Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*
Η Ιστορία γράφεται αποκλειστικά από τοκογλύφους και πολιτικούς αγύρτες.
Οι αυτοκρατορίες και τα κράτη δεν καταρρέουν από εχθρικούς στρατούς, αλλά από την οικονομική εξάντληση των ίδιων των ανθρώπων τους.
Όχι των παλατιών. Όχι των τραπεζών. Των απλών ανθρώπων. Του μικρού εμπόρου, του αγρότη, του τεχνίτη, της οικογένειας που παλεύει να επιβιώσει την ίδια στιγμή που το κράτος τη ληστεύει.
Στην Ελλάδα του Μητσοτάκη με 1 ευρώ αποζημιώθηκε αγρότης στο χωριό Φίλια Μεσσηνίας για καταστροφή ελαιοπαραγωγής αξίας 20.000 ευρώ. Φόρος μη εξάντλησης συντελεστή δόμησης οικοπέδου, από 70 ευρώ πέρυσι, στα 350 ευρώ φέτος.
Κάπως έτσι άρχισε και το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όχι από τους ξένους στρατούς, αλλά από τους τοκογλύφους, τις μίζες, τη φοροληστεία.
Η αυτοκρατορία από τα μέσα του 19ου αιώνα χρώσταγε τεράστια ποσά σε Rothschild και Φαναριώτες τοκογλύφους. Οι τελευταίοι απαιτούσαν 20% τόκο. Ο σουλτάνος και οι πασάδες δανείζονταν για να χτίζουν παλάτια. Το 100% των δανείων κατέληγε στην τσέπη τους, ενώ οι υπήκοοι ζούσαν για να πληρώνουν φόρους.
Έτσι δημιουργήθηκε η Οθωμανική Διοίκηση Δημοσίου Χρέους. Μία Αρχή δημοσίων εσόδων έξω από τον έλεγχο του κράτους, η ΑΑΔΕ της εποχής, που με 9.000 φοροεισπράκτορες συνέλεγε τους φόρους για να πληρώνονται οι τοκογλύφοι.
Ο καπνός, το αλάτι, τα τελωνεία, τα μονοπώλια, η παραγωγή, όλα κατέληγαν στις τσέπες των τοκογλύφων.
Το τίμημα πλήρωσε ο αγρότης που έβλεπε τη σοδειά του να χάνεται στους φόρους. Ο μικρός μαγαζάτορας που δεν μπορούσε να σταθεί απέναντι στις ξένες εταιρίες και τις διομολογήσεις. Οι οικογένειες που πουλούσαν περιουσίες για να επιβιώσουν. Οι νέοι που εγκατέλειπαν τις πατρίδες αναζητώντας ζωή αλλού. Οι επαρχίες ερήμωναν και η κοινωνία βυθιζόταν σιγά σιγά στη φτώχεια, στην απελπισία και την παραίτηση.
Κοιτάζοντας λοιπόν τη σημερινή Ελλάδα του Μητσοτάκη, νιώθουμε ότι ακούμε τον επιθανάτιο ρόγχο της αυτοκρατορίας. Μετά την κρίση χρέους, δημιουργήθηκε η ΑΑΔΕ, στα αχνάρια της Οθωμανικής Διοίκησης Δημοσίου Χρέους. Μία ανεξάρτητη Αρχή φορολογικών εσόδων, αποκομμένη από τον άμεσο κρατικό έλεγχο.
Όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία, έτσι και η Ελλάδα γέμισε λουκέτα. Μικρά καταστήματα έκλεισαν. Επαγγελματίες κυνηγήθηκαν μέχρις εξόντωσης. Αγρότες είδαν το κόστος να συνθλίβει την παραγωγή τους κι έγιναν γκαρσόνια. Νέοι άνθρωποι έφυγαν μαζικά στο εξωτερικό για να γλιτώσουν. Ολόκληρη η κοινωνία έμαθε να ζει με τον φόβο της Εφορίας, της κατάσχεσης, του χρέους, της μόνιμης οικονομικής αφαίμαξης. Η οικονομία κατέρρευσε. Οι Έλληνες πλέον αισθάνονται οικονομικός στόχος.
