Πώς αλλιώς να πούμε την προδοσία;

Του Μανώλη Κοττάκη

Σπανίως χρησιμοποιώ, αν όχι ποτέ, κοσμητικά επίθετα και ιστορικώς φορτισμένα ουσιαστικά για να περιγράψω πολιτικές πολιτικών που διακρίνονται για την αμφισημία τους. Τα επίθετα προσωποποιούν τις αντιπαραθέσεις, προκαλούν παρεξηγήσεις, δημιουργούν αχρείαστη ένταση. Τα φορτισμένα ουσιαστικά, ειδικώς αυτά με κατευθείαν προέλευση από την Ιστορία μας, εξάπτουν τα πάθη. Και όσοι έχουμε δημόσιο λόγο έχουμε βαριά ευθύνη να μην ενθαρρύνουμε τις εκτροπές.

Ωστόσο, με όσα συμβαίνουν τελευταία στην πατρίδα μας, σας εξομολογούμαι ότι δυσκολεύομαι πλέον πάρα πολύ για να βρω άλλες λέξεις να περιγράψω αυτό που συμβαίνει εσχάτως στην εξωτερική μας πολιτική. Η πολιτική μας τάξη πρωταγωνιστεί καθημερινά σε μικρές και μεγάλες προδοσίες. Αυτή είναι δυστυχώς η λέξη που μπορεί να περιγράψει τις πομπές της. Προδοσίες. Δεν πρέπει να φοβόμαστε τις λέξεις πλέον. Συμβαίνουν τόσο συγκλονιστικά πράγματα στην εξωτερική μας πολιτική, που αν δεν τα στιγματίζουμε με τις σωστές λέξεις, θα κατηγορηθούμε κάποτε κι εμείς ότι ήμασταν επιλήσμονες του καθήκοντός μας. Η αλήθεια είναι πικρή. Τινές πολιτικοί μας ταγoί ακολουθούν αντεθνικές πολιτικές στο φως της ημέρας.

Έχω τρία παραδείγματα. Το πρώτο: Η Ελλάς εξελέγη πανηγυρικά την Πέμπτη το βράδυ με 182 ψήφους μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας δεύτερη φορά στην Ιστορία της. Πρόκειται για μια προσπάθεια που άρχισε με συστηματικότητα επί υπουργίας Νικολάου Δένδια στο υπουργείο Εξωτερικών. Η πρώτη εκλογή καταγράφηκε επί Υπουργίας του Πέτρου Μολυβιάτη το 2005 . Τι θα περίμενε κανείς αμέσως μετά την πανηγυρική εκλογή μας; Να ακούσουμε από την ηγεσία μας, πολιτική και διπλωματική, να διακηρύσσει ότι θα εντάξει στις προτεραιότητες της θητείας της θέματα διεθνούς, αλλά και θέματα εθνικού ενδιαφέροντος.

Δυστυχώς, οι πρώτες δημόσιες δηλώσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών ήταν φρικτά απογοητευτικές. Ο κύριος Γεραπετρίτης ξέχασε να περιλάβει στις προτεραιότητες της ελληνικής παρουσίας στο ανώτατο όργανο του ΟΗΕ το Κυπριακό (!!!) και περιορίστηκε σε μία γενικόλογη αναφορά μετά τη συνάντησή του με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτέρες. Για τον Έλληνα υπουργό προτεραιότητες στο συμβούλιο θα είναι «η προστασία γυναικών και παιδιών», «η προστασία του θαλάσσιου εμπορίου», «η κλιματική αλλαγή» και «η ειρηνική διευθέτηση των διεθνών διαφορών».

Ενώ ο πρωθυπουργός, ερωτηθείς σχετικά με το αν η εκλογή της Ελλάδος στο Συμβούλιο Ασφαλείας θα βοηθήσει το Κυπριακό, απάντησε εντελώς παγερά: «Ενδεχομένως ναι». Ναι, σωστά διαβάσατε, αυτή ήταν η δήλωση του Έλληνος πρωθυπουργού για την Κύπρο μας: «Ενδεχομένως ναι».

Στην πραγματικότητα, η ελληνική πολιτική ηγεσία αντιμετωπίζει το Κυπριακό ως βαρίδι και δεν σκέφτεται ότι, αν ποτέ, ο μη γένοιτο, πέσει η Κύπρος, θα πέσει και η Ελλάς! Πείτε μου, σας παρακαλώ, τώρα, πενήντα χρόνια μετά την εισβολή του «Αττίλα» στο νησί, ποια λέξη μπορεί να περιγράψει αυτή την πολιτική;

