Ελληνοτουρκικά: Ό,τι κάνουμε σήμερα γράφει την Ιστορία του αύριο

Του δρ Μάριου Παναγιώτη Ευθυμιόπουλου*

Είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο πως «φαίνεται πως περνάμε μια πραγματικά ιδιαίτερη πολιτική περίοδο». Συνεπώς, και στον τρόπο προσέγγισης των θεμάτων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. 

Η Τουρκία είναι γειτονική μας χώρα. Και ως γείτονες οφείλουμε να συζητούμε. Και ας μην ξεχνάμε πως η συζήτηση και η συνεργασία σε πολλά θέματα είναι σημαντικό βήμα που έχει επιτευχθεί, σκεπτόμενοι τα ιστορικά γεγονότα, τα οποία είναι νωπά, και, βεβαίως, πολλά από αυτά παραμένουν άλυτα ή σιωπούμε για αυτά. 

Ωστόσο, όπως γνωρίζουμε, έχουμε καθορίσει τους τρόπους διαμεσολάβησης, συζήτησης, ίσως και διαπραγμάτευσης. Τα όποια όσα θέματα συμφωνούν να συζητήσουν οι δύο πλευρές είναι πολιτικά δεσμευτικά. Και μπορούν να είναι μόνο πραγματιστικής πολιτικής και ορθολογικής, αλλά και ιστορικής σημασίας και προσέγγισης. Είναι γεγονός πως οι διμερείς μας σχέσεις δεν είναι και οι καλύτερες. Έχουν περιόδους ανόδου και καθόδου. Δεν φημίζονται για τη σταθερότητά τους. Υπάρχουν αυτοί που συμφωνούν και αυτοί που διαφωνούν ως προς τον τρόπο προσέγγισης. Και ενώ τυπικά η διπλωματική εθιμοτυπία πολλές φορές ορίζει τους όρους του «παιχνιδιού», και οι πολιτικές σχετικές αποφάσεις που επέρχονται ύστερα από διαπραγματεύσεις και οι επιτροπές που ορίζουν την από κοινού προσέγγιση των δύο μερών εν μέρει μπορούν να είναι σωστές στα θέματα και πρακτικές, αλλά και εν μέρει λάθος. 

Σωστά, γιατί ένα πλαίσιο διαπραγμάτευσης μας βάζει σε ένα πολιτικό, διπλωματικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης, συγκεκριμένων συζητήσεων, όπου νέα δεδομένα δεν χωρούν. Και όταν αυτά τα δεδομένα υπερβούν την πολιτική πραγματικότητα συζήτησης, τότε αυτά μπορούν να αποτελέσουν και τις κόκκινες γραμμές ή και λόγο πολιτικής και άλλης αντιπαράθεσης. 

Από την άλλη, όμως, το πλαίσιο επισημότητας είναι και αυτό που κάνει τα δύο μέρη να κουβαλούν το λεγόμενο πολιτικό «βάρος» που προετοιμάζουν το σκηνικό πολιτικών αποφάσεων. Υπάρχει, έτσι, μια «πολιτικά συναισθηματική» αναμονή αποφάσεων. Ένα αποτέλεσμα που, όταν δεν έρθει, τότε επιβαρύνει το ίδιο το πολιτικό «κλίμα». 

Αν αυτό, συνεπώς, είναι το πλαίσιο εργασίας των δύο επιτροπών, τότε τα άτομα που απαρτίζουν τις δύο επιτροπές πρέπει να ξέρουν πως πιθανώς θα χάσουν ή θα προτείνουν να παραδώσουν κάτι που δεν πρέπει, με πρόσχημα να πάρουν κάτι άλλο. Το κόστος είναι βαρύ και ιστορικό. Τα άτομα αυτά πρέπει να έχουν σωστή και ορθολογική δόμηση της γνώσης και της πρακτικής της λεγόμενης πολιτικής πραγματικότητας. Να είναι διαλειτουργικά και να γνωρίζουν την πραγματική πολυπλοκότητα των πολυσύνθετων θεμάτων. 

Το αποτέλεσμα, θετικό ή αρνητικό, θεμιτό ή μη, είναι ιστορικής σημασίας. Είτε έτσι είτε αλλιώς, θα πρέπει να εξελιχθούν μετά πολιτικά και τα σενάρια λύσης ή μη. Ή και τοποθέτησης των θεμάτων αυτών, σε άλλον, μεταγενέστερο χρόνο. Οι προτάσεις προς τις πολιτικές ηγεσίες μπορεί να επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά την αγορά στο σύνολο. 

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως ο διεθνής παράγοντας, όποιος και να θεωρείται αυτός, επιθυμεί όποια επίλυση επί της βάσης γενικής ειρήνευσης της περιοχής, ώστε να αναζωογονηθεί η αγορά, να επενδυθεί. Ίσως να μην ενδιαφέρει επί λύσης ουσίας πολιτικής και πολιτισμικής, θρησκευτικής και ιστορικής, αλλά επί της ουσίας επιλογών στην αγορά και την παγκόσμια αγορά που να προσδίδει σταθερότητα και βάθος. 

Ακόμα και στην επιλογή αυτή, τα δύο κράτη, Ελλάδα και Τουρκία, έχουν «διαφορετικές πραγματικότητες και ισοζύγια» τα οποία κρατούν, τα οποία δεν είναι παρόμοια. Η πολιτική εμπλοκή σε διεθνή θέματα δεν είναι η ίδια και ούτε η οικονομία και ο πληθυσμός. Χρειάζεται προσοχή σε όλες τις κινήσεις. 

Ό,τι κάνουμε σήμερα γράφει την Ιστορία του αύριο. Πρώτα εξελίσσεται η χώρα σε όλα τα επίπεδα και μετά διαπραγματευόμαστε. Ωστόσο, δεν πάμε σε διαπραγματεύσεις, όταν αυτές είναι το λεγόμενο «lose-lose situation, by default».

* Aναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Στρατηγικής και Ασφάλειας, πρόεδρος Τμήματος Ιστορίας, Πολιτικής και Διεθνών Σπουδών,  Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου, πρόεδρος του Strategy International (SI) Ltd

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Η σάπια καραμέλα των «αξιακών εχθρών της δημοκρατίας»

Στο άρθρο του με τίτλο «Η μάχη της δημοκρατίας έναντι των εχθρών της» (εφημ. «Το Βήμα», 28.4.2024, σελ. 13),...

Ο κόσμος των ουτοπιών και ο εφιάλτης της δυστοπίας

Η ουτοπία είναι η προβολή του οράματος των ανθρώπων για τη δημιουργία μιας φαινομενικά ιδεώδους κοινωνίας. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαμε...

Χέρι, νους και ψυχή! Η δακτυλική «επανάσταση»

Για κανένα άλλο μέρος του σώματος δεν έχει αποθησαυρίσει η γλώσσα μας τέτοιον πλούτο λέξεων, εκφράσεων, παροιμιών και ρητών,...

«Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε»

Τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες πολίτες (τουλάχιστον όσοι είναι ενεργοί πολίτες) δικαιολογημένα ανησυχούν για το μέλλον της χώρας, γιατί...