Μια κοινωνία χωρίς σαφείς κανόνες, χωρίς κοινή ιστορική μνήμη και χωρίς εμπιστοσύνη στο μέλλον δεν γίνεται πιο ελεύθερη, αλλά αυταρχική
Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*
Ο Σουηδός Chistian Zodig, 32 ετών, δολοφονήθηκε από μετανάστη παρακολουθώντας ποδοσφαιρικό αγώνα στην Κοπεγχάγη. Δύο κοριτσάκια δεν θα ξαναδούν τον προστάτη τους. Η παράλογη εκτέλεση έρχεται να προστεθεί στις εκατοντάδες δολοφονίες γηγενών Ευρωπαίων από μετανάστες, για τις οποίες δεν θα μάθετε ούτε θα ακούσετε ποτέ.
Στην Ελλάδα ο Καντάρης που δολοφονήθηκε από Αφγανούς την ημέρα της γέννησης του παιδιού του δεν άφησε δύο παιδιά ορφανά, άφησε τέσσερα και μετά ξεχάστηκε. Γιατί λοιπόν υπάρχουν διαρκή εγκλήματα που αποκτούν τεράστια δημοσιότητα και άλλα που εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως από τη δημόσια συζήτηση; Οταν ένας πολίτης δολοφονείται, όταν μια οικογένεια διαλύεται και παιδιά μένουν χωρίς γονείς, η κοινωνία οφείλει να απαιτεί αλήθεια, δικαιοσύνη και ασφάλεια, ανεξάρτητα από την καταγωγή του θύματος ή του δράστη. Το ζήτημα δεν είναι να μετατραπεί η εγκληματικότητα σε φυλετικό πόλεμο. Το πρόβλημα είναι ανεξέλεγκτη μετανάστευση, αποτυχημένη ένταξη, γκέτο, παραβατικότητα, θρησκευτικός εξτρεμισμός, υποβάθμιση των πόλεων και διάλυση της κοινωνικής συνοχής. Οποιος θέτει αυτά τα ερωτήματα βαφτίζεται «ακροδεξιός» και «εχθρός της δημοκρατίας».
Πρόκειται για πολιτική υποκρισία . Αντί να απαντήσουν γιατί οι γειτονιές έχουν γίνει αφιλόξενες για τις οικογένειες, γιατί η ασφάλεια υποχωρεί, γιατί οι Ευρωπαίοι αδυνατούν να κάνουν παιδιά και να αποκτήσουν σπίτι, οι κυβερνήσεις επιχειρούν να ποινικοποιήσουν τη συζήτηση. Η Ευρώπη και η Ελλάδα απειλούνται επειδή οι ηγεσίες της έπαψαν να πιστεύουν ότι τα σύνορα, η ασφάλεια, η κοινή γλώσσα, η παιδεία, η εργασία και η πολιτισμική συνέχεια αποτελούν θεμέλια μίας ευνομούμενης δημοκρατίας. Μια κοινωνία χωρίς σαφείς κανόνες, χωρίς κοινή ιστορική μνήμη και χωρίς εμπιστοσύνη στο μέλλον δεν γίνεται πιο ελεύθερη.
Γίνεται πιο αυταρχική. Σε προηγούμενο άρθρο με τίτλο «Cui bono?» τέθηκε το ουσιώδες ερώτημα: «Ποιος κερδίζει από τη λαθρομετανάστευση;» Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Κερδίζουν εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να μετατρέπουν την εργασία σε φθηνό και αναλώσιμο κόστος, να υποκαθιστούν την κοινωνική πολιτική με επιδόματα και να αποφεύγουν την ευθύνη για τις συνέπειες των αποφάσεών τους, δηλαδή η ελίτ και οι πολιτικοί. Η ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων καταρρέει από οικονομική εξάντληση, κοινωνική ανισότητα, διαφθορά, δημογραφική αδυναμία και από μια πολιτική ηγεσία που βλέπει την Ενωση ως μηχανισμό ιδιωτικού πλουτισμού.
