Βαριά η σκιά των Τεμπών πάνω από το Μαξίμου 

Ξεκίνησε το ξύλωμα του πουλόβερ, δεν κατάλαβε με ποια πληθυσμιακή ομάδα έμπλεξε ο Μητσοτάκης.

Να εύχεται να παραμείνει υγειής ο απεργός πείνας, μια λύση έχει την υποχώρηση στο αίτημα του.

Η ηθική πρέπει να ξαναπεράσει το κατώφλι του μεγάρου Μαξίμου, δεν υπάρχουν άλλα όρια για ταρζανιές και μάλιστα σε τέτοιους ανθρώπους.

Σε λυπάμαι Κυριάκο, όπως έσπειρες έτσι θερίζεις.

Γενικώς πελαγοδρομούν ατέρμονα.
Μια συναυλίες, μια ομιλίες, μια εξώδικα, μια μηνύσεις, ανούσιες επικοινωνιακές κινήσεις συντήρησης.
Τίποτα αποτελεσματικό. Όλα στο κενό. Και φυσικά τα πλήθη των συγκεντρώσεων έχουν “κάνει φτερά”. Δεν ξαναμαζεύονται αυτοί.

Η πιο πρόσφατη αποτελεσματική συλλογική απεργία πείνας ήταν οι “300 της Υπατίας” και πέτυχε γιατί είχαν ενιαία γραμμή. Μια γροθιά. Εδώ είναι πολλοί οι συγγενείς, αλλά δεν συμπράττουν.
Ο Πλακιάς καθυβρίστηκε σκαιότατα με ψωνισμένο εξώδικο και πάλι ιπποτικά φέρεται. Λάθος του.

Όποιος θέλει εκταφή του παιδιού του πάει με πλήθος με τσάπες στο κοιμητήριο, περικυκλώνει το μνήμα και αρχίζει και σκάβει. Ψοφοαστοί δεν κάνουν για τη δουλειά αυτή.

Τα υπόλοιπα είναι νάχαμε να λέγαμε.

Αυτός ο άνθρωπος δεν ζητάει τίποτα το παράλογο.
Παράλογη είναι η άρνηση του αιτήματός του.
Τι πειράζει να προστεθούν στοιχεία στην διαλεύκανση της υπόθεσης;;

οι ΑΝΤΙΦΑ έχουν γνώμη για όλα αυτά, ή ότι κέρμα τους ρίξουν παίζουν;

Τα πρακτόρια του γράφουν ανοησίες, πασχίζουν για το μεροκάματο.

Τα αφεντικά τους, μάλλον τα έκαναν επάνω τους, μια σπίθα ακόμη χρειάζεται για να ξεσηκωθεί ο κόσμος που θα τους πνίξει.

Δεν αστειεύονται οι συγγενείς, μάζεψαν τόσο κόσμο που κανένα κόμμα δεν το μπόρεσε έως σήμερα.

Βλακωδώς ρίχνουν λάσπη στους γονείς των νεκρών, η λάσπη όμως γυρνάει στα μούτρα του Κυριάκου.

Οι συγγενείς γίνονται συμπαθείς και ταυτόχρονα αγανακτεί ο κόσμος.

Πεισμώνει ο κόσμος με τη συγκάλυψη και τη λάσπη στους συγγενείς, μιλώ για τον καθημερινό άνθρωπο, όχι τα κομματόσκυλα και τους Γκεμπελικούς που ζουν γράφοντας ανοησίες.

Εάν ήταν έξυπνοι δεν θα είχαν ανάγκη το 1 1/2 χιλιάρικο που τους κάνει να ξεπέφτουν στα μάτια όσων μάθουν το τι δουλειά κάνουν.

Φορούν κουκούλα, σαν τους ρουφιάνους της κατοχής, σου λέει ανοήτως, αυτός που είναι ανατολικός, δυτικός, βόρειος και νότιος, ανάλογα που βγαίνει το μεροκάματο.

