Θάνατος Γκορμπατσόφ: To τέλος της ιστορίας

Ο Ρώσος πρόεδρος περιορίστηκε να καταθέσει λουλούδια στο φέρετρο του τελευταίου προέδρου της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Δε θα παραβρεθεί, όμως, στην κηδεία, επικαλούμενος … φόρτο εργασίας. Κάτι που πιθανότατα αποτελεί επίσης έναν συμβολισμό της σημερινής ηγεσίας του Κρεμλίνου απέναντι στον ιδιαίτερα προβεβλημένο στη Δύση, «Γκόρμπι»

Η ιστορία είναι πάντα αυτή που έχει τον τελευταίο λόγο. Άλλες φορές σαν υπόδειξη, άλλες φορές σαν απόδειξη.

Η φωτογραφία του πανίσχυρου Ρώσου Τσάρου Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν, μπροστά από το φέρετρο του τελευταίου ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Σεργκέγιεβιτς Γκορμπατσόφ, μοιάζει σαν «εκδίκηση».

Σαν ο τελευταίος Τσάρος … Πασών των Ρωσιών, Νικόλαος Β’, να κοιτάει στο φέρετρο τον Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν… Ή για να το θέσουμε διαφορετικά, το ρωσικό κράτος-έθνος, να χαιρετά με σεβασμό τον μεγαλύτερο αντίπαλό του. Σηματοδοτώντας έτσι – και τυπικά – το τέλος μιας εποχής που άλλαξε την ανθρωπότητα.

Σύμφωνα με τα ρωσικά ΜΜΕ, προχθές ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, κατέθεσε λουλούδια στο φέρετρο του τελευταίου προέδρου της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, στην Κεντρική Κλινική, λίγο προτού αναχωρήσει για επίσκεψη στο Καλίνινγκραντ.

Δε θα παραβρεθεί στην κηδεία του Γκορμπατσόφ, επικαλούμενος επίσκεψή του στην πόλη, η οποία αποτελεί έναν στρατηγικής σημασίας ρωσικό θύλακο στη βόρεια Ευρώπη. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, ο Πούτιν δε θα μπορέσει να παραστεί στον αποχαιρετισμό του Γκορμπατσόφ και στην κηδεία του πολιτικού λόγω του προγράμματος εργασίας του.

Το ότι δε θα παραβρεθεί στην κηδεία πιθανότατα αποτελεί έναν ακόμα συμβολισμό της σημερινής ηγεσίας του Κρεμλίνου απέναντι στον «Γκόρμπι». Ο Γκορμπατσόφ της «περεστρόικα» έχει συγκεντρώσει έντονα πυρά ως «προδότης», αλλά και αποθεώνεται ως υπέρμαχος της «ελευθερίας», του εκδημοκρατισμού και της ειρηνικής συνύπαρξης.

Επί ημερών του, ωστόσο, διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση. Κάτι που ο Πούτιν έχει χαρακτηρίσει ως τη μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή στον 20ο αιώνα. Οι, δε, Κινέζοι εγκαλούν τους Σοβιετικούς επειδή δεν ακολούθησαν τον «κινεζικό δρόμο» προκειμένου να αποτρέψουν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Οι Κινέζοι, ως γνωστόν, επικρίνουν έντονα τους χειρισμούς της σοβιετικής ηγεσίας, αντιπαραβάλλοντας τον «κινεζικό δρόμο» που, αφενός δεν οδήγησε την Κίνα στη διάλυση, αφετέρου την ανέδειξε σε υπερδύναμη.

Ανεξαρτήτως των επικριτών του αλλά και όσων των αποθεώνουν, σίγουρο είναι ότι με τον θάνατό του, σε ηλικία 92 ετών, κλείνει -και τυπικά- ένας τριακονταετής δραματικός κύκλος για τους λαούς της πρώην ΕΣΣΔ. Και ένα από τα σοβαρότατα στιγμιότυπα είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ουσιαστικά, ένας αδελφοκτόνος πόλεμος, όπως και πολλοί άλλοι τα τελευταία 30 χρόνια στις περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Γκορμπατσόφ, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, αν και δεν έχει κάνει καμία δημόσια δήλωση, φέρεται να έχει εκμυστηρευτεί σε κοντινό σε αυτόν δημοσιογράφο ότι ήταν κατά.

