Κάθε φορά η αφασιακή αριστερά του Τσίπρα αμφισβητεί αυτό που λίγο μετά παραδέχεται. Πρώτα αμφισβητούσαν το πλεόνασμα. Μετά αποδέχθηκαν την επίτευξη του αλλά αμφισβήτησαν το ύψος του. Τώρα, αφού αποδέχονται πια πως υπάρχει και δεν θα είναι ευκαταφρόνητο, αμφισβητούν την κοινωνική διανομή μέρους του πλεονάσματος, αγκαζέ με τους τροϊκανούς.
Κάθε φορά επιχαίρουν με τις αρνητικές δηλώσεις ή αμφισβητήσεις των δανειστών, λες και πλήττουν άλλη χώρα, όχι την κοινή Πατρίδα όλων μας.
Αμολάει μια τευτονική παρόλα ο Σόϊμπλε και πετάγονται τα ψωραλέα γκεσέμια του Αλέξη λέγοντας «χα, το ‘παν κι οι Γερμανοί».
Ύποπτη τώρα και η μελλοντική έξοδος στις αγορές, κατά τον άνθρωπο, που η μεγαλύτερη περγαμηνή του είναι η κατάληψη του Λυκείου του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/JP Morgan και κάτι ψιλά της «Ρόζας», θέλει διαρκές Μνημόνιο, να ψοφήσει η χώρα, για να σκαρφαλώσουν στην εξουσία πατώντας πάνω στα ερείπια.
Οι δηλώσεις και συνεντεύξεις του Τσίπρα και των παρατρεχάμενων του, δεν είναι πια λαϊκιστική πολιτική α λα Αμέρικα λατίνα. Είναι καραμπινάτο σαμποτάζ σε βάρος της Πατρίδας. Επιχαίρουν με τα δεινά της. Συντάσσονται με τους επικριτές κι υπονομευτές της. Σιγοντάρουν εκ του αποτελέσματος τους κερδοσκόπους.
Που ακούστηκε αντιπολίτευση που να μην θέλει την έξοδο της χώρας της στις αγορές; Που ακούστηκε κόμμα που να θέλει να εξακολουθούμε να δανειζόμαστε παρακαλετά και με δρακόντειους όρους, που συνιστούν παρέμβαση ακόμη και για λεπτομέρειες της εσωτερικής μας πολιτικής;
Τι σόι «προοδευτικοί», «αντικαπιταλιστές» κι «αντιμπεριαλιστές» είναι δαύτοι;
Άμα τελειώσει το Μνημόνιο, ρε σύντροφοι, τι θα κάνετε; Θα το ρίξετε στην αμπάριζα;
Αυτή η συμπεριφορά του Τσίπρα είναι εχθρική, όχι προς πολιτικό αντίπαλο, αλλά προς την ίδια τη χώρα και το λαό.
