Του Βασίλη Βέργη
Ως εδώ ήταν. Το «κρυφό παιχνίδι» έλαβε τέλος. Από σήμερα, με την επίσημη ανακοίνωση της δημιουργίας του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, όλα τα φύλλα είναι πλέον ανοιχτά στο τραπέζι. Προηγήθηκε η ανακοίνωση της Μαρίας Καρυστιανού με την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, σε λίγες ώρες μπαίνει στο παιχνίδι και ο πρώην πρωθυπουργός, οπότε το πολιτικό πόκερ έχει τους παίκτες στις θέσεις τους. Θα έλεγε κάποιος ότι ο μόνος που «λείπει» είναι ο Αντώνης Σαμαράς, αν δηλαδή θα αποφασίσει τελικά να δημιουργήσει τη δική του πολιτική έκφραση, κάτι που προκαλεί σύγκρυο στο Μαξίμου, όμως πλέον οι βασικοί διεκδικητές της παρτίδας έχουν καθίσει στις θέσεις και ετοιμάζονται για κάτι το οποίο ενδεχομένως δεν έχουμε ξαναδεί.
Αυτή τη στιγμή δύσκολα γίνονται ακόμη και εκτιμήσεις για την «επόμενη μέρα». Και τούτο γιατί:
– Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να βρίσκεται πάντα στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων, όμως είναι απίθανο να υπάρξει έστω μία η οποία να της δώσει προοπτική αυτοδυναμίας. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει μέχρι την ημέρα των εκλογών, οπότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να αφήσει στην άκρη την αλαζονεία του αυτοκράτορα και να ψάξει συμμάχους. Πού να τους βρει, όμως, όταν ουδείς θέλει να το ακούει; Και όποιος τυχόν το επιχειρήσει θα υπογράψει αυτομάτως την «αυτοδιάλυσή» του απέναντι στην κοινωνία.
– Ο Νίκος Ανδρουλάκης λέει διαρκώς ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι η 1η θέση, όμως γνωρίζει ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Δεν ξέρουμε καν αν θα είναι δεύτερο κόμμα. Οπότε τα κουκιά είναι μετρημένα: Ή θα αναγκαστεί να μπει σε διαδικασία συζήτησης με τον άλλο μεγάλο πόλο της ευρύτερης «δημοκρατικής παράταξης», τον Αλέξη Τσίπρα, ή θα… χαθεί σε ποσοστά που θα είναι λίγο πάνω από 10% και θα αναζητά ξανά το Κίνημα την επόμενη μέρα του.
– Ο πρώην πρωθυπουργός έρχεται σήμερα να επισημοποιήσει εκείνο που ετοιμάζει εδώ και καιρό. Το οποίο δεδομένα θα «απορροφήσει» την πλειονότητα των σχηματισμών που υπάρχουν στα αριστερά του: σίγουρα τη Νέα Αριστερά, αλλά και την πλειονότητα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας με την εμπειρία της «δεύτερης φοράς» περιμένουμε να ανοίξει τα χαρτιά του σε ό,τι αφορά επικείμενες συνεργασίες. Γνωρίζει ότι η προοπτική της αυτοδυναμίας δεν παίζει για κανέναν. Ξέρει επίσης πως είναι εντελώς διαφορετικό να διαπραγματεύεσαι τη συνεργασία ως «πρώτος σε ψήφους» από τη «δημοκρατική παράταξη» και διαφορετικό έχοντας δει την πλάτη κάποιου άλλου. Είναι επίσης σημαντικό ο κ. Τσίπρας να δείξει στην πράξη ότι έχει ξεφύγει από τα λάθη του παρελθόντος και πως όντως πρεσβεύει κάτι νέο που δεν θα χαθεί σε μέγγενη «συνιστωσών.
– Η Μαρία Καρυστιανού δέχεται ήδη, καιρό τώρα, σφοδρότατο πόλεμο από το Μέγαρο Μαξίμου και όχι μόνο. Εσχάτως της φόρεσαν ταμπέλα «φιλορωσικού κόμματος»! Είναι βέβαιο ότι με κάθε τρόπο θα προσπαθήσουν να αποδημήσουν την προσπάθειά της, όμως ο κόσμος αποφασίζει, όχι τα κυβερνητικά τρολάκια ούτε η αντιπολίτευση που την έχει κατατάξει στην Άκρα Δεξιά. Η ίδια η κυρία Καρυστιανού με την πολιτική που θα ακολουθήσει θα μας δείξει αν ο νέος πολιτικός φορέας εκφράζει αυτό που αναφέρει το όνομά του: Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Την πραγματική δημοκρατία, όχι εκείνη των… μπαζωμάτων!
Το βέβαιο είναι πως πλέον τα φύλλα μοιράστηκαν και αρχίζουν να ανοίγουν πάνω στο τραπέζι. Το παιχνίδι άρχισε και οι πρωταγωνιστές είναι έτοιμοι να παίξουν τα ρέστα τους!
Αν κατεβει ο σαμαράς κινδυνευει η παράταξη που θέλει να σώσει μα οριστική διάλυση.
Αυτος είναι ο λόγος που ζυγίζει αλλά άκρη δεν βρίσκει.
Προσπαθούν να κατέβουν ενωμένοι υπό άλλον αργηχο αλλά ο .. θεοπεμπτος δεν καταλαβαίνει. ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ.
Ξέρουν στην γαλάζια παράταξη πως η μόνη λογική λύση είναι να τον πετάξουν έξω πυξ λαξ και δαξ. Αλλά λόγω PRETADOR μέχρι και ξύλο στις εξέδρες παίζουν. Η αλαζονεία σε όλο το μεγαλείο της, βλακώδες μεν αλλά καταστροφικό όπως και η αγία οικογένεια.
Ο Τσίπρας δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει ή να ανατρέψει από το σημερινό πολιτικό σύστημα.
Η Καρυστιανού μπορεί να αλλάξει το σημερινό πολιτικό σύστημα.
Αλλά εκείνος που μπορεί να ανατρέψει το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι ο Αντώνης Σαμαράς με τη βοήθεια του Κώστα Καραμανλή.
Οι δύο τελευταίοι Έλληνες Πατριώτες πρωθυπουργοί μπορούν να ανατρέψουν το υπάρχων πολιτικό σύστημα και να αποτρέψουν την ολική καταστροφή της Ελλάδας από τον υπαρκτό μητσοτακισμό.