Σήμερα η ευρωπαϊκή μεσαία τάξη φορολογείται υπερβολικά, στεγάζεται ακριβά, εργάζεται με ανασφάλεια και βλέπει τα παιδιά της να έχουν λιγότερες ευκαιρίες από εκείνες που είχε η ίδια. Οι πόλεις μετατρέπονται σε τόπους επιτήρησης, φόβου και απομόνωσης. Η παιδεία υποχωρεί, η αισθητική εγκαταλείπεται, η κοινωνική άνοδος γίνεται εξαίρεση μόνο για πολιτικούς εξουσίας και η εξάρτηση από επιδόματα παρουσιάζεται ως πρόοδος. Αυτό είναι πρεκαριοποίηση, εξαθλίωση. Οταν οι πολίτες παύουν να αισθάνονται ότι το κράτος τούς προστατεύει, τότε το κενό θα καλυφθεί από ισχυρότερες και συχνά πιο επιθετικές μορφές συλλογικής ταυτότητας, όπως το Ισλάμ, ή εθνοτικές συμμορίες.
Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια καθαρή επιλογή. Είτε θα ανακτήσει την έννοια του έθνους-κράτους με σύνορα, νόμους, ασφάλεια, ισονομία και πολιτισμική αυτοπεποίθηση είτε θα συνεχίσει να διολισθαίνει σε μια κοινωνία κατακερματισμένη, φοβική και εξαρτημένη από μια υπερεθνική γραφειοκρατία που δεν λογοδοτεί σε κανέναν. Το έθνος-κράτος δεν είναι εχθρός της δημοκρατίας. Είναι η πολιτική μορφή μέσα στην οποία η δημοκρατία μπορεί να έχει λαό, ευθύνη και λογοδοσία, διαφορετικά η ελευθερία καταλήγει έρμαιο της δικτατορίας των πολιτικών. Και χωρίς ασφάλεια, παιδεία, εργασία και οικογένεια καμία κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με συνθήματα «προόδου» και μητσοτακικού «αντινατιβισμού» και «συμπερίληψης». Η επιλογή λοιπόν δεν είναι ανάμεσα στην «ανεκτικότητα» και στο «μίσος». Είναι ανάμεσα σε μια Ευρώπη που θα προστατεύει τους πολίτες της και σε μια Ευρώπη όπου η τάξη των πολιτικών και η ελίτ θα συνεχίζουν να πλουτίζουν από την ενθάρρυνση του εγκλήματος.
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Πηγή: dimokratia.gr
Όλοι οι πολιτισμοί έχουν αρχή και τέλος. Όλες οι αυτοκρατορίες το ίδιο. Τον δυτικό ελληνορωμαϊκό χριστιανικό πολιτισμικό με την δημοκρατία την ατομική ελευθερία την δημιουργικότητα τον τελείωσαν οι άρρωστοι στο μυαλό οικονομικοί δυνάστες του κόσμου. Θέλουν μια κεντρικά ελεγχόμενη μάζα ώστε να έχουν τον απόλυτο έλεγχο κάτι σε μεγένθυση του κινεζικού κομμουνιστικού μοντέλου.
Τα έχει γράψει ο Χαράρι. Λίγοι και εκλεκτοί και οι πολλοι μια άχρηστη τάξη ( useless class )για ανακύκλωση.
Όπως κάθε πολιτισμός πεθαίνει από μέσα τον ροκανίζουν όπως οι τερμίτες το ξύλο . Στο τέλος αργά ή γρήγορα όμως όλοι πέφτουν στον ίδιο λάκκο όπως όλοι έπεσαν από την μανία των μελανοχιτωνων νεοφώτιστων χριστιανών που δεν άφησαν λίθο επί λίθου που κατέστρεψαν την γνώση καίγοντας καταστρέφοντας οτιδήποτε μη σκοταδιστικό έγγραφο και έστειλαν τις επιστήμες 1500 χρόνια πίσω.
Έτσι και τώρα όποιος Ιουλιανός και να έλθει η κατρακύλα είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορεί κανείς να την σταματήσει. Μπορεί να βάλει ένα μικρό ανάχωμα αλλά το οικοδόμημα έχει σαπίσει και καταρρέει
τι ψάχνεις ρε φιλε. η άλλη λέει πάτησε μια γάτα και πάει για κακούργημα . και η γάτα λένε πηγε στο κτηνιατρικό του απθ για νεκροτομη.
