Οι αμνήμονες, οι αγνώμονες και η… συμπαντική δικαιοσύνη!

Του Strange Attractor

Αυτές τις μέρες θυμήθηκα τον Μιλτιάδη Έβερτ… έναν ιδιαίτερα συμπαθή άνθρωπο, τον οποίο γνώρισα κάποτε, όταν ήταν (μεγαλο)υπουργός του μπαμπά Μητσοτάκη, και είχαμε μια-δυο εξαιρετικά φιλικές συναντήσεις, όχι για πολιτικά ζητήματα (εγώ ήμουν αλλού), αλλά για την κοινή και μεγάλη αγάπη μας για τα σκυλιά (σήμερα έχω μόνο πέντε).

Μάλιστα γνώρισα όχι μόνο τον Μαξ, αλλά και τον Αζάνκα (οι παλιότεροι θα τους θυμούνται).

Εν πάση περιπτώσει, τον θυμήθηκα με αφορμή τους διάφορους λαγοκέφαλους που ξαμολήθηκαν πρόσφατα για να βάλουν τον Σαμαρά στη θέση του, όπως έκανε και η κόρη του Έβερτ, η Αλεξία, η οποία τον κατηγορεί ότι υπονόμευσε την ηγεσία στη ΝΔ του πατέρα της, ανοίγοντας τον δρόμο στην εκλογή Σημίτη, και άρα στην οκταετία ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε.

Βέβαια, δεν ξέρω την ηλικία της (δεν υπάρχει πουθενά), αλλά στην ανάρτησή της αναφέρει ότι τότε ήταν 12 ετών…

Αν είναι έτσι, δεν τα θυμάται καλά.

Εγώ που από έφηβος διάβαζα έως και 3 εφημερίδες τη μέρα (προσωπική διαστροφή), και τότε ήμουν πάνω από 30 χρόνων, τα θυμάμαι κάπως αλλιώς.

Θυμάμαι δηλαδή πως την περίοδο εκείνη (1993-97) που ο Έβερτ ήταν πρόεδρος στη ΝΔ, ο Σαμαράς ήταν εκτός κόμματος, και ασχολούνταν με την ΠΟΛΑΝ. Άρα τι υπονόμευση εσωκομματική να κάνει;

Και εν πάση περιπτώσει τα μικρά ποσοστά που έπαιρνε η ΠΟΛΑΝ, η οποία δεν μπήκε καν στη Βουλή το ’97, ήταν τόσο καθοριστικά ώστε να ηττηθεί η ΝΔ, σε μια εποχή που τα 40άρια έπεφταν στις εκλογές σαν χαλάζι;

Και γιατί τότε δεν έπεσε το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, όταν κοτζάμ Τσοβόλας, ο πλέον δημοφιλής τότε Πασόκος μετά τον Ανδρέα είχε κάνει κόμμα (ΔΗΚΚΙ) που πήρε πάνω από 9%;

Επιλεκτική μνήμη; Ελλιπής; Ή κάτι άλλο;

Επίσης θυμάμαι ο ποταπός σαν χθες, τα διάφορα δημοσιεύματα και ρεπορτάζ για τα τότε εσωτερικά της ΝΔ, όπου μόνο στα χέρια δεν είχε έρθει ο Έβερτ με τη Ντόρα σε μια κεντρική επιτροπή!

Μια Ντόρα, μιας οικογένειας, που το μόνο για το οποίο φημίζεται διαχρονικά είναι οι ραδιουργίες, οι υπονομεύσεις, και η ιδιοτέλεια… τι να λέμε;

Άρα; Τι συμβαίνει; Τι παίζει άραγε;

Ποιος υπονόμευσε ποιον;

Είναι μήπως τόσο απογοητευτικές οι κρυφές δημοσκοπήσεις που έχει στα χέρια του το Μαξίμου, χώρια οι «απόρρητες» εκθέσεις ξένων πρεσβειών (που ’λεγε κι ο Τράγκας) ώστε ο Κυριάκος να αναγκαστεί να ξαμολήσει λυτούς και δεμένους για να «τρομάξουν» τον Καλαματιανό, και να μην κάνει κόμμα;

Και εκτός από τους συνήθεις υπόπτους, συν τους νεόκοπους γαλαζοπράσινους γλείφτες να επιστρατευτεί μέχρι και η κόρη του Έβερτ, προκειμένου να ανακοπεί η επερχόμενη κατάρρευση του «υπαρκτού μητσοτακισμού»;

Περίεργα πράγματα, ή αλλιώς μάλλον δεν μας τα λένε καλά οι «πετσωμένοι» τηλεοπτικοί αναλυτές, οι «έγκυροι» δημοσκόποι», και οι εν γένει βολεμένοι…

ΥΓ- Ούτε ψύλλος στον κόρφο κάποιον «ακραιφνών» σαμαρικών βουλευτών, που όχι μόνο υπερψήφισαν τους γάμους και τη τεκνοθεσία των γκέηδων, όχι μόνο βαράνε ολημερίς παλαμάκια στον Κυριάκο μας (και στον Γεραπετρίτη), αλλά κάποιοι υπερθεμάτισαν κιόλας, χειροκροτώντας  τη διαγραφή του από το κόμμα στο οποίο εκείνος πρόσφερε και μεγαλούργησε, όταν αυτοί ήταν ακόμη στο δημοτικό… όπως ήταν και ο νυν,  για να τα λέμε όλα.

Στο φινάλε, κι έχοντας διανύσει ουκ ολίγες περιφορές γύρω από τον ήλιο, ένα ξέρω… πως υπάρχει πού και πού μια «συμπαντική» δικαιοσύνη.

Αν επέλθει κι αυτή τη φορά, δεν το ξέρω, πάντως το μόνο που έχω να τους πω είναι: ας πρόσεχαν…