Του Φραγκίσκου Βέρρου*
Είναι κοινή η αντίληψη αυτών που μελετούν τις έρευνες της κοινής γνώμης, αλλά και αυτών που απλώς και μόνο παρατηρούν τις αντιδράσεις και τις ανησυχίες των συμπολιτών μας.. Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων εκφράζει καθαρή δυσαρέσκεια για τους βασικούς τομείς της κυβερνητικής πολιτικής – οικονομία, εξωτερική πολιτική, οικογένεια. Ακόμα και η εμπιστοσύνη προς βασικούς θεσμούς της Δημοκρατίας μας έχει κλονιστεί σοβαρά εξαιτίας των κινήσεων συγκάλυψης, εξαιτίας της αλαζονείας και της αμετροέπειας. Πρόκειται για κατάσταση πολύ δυσάρεστη, με δομικά χαρακτηριστικά, κατάσταση δύσκολα διαχειρίσιμη.
Η απάντηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην πανθομολογούμενη και ογκούμενη αυτή δυσαρέσκεια είναι σαφής. Έχει, μάλιστα, καθαρά στοιχεία ωμότητας: «Εμείς είμαστε οι καλύτεροι από τους υπάρχοντες. Αυτοί που μας αντιπολιτεύονται είναι ανίκανοι, ανεύθυνοι και αδαείς. Η επιλογή σας είναι Μητσοτάκης ή χάος». Πρόκειται, βεβαίως, για αλαζονική απλούστευση που, χωρίς να συμβάλλει έστω και λίγο στη λύση των προβλημάτων της κοινωνίας, υποτιμά τις ζωντανές δυνάμεις του Έθνους, αλλά ακόμη και τη νοημοσύνη των ψηφοφόρων-πολιτών.
Δηλαδή, όλοι αναρωτιόμαστε: δεν αξίζουμε να έχουμε τίποτα καλύτερο από την κυβέρνηση – ή, αν προτιμάτε, το καθεστώς – των υποκλοπών, των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, της επίμονης ακρίβειας, της περιφρόνησης των παραδοσιακών αξιών της ελληνικής κοινωνίας, της φοβισμένης εξωτερικής πολιτικής, της αδιαφορίας για το δημογραφικό, της κυριαρχίας των ολιγοπωλιακών επιχειρήσεων;
Δηλαδή, δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που να μπορούν να στηρίξουν, υπεύθυνα και αποδοτικά, τη μικρομεσαία επιχείρηση και τα μικρομεσαία νοικοκυριά; Να στηρίξουν τον Έλληνα πατέρα, τη μητέρα και τα παιδιά τους; Να μειώσουν το οικονομικό βάρος της καθημερινής διαβίωσης της οικογένειας; Να αλλάξουν τα στοιχεία που διαμορφώνουν το σπάταλο και υπέρογκο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας;
Δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που θα αναζωογονήσουν τον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα, που θα σταθούν αποτελεσματικά δίπλα στους ακρίτες; Που θα δώσουν μια νέα πνοή αξιοπρέπειας στην εξωτερική πολιτική μας; Που θα αποθαρρύνουν τις άνομες βλέψεις γειτόνων, που θα αποτρέψουν τις ορέξεις επίδοξων κατακτητών ελληνικού εδάφους; Δυνάμεις που θα εξασφαλίσουν έτσι την ειρήνη, τον αλληλοσεβασμό και την ισορροπία μεταξύ των κρατών της περιοχής μας, με οδηγό πάντοτε το Διεθνές Δίκαιο;
Δεν υπάρχουν τέτοιες δυνάμεις, λοιπόν; Δεν αξίζουμε τίποτα καλύτερο; Δεν μπορεί κανείς να μας βγάλει από αυτόν τον ζόφο; Είμαστε, λοιπόν, άξιοι μόνο για το χάος ή για τον Μητσοτάκη;
Όχι.. τα πράγματα, ευτυχώς, δεν είναι χωρίς ελπίδα. Το εύλογο λαϊκό αίτημα για καλύτερους θεσμούς, για δικαιότερη οικονομία, για πιο ισορροπημένη ανάπτυξη, για κοινωνική ευαισθησία, για εθνική αξιοπρέπεια δεν χρειάζεται να μείνει ανεκπλήρωτο. Δεν χρειάζεται να μας μείνει μόνο η πικρή γεύση της απογοήτευσης.
Ευτυχώς, υπάρχει ανάμεσά μας μια μεγάλη και δημοφιλής πολιτική προσωπικότητα, με το όραμα, με την εμπειρία, με την πίστη και με τον ρεαλισμό που απαιτούν οι περιστάσεις, ώστε η χώρα μας να βρει έναν καλύτερο δρόμο στο εσωτερικό και να σταθεί με την αξιοπρέπεια που της αξίζει στη διεθνή πολιτική σκηνή. Ένα πρόσωπο που γεννά βάσιμες ελπίδες, που δεν έχει τίποτα προσωπικά να κερδίσει από μια καινούργια παρουσία ως πρωταγωνιστής της πολιτικής. Που καταλαβαίνει τις απαιτήσεις των περιστάσεων.
Πρόκειται, φυσικά, για τον Αντώνη Σαμαρά, που υπάρχει, είναι εδώ, δεν χρειάζεται να τον εφεύρουμε ή να τον φανταστούμε. Που ευχόμαστε ειλικρινά να προχωρήσει, όταν και όπως εκείνος κρίνει, με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
Κύριε Πρόεδρε, όλοι ξέρουμε ότι δεν σε κινητοποιεί κανένα… γινάτι. Σε κινητοποιεί το αίτημά μας, το αίτημα των Ελλήνων, οι ανάγκες της πατρίδας. Σε κινητοποιούν οι απαιτήσεις των περιστάσεων. Έχεις αποδείξει ότι ξέρεις να κυβερνάς με ένα ή με περισσότερα κόμματα. Ότι ξέρεις να συγκεράσεις διαφορετικές απόψεις, χωρίς να χάνεις την πυξίδα σου. Ότι ξέρεις να υψώνεις το ανάστημά σου στη διεθνή σκηνή, για τη σταθερότητα, για την ειρήνη και για το κύρος της Ελλάδας. Είμαστε βέβαιοι ότι θα προχωρήσεις την κατάλληλη στιγμή.
Θα είναι για το καλό όλων μας, ακόμη και των μικρόψυχων αρνητών σου, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν θα ήταν εκεί που είναι σήμερα χωρίς εσένα.
*Πρέσβυς ε.τ.
Ξεκόλλα. Μητσοτάκης, μια χαρά.