Κατάργηση βέτο: Θα σκάψουμε μόνοι μας τον λάκκο μας; Είναι δυνατόν;

Θέλω να πιστεύω ότι ο Μητσοτάκης, κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο, δεν πούλησε την ομοφωνία στην Ε.Ε. για μερικά φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και τα 42.000.000 ευρώ που του έδωσε ο Σολτς για το Μεταναστευτικό – Η τόσο απροκάλυπτη υιοθέτηση μιας γερμανικής θέσης που αντίκειται εξ ορισμού στα εθνικά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου προκαλεί κατάπληξη και πολλά ερωτήματα

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Η πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη – Σολτς επανέφερε διακριτικά και κάτω από το τραπέζι μια συζήτηση που στην Ελλάδα έπρεπε να προκαλεί ηλεκτροσόκ. Όχι βεβαίως τις πολεμικές αποζημιώσεις, για τις οποίες ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν βρήκε το κουράγιο να πει μισή λέξη. Αλλά την ελληνική σιωπηρή συναίνεση στην οριστική κατάργηση του βέτο εντός της Ε.Ε.

Για να είμαστε ακριβείς, το καλαμπούρι άρχισε λίγο πριν από τις εσωκομματικές εκλογές, όχι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά του ΚΙΝ.ΑΛ., ακριβώς πριν από δύο χρόνια. Τότε, λοιπόν, ο υποψήφιος για το χρίσμα και μετέπειτα αρχηγός Νίκος Ανδρουλάκης, στη διάρκεια μιας ομιλίας του στην Κύπρο ανέπτυξε αυτεπαγγέλτως μια εξόφθαλμα αντεθνική θέση. Είπε ότι ήρθε η ώρα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας να καταργηθεί ο κανόνας της ομοφωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρακτικά, δηλαδή, να καταργηθεί το δικαίωμα «βέτο» των κρατών-μελών, ακόμη και για ζητήματα υπαρξιακού χαρακτήρα που άπτονται της εθνικής ασφάλειας!

Ο κ. Ανδρουλάκης επιχείρησε τότε να δικαιολογήσει την πρωτάκουστη -για ελληνικά δεδομένα- αυτή θέση, λέγοντας ότι μπορεί να ακούγεται… λίγο αιρετική, αλλά συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας «κοινής αμυντικής κουλτούρας», απαλλαγμένης από αντιρρήσεις… αντιδραστικών χωρών, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία. Στη συνέχεια, όμως, προδόθηκε, αποκαλύπτοντας από πού… ξεπατίκωσε την ωραία ιδέα του: «Είναι θετικό», είπε, «ότι η προγραμματική συμφωνία για τη νέα γερμανική κυβέρνηση (σ.σ.: που τότε σχηματιζόταν στο Βερολίνο υπό τον σημερινό καγκελάριο Όλαφ Σολτς) προβλέπει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση της ομοφωνίας στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, και αυτή είναι μια θέση που πιστεύω ότι και η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να στηρίξουν»!

Το απίθανο αυτό «μαργαριτάρι» του πρώην ευρωβουλευτή πέρασε στα ψιλά -ως είθισται- από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, και μόνο στο πλαίσιο της εσωκομματικής αντιπαράθεσης αναδείχτηκε από τον Γιωργάκη Παπανδρέου, ο οποίος, σε μία κρίση σπάνιας διαύγειας, αντέτεινε ότι το «βέτο» είναι το διαπραγματευτικό όπλο των λιγότερο ισχυρών και χάρις σ’ αυτό μπόρεσε η Κύπρος να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό το… απελπιστικά προφανές που συνέλαβε το μυαλό του ΓΑΠ, απέφυγαν να προτάξουν τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα, προτιμώντας να αφήσουν την «ιδέα» Ανδρουλάκη ασχολίαστη.

Η κουβέντα, βέβαια, για την πλήρη κατάργηση της ομοφωνίας στην Ε.Ε. δεν είναι καινούργιο φρούτο. Απλώς στις μέρες μας… ωριμάζει.

Επί της ουσίας το βέτο έχει ήδη καταργηθεί χάρις στις απίθανες γερμανικές μεθοδεύσεις των τελευταίων ετών σε όλους τους τομείς πλην εκείνων της εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας, όπου -όπως είναι λογικό- κάθε χώρα επιθυμεί να έχει ένα ύστατο μέσο προστασίας απέναντι σε βλαπτικές, για τα ζωτικά της συμφέροντα, αποφάσεις τρίτων.

Η ομοφωνία υπήρξε θεμέλιος λίθος της ιδρυτικής Συνθήκης της Ε.Ε., που βασιζόταν στο δημοκρατικό αξίωμα: «Ένα κράτος – μία ψήφος». Όμως, αυτό δεν βόλευε τους Γερμανούς στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν το νέο Pax Germanica στην Ευρώπη.

Αρχικά ανακάλυψαν την επινόηση της «ειδικής πλειοψηφίας» για τη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμα οικονομικά θέματα. Κι αργότερα εφηύραν, ως παραλλαγή της, τη «διπλή πλειοψηφία», με κριτήρια που βολεύουν μόνο τους ίδιους: Για να περάσει μία απόφαση πρέπει να πληρούνται δύο προϋποθέσεις: (α) Να ψηφίσει υπέρ το 55% του αριθμού των χωρών-μελών και (β) η πρόταση να στηρίζεται από χώρες που εκπροσωπούν το 65% του συνολικού πληθυσμού της Ε.Ε. Σε απλά ελληνικά… μονά – ζυγά δικά τους.

