Του Μανώλη Κοττάκη
Άκουγα χθες το πρωί τον φίλο Δημήτρη Μαύρο να μιλά στην εξαιρετική ραδιοφωνική εκπομπή των αγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη και Βασίλη Σκουρή, και να αναλύει τα ευρήματα έρευνάς του για τη σχέση των Ελλήνων με τη θρησκεία. Τις πεποιθήσεις των οποίων αντιπαρέβαλε με τις απόψεις τους για την Ευρώπη. Ωσάν η Ευρώπη να είναι το κοσμικό και το ορθολογικό, και η θρησκεία να είναι το δογματικό και το ανορθολογικό.
Αν και η βάση της σύγκρισης είναι λάθος, καθώς ο χριστιανισμός είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ευρωπαϊκής ταυτότητας, γεγονός που κατέστη κοινή πεποίθηση όταν ο «σουλτάνος» έφτασε έξω από τη Βιέννη (γι’ αυτό και το Χριστιανοδημοκρατικό CDU καθαίρεσε χθες τον ομοφυλόφιλο γραμματέα του Σταν, που με τον σύντροφό του έκαναν υιοθεσία παιδιού με παρένθετη μητέρα – γι’ αυτό και οι Εργατικοί στη Βρετανία εγκατέλειψαν το σχέδιο για ηλεκτρονικές ταυτότητες σαν τις δικές μας – γι’ αυτό και η Ευρώπη παρολίγο να περιλάβει στο προοίμιο του Συντάγματός της τον χριστιανισμό), εντούτοις η έρευνα Μαύρου παρουσιάζει εντυπωσιακά αποτελέσματα για την πίστη των Ελλήνων.
Με κυρίαρχο το εξής: όσο πιο πολύ το σύστημα πασχίζει να τη διακωμωδήσει και να την ξεριζώσει τόσο πιο πολύ εκείνη ριζώνει. Είναι στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας. Και το επίτευγμα αυτό είναι μέγα και «άνωθεν» επιτυχία αν κρίνει κανείς σε πόσο δύσκολο επικοινωνιακό περιβάλλον ομολογούν την πίστη τους οι νέοι χριστιανοί.
Το δόγμα της πολιτικής ορθότητας τους βομβαρδίζει με κατηγορίες και λοιδορίες ότι είναι ψεκασμένοι και καθυστερημένοι, ενώ η ίδια η Εκκλησία, αντί να τους εμψυχώσει, κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να τους απογοητεύσει και να τους διώξει, προκαλώντας η ηγεσία της καμία φορά και την οργή των ίδιων των αγίων. Την έζησε αυτή την οργή ο Αρχιεπίσκοπος, του οποίου η δημοτικότητα καθεύδει κατά Μαύρο μετά τα πεντοχίλιαρα που έλαβε ως αύξηση στον μισθό του, λίαν προσφάτως. Κοίταξε προς τον ουρανό και την είδε (ξέρω τι λέω).
Και όμως! Παρά τα τεράστια αυτά εμπόδια οι χριστιανοί, ειδικά ο ανθός της νεολαίας, αγκαλιάζουν την πίστη. Και εκκλησιάζονται ανεξαρτήτως παρατάξεως και ανάβουν κερί τακτικά στην εκκλησία προσευχόμενοι.
Ο Δημήτρης Μαύρος αποκάλυψε ότι μια πολυεθνική εταιρία, υπόψη της οποίας τέθηκαν τα αποτελέσματα της έρευνάς του για τη σχέση των Ελλήνων με τη θρησκεία, αμφισβήτησε τους αριθμούς της ότι το 25%-30% της νεολαίας πηγαίνει και ανάβει τακτικά κεράκι στην εκκλησία και έβαλε υπαλλήλους της να στέκουν καραούλι έξω από τις εκκλησίες για να διαπιστώσουν του λόγου το ασφαλές. Οι άπιστοι Θωμάδες στο τέλος πείστηκαν. Οι νέοι πήγαιναν.
Τα στοιχεία αυτά, μαζί με τα λοιπά της έρευνας (το 50% των Ελλήνων νιώθει πολύ κοντά στην Εκκλησία, το 70% εκκλησιάζεται τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο και στις εορτές, το 32% των Αριστερών, το 50% των Κεντρώων και το 77% των Κεντροδεξιών διατηρούν δεσμούς με τη θρησκεία), μας κάνουν να νιώθουμε αισιοδοξία αλλά και μελαγχολία.