Παράδειγμα δεύτερο: Τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο. Ακριβέστερα, στα Δωδεκάνησα. Δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα σε κυριακάτικη εφημερίδα φωτογραφία στην οποία εικονίζονταν βοσκοί να απομακρύνουν από έξι νησίδες των Δωδεκανήσων τα αιγοπρόβατά τους. Η αποχώρηση βοσκών και κατοίκων από τα νησιά αυτά ισοδυναμεί, σύμφωνα με τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου, με την απώλεια του κυριαρχικού δικαιώματος να έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Καθώς προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η ύπαρξη οικονομικής ζωής. Και η βόσκηση και τα φωτοβολταϊκά που είχαν εγκατασταθεί πάνω στα νησιά σημαίνουν οικονομική ζωή. Τι συμβαίνει, άραγε, εδώ;

Έρχεται το κράτος και, αντί να επιβραβεύσει τους ήρωες βοσκούς που κατοίκησαν τη βραχονησίδα, τους διώχνει μαζί με τα αιγοπρόβατά τους χάριν της οικολογίας; Και υποχρεώνει τον τοπικό Δήμο Αστυπάλαιας να δεσμευτεί ότι δεν πρόκειται να επαναμισθώσει ποτέ τα βοσκοτόπια των βραχονησίδων σε βοσκούς!

Αν προ διμήνου δεν είχε περιέλθει σε γνώση μου η πληροφορία ότι το κράτος ακύρωσε άδειες που είχε δώσει σε ιδιώτη να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά σε 15 νησίδες πέριξ της Τήλου, ίσως και να μην καταλάβαινα από την αρχή τι σημαίνει η ακύρωση κάθε οικονομικής δραστηριότητας σε βραχονησίδες της περιοχής. Ήξερα όμως.

Πείτε μου τώρα πάλι: Η απεμπόληση κυριαρχικού δικαιώματος και εθνικού πλούτου με δική μας απόφαση έπειτα από απαίτηση των Τούρκων πώς ονομάζεται; Βρείτε μου έναν επιεική όρο και θα τον αποδεχθώ. Αν υπάρχει!

Παράδειγμα τρίτο, η Θράκη. Χάλασε τον κόσμο για τη Θράκη και τη Συνθήκη της Λωζάννης στις περυσινές εθνικές εκλογές η Ν.Δ. Σωστά. Άριστα. Φέτος; Φέτος ο Τούρκος πρόξενος έχει πάρει από το χέρι την ηγεσία του μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ και κάνει καμπάνια μαζί του αναμειγνυόμενος ωμότατα στα εσωτερικά μας πράγματα.

Φέτος καταπατώνται από την ηγεσία του μειονοτικού κόμματος δύο Συνθήκες μαζί. Η Συνθήκη της Λωζάννης και η Συμφωνία των Πρεσπών. Καθώς το κόμμα διακηρύσσει προκλητικά ότι αποτελείται από «Τούρκους» και από «Μακεδόνες». Αλλά η Αθήνα, η κυβέρνηση, δεν λέει τίποτε. Αφήνει το τουρκικό κράτος να αλωνίζει στη Θράκη λες και αποτελεί τσιφλίκι του.

Πείτε μου πάλι, σας παρακαλώ. Ποια λέξη μπορεί να περιγράψει αυτή την εγκληματική απάθεια ενώπιον της άσκησης κυριαρχίας ξένου κράτους επί ελληνικού εδάφους με κυβερνητική ανοχή αν όχι συναίνεση; Δεν θα επεκταθώ άλλο.

Υπάρχουν στιγμές που η ελπίδα φουντώνει και πιστεύω βαθιά μέσα μου ότι μπορούμε να αποτρέψουμε τα τετελεσμένα που θα αλλάξουν στο μέλλον την Ελλάδα επί τα χείρω. Υπάρχουν όμως και στιγμές που η μοναξιά, οι σιωπές και η γενική αφασία σκορπούν μεγάλη απογοήτευση. Σε αυτή τη δύσκολη στροφή είμαστε τώρα. Το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια μας κι εμείς… αφήστε τα. Θα «παραδώσουμε» στην επόμενη γενιά μια Ελλάδα μικρότερη, αλλά θα το μάθουμε απλώς μια μέρα ξαφνικά.

  1. Προ μηνών η είδηση έλεγε πως συμφώνησαν οι Τούρκοι να τποστηριξουν την Ελλάδα μνα εκλεγεί ως μη μόνιμο μέλος και η Ελλάδα την Τουρκία στην διεκδίκηση σπο Τούρκο του ΙΜΟ. Ίσως τα συμφωνηθέντα να υλοποιούνται, αν και ο τούρκος δεν εξελέγει.

