προθέσεις.
Ασύλληπτης αξίας κειμήλια που υπάρχουν μέσα στη μονή, όπως εικόνες του πέμπτου αιώνα, και δεν έχουν κατοχυρωμένη την κυριότητα κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να αποτελέσουν εκθέματα στα αρχαιολογικά μουσεία της Αιγύπτου, μακριά από τη μονή. Ωραία τα κατάφερε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Έχει τις ευθύνες της μεν η αδελφότητα, αλλά οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι κολοσσιαίες.
Κολοσσιαίες είναι οι ευθύνες της και για το Κυπριακό, καθώς το προωθούμενο σχέδιο του ΟΗΕ ουσιαστικά είναι πιο κοντά στις τουρκικές θέσεις για συνομοσπονδία άρα και για συνδιοίκηση της νήσου. Με δικαίωμα βέτο Τουρκοκυπρίων υπουργών μέσα στο υπουργικό συμβούλιο. Και βεβαίως με τη δυνατότητα, εφόσον προχωρήσει το σχέδιο, να μπει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της εναλλασσόμενης (και τουρκοκυπριακής) προεδρίας και να αποκτήσει και βέτο στη σύνοδο κορυφής.
Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι μεγάλη απογοήτευση όλα όσα συμβαίνουν, καθώς γυρίζουν αιώνες πίσω τον Ελληνισμό.
Το ρολόι της Ιστορίας λειτουργεί πλέον ανάποδα για εμάς.
Τώρα κοιμόμαστε, θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα το συνειδητοποιήσουμε.
τα πολλά κολλητηλίκια με το ισραήλ αυτό το αποτέλεσμα έχουν.