Αν έχεις κότσια φιλαράκι, πήγαινε αυτοπροσώπως να πεις τις ανοησίες που έγραψες στον πατέρα του θύματος των Τεμπών, στο σύνταγμα βρίσκεται ο άνθρωπος.

Μόνο κατακάθια της κοινωνίας γράφουν τέτοιες ανοησίες και θίγουν πολίτες που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους.

Εάν ήταν ο αδελφός σου μέσα στο τρένο και έχανε τη ζωή του από τη λαμογιά που μαστίζει στο δημόσιο, ενώ ο πρωθυπουργός συγκαλύπτει, να δω τι θα έκανες τότε;

Είπες να πάνε οι γονείς να ξεθάψουν τα παιδιά τους με αυτοδικία, το προτείνεις για να μην υπάρχει καμία αποδεικτική αξία στα στοιχεία που θα εξαχθούν από τα σώματα των νεκρών.

Απορώ με τη νοημοσύνη αυτών που στηρίζουν τέτοιες θέσεις.

Ούτε για ένα κουλούρι δεν αξίζουν αυτά που γράφεις.

´Εσυ και οι συνάδελφοι σου θυμώνετε τους πολίτες και τους συνασπίζετε απέναντι στον εργοδότη σας, τον κ Μητσοτάκη.

Όχι την μπάλα στην εξέδρα με κλισέ για πρακτόρια και ταρίφες, διότι σ’ αυτό η απάντηση είναι ‘μιλάς εξ ιδίας πείρας’.

Η αλήθεια ενοχλεί.
α. 4 χρόνια τώρα ουδεμία ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ πρόοδος.
β. Είναι “μια γροθιά”; Όχι, δια στόματος Καρυστιανού.
γ. Πλήθη που ‘πέταξαν’.
δ. Εκταφή. Ψοφοαστοί, θέλουν και επανάσταση (ο καημένος ο Ρούτσι δεν είναι ψοφοαστός). Πίστεψες προς στιγμήν ότι ανάμεσα σε αυτούς/ές που στηρίζεις θα βρισκόταν κάποιος/κάποια να τολμήσει κάτι τέτοιο σε κοιμητήριο; Και φοβήθηκες;
ε. Τα ‘στρατόπεδα’ έχουν χωριστεί. Οι κινηματικοί από τη μία και οι συναισθηματικοί από την άλλοι (όσοι άγονται και φέρονται). Οι κινηματικοί σιωπούν διακριτικά. Δεν υπάρχει πια η στήριξη που έδωσαν στην αρχή. Κατάλαβαν…
Τους χειραγωγίσιμους, που άγονται και φέρονται, τους μάθαμε από τους Αγανακτισμένους. Αναλώσιμοι και βορά σε πολιτικές φιλοδοξίες.

Ποια είναι τα σωματεία και οι φορείς που καλούν σήμερα στο Σύνταγμα. Ούτε που τα ανακοίνωσαν. Αν έχεις λίστα, γράφτην εδώ, διότι δεν αναφέρεται πουθενά κάτι συγκεκριμένο. Μια αφίσα μόνο χωρίς το φορέα υπάρχει.

Δεν έχει ακουστεί απεργός πείνας να πηγαίνει ενδιάμεσα αυτοβούλως σε νοσοκομείο για εξετάσεις. Κάτι για σουβλάκια στους 300 της Υπατίας είχα ακούσει, αλλά μάλλον ήταν συκοφαντίες.

Ανατολικέ Τομέα, μας μπέρδεψες.. Τελικά ο Ρούτσι λες δεν είναι ψοφοαστός…,ωστόσο, υπονοείς πως πήγε αυτοβούλως για εξετάσεις σε νοσοκομείο (ίσως και για σουβλάκια)…πες μας απλώς για να καταλάβουμε, συμμερίζεσαι ή όχι το δίκαιο του αιτήματός του; Κι αν όχι, για πιο λόγο; Καθαρές κουβέντες…
Και για να κλείσουμε το θέμα: Αν έχουν μυαλό οι κυβερνώντες ας βρουν ένα τρόπο να δοθεί η άδεια για τις εκταφές…διότι στην αντίθετη περίπτωση, αν οι απεργοί πείνας το εννοούν και πάθουν κάτι, δεν τους βλέπω τους κυβερνώντες να κάθονται καλά στις καρέκλες τους (εκτός αν καταφέρουν να μας πείσουν πως έπαθαν τροφική δηλητηρίαση από τα σουβλάκια που έτρωγαν στη ζούλα…)

