Του Μανώλη Κοττάκη
Με το επικοινωνιακώς προβοκατόρικο ρήμα «Έρχεται!» διαφήμισε ο βουλευτής της Ν.Δ. και πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης από τις αρχές Σεπτεμβρίου την εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του για την Τεχνητή Νοημοσύνη στην οδό Ρηγίλλης. Στο Ωδείο Αθηνών.
Με αυτό το ρήμα, «Έρχεται», είχε κυκλοφορήσει η «Βραδυνή» τον Ιούλιο του 1974 λίγο πριν από τη μεγάλη επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Αθήνα. Το τρικ Στυλιανίδη πέτυχε και, δεδομένης της ενημέρωσης που υπήρχε μέχρι την τελευταία στιγμή ότι θα δώσουν το «παρών» ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς, η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά.
Αν με το «Έρχεται» ο βουλευτής εννοούσε την «ενότητα», αυτή πρέπει να «κόλλησε» στην κίνηση στην Κηφισιά. «Ήρθαν» όμως άλλα, πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Παρακολουθήσαμε από τα ημιορεινά της αίθουσας όλα όσα συνέβησαν και τα καταγράφουμε. Το ακροατήριο ήταν κομματικό, καθόλου εχθρικό προς τον πρωθυπουργό. Ωστόσο το πρώτο σοκ ήταν η κάθοδός του στην αίθουσα συνοδεία δέκα καλωδιωμένων ανδρών ασφαλείας του. Ούτε ο Τραμπ τόσους! Ούτε στις Σέρρες πήγε ούτε στη Λιβαδειά (όπου οι νεοδημοκράτες κυνήγησαν τους υπουργούς του) ο κύριος πρωθυπουργός. Από το Μαξίμου στη Ρηγίλλης, σε μια κομματική εκδήλωση, σε απόσταση 500 μέτρων πήγε.
Η εικόνα δεν άρεσε και τα χειροκροτήματα «εισόδου» για εν ενεργεία πρωθυπουργό της παράταξης ήταν χλιαρά και λίγα. Ο κύριος Μητσοτάκης κατά την είσοδό του πέρασε ακριβώς δίπλα από τον πρώην υπουργό Λευτέρη Αυγενάκη. Οι κομματικοί μουρμούρισαν ενοχλημένοι: «Αυτός ο… ΟΠΕΚΕΠΕς τι δουλειά έχει εδώ; Θα απολογούμαστε εμείς γι’ αυτούς;»
Η χειραψία Μητσοτάκη – Καραμανλή ήταν ψυχρή. Αντιθέτως, ο Καραμανλής υποδέχθηκε με μια μεγάλη αγκαλιά την πρώην υπουργό του Ντόρα Μπακογιάννη. Στο ακροατήριο όση ώρα μιλούσαν οι τεχνοκράτες επικρατούσε σούσουρο, ενώ οι συντάκτες που κάλυπταν το κυβερνητικό ρεπορτάζ έμοιαζαν αιφνιδιασμένοι από την απουσία Σαμαρά. «Από το μεσημέρι που διέρρευσε από το γραφείο του προέδρου της Βουλής ότι θα μιλήσει ο πρωθυπουργός, ο Σαμαράς άλλαξε γνώμη» ελέχθη.
Μεσαία και ανώτερα στελέχη του κόμματος, που «τραβούν το κουπί» στον Βόρειο Τομέα και μάλιστα σε περιοχές-σύμβολα όπως η Κηφισιά, ο Χολαργός, του Παπάγου και αλλαχού, ακούγονταν πίσω μας να σχολιάζουν σχεδόν φωναχτά δίπλα στην Όλγα Τρέμη: «Μακάρι να το κάνει το κόμμα ο Σαμαράς! Ξέρετε τι μας σούρνουν οι νεοδημοκράτες κάθε μέρα στις τοπικές και τις νομαρχιακές για την ακρίβεια, για τους νιόφερτους πασόκους τύπου Λοβέρδου και για τα Ελληνοτουρκικά; Κάπου το χάσαμε. Εάν το κάνει το κόμμα, οι δυσαρεστημένοι θα ψηφίσουν αυτόν, αλλά θα μείνουν στην ευρύτερη παράταξη και δεν θα πάνε σε άλλα σχήματα!»
Για άλλους νομιμόφρονες που συνομιλήσαμε η ερώτηση «θα κάνει κόμμα ο Σαμαράς;» υπέκρυπτε ουσιαστικά την αγωνία τους για την οριστική απώλεια της αυτοδυναμίας και κατ’ επέκτασιν της εξουσίας.
