Για το Τατόι

Του Δημήτρη Καπράνου

Διάβασα με προσοχή τις εξαγγελίες των αρμοδίων υπουργών για το δάσος του Τατοΐου, ήτοι για τα πρώην βασιλικά κτήματα, στα οποία δεσπόζει το (λιτό) ανάκτορο. Το έχω περπατήσει αυτό το δάσος, ουκ ολίγες φορές, Και ως παιδί, με τον πατέρα μου, που μας πήγαινε εκεί σε κάθε ευκαιρία για να απολαύσουμε την φύση, αλλά και αργότερα, με τον «Οδοιπορικό», τον ορειβατικό-φυσιολατρικό Σύλλογο του Πειραιώς, κάποιες Κυριακές, που δεν «είχαμε βουνό» και πηγαίναμε «Τατόι για ξεμούδιασμα»…

Πρόκειται, πράγματι, για ένα μοναδικό σε ομορφιά κομμάτι της ευλογημένης Αττικής γης. Και είχε καεί η καρδιά μου, όταν, περί τα τέλη του ΄70, αρχές ΄80, είχα βρεθεί εκεί, στο «ανάκτορο» και είχα έλθει αντιμέτωπος με την αθλιότητα της ελληνικής Πολιτείας, η οποία-για λόγους τους οποίους ουδέποτε μπόρεσα να καταλάβω- είχε αφήσει το κτήμα και το κτιριακό συγκρότημα να καταρρέει και να καταστρέφεται…

Μου ήταν αδιανόητο να αντιληφθώ το μέγεθος της αφροσύνης που διακατείχε (εύχομαι να έχει εκλείψει το φαινόμενο) την ελληνική δημόσια διοίκηση, αλλά και τις μετά το 1974 κυβερνήσεις, που άφηναν να αποσυντίθεται ένας αληθινός θησαυρός, μέρος αναπόσπαστο της Ιστορίας και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.

Χρειάσθηκε να φθάσουμε στον θάνατο του Κωνσταντίνου και στην επιθυμία της οικογενείας του να ταφεί στο Τατόι, για να ευαισθητοποιηθεί η Πολιτεία και να πράξει το αυτονόητο, δηλαδή το καθήκον της, την διάσωση και αξιοποίηση αυτού του εξαιρετικού πνεύμονος της Αττικής.

Χρειάσθηκε να δουν το φως της δημοσιότητος οι άθλιες φωτογραφίες του κτήματος, που είχε καεί και κανείς δεν είχε φροντίσει για τον καθαρισμό του, για να γίνουν κάποια «έργα-αστραπή» και να πραγματοποιηθεί η ταφή, σε ένα σχεδόν σεληνιακό αλλά όχι μαύρο τοπίο.

Έτσι, ο νεκρός Κωνσταντίνος, έγινε η αιτία να αφυπνισθούν κάποιες κοιμώμενες συνειδήσεις. Και μπορεί να μην ετάφη με τιμές πρώην αρχηγού κράτους (παρ’ ότι υπήρξε αρχηγός του κράτους μας) αλλά με την επιθυμία του να ταφεί δίπλα στους γονείς του, έφερε στην επικαιρότητα το ερώτημα: «Τί στην ευχή έχετε πάθει οι πολιτικοί;» και έτσι φθάσαμε στις χθεσινές εξαγγελίες και στις «μακέτες», για το πώς θα γίνει το «Τατόι» όταν θα παραδοθεί στους πολίτες.

Αυτό, λοιπόν, είναι που μας τρομάζει. Και θα πρέπει να υπάρξουν αυστηρά αλλά και αποτελεσματικά μέτρα ασφαλείας, διότι «με την τρέλα που κουβαλούν» μερικοί, τα πρώην βασιλικά κτήματα, μπορεί να γίνουν στόχος των γνωστών διεστραμμένων τύπων, οι οποίοι νομίζουν ότι καταστρέφοντας αποδίδουν δικαιοσύνη και μάχονται για την δημοκρατία.

Χωρίς αμφιβολία, περιμένουμε να θαυμάσουμε και να απολαύσουμε  το νέο Τατόι, περιμένουμε να περιηγηθούμε το πρότυπο εθνικό πάρκο, το οποίο έχει σχεδιασθεί και αρχίζει να διαμορφώνεται. Αναμένουμε, όμως, από την Πολιτεία, να φροντίσει για την διατήρηση (και επιτήρηση) αυτής της μεγάλης ανάσας για την πολύπαθη Αττική.

Ας γίνει το Τατόι η αρχή για την εν γένει αναβάθμιση και προστασία των ελληνικών δασών, τα οποία έχουμε αφήσει στην μοίρα τους και τα θυμόμαστε μόνο όταν θρηνούμε επάνω στα «αποκαΐδια» τους…

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Μια μέρα στη Φλώρινα

Στις 11 Φεβρουαρίου η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ) διοργάνωσε προσκυνηματική εκδήλωση στη Φλώρινα για ΟΛΟΥΣ (το τόνισε και...

Ευρεία απήχηση στα ελληνικά ΜΜΕ η διεθνής διάκριση της «δημοκρατίας»

Μεγάλη έκταση πήρε χθες, όπως ήταν λογικό, η είδηση ότι η «δημοκρατία» διεκδικεί τον τίτλο της «Παγκόσμιας Εφημερίδας της...

Η αναφορά του ΑΝΤ1 για την υποψηφιότητα της «δημοκρατίας» στον διεθνή...

Αναφορά για την υποψηφιότητα της εφημερίδας «δημοκρατία» ως «Διεθνής Εφημερίδα της Χρονιάς 2024», στα βρετανικά Newspaper Awards, έκανε και...

Δημήτρης Ριζούλης στο Star για την υποψηφιότητα της «δημοκρατίας» στα βρετανικά...

Εκτενή αναφορά για την υποψηφιότητα της εφημερίδας «δημοκρατία» ως «Διεθνής Εφημερίδα της Χρονιάς 2024», στα βρετανικά Newspaper Awards, έκανε το Star. Η εφημερίδα...