Και το πιο τραγικό;
Όπως και στην ύστερη Οθωμανική Αυτοκρατορία, έτσι και σήμερα η πίεση δεν πέφτει στους ισχυρούς και τα πολιτικά λαμόγια. Πέφτει στον μικρό άνθρωπο. Σε εκείνον που δεν έχει offshore. Που δεν κλέβει την Ε.Ε. Που δεν έχει πολιτική προστασία. Στον οικογενειάρχη που προσπαθεί να κρατήσει ένα σπίτι ζωντανό.
Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με τις ίδιες σημαίες και στολές. Επαναλαμβάνεται με τον ίδιο ανθρώπινο πόνο.
Τότε, οι άνθρωποι βίωναν το κράτος να χάνει τον έλεγχο προς όφελος των δανειστών. Ήταν η στιγμή που ο άνθρωπος σταματά να πιστεύει ότι ο μόχθος του θα του δώσει μια καλύτερη ζωή. Η στιγμή που ο νέος δεν ονειρεύεται να χτίσει οικογένεια στον τόπο του. Η στιγμή που η κοινωνία αρχίζει να ταυτίζει τη ληστρική φορολογία με τη θεϊκή θέληση.
Στο ίδιο μήκος κύματος το τέλος της Ελλάδας δεν θα έλθει με πόλεμο. Η κατάρρευση άρχισε από τη στιγμή που τα πολιτικά λαμόγια τεμάχισαν την Ελλάδα και την πουλούν με το κομμάτι.
Με τις ίδιες μεθόδους τα οθωμανικά λαμόγια κατέστρεψαν την αυτοκρατορία. Η Τουρκία του Ερντογάν χρειάστηκε 150 χρόνια για να ξεφορτωθεί τοκογλύφους, να χτίσει οικονομία και βιομηχανία.
Αντιθέτως, μάλλον η Ελλάδα δεν θα ξεφορτωθεί ποτέ «Τσίπρες και Μητσοτάκηδες».
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Υπομονή κάποτε θα μας λυπηθούνε
δεν υπάρχει τέλος στον πόνο για τους μαζόχες
Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΝΦΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΣτΕ
Το Γερµανικό Οµοσπονδιακό Συνταγµατικό Δικαστήριο έκρινε, µε
την απόφασή του της 22.6.1995 (BVerfGE, 93, 121), µεταξύ άλλων, ότι η επι-
βολή φόρου ακίνητης περιουσίας, παραλλήλως προς άλλους υφισταµένους
φόρους, δεν πρέπει θίγει τον πυρήνα του δικαιώµατος της ιδιοκτησίας, κα-
θώς και ότι ο φόρος πρέπει να µπορεί να καταβάλλεται ετησίως από τα ει-
σοδήµατα τα οποία προέρχονται κατά συνήθη χρήση από την περιουσία αυ-
τή. Περαιτέρω, µε αφετηρία την παραδοχή ότι το εισόδηµα το οποίο προκύ-
πτει από την περιοδική εκµετάλλευση της περιουσίας πρέπει µεν να συµ-
βάλλει στην κάλυψη των δηµοσίων βαρών, συγχρόνως, όµως, ένα τµήµα του
πρέπει να παραµένει εις χείρας του φορολογουµένου, έθεσε το σχετικό ό-
ριο στο ήµισυ του ως άνω εισοδήµατος, υπό την έννοια ότι η συνολική φο-
ρολογική επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας δεν µπορεί να υπερβαίνει,
κατά προσέγγιση, το ήµισυ του εισοδήµατος που παράγεται από αυτή
(Halbteilungsgrundsatz, αρχή της «διαιρέσεως εις το ήµισυ»). Συναφώς, το
Γαλλικό Συνταγµατικό Συµβούλιο (Conseil Constitutionnel) έκρινε, µε την 98-
405 DC απόφασή του της 29.12.1998 επί του φόρου αλληλεγγύης επί της
(κινητής και ακίνητης) περιουσίας (Impôt de Solidarité sur la Fortune), ότι ο
ως άνω φόρος κατοχής της περιουσίας πρέπει να µπορεί να καταβάλλεται
διά των εισοδηµάτων που παράγει αυτή και, συνεπώς, για να είναι η φορο-
λόγηση της περιουσίας συνταγµατικώς ανεκτή, πρέπει η κατοχή της να συν-
δέεται και µε παραγωγή εισοδήµατος (βλ., σχετ., Ευ. Μπακάλη, Φορολογικοί
Περιορισµοί της Ιδιοκτησίας, Αθήνα, 2008).