Όπως και να’ χει, με τον θάνατό του, κλείνει τυπικά και ένας ιστορικός κύκλος που σηματοδότησε η κατάρρευση της ΕΣΣΔ και η ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων που υπήρχε επί Ψυχρού Πολέμου, με αποτέλεσμα να σημάνει μια νέα μεταβατική φάση στην ανθρωπότητα, στην πορεία για τη δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων και -ενδεχομένως- πολυπολικής ισορροπίας δυνάμεων. 

  1. Κάτι μου θυμίζει , αυτός δεν είναι που έμεινε Πρόεδρος χωρίς χώρα και μετά διαφήμιζε την pitsahut στην Μόσχα όταν είχε πρωτοανοιξει? Πάντως θα μείνει στην Ιστορία. Δεν κατάλαβε πως επί των ημερών του κατάφερε να διαλύσει μια αυτοκρατορία. Σπασιμπα

  2. Αποχαιρέτησε τον κόσμο πλήρης ημερών.
    Η ζωή του πρόσφερε απλόχερα και την μία όψη της χώρας του και την άλλη.
    Μια άλλη άποψη που δεν σχολιάστηκε τυχαία, μάλλον όχι.
    Οραματίστηκε κάποια πρότυπα Δυτικού κόσμου αλλά στη πορεία έχασε τον έλεγχο.
    Αυτό δηλώνει ότι ως προσωπικότητα η δεν διέθετε τα κατάλληλα αντανακλαστικά η
    δεν υπήρξε ανθεκτικός όπως οι συνθήκες το προστάσουν.
    Ο Δυτικός κόσμος θέλει την Ρωσία ελεγχόμενη από την δική του και μόνο επιρροή.
    Ο Ρώσσος πολίτης πέρα από την ελευθερία κινήσεων και πλουτισμού ιστορικά
    διέθετε αυτοσεβασμό και υπερηφάνεια.
    Οι ισορροπίες κλονίζονται, οι ηγέτες εάν διαθέτουν ανάλογο ανάστημα το προλαμβάνουν.
    Η εποχή του Γκορμπατσόφ μάλλον έχασε το βηματισμό της.
    Ας μην ξεχνάμε ότι βιώσαμε την εποχή του όρου πλανητάρχης.
    Και ας μην προτρέχουμε σε κατηγορίες και κακίες.
    Την προσωπικότητα Πούτιν στην ώρα της η ιστορία θα της δώσει την αρμόζουσα θέση.
    Σε ότι αφορά τον Γκορμπατσόφ ως νεότερος ηγέτης ο Πούτιν δεν έθιξε το θέμα ούτε θετικά
    ούτε αρνητικά.
    Μίλησε μόνο προφητικά <>.
    Σήμερα λοιπόν βιώνουμε πραγματικά γεγονότα της ιδεολογίας, αλλά και της πορείας ευημερίας
    της χώρας Ρωσίας.

  3. Έφερε το τέλος μιας εποχής, διέκοψε την αποτυχημένη θεατρική πράξη που στήθηκε το 1917 με τη μορφή του άχρηστου και επιζήμιου κομμουνισμού. Ανέβαλε για άλλη μια φορά την επικράτηση του διεθνισμού, ή την παγκοσμιοποίηση, όπως το λένε τώρα.

  4. Πήγε για να βεβαιωθεί ότι πέθανε!! Περίεργο που δεν τον αυτοκτόνησε τόσα χρόνια!

    Για τον Κινέζικο δρόμο μένει να δούμε πόσο ανθεκτικός είναι όταν συναντήσει τη πρώτη του οικονομική κρίση. Τα τραπέζια που στηρίζονται σε μινάχα ένα πόδι συνήθως χάνουν εύκολα την ευστάθεια και την ισορρροπία τους.

  5. Ειρωνεία…….
    Ο Πούτιν που δεν θα τον ήξερε πάρα μόνο ο θυρωρός της ΓκαΓκεΜπε και οφείλει ιστορικά την ύπαρξή του στην αποκαθήλωση της κομμουνιστικής πραγματικότητας δεν θα παραβρεθεί στην κηδεία του Γκορπυ!!!!
    Ότι …..τι μικρότητα, σαν να μην θέλει να πάει στην κηδεία του Αλαβάνου, ο Τσίπρας !!!!!!

