Του Οδυσσέα Λαερτιάδη
Φανταστείτε να γυριζόταν ο Μωυσής και ο σκηνοθέτης κ. Νόλαν να επέλεγε ως πρωταγωνιστή Αφρικανό, πατριώτη της μαύρης ωραίας Ελένης.
Το δε χειρότερο, το ισραηλινό υπουργείο πολιτισμού να επιχορηγούσε την ταινία.
Άμεση θα ήταν η δράση πρωθυπουργού και πολιτών, ο δε υπουργός θα πήγαινε σπίτι του και θα του καταλογιζόταν η δαπάνη και ο πρωθυπουργός θα ζητούσε δημόσια συγγνώμη.
Σκυλεύουν όλοι πάνω στον πολιτισμό μας, με πρώτους τους θεματοφύλακές του.
Μας κουτσουρέψαν τη γλώσσα, από τα σχολεία μας δε σταμάτησαν τη διδασκαλία αρκετών κειμένων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, άσε που ισχυρίζονται πως κάποιοι βοσκοί της Φοινίκης μάς χάρισαν το αλφάβητο.
Χαζό θα μου πείτε, μέσα στον ίδιο αιώνα από αναλφάβητοι που είμαστε, ο Όμηρος δημιούργησε την πλέον συνθέτη γλώσσα της ιστορίας των πολιτισμών που υπακούει στους κανόνες της μουσικής και των μαθηματικών.
Αν πάρουμε τον γλωσσοπλάστη Σαίξπηρ, ο γλωσσικός του πλούτος αποτελεί το 60% του αντίστοιχου του Ομήρου.
Δικαιωματιστές, αγράμματοι και εμπαθείς σβήνουν τον πολιτισμό μας, η δε ταφόπλακά του μπαίνει, σε αυτή την περίπτωση, δια χειρός της (Ελληνίδας;) υπουργού Πολιτισμού.
Μαύρισε τον πολιτισμό η πασοκογενής υπουργός κ. Μενδώνη. Αλήθεια ποιος μας την επιβάλει ως μόνιμη υπουργό πολιτισμού και γιατί;
Ο Διογένης έχει νέο έργο, πρέπει να ψάξει με το φανάρι του στο υπουργείο πολιτισμού, δεν μπορεί, κάποιου θα υπάρχει Έλληνας.
(Σχόλιο στο κομμάτι «Πόσο μας κόστισε η ψευτο-Οδύσσεια»)
