Συγκοινωνίες για κλάματα

Βρόμα, ζέστη, στριμωξίδι, καθυστερήσεις, βλάβες και δεκάδες εκνευριστικά ανοιγοκλεισίματα της πόρτας

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Μου αρέσει που λένε ότι ενδιαφέρονται για την εικόνα μας στους τουρίστες, οι τουρκόγυφτοι, οι ανίκανοι, οι απατεώνες». Φράση που ειπώθηκε φωναχτά σε βαγόνι του ΗΣΑΠ, στη στάση Νερατζιώτισσα, μέσα στη φωτιά και τη λάβρα του φθίνοντος Ιουλίου (ήταν 25 του μηνός, ώρα 16.25 περίπου). Ο ηλικιωμένος κύριος που τη φώναξε πρώτα κόντεψε να λιποθυμήσει και, μόλις ανέκτησε τις δυνάμεις του, κατόρθωσε να αγανακτήσει. Τα τρένα περνούσαν περίπου κάθε 15 λεπτά (φωτ. 1), έρχονταν ήδη γεμάτα και περίπου το ένα στα τρία είχε κλιματισμό. Η κατάσταση που επικρατούσε μέσα στο βαγόνι δεν χρειάζεται άλλη περιγραφή. Αρκεί να γνωρίζει κάποιος ότι η θερμοκρασία στις 25 Ιουλίου ήταν κοντά στους 41 βαθμούς Κελσίου.

Μία εβδομάδα αργότερα (Παρασκευή 1 Αυγούστου), στον ίδιο σταθμό (φωτ. 2), η κατάσταση άλλαξε, αλλά προς το χειρότερο. Σε ώρα αιχμής (ώρα 9.50 το πρωί) οι συρμοί διέρχονταν ανά περίπου 17 λεπτά! Το ίδιο βρόμικοι, το ίδιο γεμάτοι με κόσμο, με τον ίδιο αριθμό ανοιγοκλεισίματος των θυρών, με την ίδια έλλειψη κλιματισμού. Το ξεχαρβάλωμα δεν έχει τέλος…

Και στο μετρό, που λένε ότι τα πράγματα είναι καλύτερα, πάλι τα ίδια. Στη φωτ. 3 βλέπουμε τον πίνακα στον σταθμό Αττική που μας ενημερώνει ότι ο επόμενος συρμός θα περάσει σε 10 λεπτά και ο μεθεπόμενος σε 17! Το πάκτωμα στο εσωτερικό των βαγονιών ήταν ακόμα μεγαλύτερο από εκείνο στον ΗΣΑΠ.