Βρίσκουν και τα κάνουν

Του Μανώλη Κοττάκη

Πάρα πολύ «σοβαρές» είναι αυτές οι ευρωεκλογές: για την Ευρώπη, για την πολιτική σταθερότητα, για τις προσωπικές αγωνίες και τις προτεραιότητες των πολιτών. Τόσο «σοβαρές», ώστε οι πολιτικοί αρχηγοί επιδίδονται αυτές τις ημέρες σε ασκήσεις «υψηλού προβληματισμού». Ο Ανδρουλάκης κατηγόρησε χθες τον Κασσελάκη ότι… παίζει γκολφ, σε αντίθεση με τον ίδιο που παίζει μπάσκετ. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατηγορεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι επιδίδεται σε απολίτικο lifestyle λαϊκισμού και, για να αποδείξει πόσο «σοβαρός» είναι ο ίδιος, θυσίασε χθες μία ώρα να μας μιλά σε αθλητικό ραδιοφωνικό σταθμό για το ποδόσφαιρο, για τον Γκερτ Μίλερ, για τον Αναστόπουλο, για τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τον Αντετοκούνμπο. Όπως και να μας εξηγεί πόσο σημαντικό είναι για την καλαθόσφαιρα το… motion του καρπού! Μιλάμε… κορυφαίος!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κύριος Μητσοτάκης έχει εξαίρετες γνώσεις περί τα αθλητικά, του πιστώνεται, αλλά ο ελληνικός λαός τον ψήφισε για πρωθυπουργό. Όχι για Χρήστο Σωτηρακόπουλο, Αλέξη Σπυρόπουλο ή Βασίλη Σκουντή. Εν πάση περιπτώσει! Το πρόβλημα στην τελική ευθεία των εκλογών είναι ότι σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα παρασύρεσαι σε μια «ινσταγκραμική» και «τικτοκική» πολιτική που εξαφανίζει από τον δημόσιο διάλογο όλα τα μεγάλα άβολα θέματα που θα κυριαρχήσουν μετά τις εκλογές.

Η πλάκα δεν είναι αθώα. Κρύβει συστηματικά την ουσία. Η αντιπολίτευση κρύβει με τα καραγκιοζιλίκια της την έλλειψη εναλλακτικής σοβαρής πρότασης για τη χώρα, η κυβέρνηση όλα όσα δυσάρεστα και αντιδημοφιλή ετοιμάζει για μετά τις εκλογές. Δεν είναι η πρώτη φορά που το πολιτικό μας σύστημα «στρίβει διά του αρραβώνος». Το έκανε και στις διπλές εκλογές του 2023. Και τότε δεν ακούστηκε λέξη για τα Ελληνοτουρκικά, την εθνική συνθηκολόγηση που προετοιμάζεται. Και τότε δεν μάθαμε τίποτε για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Και τότε δεν ακούστηκε ίχνος από τη νέα πολιτική της νομιμοποίησης των παράνομων μεταναστών. Και τότε δεν μάθαμε τίποτε για τη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών.

Το κυβερνών κόμμα εξέδωσε κάτι σαν κυβερνητικό πρόγραμμα που έμοιαζε περισσότερο με τηλεγράφημα και έπρεπε να είσαι μέντιουμ ή καφετζού για να ανακαλύψεις ποιος φόρος, ποια παραχώρηση, ποιος γάμος κρυβόταν κάτω από κάθε γραμμή. Περάσαμε εκείνες τις εκλογές, αν θυμάστε, συζητώντας για την «παρενόχληση» του ευρωβουλευτή Γεωργούλη σε κάποια νεαρά που απέτυχε να γίνει σύμβολο του #MeToo, για τη βίλα του Γιάννη Ραγκούση στην Πάρο και για λοιπά παραπολιτικά μονόστηλα της Ιστορίας. Στο ίδιο έργο θεατές βρισκόμαστε και σήμερα. Η βαθιά υποτίμηση του ελληνικού λαού είναι βασική επιλογή του πολιτικού μας συστήματος. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Ελαφρό βαριετέ θυμίζουν αυτές οι εκλογές. Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, το βαλς χρειάζεται πάντοτε δύο. Ένας μόνος δεν μπορεί. Δεν υπάρχουν ένοχες ηγεσίες και αθώοι λαοί. Βρίσκουν και τα κάνουν.

  1. Συμφωνώ. Τελικά μήπως ο Μητσοτάκης και όλα όσα εκφράζει, ομιλούν στο ατομικό μας υποσυνείδητο; Δηλαδή στον κοτζαμπασισμό του καραγκιόζη, του ραγιά και του «καταφερτζή», που βλέπει την ψήφο και την πολιτική ευρύτερα, ως μια ζούγκλα, όπου πρέπει να βρει υψηλή προστασία και προσοδοφόρες άκρες για τον εαυτούλη του, αδιαφορώντας για το σύνολο και την κοινωνία ευρύτερα.