Αισιοδοξία γιατί ο αγώνας να μη σβήσει το κερί φαίνεται ότι έχει αποτελέσματα. Βρίσκει έδαφος. Έχει νόημα. Μελαγχολία γιατί συνειδητοποιούμε πόσο ξένοι με το κοινό αίσθημα είναι η κυρίαρχη πολιτική μας τάξη αλλά και οι δυνάμεις της αγοράς.
Αν μας άκουγαν σε όλα όσα γράφουμε κατά καιρούς και πήγαιναν να προσκυνήσουν, έστω μία φορά, στον Άγιο Νεκτάριο, στον Άγιο Παΐσιο και τον Άγιο Πορφύριο, στην Παναγία μας, στην Τήνο, στην Κλεισούρα και τη Σουμελά, στις μονές του Αγίου Όρους και στα μοναστήρια μας όπου σώζεται η πίστη (Τίμιος Πρόδρομος Σερρών, Όσιος Νικόδημος Κιλκίς κ.ά.), δεν θα είχαν απορίες. Ποτάμι ο κόσμος!
Θα έβλεπαν τα σακίδια των νέων σε παράταξη. Θα τους αντίκριζαν να περιμένουν στωικά, με δίψα, ώρες (στη Σουρωτή έως και έξι), για να προσκυνήσουν στους τάφους εκείνων που με τη βιοτή τους δικαίωσαν το πέρασμά τους από τη μία ζωή στην άλλη.
Και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ήθελα να μείνει χωρίς δουλειά η MRB, δεν θα χρειάζονταν δημοσκόπηση όλοι αυτοί για να καταλάβουν τι έχει στον νου της η ελληνική νεολαία. Ανοιχτά μάτια και αυτιά χρειάζονται! Μπορούν να τα μαθαίνουν δωρεάν από εμάς τους αποσυνάγωγους, αν μας διαβάζουν ή με επιτόπιες επισκέψεις.
Από την όλη συζήτηση που έγινε με τους αγαπητούς συναδέλφους Ξενάκη και Σκουρή διαπίστωσα ότι τα ευρήματα της έρευνας που ανακαλύπτουν οψίμως οι πολιτικοί και σπεύδουν για να προσαρμοστούν (ο άθεος Μητσοτάκης είχε φόντο παπάδες στην υποδοχή του στην Εύβοια, ο άθεος Τσίπρας έβαλε ιερέα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛΑΣ) αντιμετωπίζονται ως νέα «αθόρυβος μεταβολή». Ως «νέα κατάσταση».
Δεν πρόκειται περί αυτού! Πρόκειται περί παγιώσεως του ήδη υπαρκτού αλλά κρυμμένου θρησκευτικού συναισθήματος.
Οι Έλληνες δεν ανακαλύπτουν τώρα τον Χριστό. Πάντοτε υπήρχε στη ζωή τους.
Όσοι το αντιμετωπίζουν ως μεταβολή σίγουρα δεν καταλαβαίνουν γιατί η Λαμία κατακλύζεται από πιστούς από την Ελλάδα και τον κόσμο (ακόμη και από το Κονγκό) ως ένας από τους σταθμούς της μεγάλης πορείας του Αποστόλου Παύλου.
Σίγουρα δεν καταλαβαίνουν γιατί το 65%-70% των Ελλήνων ακόμη είναι απρόθυμο να παραλάβει τις νέες ταυτότητες, παρότι διατίθενται τα τελευταία τρία χρόνια από το 2023 (τις έχει παραλάβει το 30%), γιατί η διασύνδεση των αρχείων ΑΜΚΑ, ΑΦΜ κ.λπ. σε έναν Προσωπικό Αριθμό εκτιμάται ότι συρρικνώνει τις ατομικές ελευθερίες του. Θα ψάχνουν σε λίγο οι πολυεθνικές να στείλουν κατασκόπους σε εκκλησίες και αστυνομικά τμήματα για να καταλάβουν τι τρέχει.
Σίγουρα δεν καταλαβαίνουν ότι σε καιρούς που καλπάζουν ως έννοιες το κέρδος και τα μπόνους εκατομμύρια πολίτες πιστεύουν στο «πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν» αλλά «οι δε εκζητούντες τον Κύριο ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού».
Και επειδή κατά πάσα πιθανότητα δεν θα καταλάβουν και ποτέ, δεν θα αλλάξουν ποτέ, δεν θα αισθανθούν και ποτέ. Ο κόσμος για αυτούς θα είναι πάντα ένα θέμα αριθμών μιας ενδιαφέρουσας δημοσκόπησης.
Με τη διαφορά ότι οι ψυχές δεν είναι data.