Στη διαβούλευση ο νόμος για τριπλασιασμό των δημοτικών τελών. Ο Μητσοτάκης σας εφαγε τα πόμολα, τώρα σας τρώει πόρτες και παράθυρα.
κε Καθηγητά,
7 στους 10 ελληνοπροβαταίους, ακόμα και σήμερα πιστεύουν, διαλαλούν και υπερασπίζονται με λύσσα το μύθευμα του τεμπέλη έλληνα*, του φοροκλέφτη έλληνα*, γενικά του ξεφτίλα έλληνα*.
Τόσο πολύ φανατισμένα διακονούν την “αλήθεια” αυτή, που δεν διστάζοτν να καραδικάσουν και τον εαυτό τους γι αυτά τα διαβολικά αδικήματα.
Ο πόνος του ανθρώπου ως κοινός παρανομαστής γεγονότων στην πορεία της Ιστορίας, αφορά ανθρώπους.
Όχι έλληνες*.
* Το “ε” είναι μικρό γιατί υπάρχει λόγος.
Κάτι δεν πάει καλά με τους Έλληνες. Πουθενά στον κόσμο δεν θα μπορούσαν να συμβούν αυτά, χωρίς βαρύτατο κόστος για τους υπεύθυνους..
Δεν άφησαν τους Έλληνες να είναι ελεύθεροι άρα παρέμειναν πάντα ταλαίπωροι κολίγοι που οι ελληνόφωνοι αντιπρόσωποι της αυτοκρατορίας καταδηναστευαν και τους έκλεβαν την λίγη περιουσία.
Έτσι έγιναν πάμπλουτοι όλοι αυτοί οι άθλιοι της επανάστασης που γι’αυτό το λόγο δολοφόνησαν τον Καποδίστρια.
Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη χώρα που να έχει κάνει τόσες πτωχεύσεις και τα λαμόγια να είναι στο απυρόβλητο.
Τον πρώην Γάλλο πρόεδρο τον μπουζούριασαν για κάτι χρήματα από την Λιβύη εδώ κλέβουν διαχρονικά ατιμώρητοι γιατί κάνουν τους νόμους για πάρτη τους και όχι για το κοινό καλό.
Η πραγματικότητα είναι άσχημη. Οι Έλληνες φεύγουν και διαπρέπουν όπου γης και εδώ παραμένουν οι κολίγοι να διαιωνίζουν την άθλια αυτή κατάσταση.
….
Από έναν διδάκτορα φυσικής(πόσο μάλλον του Πανεπιστημίου του Μαντσεστερ..) δεν θα περίμενε κάποιος τέτοια επανάληψη τετριμμένων κοινοτοπιών και ηθικολογίας, χωρίς τη παραμικρή προσπάθεια ερμηνείας και αιτιολόγησης του φαινομένου που αναφέρεις.
Γιατί λοιπόν απαξιώνεται, περιθωριοποιείται και φτωχοποιείται ο Ελληνας σήμερα? Γιατί είναι ο κος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του μισάνθρωποι, ανθέλληνες ή ακόμη χειρότερο έχουν προσβληθεί από το μικρόβιο της…σοσιαλομανίας, όπως αναφέρει η άλλη αστοιχείωτη πρώην τενίστρια?