  6. @ Τινα
    Τελικά ο κόσμος έγινε καλύτερος;
    To αντίθετο. Πιό λίγοι πολύ πλούσιου, πιό πολλοί φτωχότεροι.
    Ήρθε η ειρήνη όπως επαγγέλονταν οι νικήτές του ψυχρού πολέμου;
    Δυστυχώς το αντίθετο συμβαίνει.
    Οι Ρώσοι και οι ΄αλλοι ζουν καλύτερα; Mάλλον έχουν χάσει τα περισσότερα από αυτά που είχαν εξασφαλισμένα
    Και το κυριότερο.
    Οι δυτικοί ήταν υποχρεωμένοι να δίνουν βάρος σε κοινωνικές και εργασιακές παροχές , τις οποίες μετά το 1991 σιγά-σιγά παίρνουν πίσω και σπρώχνουν την πλειοψηφία των λαών στην ανέχεια και την απελπισία.
    ‘Οσοι είναι διαπλεκόμενοι και βολεμένοι καλά κάνουν και βλέπουν τα γεγονότα θετικά.
    Υπάρχουν και κάποιοι που στεκονται αρνητικά, από περίσσευμα συνείδησης απέναντι στη βαρβαρότητα του συστήματος που παράγει φτώχεια για την συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων όπου γης.

  7. Πέθανε μήπως η σοβιετία με τον Γκορπατσοφ, όχι ακριβώς…. Το σωστό είναι πως μετανάστευσε στην τέως ελεύθερη και νυν σκλαβωμένη Δύση. Οι πολίτες ήδη ζουν τις διαφορές, άλλαξε η ζωή τους. Φυσικά, σοβιετικό καθεστώς σημαίνει κι άλλα πράγματα. Σημαίνει απολυταρχία, ανελευθερία και μάζες οι οποίες διαβιούν υπό συνεχές καθεστώς προπαγάνδας. Λουστείτε δυτικοί την προπαγάνδα της «κλιματικής αλλαγής», ακριβώς όπως κάνατε με αυτήν του «covid». Πάρτε επιχορηγήσεις με δανεικά για να κάθεστε στον καναπέ (περίοδος covid) και για να πληρώσετε το λογαριασμό του ηλεκτρικού (κλιματική αλλαγή), η ΕΕ εγκρίνει και οι τραπεζίτες παρέχουν. Όμως, σε λίγο έρχεται ο λογαριασμός των τόκων που θα πληρώσει το κάθε κράτος. Δυστυχώς για εμάς, μέσα από τη φορολογία θα γίνει η πληρωμή τους, σε εμάς θα έλθει και αυτός ο λογαριασμός πατριώτες. Έτσι η νέα σοβιετία θα ροκανίσει σιγά – σιγά όλα τα ακίνητα μας. Μετά θα μας βάλει να δουλέψουμε, μαζί με τα νέα ταξικά αδέλφια μας, τους παράνομους(παράτυπους, όπως μας υποχρέωσαν να λέμε ) μετανάστες. Άρα, η σοβιετία είναι εδώ, έτοιμη να παιδέψει το πάλι λαό. Ο Γκορμπατσόφ απλά έκοψε το σάπιο σοβιετικό κεφάλι της, όμως στη θέση του φύτρωσε το Δυτικό. Η διεθνοποίηση βαφτίστηκε πλέον παγκοσμιοποίηση και ξεκινά τον επόμενο γύρο της δικτατορίας της.

  8. @Φωτεινή
    Είναι γνωστό ότι η δημοκρατία έχει πολλές εκφάνσεις. Δύο από τις βασικότερες είναι η αντιπροσωπευτική σαν αυτή που ισχύει σε όλα τα λεγόμενα δημοκρατικά κράτη και η συμμετοχική σαν αυτή που επιχε’ιρησε η επανάσταση του 1917 και που στο δρόμο εξώκειλε σε βαθμό κακουργήματος.

    Τελικά στην όποιας μορφής αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η πολιτική εξουσία είναι σύμφυτη με την οικονομική εξουσία. Οι διάφορες κυβερνήσεις απλά αποτελούν το πολιτικό και υπηρετικό προσωπικό των πραγματικών εξουσιαστών. Οι οποίοι εξουσιαστές διαθέτουν τα μέσα της προπαγάνδας των συμφερόντων τους που βομβαρδίζουν και χειραγωγούν την κοινή γνώμη και αυτή, δηλαδή η πλειψηφία των ψηφοφόρων επικυρώνει την κυριαρχία τους.
    Και επειδή η σκοπούμενη άγνοια της έννοιας διαστρεβλώνει την ετοιμολογία της, Σοβιέτ σημαίνει συμβούλιο.
    Και ένα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί με Σοβιέτ (συμβούλια) συνιστά την επιτομή της συμμετοχικής δημοκρατίας που είναι μια πολιτειακή μορφή πλησιέστερα από κάθε άλλη στην απόλυτη δημοκρατία.
    Τηρουμένης δε της κοινωνικής πραγματικότητας της εποχής – διότι υπήρχαν και οι δούλοι-, τέτοια δημοκρατία την οποία επικαλούνται όλοι, ήταν η Αθηναϊκή δημοκρατία όπου οι ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες αποφάσιζαν για τα κοινά.

