Στα περσινά επίπεδα οι τιμές λένε οι αγορές. Σωστό. Μόνο που οι πελάτες είναι στα προ πενταετίας.
Όλο και λιγότεροι Έλληνες τρώνε αρνί το Πάσχα.
Ναι, αλλά εγώ, ο Πάγκαλος και μερικοί άλλοι τρώμε για τρεις. Γι αυτό στατιστικά θα είμαστε εντάξει προς τις Βρυξέλλες.
Ο Ιησούς ανάστησε τον Λάζαρο και η Ν.Δ. τον Γιωργάκη
Ταϊλάνδη: Κόκκινα πουκάμισα.
Μολδαβία: Πορτοκαλί επανάσταση.
Ελλάδα: Πράσινα άλογα.
Καθυστερημένο, αλλά καλό: Τι κοινό έχουν τα αρνάκια γάλακτος με τον Παυλίδη; Την βγάζουν δεν την βγάζουν μέχρι το Πάσχα.
Η Νομαρχία Ηλείας τίμησε τις προάλλες τον Γιώργο Παπανδρέου, τον ΣΚΑΪ (Αλαφούζος) , το Ίδρυμα Λάτση, την κ. Βαρδινογιάννη και την MIG (Βγενόπουλος) για την προσφορά τους στην αποκατάσταση του ΠΑΣΟΚ ….
Συγνώμην, «των πυρόπληκτων περιοχών του νομού», ήθελα να πω
«Καταθέσαμε πολιτικό λόγο που ταυτίστηκε με πολιτική πράξη», τόνισε ο κ. Παπανδρέου στους παρευρισκομένους.
Βεβαίως.
Κι άλλος … «τάρανδος» . (Το βάζω για να δείτε ότι κάναμε μόδα).
Δύο είναι τα φλέγοντα ζητήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Να ανοίξει η Σχολή της Χάλκης και να βγει πρώτος ο Ρουβάς στη Γιουροβίζιον.
Θα σας εξηγήσω στη συνέχεια πως χάνεται η παράδοση.
Κάποτε, όταν πήγαινα στο γυμνάσιο, γυρίζαμε στην πατρίδα μου τους επιτάφιους και καταγράφαμε τις ωραίες κυρίες και δεσποινίδες που τους στόλιζαν.
Σκοτωμός γινόταν για το ποιες θα έχουν την τιμή να στολίσουν τον επιτάφιο της ενορίας τους
Τις επόμενες ημέρες σχηματίζαμε ομάδες κρούσεως και αρχίζαμε εξορμήσεις στις γειτονιές, όπου τη στήναμε με τις ώρες κοντά στα σπίτια των …στόχων για να πιάσουμε επαφή.
Το περισσότερο που ελπίζαμε βέβαια ήταν κανένα χαμόγελο, ένα φευγαλέο άγγιγμα στο χέρι και καμιά φορά οι πιο γοητευτικοί (όπως μερικοί – μερικοί εδώ μέσα) κανένα φιλί.
Πήγα λοιπόν χθες κι εγώ περιοδεία πάλι στους επιτάφιους της πατρίδας μου και τι να δω;
Μόνο ο παπάς, κάτι γιαγιές που ελπίζουν στην ανάσταση και ο ανθοπώλης της ενορίας (οικονομικός μετανάστης) στόλιζαν τον επιτάφιο.
Και δεν ξέρω τι είναι αυτό που λείπει περισσότερο. Τα λουλούδια, η διάθεση, ή οι ωραίες;
Γι αυτό σας λέω ότι χρειάζομαι κι εγώ μια Σούλα, επειγόντως.
Να με πάρει μαζί της να φύγουμε.
Άντε, καλή Ανάσταση
