Έτσι παραδίδει την κυριαρχία μας ο fake πατριώτης

Καλό ήταν το… πατριωτικό πανήγυρι που έστησε ο Μητσοτάκης εκμεταλλευόμενος την απρέπεια τού Σούνακ για να επισκιάσει τον πραγματικό του εαυτό.

Όσοι τσίμπησαν, τσίμπησαν. Επιστροφή στην πραγματικότητα.

Ήτοι, στον μητσοτακικό εθνομηδενισμό που στρώνει το έδαφος για τη συνθηκολόγηση (χωρίς πόλεμο!!!) στις Πρέσπες του Αιγαίου.

Διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο του Μανώλη Κοττάκη που δημοσιεύεται στη «δημοκρατία» και φρίξτε με την αδιανόητη μειοδοσία των… αρίστων:

Θα τα «δώσουμε» μια μέρα ξαφνικά – Διαπραγμάτευση κάτω από το τραπέζι λόγω πολιτικού κόστους

Tου Μανώλη Κοττάκη 

Επειδή έχει καταργηθεί στην πατρίδα μας η σκέψη και υποφέρουμε από αμνησία, καλό είναι να κάνουμε μια μικρή αναδρομή για να διαπιστώσουμε σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σήμερα. Θυμίζω: Ο πρόεδρος Ερντογάν υποδέχθηκε προ διετίας τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον Βόσπορο και συναποφάσισαν τη διεξαγωγή απευθείας διαλόγου κορυφής, χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων. Ο Τούρκος πρόεδρος δεν ήθελε τους Αμερικανούς στα πόδια του. Ο ημέτερος πρωθυπουργός έδωσε τον λόγο του και ο Ερντογάν χάρηκε τόσο πολύ,  ώστε τον ξεπροβόδισε μέχρι το αυτοκίνητό του. Μήπως θυμόμαστε πώς προέκυψε το «Μητσοτάκης γιοκ»; Απάντηση: Μετά την ομιλία του κυρίου Μητσοτάκη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, κατά την οποία ο πρωθυπουργός  απαίτησε εμμέσως από τα μέλη του να μην εγκρίνουν την πώληση των μαχητικών F-16 στην Τουρκία. Εκείνη την ημέρα, ο Ερντογάν απασφάλισε και διέκοψε. Τι έχει μεσολαβήσει από τότε έως σήμερα; 

Πρώτον, η Ελλάς έπαψε να ζητά από τους Αμερικανούς να μην πωλήσουν μαχητικά στον Ερντογάν. Ουδέποτε ο κύριος Μητσοτάκης επανέλαβε δημοσίως την προτροπή του εκείνη προς το Κογκρέσο. Δεύτερον, καθαιρέθηκε το «αγκάθι» για την προμήθεια των μαχητικών F-16 στην Τουρκία, ο φιλέλλην γερουσιαστής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων Μπομ Μενέντες. Παραλλήλως, υπεγράφη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας για την προμήθεια αεροσκαφών μεταξύ Τουρκίας και Μεγάλης  Βρετανίας, στη σκιά του επεισοδίου Σούνακ. Τρίτο και σημαντικότερο, η Ελλάς έκανε πλήρως αποδεκτό το μοντέλο διαλόγου κορυφής που της επέβαλε ο Ερντογάν: απευθείας διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο ηγετών, χωρίς την παρέμβαση τρίτων. Το παλιό μοντέλο διεξαγωγής διερευνητικών συνομιλιών με τη συμμετοχή διπλωματών καταργήθηκε πλήρως. Δεν έγινε ούτε μία τελευταία συνάντηση για να ανακεφαλαιώσουν τα δύο μέρη τις θέσεις τους. Επιδιώχθηκε στο πλαίσιο των ΜΟΕ και η διεξαγωγή συνομιλιών με πολυπληθείς στρατιωτικές αντιπροσωπίες εκατέρωθεν, άνω των 50 ατόμων έκαστη, αλλά ευτυχώς αυτή η πονηρή πρόταση, που είχε στόχο να δείξει πόσο… ειρηνικά συνομιλούν οι στρατοί μεταξύ τους (άρα, ποιο  casus belli και γιατί να υπάρχει στρατός στα νησιά;), απερρίφθη από εμάς. 

To γήπεδο έχει στρωθεί

Το μοντέλο των συμβολισμών του Ανώτατου Συμβουλίου μεταξύ των δύο υπουργικών συμβουλίων, που επέλεξε ο Ερντογάν, είναι αντιγραφή του γαλλογερμανικού μοντέλου. Αμέσως μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατοχυρώθηκε η κοινή συνεδρίαση μεταξύ των υπουργικών συμβουλίων των δύο χωρών, προκειμένου  να επουλωθούν το συντομότερο δυνατόν οι πληγές που άφησε πίσω της η σύρραξη μεταξύ των δύο λαών. 