Ο παλαιός κομματικός της παρέας είχε άλλη άποψη. «Ξέρετε ποια είναι η διαφορά των Καραμανλή – Σαμαρά με τον Μητσοτάκη; Ότι σέβονταν τη διαφορετική άποψη και το συμβόλιζαν. Ο Καραμανλής έκανε βασική υπουργό του τη Ντόρα. Ο Σαμαράς έκανε βασικό υπουργό του τον Μητσοτάκη. Ο Κυριάκος έκανε βασικούς υπουργούς του τους… πασόκους. Όποιον είχε σχέση με το παραταξιακό παρελθόν τον απέκλεισε. Αποξένωσε την παράταξη από τον κόσμο της. Τώρα ψάχνει την ενότητα. Αργά. Έχει φύγει ήδη πρώτος πολύς κόσμος πριν από τον Σαμαρά!»
Κάποια στιγμή ο Αυγενάκης αποχώρησε. Μάλλον συμπτωματικό ότι κατέλαβε τη θέση του ο νυν υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας. Βουλευτές της Ν.Δ. που είδαν από τα έδρανα στο πλάι τη σκηνή, καθότι η αίθουσα ήταν αμφιθεατρική, αντάλλαξαν πονηρές ματιές.
Αμέσως μετά τον δεύτερο ομιλητή της παρουσίασης τον καθηγητή Νομικής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών Θεόδωρο Φορτσάκη -για τον οποίο οι κομματικοί έλεγαν ότι τέτοιο ακαδημαϊκό εκτόπισμα έπρεπε να είναι στη Βουλή- παρατηρήθηκε αιφνίδια κινητικότητα στην πρώτη σειρά των καθημένων αριστερά των ομιλητών.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης και ο υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ Γιώργος Μυλωνάκης αίφνης πετάχτηκαν σαν ελατήρια από τις θέσεις τους και αποχώρησαν προτού ανέβει στο βήμα ο πεφωτισμένος μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος.
Τι είχε συμβεί; Διέκριναν από την άλλη πλευρά της αίθουσας τον πρωθυπουργό να την «κοπανά» αθόρυβα και ακροποδητί γιατί «είχε ένα call στο Μαξίμου στις 8». Μπορεί. Αλλά η αποχώρησή του πριν την ομιλία του Μεσογαίας ήταν φάουλ. Αν καθόταν, θα άκουγε τις ευγενικές μπηχτές για τα «δύο φύλα» και ίσως γλίτωνε τις γενικόλογες (άσχετες πάντως με την επικαιρότητα) αναφορές του Ιεράρχη στα «σκάνδαλα της διαφθοράς». Γενικόλογες βεβαίως μεν, αλλά όταν ακούστηκε η προσεκτικά διατυπωμένη φράση περί διαφθοράς, στα ορεινά πίσω μας ένα «όπα!» δε. Με την έννοια ότι «stop, εδώ μας πιάσανε».
Μέχρι τώρα σας περιγράψαμε ποιος δεν «ήρθε» σε αυτή την εκδήλωση. Τώρα, με την ιδιότητα κάποιου που συνεισέφερε σε αυτόν τον συλλογικό τόμο κείμενο υπό τον τίτλο «Τεχνητή Νοημοσύνη: με Data τού χθες τα πρωτοσέλιδα του μέλλοντος;», να σας πούμε και ποιος «ήρθε». Ποιος «επέστρεψε».
Είναι η μεγάλη μας διαφορά αντίληψης με τον κύριο Μητσοτάκη. Το θέμα δεν είναι προσωπικό. Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης σηματοδότησε την αντίληψή του για το πώς αναλύεται ένα σύγχρονο θέμα που απέχει από την εσωκομματική σκουριά με διπλό τρόπο: Πρώτον, έδωσε βήμα σε έναν φιλελεύθερο καθηγητή ΑΕΙ της Νομικής Αθηνών που μίλησε σε βάθος για τον ανθρώπινο λόγο («τα ρομπότ είναι μισοί άνθρωποι»), σε έναν τεχνοκράτη από την εταιρία Unisystems (παρουσίασε ενδιαφέροντα στατιστικά) και σε έναν φωτισμένο Ιεράρχη της Εκκλησίας, ο οποίος είπε το φοβερό «Η Εκκλησία πρέπει να κάνει κατήχηση στα ρομπότ και στον αλγόριθμο». Προσέγγιση κοσμική, οντολογική, ανθρωπιστική και θεολογική. Ολιστική.