@ΠΑ, μα, ο Ρούτσι ο ίδιος είπε σε κανάλι, πως πήγαν στο νοσοκομείο μαζί με τον αλληλέγγυο, γιατί δεν αισθάνονταν καλά.

Τι είδους απεργία πείνας είναι αυτή; Ή την κάνουν ή δεν την κάνουν. Δεν έχει μεσοβεζικα σε αυτό.

Ξέρουν τι όπλο αγώνα είναι η απεργία πείνας;
Ξέρουν τι είναι το “μέχρι τέλους”, ή νομίζουν ότι είναι παιχνιδάκι; Το “γελαστό παιδί” το έχουν ακουστα;

Δεν υπενόησα πως ο Ρούτσι πήγε για σουβλάκια. Αν ήταν θα το έγραφα. Η αναφορά ήταν για τους Υπατιωτες. Έτσι λέγαν τότε, για σουβλάκια. Η επίσκεψη στο νοσοκομείο συνειρμικά μου θύμισε την Υπατία.

Πέραν αυτού δύο πράγματα.

1ον. Ο συγγενής έχει δικαίωμα να ζητά εκταφή.
Αλλά αφού τα αποτελέσματα τα έχουν πάρει και υπέγραψαν, τί θέλουν; Στα τρία χρόνια θα γίνει άλλωστε εκταφή.

Έζησα πολλά χρόνια με τον εφιάλτη γιατί δεν με άφησαν στο νοσοκομείο να δω τον αδελφό μου, μετά το θανατηφόρο τροχαίο, 22 ετών. Ακαριαίο. Ρήξη αυχενικού σπονδύλου, ο μυελός κόπηκε στα δύο, εκτός από τις βαρειές άλλες κακώσεις.

“Του πήραν τα όργανα”, έλεγα, το ένα, το άλλο. Με την ιατροδικαστική και τη νεκροψία κάπως ηρέμησα, τα έβαλα κάτω ψύχραιμα. Ήταν χάλια. Τι να έβλεπα;… Καλά έκαναν τελικά και δεν με άφησαν να τον δω.

Στην κηδεία, δυστυχώς, δεν είχα προνοήσει να καρφώσω το καπάκι στο φέρετρο. Κάτι ηλίθιοι συγγενείς πήγαν και το σήκωσαν ξαφνικά.

Γιατί θα έπρεπε να αντικρίσω ένα ανοιγμένο κρανίο που δεν μπορούσε να κρυφτεί με το μακιγιάζ και ένα ρυάκι ξεραμένο αίμα από το στόμα;… Εννοείται ότι αυτοί διαγράφηκαν για μένα. Απλά ηλίθιοι.

Λοιπόν η Καριστιανού, αλλά και όσοι ζητούν να επαναληφθεί αυτή η επώδυνη διαδικασία, χρήζουν πρωτίστως ψυχολογικής στήριξης.

Η ατέρμονη περιφορά γύρω από το τετελεσμένο… βλάπτει και τους ίδιους και την υπόθεση τους για δικαίωση.

2ον.
Δεν μου αρέσει στον Άγνωστο το σκηνικό. Πρέπει να φύγει από κει, να πάει στην Κάτω Πλατεία.

ΥΓ στηρίζω τον Πλακιά και το σκεπτικό του, είμαι ξεκάθαρη σ’ αυτό. Δεν στηρίζω την Καρυστιανου. Χειραγωγεί. Χώρια το στιλακι…

Ο Πλακιάς δήλωσε πως θα πάει μάρτυρας υπεράσπισης στο δικαστήριο για το πανό που σήκωσαν κάτι παιδιά εκείνη τη μέρα στην Hellenic Train.

