Της Μαρίας Δεναξά
Χθες, το σύστημα μας απαγόρευε να αγκαλιαζόμαστε, να φιλιόμαστε, να κάνουμε χειραψίες. Μας απαγόρευε να αναπνέουμε χωρίς μάσκες, να πίνουμε καφέ σε εξωτερικούς χώρους χωρίς να έχουμε έναν κωδικό QR, να ταξιδεύουμε δίχως να έχουμε κάνει τις δόσεις του mRNA μας.
Χθες, το σύστημα μας απαγόρευε να βγαίνουμε από το σπίτι μας χωρίς υπεύθυνη δήλωση. Δεν μας επέτρεπε να διαδηλώνουμε, να συγκεντρωνόμαστε, να βρισκόμαστε για να τα λέμε από κοντά σαν άνθρωποι. Ήταν απαγορευτικό να είμαστε χαρούμενοι και να απολαμβάνουμε τις μικρές απολαύσεις της καθημερινότητας. Και σήμερα, το σύστημα, που έχει πάρει το πάνω χέρι στις ζωές μας και στο οποίο επιτρέψαμε χωρίς καμία δυσκολία, χωρίς καμία αντίσταση να μας κηδεμονεύει, μας απαγορεύει να διεκδικούμε ότι ανήκουμε κάπου, με την απειλή να φιμωθούμε, να γίνουμε αόρατοι, να «εξαφανιστούμε», αλλά πιο πριν μας χαρακτήρισε ψέκια, πουτινάκια, ζαίους, αλλόφρωνες κι ό,τι άλλο.
Σήμερα, αυτό το σύστημα μας απαγορεύει να σκεφτόμαστε όπως θέλουμε, με την απειλή να στιγματιστούμε και αύριο υπό την απειλή να προσαχθούμε, να τεθούμε υπό κράτηση, να φυλακιστούμε. Αύριο, το ίδιο σύστημα θα απαγορεύσει στα παιδιά μας να δημιουργήσουν οικογένεια, θα απαγορεύσει σε όλους μας να έχουμε συναισθήματα, να αγαπάμε τη χώρα μας και να είμαστε ο εαυτός μας και στην τελική θα μας απαγορεύσει να ζούμε γιατί η παρουσία μας καταστρέφει τον… πλανήτη. Το αύριο έχει ήδη αρχίσει. Είναι το χθες και το σήμερα. Αλλά μην ανησυχείτε.
Ζούμε σε δημοκρατία και μπορούμε να εκφραζόμαστε, γιατί είμαστε τυχεροί που δεν γεννηθήκαμε στη Βόρεια Κορέα του Κιμ Γιονγκ Ουν, στο Ιράν των μουλάδων ούτε στην «αυταρχική» Ρωσία όπου φυλακίζουν όλους τους αντιφρονούντες.
Όχι, ζούμε στην Ελλάδα όπου όλα είναι «ζάχαρη», σύμφωνα με τη ρητορική του Αδώνιδος. Επιβιώνουμε μέσα σε αυτό το μόρφωμα που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση και είμαστε απολύτως… ελεύθεροι!
Ελεύθεροι όμως να συμφωνούμε μόνο με το καθεστώς.
Ελεύθεροι -αλλά για πόσο ακόμη- να αναρωτιόμαστε πως οι παιδόφιλοι της εξουσίας κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
Ελεύθεροι να παρακολουθούμε λαμόγια χωρίς πτυχία να ασκούν εξουσία, αλλά θα πρέπει να βγάζουμε τον σκασμό.
Ελεύθεροι να μαθαίνουμε πως κλέβουν τις αγροτικές επιδοτήσεις την ώρα που μοιράζουν ελεημοσύνες στον κοσμάκη.
Ελεύθεροι να γνωρίζουμε πως υπεξαιρούν χρήματα από τα κρατικά ταμεία και να διαπραγματεύονται με τη Δικαιοσύνη μέσω των παρατρεχάμενών σας.
Ελεύθεροι να τους βλέπουμε καθημερινά να διαπράττουν κάθε λογής εγκλήματα διαφθοράς και να παραμένουν στο απυρόβλητο.
Ελεύθεροι να συμμετέχουμε σε αποδεκτές από το κατεστημένο ομάδες, φόρουμ, ανθρωπιστικές οργανώσεις, αντί να ακολουθούμε τις «επικίνδυνες αιρετικές παρεκκλίσεις» που προωθούν μια εναλλακτική κοινωνία της ευημερίας, της ειρήνης, της δημιουργίας, της δικαιοσύνης, των ίσων ευκαιριών, της συνεργασίας, της διαφάνειας, της συλλογικής προόδου, της αλληλεγγύης.
Ελεύθεροι να είμαστε σκλάβοι, ζόμπι μιας δυστοπικής ολιγαρχικής δικτατορίας, τεχνολογικά υβρίδια υπό κωδικούς QR και «chatgptοποιημένοι». Γιατί αυτό είναι το σχέδιό τους. «Δεν θα έχουμε τίποτα, αλλά θα είμαστε ευτυχισμένοι».
