Του Ραφαήλ Καλυβιώτη
Όπισθεν του αντισημιτισμού και του μίσους για τον καπιταλισμό στη Δύση παρατηρείται η άνοδος ενός φαινομένου που ενώνει την άκρα αριστερά της συμπάθειας προς την ιντιφάντα και την άκρα δεξιά της συμπάθειας προς τον Αδόλφο Χίτλερ: το Ισλάμ. Και οι δύο αυτές τάσεις προτιμούν την άνοδο του Ισλάμ παρά την αναδιαμόρφωση της Δύσης μέσω ενός εθνο-καπιταλιστικού υποδείγματος. Και εάν αυτό το φαινόμενο δεν είναι ασυνήθιστο στην άκρα αριστερά, καθώς ο μετανάστης από το Ισλάμ αντικατέστησε τον λευκό εργάτη που τελικά είχε πατρίδα, για τη δεξιά οι φωνές εκείνες που απέκτησαν παγκόσμια δημοσιότητα από τα podcasts τους όπως ο Τάκερ Κάρλσον, η Κάντας Όουενς και ο νεοναζί Νίκ Φουέντες επί τη βάσει του πολέμου στη Γάζα και του πολέμου στο Ιράν ξεδίπλωσαν το όραμά τους για έναν νοθευμένο χριστιανισμό που προτιμά ισλαμικό φακιόλι παρά δυτικό καπιταλισμό.
Στην «Washington Post» ο Μάθιου Σμιτζ υπενθυμίζει το προφητικό μυθιστόρημα του Ουελμπέκ «Υποταγή» στο οποίο αναφέρεται ότι μέλη της άκρας δεξιάς ενδεχομένως να φτάσουν να θαυμάζουν και το ίδιο το Ισλάμ. Ο Τάκερ Κάρλσον, για παράδειγμα, που προβάλλει συνεχώς τη χριστιανική του πίστη, αναφερόμενος στη «λευκή αυτοκτονία» λόγω της πτώσεως των γεννήσεων αντιπαραβάλλει τους μουσουλμάνους του Κόλπου που πιστεύουν ακόμα στη θρησκεία και στον πολιτισμό τους. Ο Άντριου Τέιτ, περσόνα της αλτ-ράιτ, υποτίθεται ότι έχει γίνει μουσουλμάνος εξαιτίας της θέσης του Ισλάμ για τις γυναίκες θέλοντας να επαναφέρει μία σκληροπυρηνική πατριαρχία ως αντίδραση στον ακραίο φεμινισμό. Ο νεοναζί Νίκ Φουέντες καλούσε τις ισλαμικές χώρες να αντισταθούν λέγοντας ότι «η Αμερική είναι η έδρα της φιλελεύθερης αυτοκρατορίας που ελέγχει τον κόσμο και εμείς είμαστε εχθροί αυτής της φιλελεύθερης τάξης». Μάλιστα είχε επαινέσει τους Ταλιμπάν ως «συντηρητική, θρησκευτική δύναμη» και δεν δίστασε να εκστομίσει ότι μία «καθολική ταλιμπανική διακυβέρνηση» στην Αμερική είναι ιδεατό σχήμα για εκείνον. Η Κάντας Όουενς διαβάζει αποσπάσματα από το Κοράνι σε podcasts και έχει συζητήσει ανοιχτά με τον σύζυγό της Τζορτζ Φάρμερ για τις μαζικές μεταστροφές δυτικών στο Ισλάμ.
Σε όλα αυτά υπάρχει μία μικρή παγίδα. Ότι το πραγματικό παγκοσμιοποιητικό κεφάλαιο τις εκφάνσεις του οποίου είδαμε στο Νταβός και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού τόσα χρόνια κινείται χέρι χέρι με τα κύματα ισλαμιστικής μετανάστευσης στη Δύση. Και αυτό διότι έχουν πολλά κοινά σε έννοιες και πραγματικότητες που θέλουν να επιβάλλουν.