  2. Θα τους χρεωθεί η απόλυτη επιτυχία ως κυβέρνηση της χώρας.
    Η επιτυχία της απόλυτης σιωπής, το χειροκρότημα, η επιλεκτική καθοδήγηση που την πληρώνει ο λαός.
    Οι ένοχοι λαοί χειραγωγούνται με το πες- πες και όχι με την αλήθεια την πραγματική εικόνα των γεγονότων. Και αυτό στη χώρα μας έχει βαθιές ρίζες ώστε απαιτεί και βάθος χρόνου εάν κάποτε αλλάξει προς διαφορετική κατεύθυνση.
    Το βρίσκουν και τα κάνουν έχει προετοιμασία από πολλά χρόνια πριν αφού κατάφεραν πρώτα να έχουν αντίληψη συνολική της σκέψης και της εξάρτησης του πολίτη.
    Τώρα το ερώτημα τίθεται για πόσο ακόμη θα βρίσκουν και θα τα κάνουν.
    Για πόσο ακόμη οι αντοχές του πολίτη, για πόσο ακόμη η ίδια η χώρα έχει την δυνατότητα να πορεύεται με τεράστια χρέη, με διαρκή αύξηση του χρέους, με καθόλου ανάπτυξη με ψέμα στο ψέμα.
    Εδώ και εξι μήνες το ταμείο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας περί δημοσίων επενδύσεων δεν έχει δώσει ούτε ένα ευρώ στη χώρα, είναι αλήθεια?
    Από το 51% για μια σταθερή κυβέρνηση
    Περάσαμε στο 41 %
    Και σήμερα αναζητούμε το 30-33%.
    Στο τέλος θα αυτοδιορίζονται από μόνοι τους.
    Κάπως έτσι το καταλαβαίνει καλύτερα ο λαός.
    Τι να ήθελες σου προσφέρει, όταν εκ του μη έχοντος τι να δώσει την απόλυτη φτώχεια? Ωραία απώτερος σκοπός και το τελευταίο ευρώ.
    {{{{{ Στην ελληνική πολιτική σκηνή λείπει ένα τέτοιο κόμμα και μπορεί να δημιουργηθεί μόνο εάν κάποιος ηγηθεί των παρόντων κομμάτων που υπάρχουν μέσα από μία συμφωνία. Ή αλλιώς, μόνο αν κάποιος δεξιός πολιτικός μέσα στη σημερινή ΝΔ αποφασίσει να παίξει αυτό το ρόλο, να πάει κόντρα στο κεντρώα στροφή της ΝΔ και να αλλάξει συθέμελα όλο τον του της πολιτικής ιστορίας στη Ελλάδα. Με σοβαρές θέσεις, με πατριωτική στάση στα πράγματα, με διάθεση να συγκρουστεί στην Ε.Ε και σίγουρα κινούμενος και αντισυστημικά επάναντι στην πολιτική ορθότητα, των δήθεν κινημάτων και της woke culture.
    Είναι, όμως, και εδώ συμφωνούν πολλοί, ο μόνος τρόπος να απειληθεί ο Κ. Μητσοτάκης.
    Μόνο από τα δεξιά του. To αποδεικνύουν οι αλλαγές στο ευρύτερο χάρτη της Ε.Ε. Θα αποτυπωθεί και στην διαφαινόμενη νίκη Trump στις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, η επικράτηση Μητσοτάκη κωλυσιεργεί την ροή των διεθνών εξελίξεων, όμως, έστω και ετερογχρονισμένα αυτό θα συμβεί.
    2023.11.26 Μαξιμιλιανός http://www.bankingnews.gr }}}}}

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Οι… Πρέσπες κερνούν, ο Μίτσκοσκι πίνει!

Η Συμφωνία των Πρεσπών ουδέποτε βασίστηκε στην αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αντίθετα, σερβιρίστηκε ως ευκαιριακή, δηλαδή σαν το είδος της συμφωνίας...

Τεχνοκρατικός φασισμός

Και να θέλει κανείς να αγιάσει δεν μπορεί! Συνέβη μέσα στην αργία του Αγίου Πνεύματος. Όταν η κυβέρνηση της...

Ο Κασσελάκης έβγαλε στη φόρα τα άπλυτα της Κουμουνδούρου

Στον αστερισμό της μετωπικής σύγκρουσης μεταξύ Στέφανου Κασσελάκη και Αλέξη Τσίπρα μπήκε από χθες το μεσημέρι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο...

Στο ίδιο (;) έργο θεατές…

Αυτά που ζούμε από χθες με Κασσελάκη και Τσίπρα για τα οικονομικά του ΣΥΡΙΖΑ τα έχουμε ξαναζήσει πριν από...