Η σύγκληση του Ανώτατου Συμβουλίου, και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη κατά «σουλτάνο» πόλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν όνειρο του Ερντογάν  από το 2010. Τότε συνεστήθη ο θεσμός. Θυμίζουμε ότι η πρώτη επίσκεψη του Παπανδρέου ως νέου πρωθυπουργού στο εξωτερικό, αμέσως μετά την εκλογή του το 2009, ήταν στην Κωνσταντινούπολη, όπου γνώρισε μια ασυνήθιστη εμπειρία. Μόλις πάτησε το πόδι του στο τουρκικό έδαφος, ο Ερντογάν, σύμφωνα με τον διπλωματικό θρύλο, έθεσε ως  όρο για να τον δεχθεί στο γραφείο του να καλέσει πάραυτα τον Έλληνα υπουργό Δημοσίας Τάξεως και να τον διατάξει να σταματήσει τις επαναπροωθήσεις μεταναστών στον Έβρο, όπερ και εγένετο! 

Στην πραγματικότητα, λοιπόν, πάμε σε διάλογο με το γήπεδο να έχει στρωθεί όπως απαιτεί ο Τούρκος πρόεδρος: απευθείας διάλογος κορυφής μεταξύ των δύο μόνο με μεταφραστές, όπως στην Κωνσταντινούπολη, όχι φανερή ανάμιξη τρίτων, όπως οι ΗΠΑ (που θέλουν τη ρυμούλκηση της Τουρκίας κατά το δυνατόν στη Δύση, εξ ου και το τυράκι της βίζας Τούρκων πολιτών στο ευρωπαϊκό έδαφος των ελληνικών νησιών κατ’ εξαίρεσιν της Σένγκεν), όχι ελληνικό βέτο για τα μαχητικά αεροσκάφη F-16. Η ουσία κρύβεται στη διαδικασία, λοιπόν, ή ανάποδα – η διαδικασία είναι η ουσία! Έχει ενδιαφέρον, μάλιστα, η πληροφορία ότι η Ελλάς ήταν στην αρχή η επισπεύδουσα και ζήτησε στο παρασκήνιο οι διαπραγματεύσεις να είναι εντατικές, με στόχο να υπάρξει κατάληξη (συμφωνία) έως τον  Φεβρουάριο. Οι Τούρκοι όμως, που δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση ύστερα από όσα προηγήθηκαν, ζήτησαν μια πιο αργόσυρτη διαδικασία, με αντάλλαγμα τη μείωση της έντασης στις ακτές (Μεταναστευτικό) και στον αέρα (η τουρκική πολεμική αεροπορία έχει προβλήματα – δεν μας έκαναν χάρη!). 

Tο ταγκό της χαράς

Ως φαίνεται, το ταγκό της χαράς θα συνεχιστεί. Ο Ερντογάν μάς δοκιμάζει και βλέπει τα όριά μας σε μικρότερα θέματα. Και εμείς διαρκώς στέλνουμε μηνύματα αδυναμίας. Υποχωρήσαμε και δεχθήκαμε Τούρκους μετακλητούς δασκάλους που κάνουν  αλυτρωτική προπαγάνδα στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης. Υποχωρήσαμε στο ωράριο λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων της Θράκης, που έχει τεράστια τοπική σημασία, αλλά λόγω χώρου δεν μπορώ να το εξηγήσω εδώ. Υποχωρήσαμε για τα «τουρκικά σωματεία». Από τη νομική πάμε στην πολιτική διαπραγμάτευση! Ας συγκρατήσουμε με λύπη μας το εξής: Ο χρόνος εργάζεται για την τουρκική στρατηγική, γι’ αυτό και οι γείτονες δεν βιάζονται. Θα είχαμε λόγο να βιαστούμε εμείς, αν η πολιτική μας από το 2019 και μετά δεν ήταν μια διαρκής διολίσθηση. Διακηρύξαμε ότι «τα 12 μίλια είναι εθνικισμός» και δεν τα επεκτείναμε νοτίως της Κρήτης, όπου μπορούμε με βάση την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία. Διακηρύξαμε ότι ο χάρτης της Σεβίλης, που μας νομιμοποιεί να έχουμε κοινή ΑΟΖ με την Κύπρο, είναι «ιδιωτικός», απεντάξαμε από το Ταμείο Ανάκαμψης το έργο κατασκευής υποθαλάσσιων καλωδίων ινών Ελλάδας – Κύπρου (ταφόπλακα στην ενεργειακή ΑΟΖ), τι άλλο να θέλουν οι άνθρωποι από εμάς;  Τούτων δοθέντων, θα αποτελέσει έκπληξη μεγάλη για εμάς αν ο πρόεδρος Ερντογάν σπάσει τη συμφωνία και θέσει  δημοσίως, με ένταση, τα ζητήματά του. Αφού εισπράττει κάτω από το τραπέζι αυτά που θέλει, γιατί να ανέβει πάνω στο τραπέζι και να χοροπηδά; Όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στο παρασκήνιο θα τα μάθουμε μια μέρα ξαφνικά. Και θα τα δώσουμε μια μέρα ξαφνικά. Λυπούμεθα που θα απουσιάσουμε από τη φιέστα, αλλά εμείς στο σχέδιο ομαδικού υπνωτισμού δεν πρόκειται ούτε να συμμετάσχουμε ούτε να συμπράξουμε.