Όμως, κι αυτό δεν αρκούσε στο αδηφάγο Βερολίνο, που στη λογική του οδοστρωτήρα θέλει να αρθούν και τα τελευταία εμπόδια για μπορεί να ασκεί χωρίς αντιρρήσεις τη δική του εξωτερική και αμυντική πολιτική. Η ιδέα για οριστική κατάργηση του βέτο προωθήθηκε επί των ημερών του Γιούνκερ και σήμερα αποτελεί σημαία της Γερμανίδας επιτρόπου Ούρσουλας φον ντε Λάιεν και, βεβαίως, προγραμματική εξαγγελία της κυβέρνησης Σολτς.

Και προχθές, ως εκ θαύματος, αυτή η πάγια γερμανική επιδίωξη υιοθετήθηκε ασμένως από τον νέο Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη! «Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε την κατάργησης της ομοφωνίας, εφόσον αυτή συμβάλλει στην ενίσχυση της Ε.Ε. (διάβαζε της γερμανικής Ε.Ε.)» είπε, χωρίς περιστροφές, λίγο προτού αναχωρήσει για δείπνο με οικοδεσπότη τον Γερμανό καγκελάριο και… μενού, εκτός από τα θέματα μετανάστευσης και την κρίση στη Γάζα, την κατάργηση του βέτο.

Η τόσο απροκάλυπτη υιοθέτηση μιας γερμανικής θέσης που αντίκειται εξ ορισμού στα εθνικά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου προκαλεί κατάπληξη και πολλά ερωτηματικά. Ξεχνάει ο κ. Χριστοδουλίδης, που διετέλεσε και υπουργός Εξωτερικών, ότι ακόμη και η ενδοτική κυβέρνηση Σημίτη το 1999 αναγκάστηκε να απειλήσει με βέτο τη διεύρυνση της Ε.Ε. με χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, προκειμένου να διασφαλιστεί η ένταξη της Κύπρου; Κι ότι χωρίς αυτήν την απειλή η Κύπρος δεν θα γινόταν πλήρες μέλος το 2004;

Αυτή, λοιπόν, ήταν η πρώτη δυσάρεστη έκπληξη. Υπάρχει επιπλέον και μια δυσάρεστη υποψία. Ότι η θέση Χριστοδουλίδη υπήρξε προϊόν «συναπόφασης» με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, που ελήφθη στη διάρκεια της πρόσφατης συνάντησής τους.

Προς το παρόν ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει τοποθετηθεί επί του θέματος. Τηρεί σιγήν ιχθύος. Και ούτε μπαίνουν στον κόπο να τον ρωτήσουν τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Προτιμούν τη συναίνεση διά της… διολισθήσεως. Το ζήτημα είναι, όμως, κορυφαίας εθνικής σημασίας και καλούνται να τοποθετηθούν επ’ αυτού όλα τα ελληνικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τον νέο αρχηγό της. Θα συναινέσουν στην κατάργηση του βέτο που η Ελλάδα χρησιμοποίησε αποτελεσματικά και στην περίπτωση της ενταξιακής προοπτικής των Σκοπίων, μέχρι να έρθει η μοιραία Συμφωνία των Πρεσπών; Θα απεμπολήσουμε το δικαίωμα να μπλοκάρουμε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Αλβανίας εις πείσμα όλων των προκλήσεων εις βάρος της μειονότητας; Και αν μεθαύριο οι Γερμανοί ξυπνήσουν με ένα ωραίο σχέδιο για την «ειρήνη στο Αιγαίο», που θα εξυπηρετεί τις τουρκικές επιδιώξεις, τι ακριβώς θα κάνουμε; Θα σκάψουμε μόνοι μας τον λάκκο μας; Είναι δυνατόν;

Θέλω να πιστεύω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στο Βερολίνο, δεν πούλησε το βέτο για μερικά φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και τα 42.000.000 ευρώ που του έδωσαν ως πρόσθετη βοήθεια στο Μεταναστευτικό. Γιατί, αν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, θα κληθεί να λογοδοτήσει. Όχι μόνο ενώπιον της Ιστορίας…

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Τουρκικό κρεσέντο ευρωπαϊκών εξοπλισμών

Με την οριστικοποίηση της αγοράς νέων και αναβάθμισης παλαιών F-16 από τις ΗΠΑ, ο Ταγίπ Ερντογάν δείχνει αποφασισμένος να...

Πάμε για συνεργασία στο Αιγαίο;

Το πρακτορείο «Ανατολή», το επίσημο όργανο κρατικής προπαγάνδας της Τουρκίας, τις 17/6/2024 δημοσίευσε συνέντευξη του Μαρίνου Γιαννόπουλου, που είναι...

Οι ιδέες έχουν δύναμη

Τo βράδυ των εκλογών της 9ης Ιουνίου οι άμεσοι συνεργάτες του πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου ετοίμασαν μία δήλωση που...

Το τέλος του μητσοτακικού εθνομηδενισμού σηματοδοτεί η πατριωτική συμμαχία Σαμαρά-Καραμανλή

Στα χέρια των πατριωτικών δυνάμεων βρίσκεται πλέον το μέλλον της παράταξης και της χώρας. Προφανώς τα ιστορικά χαμηλά για...