Του Μανώλη Κοττάκη
Κάθε φορά που το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν μπροστά σε ένα οξύ εσωκομματικό πρόβλημα, με δικαστικές προεκτάσεις που τους εξέθετε στην κοινωνία, η Ν.Δ., πιστή στο δόγμα της διαρκούς ανάμειξης στο εσωτερικό των άλλων κομμάτων, καλούσε τους αρχηγούς τους να διαγράψουν από τις τάξεις τους τους «υπόλογους».
Άλλες φορές το έκανε ο ίδιος ο κύριος Μητσοτάκης και άλλες φορές ανέθετε αυτή την αποστολή στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος, έμπλεος οργής, έβαλλε εναντίον τους στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
Από την κατάθεση της δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ και ακολούθως των Τεμπών στη Βουλή το δόγμα αυτό άλλαξε. Η Ν.Δ. ανακάλυψε το τεκμήριο της αθωότητας. Ισχύει μεν, αλλά όχι γενικώς. Βασικά μόνο για τα στελέχη της. Για «Φεράρι» κατηγορείσαι, για «φραπέ σκέτο» κατηγορείσαι, για πλαστά πτυχία κατηγορείσαι, για άσκηση επιρροής σε παράνομες κοινοτικές πληρωμές κατηγορείσαι, για εμπόριο οικοδομικών αδειών στις πολεοδομίες κατηγορείσαι, για 200.000 ευρώ κακουργηματική δωροδοκία Αθιγγάνων με στόχο την εξαγορά ψήφων κατηγορείσαι, για παράνομη διακίνηση e-mails και παραβίαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, για εντάλματα που συνδέονται με εγκληματικές οργανώσεις, το κόμμα παραμένει αγέρωχο: Καμία διαγραφή. Πλην Σαμαρά και Σαλμά, βεβαίως. Ο πρώτος γιατί κατήγγειλε εθνικές υποχωρήσεις και ο δεύτερος γιατί κατήγγειλε χειροπιαστά κρούσματα διαφθοράς.
Στη χειρότερη περίπτωση αυτό που αποφασίζεται για μέλη της Ν.Δ. στα οποία ασκήθηκε ποινική δίωξη για όζουσες σκανδαλώδεις υποθέσεις είναι η αναστολή της ιδιότητας του μέλους. Έτερον ουδέν. Και όποιος θέλει να πολιτευτεί βεβαίως και θα πολιτευτεί. Ποια είναι αυτή η Δικαιοσύνη που θα μας απαγορεύσει να πολιτευτούμε στη βάση πρωτόδικων καταδικαστικών αποφάσεων ή ποινικών διώξεων; «Αυτά τα κάναμε μόνο στην Ακροδεξιά, επιλεκτικώς (στις εθνικές, στις δημοτικές μπορούσε να είναι υποψηφία), όχι στους εαυτούς μας!».
Επειδή οι δικαστικές υποθέσεις που συγκεντρώθηκαν δεν είναι πλέον μία και δύο αλλά κοντεύουν να φθάσουν σε διψήφιο αριθμό, ο κόσμος (και όχι ο κομματικός μικρόκοσμος) άρχισε να ρωτάει γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί δεν τους διαγράφουν; Η απάντηση είναι πικρή: Γιατί η διαγραφή έχει πολιτικό κόστος. Θα ανοίξουν στόματα. Θα σπάσουν οι σιωπές.
Αν ψάξουμε κάτω από την επιφάνεια σε πολλές από αυτές τις υποθέσεις, θα ανακαλύψουμε ότι η κυβέρνηση είχε καθησυχάσει τους θιγομένους που είχαν ποινικές εκκρεμότητες ότι θα «πέσουν» στα μαλακά ή ακόμα πιο ελπιδοφόρα ότι θα αθωωθούν.
Αυτό μας θυμίζει μια τουρκική φράση που καλείται «Γιεμ Μπουρουσού»: Σάλπισμα συσσιτίου. Όπως οι άνδρες του Οθωμανικού Στρατού σάλπιζαν συσσίτιο και έδιναν ελπίδα στα άλογά τους κάθε φορά που πεινούσαν και διψούσαν σε μεγάλες πορείες στην έρημο της Ανατολής, έτσι και η κυβέρνηση: Σάλπιζε αθώωση στους δικούς της ανθρώπους κάθε φορά που τα «φίδια» τούς έζωναν.