  1. Δεν θα προλάβει να ξεπουλήσει τίποτα. Η ιστορία θα τον γράψει με το καπέλο που φορούσε στο τικ τοκ ως τον μεγαλύτερο πολιτικό καραγκιόζη που εμφανίστηκε ποτέ στη γη. Δεύτερος στο καραγκιοζιλικι θα μείνει ο Αδωνις.

  2. Δεν θα προλάβει να παραδώσει κυριαρχία.
    Τον ολισθηρό δρόμο φράζει κυρίως ο Σαμαράς.
    Ο οποίος παρανέβη αποφασιστικά:
    https://www.kathimerini.gr/politics/562749091/antonis-samaras-stin-k-einai-kaki-idea-i-episkepsi-erntogan/
    Κάνοντας και σαφή αναφορά συμπόρευσης με τον Καραμανλή.
    Η απήχηση της παρέμβασης γίνεται αντιληπτή από τη λυσσαλέα αντίδραση εκπρωσώπων του λόμπυ του κατευνασμού.
    Αν γίνει απόπειρα παράδοσης, είναι σαφές πως η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα χαθεί και η κυβέρνηση θα πέσει.

  3. @Παναγιώτης & @pythagorian
    Δυστυχώς, ο Μητσοτάκης θα προλάβει και θα παραπρολάβει να ξεπουλήσει. Η αντιπολίτευση είναι μηδενική. Τι περιμένουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ της συμφωνίας των Πρεσπών να κάνει, όντας ακόμα αξιωματική αντιπολίτευση; Τίποτα. Ήδη παρακολουθούμε τα φαιδρά σενάρια της διάσπασής του και τα καμώματα του “αρχηγού” Στέφανου. Τα κόμματα δεξιά της ΝΔ είναι πολύ κατώτερα των περιστάσεων και απολαμβάνουν τις καρέκλες της Βουλής ρίχνοντας και κάποια “άσφαιρα”. Τι μένει; Το ΠΑΣΟΚ με τον πολύ “μικρό” αρχηγό και το ΚΚΕ. Σωθήκαμε! Όσο για τον Σαμαρά, αυτός με κάτι τέτοιες πατριωτικές “εξάρσεις” όλο και κάτι αποσπά από τον Κυριάκο. (Τελευταία “επιτυχία”, η εκλογή Πτωχού στην περιφ. Πελοποννήσου και το εξωπέταγμα του προηγούμενου περιφερειάρχη). Μετά μπαίνει πάλι στο καβούκι του. Αφήστε που με τη στάση του αυτή λειτουργεί και ως ανάχωμα για να εμποδίσει την διαρροή των πιο δεξιών ψηφοφόρων της ΝΔ. Συμπέρασμα: “Ο δρόμος είναι ανοιχτός (για υποχωρήσεις) και τα σκυλιά δεμένα”.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Εγκλωβισμένος στους τακτικισμούς του ο πρόεδρος… Φάντασμα της Όπερας του ΣΥΡΙΖΑ

Από το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει σε καθοδική πορεία, και τώρα, με όσα τραγελαφικά βιώνει, κινδυνεύει να μην...

Η αντιπολίτευση ως παρατράγουδο

Στην αρχή δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο Στέφανος Κασσελάκης ήταν κάτι σαν κεραυνός εν αιθρία, σαν διάττων αστήρ. Χάρηκαν...

Χαίρε Κυριάκο, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!

Για να μη μπερδεύεστε. Το παιχνίδι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο. Εντελώς όμως! Γιατί; Γιατί έτσι γουστάρουν οι...

«Αμελλητί στη Βουλή για την τραγωδία των Τεμπών»

Τη στιγμή που η κυβέρνηση, διά της αριθμητικής πλειοψηφίας της στη Βουλή, οδηγεί σε άρον άρον κλείσιμο της Εξεταστικής...