Η άλλη απλώς θέλει να δρέψει. Αυτό δεν μου αρέσει. Ειδικότερα όταν βλέπω και τα μεγάλα μέσα. Τα κλάματα.

Ο Μητσοτακης θα πέσει σύντομα και με πολύ ατιμωτικό τρόπο. Οσα λεφτα και να έχει δε θα του φτασουν για τους δικηγορους που θα προσλάβει για να τον βγαλουν από τη φυλακή, αν αυτοί δεχτούν φυσικά .

@ Αν. Τομέας.
Λοιπόν, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:
1. Συμφωνώ ότι πιθανώς ο Ρούτσι δεν τηρεί αυστηρά το πρωτόκολλο μιας απεργίας πείνας. Ωστόσο, αν την απεργία την εννοείς τα αποτελέσματα έρχονται γρήγορα…είναι θέμα ημερών…και τότε τι θα πούμε;; “αα..κατέρρευσε σε 9 μέρες ενώ αν ήταν σοβαρός θα είχε καταρρεύσει σε 5..μας κοροϊδεύουν”…Ε ας σοβαρευτούμε λίγο..
2. Το αίτημα εκταφής δεν έχει γίνει για να καλύψει κάποια ψυχολογική ανάγκη να δουν το νεκρό κλπ..αλλα για να διακριβωθούν τα αίτια θανάτου και συγκεκριμένα της καύσης (διότι η δικογραφία αναφέρει πως κάηκαν αλλά πουθενά το αίτιο της πυρκαγιάς! – σοβαρό κενό αυτό). Επιπλέον πιθανώς υπάρχει (δεν είμαι όμως σίγουρος) αίτημα για επανάληψη ταυτοποίησης λειψάνων…δευτερεύον ίσως αλλά όχι ασήμαντο
3. Η Καρυστιανού, ο Πλακιάς, ο Α, ο Β συγγενής είναι άνθρωποι με τα προτερήματα και τα ελλατώμματά τους που μπορεί να κάνουν και λάθη στις εκτιμήσεις ή τις τακτικές τους. Το να χωριζόμαστε σε στρατόπεδα υπέρ του ενός ή του άλλου δεν προσφέρει τίποτα. Το να κάνουμε εικασίες για τα πιθανά κίνητρα, τις πολιτικές επιδιώξεις (δεν τις έχουμε δει ακόμα – τις υποθέτουμε) οποιουδήποτε συγγενούς, επίσης δεν προσφέρει τίποτα. Μάλλον καλλιεργεί τον οπαδισμό πάνω σε μια ιστορία που το ζητούμενο είναι να λάμψει η αλήθεια, υπερισχύοντας κάθε πιθανής συγκάλυψης από πλευράς των εποχών αλλά και οποιασδήποτε πιθανής υπερβολής από πλευράς των συγγενών. Ας στεκόμαστε λοιπόν στα γεγονότα κι ας αφήσουμε το θυμικό, τις συμπάθειες ή τις αντιπάθειες μας στην άκρη. Ζητούμενο οφείλει να είναι η αλήθεια και μόνο.
Αν λοιπόν οι δικαστές -και οποίος καλώς ή κακώς επηρεάζει την κρίση τους- ενδιαφέρονται όντως για την αλήθεια, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν ικανοποιώντας το αίτημα εκταφής. Αντιθέτως θα διασκεδάσουν και την καχυποψία περί την άρνηση τους. Ας το κάνουν λοιπόν να τελειώνουμε…τα υπόλοιπα μοιάζουν να είναι προφάσεις εν αμαρτίαις…

Στο θυμικό αυτή απευθύνεται. Όχι εγώ. Και ως παιδίατρος “παίζει τις μανάδες στα δάχτυλα”.

Ζητά όμως ψήφο/προτίμηση/στήριξη. Άρα κρίνεται για τα πάντα. Ψυχρά. Όπως ψυχρά μίλησε για το ΜΑΤΙ.