Του Χρήστου Μπολώση
Περίεργα πράγματα συμβαίνουν, φίλοι μου, στον τόπο μας (προσοχή, όχι ακόμα τουλάχιστον, πατρίδα μας).
Ακούσαμε τον κ. πρωθυπουργό να διακηρύσσει ότι υπάρχουν μόνο δύο φύλα, το αρσενικό και το θηλυκό, και αισθάνθηκα πολύ άσχημα που εγώ τόσα χρόνια -και μερικά εκατομμύρια ψεκασμένοι- προσπαθούσα να πείσω τον κόσμο ότι υπάρχουν 70+ φύλα.
Αισθάνθηκα άβολα που περιτριγυριζόμουν από συνεργάτες που κουνούσαν την πολύχρωμη σημαία και οι άντρες μού γνώριζαν τους συζύγους τους και οι γυναίκες τις συζύγους τους.
Αισθανόμουν προδομένος που, ως ανήκων σε μία μειονότητα, υφιστάμην την καταπίεση της πλειονότητας.
Και τώρα; Τώρα να δείτε μπέρδεμα.
Ακόμα και στην απονομή των Όσκαρ είχαμε πισωγύρισμα. Είπε ακόμα ο κ. πρωθυπουργός για το συλλαλητήριο για τα Τέμπη ότι «είναι ένδειξη μεγάλης κοινωνικής ευαισθησίας ότι τόσοι συμπατριώτες μας…». Ταράχτηκα.
Τόσο καιρό είμαστε συμπολίτες και συμπολίτισσες και ξαφνικά γίναμε πατριώτες; Έλα Χριστέ και Παναγιά! «Θαύμα, θαύμα» ψιθύριζαν οι γριούλες στα χωριά, όταν ο αγέρας (λέγε με Πορτοσάλτε) έφερε την είδηση.
«Ο Μητσοτάκης ερωτοτροπεί με την Ακροδεξιά» είπαν κάποιοι άλλοι, αλλά μόνοι τους το είπαν, μόνοι τους το άκουσαν.
Κάτι συμβαίνει και να το κοιτάξουμε, παιδιά. Θυμάστε πώς έλεγε ο μακαρίτης ο Λογοθετίδης όταν σκούραιναν τα πράγματα; «Ραμ ραμ ραμ». Εγώ λέω «Τραμπ, Τραμπ, Τραμπ».