    Όσο για τον Γκορμπατσόφ η προθέσεις του για διόρθωση των προβλημάτων της ΕΣΣΔ στην πορεία αποδείχτηκαν υποκριτικές. Αργότερα και κατά δήλωσή του, σκοπός της ζωής του ήταν η διάλυση και όχι η διόρθωση. Και στο τέλος κατέληξε ευτελιζόμενος, διαφημιστής της πίτσας χατ και της λουϊ βιτόν.

    Ανεξάρτητα από το όποιο κοινωνικό, ιδεολογικό ή ταξικό πρόσημο του καθένα και της κάθε μιας, η απόλυτη βαραβαρότητα που επιβάλλει το κυρίαρχο σύστημα σήμερα πρέπει να ανατραπεί. Για να έχει ο κόσμος μας μέλλον . Διαφορετικά η καταστροφή του πλανήτη γη θα είναι αναπότρεπτη. Επιστροφή στην εποχή των σπηλαίων κι ακόμη πιό πίσω. Τα σχετικά όπλα είναι στη διάθεση της απληστίας των κυρίαρχων συμφερόντων καθώς και το “κουμπί” που θα πατηθεί για να σημάνει το τέλος.

  9. Φίλε Γ. Κ.
    Μιλάς για συμμετοχική δημοκρατία χωρίς συμμετέχοντες. Οι πολίτες χρησιμοποιήθηκαν μόνο ως όχλος και όχι σαν υποκείμενα ατομικών δικαιωμάτων. Όσο για την επανάσταση, μόνο ως πραξικόπημα μπορούμε να την παρομοιάσουμε. Το κόμμα των μποσελβίκων είχε εκλογική δύναμη 2%, ενώ και μετά το πραξικόπημα και την επικράτηση τους, η δύναμη τους δεν ξεπέρασε το 25% με ιδιαίτερα προβλήματα στην ύπαιθρο. Μια δε εθνότητα ( δεν ήταν οι Ρώσοι) είχε συμμετοχή στις εκλογές με 200χιλ, σε 23,8 εκ. εκλογείς, αλλά είχαν εκλέξει το 80% (?) των κομισάριων του κόμματος. Μελέτησε πρώτα την ιστορία και μετά να μιλάς για την καλή εφαρμογή της δημοκρατίας στα Σοβιέτ. ΥΓ. Θυμίσου τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας της συμμορίας που πήρε την εξουσία, το Γολοντομόρ και τις δίκες Στάλιν.

  10. Λαοί και κράτη όπως Ρωσια, Τουρκια ,Κίνα δεν είχαν και δεν εχουν αίσθηαη εκείνου που λέμε δημοκρατία.Ειχαν αυτοκράτορες, σουλτάνους και τσαρους οπότε οι επαναστάσεις ήταν απλά αλλαγες καθεστώτων και ξεκαθάρισμα αντιπάλων
    Τέλος ο υπέρτατος αριστερός/ κομμουνιστής και δη λαικος δημοκράτης ειναι μονάχα ο Θανατος Ενα μετρο βαθια στη γη και πλουσιοι και φτωχοι..

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Σειρά έχει το Ιράν ή η Τουρκία;

Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στον πόλεμο του Κόλπου του 1991 και στην εισβολή των ΗΠΑ και των συμμάχων...

Πέθανε και κανείς δεν τον έκλαψε

Πέρασαν σχεδόν 30 χρόνια απ’ όταν πάνω από 100.000.000 άνθρωποι συντονίστηκαν για να παρακολουθήσουν τη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση της...

Μετά το Ιράν ποιος έχει σειρά;

Στις 17 Ιανουαρίου 1991 ξεκίνησε η επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», ως απάντηση της διεθνούς κοινότητας στην εισβολή του Ιράκ...

Η ιδιοφυΐα πίσω από το «σωματίδιο του Θεού»

Χάρη σ’ αυτόν ανακαλύψαμε κάποια από τα μυστήρια του σύμπαντος. Ο νομπελίστας Πίτερ Χιγκς, που πέθανε τη Δευτέρα, θεωρούνταν...