Ο Έλληνας στρατηλάτης θεωρούσε ότι η γη των ανθρώπων είναι δώρο θεού για να επιβιώνουν και αποτελεί αδικία η φορολόγησή της
Του Παναγιώτη Λιάκου
Ακόμα κι αν το έχεις βάλει πείσμα να παραμείνεις γαλήνιος εντός της θυέλλης των αντιξοοτήτων του καθημερινού βίου, έρχεται κάτι και σε… κουρδίζει. Παράδειγμα πρόσφατο τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ και οι δόσεις που ήδη έχουν αρχίσει να καταβάλλουν τα δύσμοιρα υποζύγια, δηλαδή εμείς. Ακίνητη περιουσία που εργάστηκαν γενεές επί γενεών για να αγοραστεί και να συντηρηθεί και απελευθερώθηκε από τους Τούρκους και τους άλλους επιδρομείς και κατακτητές με πολυαίμακτους αγώνες χιλιετιών δεν θεωρείται δική σου αλλά των σογιών και των λαμογιών που ψηφίζονται για να παρασιτούν σε βάρος του λαού και του έθνους. Αν δεν τους πληρώσεις τον φόρο που εκείνοι αποφασίζουν ότι οφείλεις, θα σου πάρουν το σπίτι, το χωράφι, το εξοχικό, τα πάντα. Θα σε τρέξουν κιόλας στα δικαστήρια. Η φαυλοκρατία απαιτεί κομμάτια της περιουσίας μας και όταν δεν τα παίρνει, την κατάσχει ολόκληρη!
Οι χειρότεροι των Ελλήνων έγιναν συνδικαιούχοι της γης σου, έτσι, νταηλίκι! Και θα σε προστιμάρουν άγρια αν δεν δηλώσεις τις ρίζες με τις ελιές σου, μία προς μία, τα πηγάδια σου, όλα.
Την απάντηση στις παραπάνω ιταμές προκλήσεις και στους χυδαίους εκβιασμούς για τη φορολόγηση της γης την έχει δώσει ο Μέγας Αλέξανδρος στους απεσταλμένους του Δαρείου, όταν εκείνοι είχαν επισκεφθεί τα ανάκτορα του Φιλίππου για να γυρέψουν τον… ΕΝΦΙΑ για λογαριασμό του Πέρση βασιλέα. Στο έργο του Καλλισθένους «Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος»* διαβάζουμε:
«Επιστρέφει λοιπόν (σ.σ.: ο Μέγας Αλέξανδρος) και κατευθύνεται προς τον πατέρα του και βρίσκει κοντά του άνδρες που στέκονταν με βαρβαρική ενδυμασία, και ρωτά: “Ποιοι είναι αυτοί;” Εκείνοι απάντησαν: “Σατράπες του Δαρείου”. Ο Αλέξανδρος ξαναρωτά: “Γιατί βρίσκονται εδώ;”. Του απάντησαν: “Για να απαιτήσουν τους συνηθισμένους φόρους από τον πατέρα σου”.
Και λέει: “Για ποιο λόγο απαιτούν τους φόρους;” Εκείνοι απάντησαν: “Για τη γη σας, για λογαριασμό του Δαρείου”. Τότε ο Αλέξανδρος είπε: “Αν αυτά οι θεοί τα έδωσαν στους ανθρώπους για να ζουν, γιατί εκείνος (σ.σ.: ο Δαρείος) φορολογεί τη δωρεά του θεού; Δεν είναι δίκαιο”.
Αφού κάλεσε τους βαρβάρους, είπε: “Πηγαίνετε και πείτε στον Δαρείο: όταν ο Φίλιππος ήταν μόνος του, πλήρωνε σε εσένα φόρους· αφού όμως απέκτησε γιο, τον Αλέξανδρο, δεν θα δίνει πια, αλλά και όσα πήρες από αυτόν, εγώ όταν έρθω θα τα πάρω πίσω από σένα και από εσένα θα τα απαιτήσω”».