Το πρώτο είναι η Ούμα. Απέναντι στην προσωπική συνείδηση, στα σύνορα και στην ελευθερία του προσώπου τόσο το Ισλάμ όσο και το παγκοσμιοποιητικό κεφάλαιο δεν επιδιώκουν σύνορα. Το έθνος-κράτος είναι ο εχθρός της παγκοσμιοποίησης είτε υπό το ριζοσπαστικό Ισλάμ είτε από τις παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις που επιδιώκουν παγκόσμια διακυβέρνηση.
Το δεύτερο είναι η Σαρία. Η θρησκεία επιβάλλει το δίκαιο σε μία παγκόσμια Ούμα. Οι παγκοσμιοποιητές επιδιώκουν επίσης τη δική τους πανθρησκεία με όχημα την Ούμα.
Ο χριστιανισμός αντίθετα διδάσκει ελεύθερη βούληση και συνείδηση. Δεν απαντάς στο κράτος. Δεν απαντάς στον δυνάστη. Δεν απαντάς στον εξουσιαστή. Απαντάς στη συνείδησή σου που είναι εναρμονισμένη με τον Θεό.
Χριστιανισμός και Ισλάμ είναι έννοιες ασύμβατες. Παγκοσμιοποίηση και Ισλάμ, όχι. Ποιοι λοιπόν εν τέλει υπερασπίζονται τις εθνικές δυνάμεις και ποιοι τις παγκοσμιοποιητικές;
Δεν είναι ιδεολογικό το θέμα. Οικονομική διείδυση Κατάρ, ΗΑΕ και ΣΑ στη Δύση από τη δεκαετία του 1970 και εξαγορά θεσμών και πολιτικών δομών.
Ποιοι λοιπόν εν τέλει υπερασπίζονται τις εθνικές δυνάμεις και ποιοι τις παγκοσμιοποιητικές;
Αυτό είναι το θέμα και αυτό θέλει απάντηση και το άρθρο απλά κάνει διαπιστώσεις
Ποιοί είναι οι παγκοσμιοποιητες; Ποιοί ελέγχουν το deep state και όλα τα συνδεδεμένα και χρηματοδοτούμενα οργανα ;
Σημείωση
Η Washington post και οι NYTimes είναι οι κύριοι εκφραστές και όργανα των παγκοσμιοποιητων και φανατικοί εχθροί του Τραμπ. Η δε Post έχει κατρακυλήσει σε τέτοια ανυποληψία και σε αναγνωσιμότητα που ο Μπέζος απολύει κάθε τρεις και λίγο μερικές χιλιάδες μπας και κρατηθεί και δεν την κλείσει
Συμφωνώντας με τον Capodicapi προσθέτω τα παρακάτω.
Το ότι κάποιος δεξιός υπερσυντηρητικός, εθνικοσοσιαλιστής, νεοναζιστής, εθνικιστής, πατριώτης, μετατρέπετε σε ισλαμιστή ή εκθειάζει τους ταλιμπάν τις μεθόδους τους, και τη σαρία, δεν μπορεί να γίνεται σημαία για να στηρίζουμε ρητορική ενάντιων όλων αυτών των ιδεολογιών γιατί η μεγάλη υποκρισία είναι πως όλα τα πολιτικά ρεύματα δημιουργήθηκαν υπό την ιερή σκέψη της ανεύρεσης μιας ορθής πολιτικοοικονομικής σκέψης και δικαίας μεθόδου για ευημερήσουν οι λαοί αλλά στο τέλος κατέληξαν ως παρεκτροπές και ιδεολογικά εξαμβλώματα που κατέστρεψαν ζωές, έθνη και λαούς.
Ένα νυστέρι στα χεριά ενός χειρουργού είναι εργαλείο που σώζει ζωές ενώ στα χεριά ενός ψυχασθενούς είναι εργαλείο που στερεί ή καταστρέφει ζωές.
Δυστυχώς στη αναξιοπρεπή και ξεπεσμένη πολιτική κονίστρα οι εκπρόσωποι της οποιασδήποτε κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας συνέχεια προσπαθούν χρησιμοποιώντας αποκλειστικά και μόνο τις παρεκτροπές των άλλων ιδεολογιών να παρουσιάζουν πως όλες αυτές είναι είτε άχρηστες είτε αναποτελεσματικές ώστε μ΄ αυτό το τρόπο να δημιουργούνται συνέχεια λάθος εντυπώσεις από την πλειοψηφία των πολίτων που δεν έχει ούτε επαρκείς γνώσεις, ούτε εκπαίδευση και ούτε χρόνο να διαβάσει για να σκεφτεί κριτικά και ώριμα και πάντα καταλήγουμε που αλλού πάρα στη ψηφοθηρία.