Φταίει η ατιμωρησία θα πει κάποιος. Και ποιος θα επιβάλλει Dr το νόμο? Εσύ, εγώ,ποιός. Το ότι έχεις ενδεχομένως ένα εκφραστικό τάλαντο( που τώρα με το ChatGPT η αξία του έχει περιοριστεί), δεν σημαίνει ότι πρέπει να συναγωνίζεσαι σε κοινοτοπίες δικολάβους που δεν γνωρίζουν τη διαφορά(της δράσης) του Ozempic από (τη λειτουργία) του Oreshnik. Και είμαι σίγουρος ότι λόγω σπουδών γνωρίζεις ότι αυτό είναι πιο σημαντικό από την επίκληση στο ένδοξο παρελθόν της φυλής μας.
Η Ελλάδα πεθαίνει αγαπητέ διότι εκτός από αυτούς που πληρώνονται αδρά για να φλομώνουν τη μάζα με εθνικιστικές (εκτός των άλλων) ανοησίες, και να της κλείνουν το μάτι ότι θα της δώσουν το κατιτίς αν τους ανεχθεί και τους ψηφίσει, υπάρχουν ελάχιστοι που θα μπορούσαν να μιλήσουν και θα εξηγήσουν τα πράγματα ορθολογιστικά( αστικά…), όπως ότι το σύστημα χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις ωθείται νομοτελειακά στην αταξία( μέγιστη εντροπία) παρά τις διαβεβαιώσεις του αξιότιμου κυρίου Γεωργιάδη για αυτορρύθμιση.
Και σε κάθε τομέα, από τη δικαιοσύνη, την υγεία, τη διαφθορά. Και σε προλαβαίνω λέγοντάς σου ότι ο γύψος δεν αποκαθιστά τον έλεγχο, όπως η Κύπρος μπορεί να σου βεβαιώσει.
Ή ότι όταν αποκαλείς το κράτος πατερούλη και το απαξιώνεις, λέγοντας ότι δεν υποχρεούται να σου εξασφαλίσει τίποτα σε συνθήκες ελεύθερηςαγοράς, δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση ο πολίτης να πεθάνει γιαυτό το κράτος. Μπορεί ασφαλώς να οδηγηθεί παρά τη θέλησή του, αλλά δεν θα είναι όσο απαιτείται παραγωγικός. Εδώ το παράδειγμα της Ουκρανίας είναι επίσης διαφωτιστικό.
Οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ψελλίσουν κάτι απαξιώνονται συστηματικα πριν το επιχειρήσουν.
Το λόγο τον γνωρίζεις.
Αφού λοιπόν δεν επιτρέπετε στον εαυτό σας να εισέλθει στις πραγματικές αιτίες της εγχώριας κρίσης, θα ήταν πιο χρήσιμο ένα άρθρο περισσότερο σχετικό με το αντικείμενό σας (πχ πραγματοποίηση ενός τεχνολογικού νεοτερισμού με απτά οικονομικά αποτελέσματα για το κράτος) και όχι απλως μεμψιμοιρίες. Αυτές αφήστε τες στους δημοσιογράφους. Τα κράτη έχουν ανάγκη τις θέσεις πραγματικων επιστημόνων αγαπητέ, το παράδειγμα του βιοχημικού και Ιδρυτή του Κρατους του Ισραήλ Chaim Weizmann σας είναι σίγουρα γνωστό ( μιας και υπήρξε παλαιότερος συνάδελφός σας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ..), μόνο τα προτεκτοράτα δεν χρειάζονται επιστήμονες. Τους αρκούν οι μπαρούφες των δικολάβων.
δεν έρχεται και αυτό το ρημάδι το τέλος να ησυχάσουμε και από την καθημερινή κλάψα για το τέλος που έρχεται από τότε που γεννήθηκα, τα ίδια άρθρα, μη χάσει ο πλανήτης τον κωσταντίνο αργυρό, την κίμπερλι γκιλφόιλ το στασσή το σαββόπουλο