Το έκανε με τον Ντίλιαν, στον οποίο έδωσε διαβεβαιώσεις για τις υποκλοπές αλλά το δικαστήριο δεν συνεμορφώθη προς τας διακριτικάς υποδείξεις. Το έκανε με τα δύο ανώτερα κομματικά στελέχη της Ν.Δ. (ένα εκ των οποίων είναι ανιψιός ανιψιού), αλλά το δικαστήριο δεν συνεμορφώθη. Δεν άκουσε καν την παραίνεση της εισαγγελέως της έδρας, η οποία στην αγόρευσή της αθώωσε πλήρως τους νεαρούς μανδαρίνους και τα έριξε όλα στη «Μισέλ». Με το παράδοξο επιχείρημα ότι δεν πειράζει που παραβίασαν τον νόμο, αρκεί που δεν είχαν όφελος σε ψήφους.
Τις ίδιες υποσχέσεις έχουν δώσει πιθανόν και σε κάποιους από τους 36 κατηγορουμένους για τα Τέμπη: «Μη μιλάτε και όλα θα πάνε καλά». Το ίδιο εκτιμάται ότι έχουν κάνει με τον υφυπουργό Τριαντόπουλο, που διαβάζει τώρα ρεπορτάζ ότι μπορεί να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο για το μπάζωμα.
Αφού, λοιπόν, τα πράγματα ήρθαν έτσι και η ηθική αυτουργός όλων «παράταξις» βολεύεται να περιορίζει την ευθύνη σε στελέχη που δεν συνδέονται απευθείας με τον ηγέτη, το μόνο που έχει να τους προσφέρει έπειτα από καταδίκες ή παραπομπές είναι η διατήρηση της «χρυσής» με Golden Card ιδιότητας του μέλους του κόμματος. Διότι, αν δεν μπορούσε να το κάνει και αυτό, θα έτρεχε ζεματισμένη.
Ο στιγμιαίος καφές έλεγε στο Κολωνάκι τις ημέρες της φούριας του σκανδάλου «εμένα, μωρέ, θα βάλουν μέσα; Εμένα που έφερνα αυτά και αυτά τα πεσκέσια από το νησί και τα έδινα στα χέρια στον άλφα, στον βήτα, στον γάμα και στον δέλτα;».
Η Δυτική Μακεδονία, επίσης, «ξέρει» πολλά. Τόσες φωτογραφίες είχε βγάλει με τους… Ζενεράλ, τα νέα τρέχουν με… ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Ο Τριαντόπουλος πάλι φέρεται ότι ήταν παρών στο τηλεφώνημα του γηραιού υπουργού στην Περιφέρεια Λάρισας που διέτασσε «τελειώνετε με το μπάζωμα, μη σας… γαργαλήσω».
Η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου δεν έκανε του κεφαλιού της. Υπήρχε κομματικό σχέδιο. Ο κύριος Μαρινάκης, γραμματέας της Ν.Δ. την επίμαχη περίοδο, εκλήθη να καταθέσει στο δικαστήριο υπέρ του τεκμηρίου αθωότητας της κυρίας Ασημακοπούλου, αλλά δεν πήγε από τον φόβο μην καταστεί κατηγορούμενος και ο ίδιος. Σήμερα το επικαλείται υποκριτικώς. Και η τότε ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών εκλήθη να καταθέσει, ούτε και αυτή πήγε. Για παρεμφερείς λόγους.
Πώς να τολμήσουν να διαγράψουν τη «Μισέλ» από τη Ν.Δ. λοιπόν; Αν άνοιγε το στόμα της, δεν θα τους ξέπλενε ούτε ο Νιαγάρας.
Αν τυχόν δεν μιλήσει και ο Ντίλιαν στο τέλος και γλιτώσουν και από τις υποκλοπές -δύσκολο βεβαίως με τα σημερινά δεδομένα, αλλά ο κύριος Μητσοτάκης προτιμά τον κομματικό εξευτελισμό από την προσωπική του παραπομπή, άρα θα κάνει τα πάντα-, θα προτείναμε στον πρωθυπουργό να ανακηρύξει τον Ισραηλινό συνταγματάρχη και επίτιμο μέλος της Ν.Δ. Για τις κομματικές του υπηρεσίες.
Αχ… Σε αυτό είχε δίκιο ο Σημίτης: Αυτή είναι η Ελλάδα. Αυτή και άλλη τόση! Διαγράφει μακρά πορεία παρακμής χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα τερματισμός. Αν δεν κάνουμε κάτι για να αλλάξει αυτό, θα είμαστε άξιοι της εθνικής μοίρας μας.