Ο ρόλος του Κατάρ και της μουσουλμανικής αδελφότητας είναι πλέον ξεκάθαρος αγοράζει πολιτικούς και συνειδήσεις και εάν σε κάτι περισσότερο συμφωνώ με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ είναι ότι πρέπει να χαρακτηριστούν τρομοκρατικές οργανώσεις μαζί με τους Αντίφα που πιστεύουν πως όλοι όσοι δεν είναι μαζί τους είναι φασίστες με αποτέλεσμα αυτοί οι ίδιοι να είναι πιο φασίστες από αυτούς που κυνηγούν στις γειτονίες μας.
Το Κατάργκειτ που ακούμπησε και ελληνίδα πολιτικό είναι η μικρή κορυφή του τεράστιου παγόβουνου κάτω από την επιφάνεια και κυρίως μέσα στη ΕΕ και γι αυτό έκλεισε ταχύτατα σχεδόν ακαριαία και πάρα πολύ ήρεμα χωρίς πολλές δημοσιογραφικές κραυγές ή φωνές….. τυχαίο δε νομίζω είναι πολλά τα λεφτά
Οι αμοραλιστές εξαγοράσιμοι πολιτικοί, δηλαδή οι εκπρόσωποι πολιτικών ιδεολογιών και ρευμάτων πλέον έχουν γίνει πλειονότητα σε όλα τα κοινοβούλια και γι αυτό δεν υπάρχει πραγματική πολιτική σκέψη για την ευημερία των λαών πάρα μόνο μεθοδεύσεις για να χτίζουν πλούτο αυτοί ενώ συγχρόνως ξεφτιλίζουν τις ιδεολογίες τους.
Με τις δεξιές θεωρίες περί πανθρησκείας τί παίζει; Εφόσον ισλαμισμός και χριστιανισμός δεν συμβιβάζονται τότε πως θα δημιουργηθεί η πανθρησκεία; Υπάρχει ένα θολό τοπίο.
Όσον αφορά την Ευρώπη, δεν φαίνονται σημάδια κάποιας χριστιανικής ανανέωσης, η πορεία είναι καθοδική για τον χριστιανισμό ως θρησκεία. Το αντίθετο ακριβώς με ότι συμβαίνει με τον μωαμεθανισμό. Δηλαδή οι χριστιανικές επιρροές στα δεξιά κόμματα είναι καθαρά ιστορικές και λίγο εθιμικές: ιστορικά ειμασταν χριστιανοί, πολλά μνημεία μας είναι χριστιανικά, το ίδιο και οι συνήθειες και τα ήθη μας. Δεν είναι κάτι ζωντανό, είναι περισσότερο μια κληρονομιά του παρελθόντος που φυσικά και δεν έχουμε κανένα λόγο να εγκαταλείψουμε αν και αυτό το τελευταίο συντελείται ταχύτατα.
Επομένως, παρά τις ηθικές καταδίκες υπάρχει μια λογική βάση στον θαυμασμό του ισλάμ από κάποιους κλάδους της δεξιάς. Οι περισσότεροι πολιτικοί πάντως προτιμούν χριστιανισμό έναντι ισλάμ διότι το πρώτο είναι περισσότερο συμβατό με το καθεστώς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, είναι δηλαδή πολιτικά διαχειρίσιμο, τα υπόλοιπα είναι σάλτσες.
Δεν υπάρχει κάποια σοβαρή μακροπρόθεσμη προοπτική στην κόντρα συντηρητικών-προοδευτικών, η επόμενη ή μεθεπόμενη γενιά θα μιλάει για τους “οπισθοδρομικούς” συντηρητικούς του 2020-30 και πιθανόν θα φτιάχνει νέους “προοδευτικούς” Μάηδες του …2068. Η προοπτική ενός ανούσιου εκκρεμούς.
Γενικά, κυριαρχεί πολύ αντί-, ένθεν και ένθεν δίχως θεμέλια και όραμα.