Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Η χθεσινή απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων, με την οποία οδηγούνται στη φυλακή τέσσερις από τους καταδικασθέντες (και τους συνολικά 21 κατηγορουμένους) για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, για να εκτίσουν ένα μέρος από τις ποινές που τους επιβλήθηκαν, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αμβλύνει τις εντυπώσεις για τη γενική αντιμετώπιση των υπευθύνων της τραγωδίας από πλευράς Δικαιοσύνης. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που είναι ακόμα χειρότερο…
Είναι, καταρχάς, αναγκαίο να υπενθυμιστεί ότι ο ανακριτής της υπόθεσης Αθανάσιος Μαρνέρης είχε ζητήσει την αναβάθμιση της κατηγορίας σε κακούργημα για ορισμένους από τους υπευθύνους της Πυροσβεστικής και της Πολιτικής Προστασίας. Τρεις φορές είχε υποβάλει σχετικό αίτημα, αλλά…
Την τελευταία φορά, τον Απρίλιο του 2022, το Δικαστικό Συμβούλιο είχε αποφασίσει την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου για πέντε πρώην αξιωματικούς και είχε διατάξει περαιτέρω κύρια ανάκριση για το αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος της θανατηφόρας έκθεσης.
Αν και προς στιγμήν δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι δρομολογείται προς τη σωστή κατεύθυνση η διαδικασία, ο εισαγγελέας Εφετών άσκησε έφεση με την οποία συντάχθηκε το Συμβούλιο Εφετών της Αθήνας, αποφασίζοντας την παραπομπή και των 21 κατηγορουμένων σε δίκη για αδικήματα, όμως μόνο σε βαθμό πλημμελήματος…
Από την άποψη αυτή, το πλαίσιο στο οποίο το Εφετείο Πλημμελημάτων μπορούσε να κινηθεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό ήταν σε γενικές γραμμές προδιαγεγραμμένο, όπως και το ύψος των ποινών που θα επέβαλλε.
Ποιο είναι, λοιπόν, το στοιχείο εκείνο που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και αποκτά πρόσθετη τραγική επικαιρότητα; «Στοιχειοθετείται το αδίκημα της κακουργηματικής μορφής της έκθεσης, καθώς ήταν αρμόδιοι εκ της θέσεως που κατείχαν να προβούν στις υπό κρίσιν ενέργειες, επέδειξαν όμως πλήρη αδιαφορία» τόνιζε ο κ. Μαρνέρης για 10 εκ των κατηγορουμένων, ζητώντας να τους καταλογιστεί «ενδεχόμενος δόλος»…
Από τη στιγμή που απαλείφθηκε ο «ενδεχόμενος δόλος» και διατηρήθηκε ο πλημμεληματικός χαρακτήρας, αυτομάτως δημιουργείται ένα προηγούμενο που μπορεί να τύχει εφαρμογής και στο μέλλον. Σε ποια υπόθεση; Στην έτερη τραγωδία, στο άλλο έγκλημα: στα Τέμπη με τους 57 νεκρούς…
Αυτό δεν είναι ένα θεωρητικό, αλλά ένα πολύ υπαρκτό ενδεχόμενο, όπως τονίζουν -ως κάτι αυτονόητο- και οι νομικοί. Βεβαίως, τα δικαστήρια κατά περίπτωση είναι αυτά που κρίνουν, αλλά υπάρχει ήδη από προχθές ένα «νομολογιακό προηγούμενο», όπως αποκαλείται, το οποίο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα επικαλεστούν την κατάλληλη στιγμή, από πλεονεκτική θέση, οι κατηγορούμενοι των Τεμπών…
Ο «ενδεχόμενος δόλος» είναι το σημείο-κλειδί ειδικά για τα πολιτικά πρόσωπα. Αυτή την κατηγορία -που σε συνδυασμό με τις δικές τους παραλείψεις και την «αδιαφορία» θα σήμαινε αναβάθμιση σε κακούργημα- προσπαθούν να αποφύγουν μέχρι στιγμής από τους πρώην υπουργούς οι Τριαντόπουλος και Καραμανλής. Ο κίνδυνος να αποδειχθεί το Μάτι, ως προς αυτό, μια πρόβα για τα Τέμπη προβάλλει εφιαλτικός…