Οι Μητσοτάκηδες πουλάνε Ελλάδα και πλουτίζουν. Τόσο απλά. Στις επόμενες εκλογές μην παραλείψετε να τους δώσετε 82%, για να κάνουν οι Τούρκοι παρέλαση στην Καλαμάτα.
Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΓΣ του ΟΗΕ : υπάρχει ένα παγκόσμιο συμφέρον που διαπερνά το μεμονωμένο συμφέρον των κρατών.
Απλό ερώτημα ψηφοφόρου: Διοικεί τη χώρα ο πρωθυπουργός ή μήπως διοικεί τη ΜΚΟ του Σόρος στην οποία η ξαδέλφη του ήταν διευθύντρια ;
Μας έταξε προεκλογικά πως θα ελέγξει όλες τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στη χώρα και δουλεύουν ως δουλέμποροι.
Απλό το ερώτημα: πόσους ελέγχους έκαναν τα όργανα του κράτους, ποιες έκλεισαν και σε ποιες σταμάτησαν τη ροή χρηματοδότησης ;
Γιατί δίνουμε επιδόματα σε χρήμα για τον εποικισμό της χώρας, μάλιστα σε ποσά πολλαπλάσια των εισοδημάτων που θα αποκτούσαν εκείνοι οι φτωχοί άνθρωποι ως εργαζόμενοι στη χώρα τους ;
Αλήθεια πόσοι πολιτικοί σας φίλοι κ πρωθυπουργέ προμηθεύουν με τρόφιμα και εφόδια τα επίσημα καμπ των παράνομα εισελθοντων, δικές σας εφημερίδες γράφουν για αναθέσεις και παιδιά περιφερειαρχών που εκλέχθηκαν με τη ΝΔ να κάνουν μπίζνες στα νησιά, μετά δε αγοράζουν και ξενοδοχεία, μετά από ελάχιστη επιχειρηματική δράση.
Μπίζνα λοιπόν ο εποικισμός της χώρας, το τερπνόν μετά του ωφέλιμου.
Αυτή είναι η παγκοσμιοποίηση που μας στήνετε γοργά κ πρωθυπουργέ ;
Αυτή όμως η πολιτική δεν έχει να κάνει με τη Δεξιά, όπως δεξιό ήταν το κόμμα της ΝΔ όπως ιδρύθηκε από τον Κ Καραμανλή.
Δεν υπάρχουν οι παραδοσιακές αξίες για την οικογένεια ( αντίθετα επιβάλατε γάμους και εξ αυτού υιοθεσίες σε ζευγάρια ομοφυλόφιλων ), αποδέχονται την εκκλησία μόνο για τηλεοπτικές εικόνες ( βλέπετε οι πιστοί ψηφίζουν). Ο πρωθυπουργός δεν δέχεται την έννοια του έθνους, είμαστε έθνος διακοσίων ετών δήλωσε πρόσφατα ( δηλαδή στην τουρκοκρατία δεν υπήρξε σκλαβωμένο έθνος, μόνο Τούρκοι υπήκοοι).
Ξέρετε επίσης κάποιο δεξιό κόμμα που δεν θέλει ισχυρό κράτος ( κραταιό έλεγαν οι πρόγονοι μας, εξ ου και η λέξη κράτος ), που δεν υπερασπίζεται την εθνική του κυριαρχία;
Αποδέχεστε οι υπουργοί σας να σκύβουν το κεφαλή στον εχθρό μας, σε αυτόν που μας δηλώνει (χωρίς απάντηση) πως θα στείλει τους φαντάρους του κολυμπώντας για να σκλαβώσουν ελληνικά νησιά;
Λέτε πως είστε δεξιό κόμμα χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά, ρωτήστε τους σοφούς του Μαξίμου να μας πουν που υπάρχει δεξιό κόμμα χωρίς στήριξη οικογένειας, θρησκείας, κράτους, εθνικής κυριαρχίας ;
Καιρός να τελειώνουμε με εσάς κ Μητσοτάκη, διαφορετικά θα τελειώσετε το έθνος των Ελλήνων.
Δυστυχώς για εσάς, είμαστε έθνος χιλιάδων ετών.