  2. Οι μειονότητες σε μια χώρα δεν υπάρχουν επειδή το προβλέπει ή το επιτρέπει κάποιος νόμος. Οι μειονότητες υπάρχουν, γιατί απλούστατα υπάρχουν. Οι νόμοι υπάρχουν για να προστατεύουν τις μειονότητες και όχι το αντίθετο. Το Ελληνικό Σύνταγμα και οι συμβάσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει υπογράψει η Ελλάδα πολύ αργότερα από την Συνθήκη της Λωζάνης (άρα και υπερισχύουν αυτής) καθορίζουν με ακρίβεια ατομικές και συλλογικές ελευθερίες, και δεν κάνουν κανέναν διαχωρισμό σε εθνοτικές, γλωσσικές ή θρησκευτικές ομάδες. Όταν πχ στην Θράκη έχεις μια μερίδα του πληθυσμού που μιλάει την Τουρκική γλώσσα, πιστεύει στο Ισλάμ, έχει τουρκική συνείδηση και αυτοπροσδιορίζεται ως Τουρκική μειονότητα, είναι εντελώς άτοπο να επικαλείσαι συνθήκες του περασμένου αιώνα προκειμένου να αλλάξεις την συνείδηση αυτών των ανθρώπων.

  3. Nα προσθεσω μερικα ακομα πραγματα:
    Η αποστρατικοποιηση των νησιων κι η αντικατασταση -μεσω Γερμανιας και εναντι χρηματων !- αρματων μαχης που εχουν χειροτερο εξοπλισμο και ειναι λιγωτερο καταλληλα για τα συγκεκριμμενα εδαφη (οπως εχουν πει πολλοι στρατιωτικοι εμπειρογνωμονες)
    Το κρυφο αδειασμα των αποθηκων απο πυρομαχικα που εξακολουθουν να ειναι χρησιμα ως αποθεματα
    Η πωληση 60 παλαιων αεροπλανων που εξακολουθουν να ειναι χρησιμα για υποστηρικτικους λογους (και η “υποσχεση”
    πως θα αντικατασταθουν “καποτε”, εναντι χρηματων βεβαιως)
    Η αποστολη Ελληνα εκπαιδευτη F16 στην Oυκρανια (ενω η Ρωσσια εχει διευκρινησει οτι τετοιοι εκπαιδευτες του ΝΑΤΟ αποτελουν νομιμο στοχο στις στρατιωτικες τους επιχειρησεις.
    Η αποστολη της φρεγατας YΔΡΑ στην Ερυθρα θαλασσα που θετει τον ελληνικο λαο σε αντιπαραθεση με τους αραβικους λαους.

    Εν ολιγοις η κυβερνηση του Μητσοτακη βαζει τη χωρα μας σε πολυ επικινδυνα μονοπατια με απροβλεπτες συνεπειςε, οχι μονο σε ο,τι αφορα την Τουρκια, αλλα και την πιθανοτητα ενος γενικευμενου πολεμου, λογω της ηττας που εχει υποστει το ΝΑΤΟ στην Ουκρανια (και ενδεχομενως, λογω της αναμενομενης ηττας στην οποια θα οδηγηθει το Iσραηλ, παρα την εως τωρα στηριξη του σιωνιστικου λομπυ των ΗΠΑ). Πληθαινουν δυστυχως οι αναλυσεις που δεν αποκλειουν ακομα και τη χρηση πυρηνικων οπλων απο τους παραφρονες του “κομματος του πολεμου” στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε.

    O χαρακτηρισμος “προδοσια” λοιπον, oσο κι εαν ειναι φορτισμενος ιστορικα, δεν παυει να περιγραφει την πραγματικοτητα. Μια πραγματικοτητα την οποια -με τη βοηθεια των ΜΜΕ- αγνοει η συντριπτικη πλειονοτητα του ελληνικου λαου. της οποιας ομως θα υποστει τις συνεπειες οταν θα ειναι πλεον πολυ αργα. Ο μεσος ανθρωπος νομιζει οτι το προβλημα με τον Μητσοτακη ειναι κυριως η ακριβεια και τα cartels ενω απο πισω γινονται συνθηκολογησεις καταστρεπτικες για την υποσταση της χωρας μας.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

«Απίστευτα πράγματα, χωρίς έλεγχο και χωρίς αντίδραση»

Δύο εβδομάδες πέρασαν από την εκλογική αναμέτρηση της 9ης Ιουνίου και όλα μοιάζουν να παραμένουν ίδια κι όμοια, σαν...

Χθεσινά συγχωρεμένα, σημερινά ασυγχώρητα

Η πολιτική είναι ένα περίεργο σπορ. Υπάρχουν μεγάλα λάθη που διαπράττεις στους καιρούς της ισχύος σου και οι πολίτες...

Γιατί το «πρόβλημα VMRO» δεν λύνεται στις 11 Ιουλίου

Οι κυβερνήσεις, διαχρονικά, είναι σύνηθες έπειτα από μια βαριά ήττα -σαν των ευρωεκλογών- να ανεβάζουν τους τόνους στα θέματα...

Σκάνδαλο! Το μεγάλο ξέπλυμα της Τουρκίας

Θολωμένη από τα ήρεμα νερά του Αιγαίου και τυφλωμένη από το δόγμα του κατευνασμού, η ελληνική διπλωματία φαίνεται πως...