Ιδού, λοιπόν, αρμόζουσες απαντήσεις σε φορομπήχτες, διατυπωμένες από μια ανεπανάληπτη προσωπικότητα όπως εκείνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο του Καλλισθένους, «Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος», σύμφωνα με τους φιλολόγους δεν έχει γραφτεί από τον ιστορικό Καλλισθένη τον Ολύνθιο (περ. 360-327 π.Χ.), που συμμετείχε στην εκστρατεία του Αλεξάνδρου. Πρόκειται για έργο άγνωστου συγγραφέα που ολοκληρώθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. Ήταν, μέχρι και την εποχή του Μεσαίωνα, το πιο πολυδιαβασμένο έργο μετά την Αγία Γραφή! Μεταφράστηκε σε πάρα πολλές γλώσσες και μετέτρεψε τον Μέγα Αλέξανδρο της Ιστορίας σε παγκόσμιο υπερήρωα. Οι παραλλαγές του είναι αρκετές και αξίζει να το διαβάσετε.
*Καλλισθένους, «Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος», Βιβλίο 1. Κεφ. 23., στ.2-3. Παραλλαγή Γ΄. Πηγή: W. Kroll, Historia Alexandri Magni, vol. 1, Berlin: Weidmann, 1926
Ο “Μεγας” Αλέξανδρος,διέλυσε τα κράτη-πόλεων της Ελλάδας,όπως η Αθήνα,η Σπάρτη,η Αρκαδία,για να μπουν υπό την μακεδονική αρχή.Μεσω των ιμπεριαλιστικων πολέμων στον ανατολίτικο κόσμο,κατάφερε να εισχωρήσουν η μαγεία και οι μονοθειστικες θρησκείες στην Ελλάδα,καθώς και ο ζωροαστρισμος.Οι άραβες δέχτηκαν τον ελληνικό πολιτισμό και τον αξιοποίησαν, αλλά οι Έλληνες πήραν τις δεισιδιαμονιες και τις προκαταληψεις του αραβικού κόσμου.Ειχε δώσει το δικαίωμα ο “Μέγας”,καθώς ο ίδιος παντρεμένος με δύο γυναίκες περσινκής καταγωγής,να αναμιγνύεται η φυλή για να εδραιωθεί στις νέες γενιές ο ελληνισμός και να αναπτυχθούν πιο γρήγορα οι πόλεις.Οι Άραβες,τον είχαν κάνει Θεό ουσιαστικά,ανάλογα με τους Φαραώ.
Μετα τον θάνατο τού,οι τρεις στρατηγοί που μοιράστηκαν τα βασιλεια της Κωνσταντινούπολης και της Αντιόχειας,σταμάτησαν την μίξη με τους άραβες,λόγω χριστιανισμού και καθολικισμου.Το αξιοπερίεργο με αυτή την μίξη των φυλών και την ανταλλαγή πολιτισμών,επειδή έχουμε πολλά στοιχεία από τούς άραβες στον πολιτισμό και την θρησκεία,ήταν ότι όταν κατακτήθηκε η Κωνσταντινούπολη,ξαναεπανηλθαν οι φιλόσοφοι και οι επιστήμονες των αρχαίων Ελλήνων,επειδή τα βιβλία που κατείχαν από την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν κοινά και οι άραβες βασίζονταν στην διαπαιδαγωγηση τούς από την ελληνική παιδεία,όπως και οι Έλληνες που είχαν πάρει την αριθμητική και την εξελιξαν σε άλγεβρα και τριγωνομετρια.Ο Γαλιλαίος,ο Κέπλερ και ο Νεύτων,χρησιμοποίησαν βιβλία του Θαλή,του Αρχιμήδη και του Εμπεδοκλή για να φτάσουν στα συμπέρασματα τούς,οπως ακολούθως ο Καλβίνος απο τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα για τον προτεσταντισμο.Το ελληνικό στοιχείο στην Ευρώπη,επανήλθε με την άλωση της Κωνσταντινούπολης,
επειδή όλα τα προηγούμενα χρόνια κατηγορουνταν για ειδωλολατρες και αν δεν γινόταν η πράξη αυτή στην ιστορία,ίσως το ελληνικό στοιχείο,να είχε χαθεί στο βωμό της μονοθεϊστικης θρησκείας.Οχι βέβαια,ότι η εποχή της άλωσης ήταν μια καλή περίοδος για το ελληνικο στοιχείο,αλλά μπόρεσε μέσω αυτής να διαδοθεί στη Ευρώπη.Αν δεν είχαν τιμήσει τον ελληνικό πολιτισμό οι Μακεδόνες,δεν θα ακουγόμασταν πουθενά στον κόσμο αν στέκοταν λίγο πιο τυχερός ο Ξέρξης και είχε κατακτήσει την Ελλάδα,ο οποίος θα είχε σβήσει από τον χάρτη το ελληνικό στοιχείο.Ειναι μια παράλληλη αναλογία με την Τουρκοκρατία,επειδή οι μουσουλμάνοι μισούσαν το ελληνικό στοιχείο και τον χριστιανισμό και διέλυσαν όλα τα στοιχεία που μπορούσαν να καταστρέψουν,ενώ αν συνέχιζαν οι Φράγκοι,η Ελλάδα θα είχε διαφορετικό επίπεδο εξέλιξης λόγω του θαυμασμού που έδειξαν προς τις τέχνες,τα γράμματα και τον πολιτισμό τών Ελλήνων.
