Yπάρχει έλεγχος των εκλογικών αποτελεσμάτων;

Από τον Lemmy

Όλες οι πολιτικές αναλύσεις ισχύουν μόνο στην περίπτωση που το αποτέλεσμα των εκλογών είναι έγκυρο και απολύτως ελέγξιμο, στη διαδρομή μεταξύ εκλογικού τμήματος, περιφέρειας, υπουργείου και ηλεκτρονικής επεξεργασίας.

Μπορεί να γίνει αλλοίωση; Στο ερώτημα αυτό δεν υπάρχει απάντηση. Το σίγουρο είναι πως έχει καταργηθεί το σώμα της ψηφοφορίας, δηλαδή το ψηφοδέλτιο, έχει αντικατασταθεί από μια ηλεκτρονική εγγραφή και το εκλογικό αποτέλεσμα είναι πρακτικά χωρίς έλεγχο.

Ας δούμε το πρόσφατο ιστορικό μετάδοσης των αποτελεσμάτων. Στις εκλογές μέχρι το 2019, ο δικαστικός αντιπρόσωπος κατέγραφε το αποτέλεσμα στο Πρακτικό νο 2 και έστελνε τηλεγράφημα στη Νομαρχία με το αποτέλεσμα. Η νομαρχία εν συνεχεία έστελνε τηλεγράφημα στο υπουργείο εσωτερικών και γινόταν εκεί η τελική επεξεργασία του συνολικού αποτελέσματος.

Στις εκλογές του 2019, (εγκύκλιος 33 του ΥΠΕΣ, 14/5/2019, ΚΕΦ Ε), προβλέπεται πως ο δικαστικός αντιπρόσωπος μεταφέρει σε αρμόδιο υπάλληλο της περιφέρειας το αποτέλεσμα και αυτός με τη σειρά του το μεταφέρει τηλεφωνικώς στον αρμόδιο υπάλληλο του ΥΠΕΣ. Αυτός καταχωρεί αυτό που άκουσε και το δίνει στους χειριστές των ΗΥ. Από εκεί και πέρα πάει στην εταιρεία επεξεργασίας και στα ΜΜΕ. Το πρόβλημα είναι πως γινόταν εν προκειμένω προφορικά η μετάδοση και εάν αποφάσιζε κάποιος να αλλοιώσει το αποτέλεσμα, μπορούσε να το κάνει.

Δεν ισχυρίζομαι πως θα γίνει νοθεία στις επερχόμενες εκλογές. Επισημαίνω απλώς πως το αποτέλεσμα δεν ελέγχεται απολύτως κατά τη ροή του. Όπως ελέγχονταν παλιότερα. Συμμετέχω στις εκλογές από το 1974, σε όλες ανεξαιρέτως τις εκλογές, είτε ως εκλογικός αντιπρόσωπος είτε δίπλα σε κάποιον δικαστικό αντιπρόσωπο. Η διαδικασία ήταν ασφαλής. Ο Δικαστικός έστελνε τηλεγράφημα στη νομαρχία και η νομαρχία έστελνε τηλεγράφημα στο υπουργείο. Υπήρχε δηλαδή το σώμα του αποτελέσματος. Δεν γινόταν προφορικά, ούτε ηλεκτρονικά. Και δεν μπορούσε να γίνει αλλοίωση, ούτε κάποιος μπορούσε να το σκεφτεί. Τώρα, με τα τηλεφωνήματα και τους υπολογιστές, όλα άλλαξαν. 

Κορυφαίο παράδειγμα η επιστολική ψήφος, η οποία καταργεί τη μυστικότητα της ψηφοφορίας και συνιστά de facto αλλοίωση του αποτελέσματος. Διότι ο ψηφοφόρος δεν ψηφίζει στο παραβάν, αλλά στο σπίτι του. Οπότε η νόθευση της διαδικασίας είναι στην περίπτωση αυτή πολύ εύκολη, πολύ περισσότερο μάλιστα εάν ψηφίζουμε ηλεκτρονικά. Τότε έχουμε απλώς καταργήσει τις εκλογές.

Η τηλεφωνική μετάδοση των αποτελεσμάτων από τον δικαστικό προβλέπονταν από τον νόμο του 2019. Τώρα, με το srt σύστημα της Singular Logic, το αποτέλεσμα πριν από το τηλεγράφημα στη νομαρχία, πάει από το tablet του δικαστικού κατευθείαν στο ΥΠΕΣ, στη Singular. Και από εκεί στα ΜΜΕ. Δηλαδή χάνεται στον ηλεκτρονικό κόσμο. Το ερώτημα είναι: υπάρχει κάποιος τρόπος να συγκριθεί το αποτέλεσμα ενός εκλογικού τμήματος που βρίσκεται στο πρακτικό νο2 και στους σάκους, με το αποτέλεσμα που δίνει η Singular, μια ιδιωτική εταιρεία; Πρακτικά δεν υπάρχει, διότι κανένας δεν το ζητάει ποτέ. Οπότε εδώ έχουμε το εκλογικό αποτέλεσμα που δίνει ηλεκτρονικά η εταιρεία. Όχι το πρωτοδικείο.

Αυτό είναι πολύ κρίσιμο ζήτημα και καλύπτεται πίσω από τη δήθεν ανάγκη γρήγορης μετάδοσης του αποτελέσματος. Αλλά για ποιο λόγο θα πρέπει να έχουμε γρήγορη μετάδοση; Αυτό είναι δευτερεύον ζήτημα. Το πρωτεύον είναι να μπορεί να ελεγχθεί η μετάδοση.

Και αυτό δεν μπορεί να γίνει πλέον, εξαιτίας του ηλεκτρονικού τρόπου, τον οποίο ελέγχει μια εταιρεία. Δεν είναι λογικό την κυβέρνηση να την ανακοινώνει μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία μάλιστα ανέλαβε το έργο με απευθείας ανάθεση.

Αυτό που πρέπει να κάνουν τα επιτελεία των κομμάτων, είναι να συλλέξουν προσεκτικά τα δικά τους πλήρη εκλογικά αποτελέσματα, όλων των συνδυασμών, στο σύνολο των εκλογικών τμημάτων, πανελλαδικά. Και να τα αντιπαραβάλουν με αυτά που δίνει το Υπουργείο. Και εάν βρουν διαφορές να μην αναγνωρίσουν το αποτέλεσμα και να ζητήσουν αμέσως νέα καταμέτρηση των ψήφων πανελλαδικά, με βάση τα πρακτικά ν2 των νομών. Μόνον έτσι θα είναι διασφαλισμένη η εκλογική διαδικασία.