Είμαστε;
Τον καιρό των μνημονίων και το δημοψήφισμα,οι άνθρωποι που είχαν λεφτά στις τράπεζες κλειδωθηκαν έξω από το σύστημα και δεν μπορούσαν να σηκώσουν παραπάνω από αυτά που τους είχαν ορίσει.Ελευθερια επιλογής δεν υπήρχε και ενώ ήσουν ασφαλής με τα μετρητά στην τράπεζα,ξαφνικά έμεινες στον αέρα επειδή το τραπεζικό σύστημα μπλόκαρε τους λογαριασμους.Η πράξη,αφορούσε την γενική ευημερία της χώρας μελλοντικά,αλλά το μέσο που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ελεύθερη κίνηση των πολιτών να διαχειρίζεται τα χρήματα τού.Η άγνοια,είναι δύναμη όπως έλεγε και ο Όργουελ;Ίσως η καθοδήγηση από μια ολιγαρχία ανθρώπων να κινεί καλύτερα τα νήματα,από ότι όλοι οι άνθρωποι μαζί και να αφήνονται στα χέρια των ολίγων.Και μένει η ελευθερία,να σημαίνει σκλαβιά τελικά.Αν η λαϊκή κυριαρχία,
είναι ο κανόνας για την ελευθερία των πολιτών,για την ολιγαρχια και την δύναμη της ισχύος είναι μαύρο πρόβατο,με τα παραδείγματα να βρίθουν στην παγκόσμια ιστορία,πέρα της ιδεολογικής ταμπελας,έτσι που αν προσπαθήσουμε να αντιληφθούμε το είδος της ελευθερίας στην σημερινή εποχή,θα καταλήξουμε σε μια ελίτ επιχειρηματιων που κατέχει τον πλούτο και μια αριστοκρατία που διαμορφώνει το επίπεδο της επιβίωσης,αλλά με δημοκρατικές απόψεις από τους πολίτες,τουλάχιστον του δυτικού πολιτισμού και όποτε χρήζει συμμόρφωση από τις μάζες,χρησιμοποιείται η σκλαβιά για την μελλοντική ειρήνη και ελευθερία,είτε μέσω όπλων,είτε μέσω χαλιναγωγησης από τους ισχυρούς.Οταν η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας,της αυτονομίας και της αυτοκυριαρχιας ταυτίστηκαν με τον Κομμουνισμό,
χάθηκαν οι έννοιες που χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες με τις κράτεις-πόλεις που είχαν δημιουργήσει.Ακομα και η Πλατωνικη Πολιτεία,ταυτίστηκε με την κομμουνιστικη θεωρία.Αν πιστεύαμε στην παράδοση και στο ελληνικό πολιτιστικό περιβάλλον,θα είχαμε χαρακτηριστεί ως κομμουνιστές και αυτοί που κυνηγουν τα μαύρα πρόβατα θα τα μαντρωναν πάλι στο μαντρί με το καλό ή με το κακό,ανάλογα τις ορέξεις.Δεν είναι κακή η ανυπακοή.
Δηλωνει ως ενα βαθμό ελευθερία,αλλά αν η ανυπακοή στοχοποιειται,ανεξάρτητα αν φέρει πολιτική ταμπέλα ή όχι,τότε γίνεται προσαρμογή στον κανόνα και κάπως έτσι συμβαδίζουν όλες οι αντιλήψεις που έρχονται ενάντια στον σκοπό των ισχυρών και των εκλεγμένων.Λιγο δύσκολο,να αλλάξουν οι αντιλήψεις οποιασδήποτε χώρας,γιατί μέσω αυτών των πρακτικών εδραιωνονται.Για να αλλάξει κάτι θα έπρεπε οι πολίτες να βρίσκονταν στους δρόμους και στις διαδηλώσεις μαζικά,αν και εφόσον υπηρχε μαζικοτητα,για να ασκήσουν πίεση,αλλά ποιος τρέχει για τέτοια πράγματα όταν υπάρχει πληκτρολόγιο που μπορούμε να σκεφτούμε τα πάντα εκτός από το να πράττουμε.Οι υποκλοπές και όλα τα υπόλοιπα,θε έρθουν στην επιφάνεια μέσω δικαστηρίων,όπως έγινε με τα Τέμπη και ευθύνες δεν πρόκειται να αναλάβει κανένας,όπως και στα μνημόνια,επειδή το σύστημα είναι έτσι διαμορφωμένο που τα μαύρα πρόβατα να αναγνωρίζονται και να εξολοθρευονται ώστε να μην μολύνουν τα υπόλοιπα..
ΤΕΛΕΙΟ
Οι διαπιστώσεις αυτές είναι γνωστές εδώ και δεκαετίες από ανθρώπους τους οποίους η δημοσιογράφα και το συνάφι της ονόμαζε αντιευρωπαίους-ανθέλληνες, παραεκκλησιαστικούς, φασίστες, χρυσαυγίτες, ψεκ κλπ κλπ.
Όψιμοι “φιλόσοφοι”, λάτρεις του ελευθέρου πνεύματος (και καλά) γίνονται όσοι “λαζαρίδηδες” για κάποιο λόγο δεν βρήκαν καρέκλα να κάτσουν.