Του Ανδρέα Καψαμπέλη
«Πίσω από κάθε ταλαιπωρία του πολίτη μπορεί να κρύβεται μια εστία διαφθοράς». Τη φράση δεν την είπε κάποιος αγανακτισμένος πολίτης σε καφενείο. Ούτε κάποιος βουλευτής της αντιπολίτευσης. Την είπε ο ίδιος ο πρωθυπουργός…
Και όντως πρόκειται για μία από τις πιο σωστές διαπιστώσεις των τελευταίων ετών.
Πράγματι. Πίσω από κάθε ταλαιπωρία μπορεί να κρύβεται διαφθορά – πίσω από κάθε καθυστέρηση, κάθε γραφειοκρατικό εμπόδιο, κάθε διαδικασία που δεν τελειώνει ποτέ, κάθε υπογραφή που λείπει, κάθε φάκελο που «κολλάει» σε κάποιο γραφείο. Το ερώτημα βέβαια είναι άλλο. Αφού αυτό το γνωρίζουν οι κυβερνώντες και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης, γιατί εξακολουθεί να συμβαίνει;
Διότι έχουν περάσει επτά χρόνια από τότε που η σημερινή κυβέρνηση υποσχέθηκε να συγκρουστεί με το βαθύ κράτος, να καταργήσει τις στρεβλώσεις και να χτίσει ένα σύγχρονο διοικητικό σύστημα. Αντί γι’ αυτό, κάθε τόσο ανακαλύπτουμε ότι το παλιό κράτος παραμένει στη θέση του, απλώς με καλύτερη σύνδεση στο διαδίκτυο…
Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα ψηφιοποιήθηκε. Οι πλατφόρμες πολλαπλασιάστηκαν. Οι εφαρμογές επίσης. Οι κωδικοί έγιναν περισσότεροι από τα έγγραφα. Μόνο που σε αρκετές περιπτώσεις ψηφιοποιήθηκε και η ίδια η γραφειοκρατία.
Κάποτε ο πολίτης περίμενε έξω από το γραφείο. Σήμερα περιμένει μπροστά από την οθόνη. Κάποτε έψαχνε τον αρμόδιο υπάλληλο. Σήμερα ψάχνει τον σωστό σύνδεσμο. Κάποτε χρειαζόσουν μία σφραγίδα. Σήμερα χρειάζεσαι τρεις κωδικούς, δύο επιβεβαιώσεις και μία υπεύθυνη δήλωση ότι είσαι πράγματι ο εαυτός σου. Η ταλαιπωρία εκσυγχρονίστηκε. Δεν εξαφανίστηκε…
Κάπου εκεί η χθεσινή φράση του πρωθυπουργού αποκτά, λοιπόν, ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Γιατί δεν ακούγεται ως διαπίστωση για το παρελθόν. Ακούγεται ως περιγραφή ενός προβλήματος που εξακολουθεί να υπάρχει και να επιδεινώνεται…
Κάπως έτσι φτάνουμε και στη σημερινή ειρωνεία. Την ώρα που ο πρωθυπουργός μιλά για τις εστίες διαφθοράς που γεννά η γραφειοκρατία, η επικαιρότητα κατακλύζεται από τις αποκαλύψεις για τις πολεοδομίες. Σαν να υπενθυμίζει η ίδια η πραγματικότητα ότι το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό, ούτε ιστορικό. Είναι απολύτως παρόν. Τα σκάνδαλα πολλαπλασιάζονται και η διαφθορά την τελευταία επταετία έχει μεταβληθεί σε γάγγραινα…
Η συζήτηση παύει να αφορά επομένως και την τεχνολογία. Δεν κρίνεται από το πόσες πλατφόρμες δημιουργήθηκαν ούτε από το πόσα πιστοποιητικά εκδίδονται ηλεκτρονικά. Κρίνεται από το αν ο πολίτης νιώθει ότι απέναντί του έχει ένα κράτος δικαίου ή έναν πιο σύγχρονο λαβύρινθο. Γιατί αν πίσω από κάθε ταλαιπωρία κρύβεται μια εστία διαφθοράς, τότε το ερώτημα δεν είναι πόσο σωστή είναι η διαπίστωση. Το ερώτημα είναι γιατί χρειάζεται να την κάνει ένας πρωθυπουργός εν έτει 2026. Προφανώς διότι αντί να λογοδοτεί αναζητά επικοινωνιακό άλλοθι, ως συνήθως…
