Ακραίος λαϊκισμός τα λαϊκά αιτήματα

Λεφτά για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς έχουμε. Για αγρότες και γιατρούς δεν έχουμε

Του Παναγιώτη Λιάκου

Ο Άδωνις Γεωργιάδης μιλάει πάντα με ενθουσιασμό. Αυτός ο ενθουσιασμός είναι αγέραστος. Έχουν περάσει τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια από τότε που τηλεπωλούσε, με άγρια χαρά, το βιβλίο του Κώστα Πλεύρη με τίτλο «Οι Εβραίοι – Όλη η αλήθεια» (που το αποκαλούσε «το αγαπημένο» του βιβλίο) και θα ‘λεγε κανείς ότι αυτή η σπιρτάδα, το μπρίο, η γυαλάδα στο μάτι θα ‘σβηνε κάπως με το πέρασμα του χρόνου. Κι όμως, ουδέν άλλαξε (εκτός από τις απόψεις που έλεγε πως είχε). Με την ίδια σπιρτάδα, μπρίο και γυαλάδα στο μάτι διαφημίζει και τη χρησιμότητα του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομοφυλοφίλων και τη… λιανική πώληση στο κοινό απογευματινών εγχειρήσεων στο ΕΣΥ.

Χθες αυτό το μπρίο φάνηκε πως υποχώρησε λίγο. Στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη στον ΑΝΤ1, ο διευθυντής της «δημοκρατίας» Δημήτρης Ριζούλης ερώτησε τον Άδωνι Γεωργιάδη πώς η κυβέρνηση βρίσκει λεφτά για να διπλασιάσει τον μισθό των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών και δεν βρίσκει για τους γιατρούς, τους αγρότες, τις τάξεις που δοκιμάζονται. Τότε ο Γεωργιάδης ανασήκωσε την δεξιάν οφρύν και με ύφος μπλαζέ είπε ότι «αυτό είναι ακραίος λαϊκισμός», συμπληρώνοντας πως το κράτος είναι εύκολο να βρει εκατό χιλιάρικα για να αυξήσει τους μισθούς υπουργών, αλλά όχι τα πολλά εκατομμύρια που απαιτούνται για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα επαγγελματικών κλάδων.

Λίγο πριν γίνει μπλαζέ, ο πρώην τηλεπωλητής των βιβλίων του Κώστα Πλεύρη είχε πει ότι το κράτος δεν έχει δικά του χρήματα, αλλά φορολογεί τους πολίτες και τα διανέμει. Ε, λοιπόν, έστω και αυτά τα «λίγα» από τα δικά μας λεφτά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάσαρε στους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς γιατί δεν τα έδινε σε κάποιους που πραγματικά τα έχουν ανάγκη; Μήπως υπάρχουν άστεγοι και άποροι υπουργοί, έτοιμοι να χάσουν την οικία τους από κατάσχεση; Όχι, δεν υπάρχουν. Έλλειμμα κατανόησης των λαϊκών αναγκών υπάρχει από τον ζάπλουτο Κυριάκο Μητσοτάκη και τους βολεμένους υπουργούς του. Αυτή είναι η πικρή, ξιδάτη αλήθεια, που όσο και να τη φτιασιδώσεις με λόγια δεν αλλάζει.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Ευημερούμε, αλλά δεν το ξέρουμε

Το τι μπορείς να ακούσεις από φανατισμένους και παρωπιδοφόρους ανθρώπους είναι άλλο πράγμα. Με το παιδαριώδες επιχείρημα ότι το...

Ούτε ο Μπάιντεν δεν θα μας σώσει

Αμερικανίδα δημοσιογράφος διαπίστωσε ότι, ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο ένα πρωί που ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν παίρνει το γεύμα...

Γεμίσαμε «βασιλιάδες»…

Μια φορά κι έναν καιρό ένας Γερμανός βασιλιάς (δεν θυμάμαι το όνομά του, αλλά και να το θυμόμουνα, σιγά...

Τα αμελέτητα* της Ευρωβουλής

Άλλοι υπολογίζουν το ευρωβουλευτικό μηνιάτικο καμιά εικοσιπενταριά χιλιάδες τον μήνα (ο βασικός μισθός μαζί με τα εξτραδάκια). Άλλοι το...