Λείπουν μερικά από τα παραπάνω στην κυβερνητική θεώρηση όταν πρόκειται να ληφθούν αποφάσεις. Ειδικώς η ενσυναίσθηση και ο ανθρωπισμός. Μερικά κυβερνητικά στελέχη συμπεριφέρονται σαν ρομπότ που θέλουν κατήχηση και αυτά. Με συνέπεια να εκτίθεται η παράταξη με περιπτώσεις όπως του πατέρα Πάνου Ρούτσι. Όποιος πιστεύει στοιχειωδώς στην παραδοσιακή πυρηνική οικογένεια δεν θα έκανε τέτοιο λάθος με έναν πατέρα που ζητούσε δίκαιο για το παιδί του.
Ο Στυλιανίδης όμως, δεύτερον, έκανε και κάτι άλλο: Με τους χορηγούς υποστηρικτές της εκδήλωσης που προλόγισαν έδωσε και το στίγμα των συμμαχιών ενός παραδοσιακού λαϊκού κόμματος. Μίλησε ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Γιάννης Βουτσινάς. Η καρδιά της αγοράς. Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Πατούλης. Εκπροσωπώντας την επιστήμη. Ο εκδότης της Νομικής Βιβλιοθήκης κύριος Καρατζάς. Η διανόηση. Και, τέλος, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης. Ο εκπρόσωπος των βαλλόμενων θεσμών.
Δυστυχώς οι ακροκεντρώοι δεν σκέφτονται έτσι. Είναι ξένοι προς αυτή την παράταξη. Αλλά όποιος πειράζει το DNA αυτής της παράταξης που ήταν κάποτε μεγάλη οικογένεια και όχι κλειστή παρέα καταστρέφει και τη γραμμή παραγωγής. Τη βάση της. Καθόλου τυχαίο ότι λέγεται «βάση» με παράγωγο το «βασίζομαι».
Αυτά είδε ο «ακοίμητος οφθαλμός» μας από τα ημιορεινά της Ρηγίλλης, χωρίς τη βοήθεια Τεχνητής Νοημοσύνης.
Και αμαρτία ουκ έχομεν.
Κείται μακράν η λογική και ο πατριωτισμός στην παράγκα που λέγεται ΝΔ, το κόμμα πρέπει να αλλάξει αρχηγό, έδρα, επωνυμία και διεύθυνση.
Αδύνατη η προσπάθεια νεκρανάστασης της, σκότωσε το κόμμα ο Μητσοτάκης.
Χθες έπρεπε οι βουλευτές του να είχαν τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του Μητσοτάκη, ευκαιρίες υπήρξαν πολλές, ενέργεια όμως καμία.
Μην μιλάτε για παλιά στελέχη, Καραμανλής και Σαμαράς απέτυχαν να οδηγήσουν το κόμμα, με τον πρώτο να παραιτείται παραδίδοντας την εξουσία στον Γιωργάκη, τον άνθρωπο που πήγε στο Καστελόριζο χωρίς τη γνώση της βουλής, της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.
Έχω την απορία, γνώριζε ο κ Καραμανλής για τα σχεδιαζόμενα μνημόνια ; Εάν όχι, πως δέχθηκε να παραδώσει την εξουσία;
Προφανώς, κείται μακράν το Καστελόριζο, σκέφτηκε τότε ο Κωστάκης.
Η ΝΔ χρειάζεται αρχηγό έλληνα, πατριώτη και αγωνιστή, όχι υπαλλήλους της Χαζαρίας.
Τέτοιος δεν υπήρξε, ούτε μπορεί να υπάρξει από τους εμφανιζόμενους ως δελφίνους.
Όλοι οι προβεβλημένοι αρχηγοί και δελφίνοι είναι ίδιοι, το κόμμα πρέπει να διαλυθεί, μόνο έτσι μπορεί να προκύψει κάτι το υγειές από την επανασύσταση του.
Ανθρωπάκια του μεροκάματου και οι εκλεγμένοι βουλευτές, κλείνουν μάτια, αυτιά και στόμα μπροστά στις παρανομίες, στην καταστρατήγηση του συντάγματος και στην λειτουργία εγκληματικής συμμορίας στα ανώτατα κλιμάκια, φτάσαμε σε μπαζώματα του κράτους δικαίου, σε Φραπέδες και Χασάπηδες να πίνουν ρακές με τον πρωθυπουργό και οι βουλευτές να λένε ναι σε όλα.
Η σήψη είναι βαθειά, η μπόχα πνίγει το λαό, η λογική χάθηκε, η χώρα καταστρέφεται μέρα με τη μέρα.