Δυναστης ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος που έκανε ιμπεριαλιστικους πολέμους και σταμάτησε την ανεξαρτησία της χώρας και επειδή ήταν μαθητής του Αριστοτέλη έκανε αυτά που έκανε,καλώς ή κακώς,γιατί ο Αριστοτέλης θεωρούσε τούς βασιλεις και τους αριστοκράτες ικανούς να διοικούν τον κόσμο λόγω της εκπαίδευσης τούς και ο Αλέξανδρος ο “Μέγας” σου λέει,το έκανε πράξη.Ελληνας δεν ήταν και αν δεν του άρεσε ο ελληνικός πολιτισμός δεν θα ειχε την ίδια κατάληξη το ελληνικό πνεύμα.
Σφαγεας λαών ήταν που έκοψε την ελευθερία των Ελλήνων και τους μόλυνε με μαγεία,προκαταληψεις και δεισιδιαμονιες.
Στο ελληνικό στοιχείο υπήρχε διάδοση και οχι στα δικαιώματα των Ελλήνων.
Τάκη,
Μία απορία έχω με τα τεράστια σχόλιά σου. Πού βρίσκεις καιρό και τα γράφεις απανωτά, εκτός κι αν τα αντιγράφεις, οπότε πρέπει να δώσεις πηγή. Συγγνώμη για την αδιακρισία, αλλά μού κινούν την περιέργεια. Είναι πιο μεγάλα από τα άρθρα.
@ Τάκη
“Οι Άραβες,τον είχαν κάνει Θεό ουσιαστικά,ανάλογα με τους Φαραώ.”.
Όχι οι Άραβες, που ήλθαν 800 χρόνια μετά, αλλά οι Αιγύπτιοι και ντυμένος Φαραώ ήταν στην λάρνακά του στην Αλεξάνδρεια.
Οι Άραβες τον αποκαλούν Ισκαντάρ Ελ Άκμπαρ, που σημαίνει Αλέξανδρος ο Τρισμέγιστος.
“Μετα τον θάνατο τού,οι τρεις στρατηγοί που μοιράστηκαν τα βασιλεια της Κωνσταντινούπολης”
Ποιοι τρεις στρατηγοί και ποια Κωνσταντινούπολη (330 μΧ);
“όταν κατακτήθηκε η Κωνσταντινούπολη,ξαναεπανηλθαν οι φιλόσοφοι και οι επιστήμονες των αρχαίων Ελλήνων”
“ξαναεπανήλθαν” είναι πλεονασμός. Επανήλθαν (επί σημαίνει ξανά). Ή “ξαναήλθαν”. Σε ποια κατάκτηση τής Κωνσταντινούπολης (;) αναφέρεσαι (1453 μ.Χ.;), οπότε επανήθαν οι φιλόσοφοι και οι επιστήμονες των αρχαίων Ελλήνων; Ομολογώ ότι δεν μπορώ να σε παρακολουθήσω στο κατεβατό σου.
“λόγω χριστιανισμού και καθολικισμου”
Ο καθολικισμός δεν είναι χριστιανισμός;
Μή
Το παραπάνω σχόλιό μου βγήκε κομμένο, αλλά δεν επιράζει. Ούτως ή άλλως ο εξαίρετος Τάκης δεν απαντά, δεν επεξηγεί, αρκείται να (αντι)γράφει ασυνάρτητα σεντόνια, κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.