Ήμουν σε συρμό του τραμ τότε που οι συγγενείς των Τεμπών έκαναν τη διαμαρτυρία. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας ήταν, δεν είχαν σχέση με τα συνήθη κομματόσκυλα, ήταν η σιωπηλή πλειοψηφία που θα έλεγε και ο κ Ράλης.
Δεν έκανε σε κανέναν εντύπωση αυτή η κάθοδος του κόσμου, των ανθρώπων που φώναζαν για οξυγόνο και κράτος δικαίου;
Ποτέ δεν έγιναν τέτοιες συγκεντρώσεις, χωρίς ηγετική φιγούρα να τους καλεί και χωρίς κομματική συμμετοχή.
Έπρεπε να τρέμετε για την οργή του κόσμου.
Εσείς στη ΝΔ, συμπολίτευση και αντιπολίτευση στην εξουσία Μητσοτάκη, ανακυκλώνετε τα ίδια άχρηστα υλικά.
Αυτοί πέθαναν στη συνείδηση του ψηφοφόρου, δεν νεκρανασταίνονται, δεν είναι εφικτό να ξανά ζεστάνετε τη σούπα.
Οι πολιτικές δυναστείες της μεταπολίτευσης έλαβαν τέλος.
Ξυπνήστε, αφήνετε χώρο σε άλλες δυνάμεις.
Η ΝΔ όπως την ξέραμε είναι κλινικά νεκρή.
Όσοι βάζουν μπροστά έννοιες όπως εθνάρχης και πολιτική οικογένεια, αυτομάτως καίγονται πολιτικά.
Δεν τους θέλει ο λαός, τον ξεζούμισαν, ήταν όλοι τους ανίκανοι και έβλαψαν τη χώρα.
Η προπαγάνδα δεν κάνει κάποιον ηγέτη, μισητό στο λαό τον μετατρέπει.
Όλοι στην ίδια βελόνα μυτιάζουν, δυστυχία μας που οι ικανοί αποστρέφονται την πολιτική.
Όπως έφτασε να αποστρέφονται την κοινωνία της μεταπολίτευσης τα παιδιά μας που εγκατέλειψαν τη χώρα.
Ζητείται ελπίς.
Όπως ο γόνος Παπανδρέου τελείωσε ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ, έτσι και ο γόνος Μητσοτάκης τελείωσε τη ΝΔ.
Δεν είναι θέμα ακροκεντρώων, δεξιών, ακροδεξιών, κεντροαριστερών και δεν συμμαζεύεται.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με περίεργες καταστάσεις πέρα και έξω από λογικές κράτους δικαίου, θεσμών κλπ
Το τι λέει ο κάθε Κοττάκης είναι ιστορίες για αγρίους.
Και τι σόι “κεντρώοι” είναι δλδ;
Επειδή έτσι αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι;
Τι το “κεντρώο” κόμισαν; Την ασφάλεια δικαίου, την καταπολέμηση της ευνοιοκρατίας και του νεποτισμού;
Τι “φιλελεύθερο” έφεραν πέραν του νεοφιλελευθερισμού καθαυτού υπό μορφή κακοποιών;
Εντελώς ανεδαφικές οι ιδεολογικές προσμίξεις στην δυσώδη πραγματικότητα.
“Επιτελική” διαφθορά έχουμε, άρτια συντονισμένη.
Ούτε ακροκεντρώοι, ούτε τίποτα σχετικό.
Φεουδάρχες είναι που κάνουν ό,τι γουστάρουν όντες ανεξέλεγκτοι.
Το σύνθημα Ε-Ε-Ερχεται ήταν το βασικό σύνθημα που φωνάζανε για την πολυπόθητη επάνοδο του Καραμανλή στην Ελλάδα αλλά και στην εξουσία την δεκαετία του 60 οι ΕΚΟΦιτες και νεολαίοι της ΕΡΕΝ. Σύνθημα καθαρά Καραμανλικο!!! Το φωνάζανε ακόμα και το 1966-67 πριν την Δικτατορία οι ΕΚΟΦιτες που εκπροσωπούσαν τους λεγόμενους σκληρούς της Νεολαίας της ΕΡΕ εναντίον των λεγόμενων Κανελλοπουλικών που ήταν πιο μετριοπαθείς…σε μια περίοδο που υπήρξε μεγάλη κρίση στην Νεολαια της ΕΡΕ στα όρια της διάσπασης που έληξε με την παρέμβαση του Κανελλόπουλου.