Του Γιώργου Χαρβαλιά
Στα μέσα της περασμένης εβδομάδας οι λεγόμενοι «πρόθυμοι» της Ευρώπης, αυτοί δηλαδή που ξύνονται για καβγά με τον Πούτιν, εξέδωσαν μία δήλωση «συμπαράστασης» υπέρ της Δανίας. Σε αντίθεση με τις συνήθεις επιθετικές κορόνες η διατύπωση ήταν νερόβραστη και προσεκτική, σχεδόν φοβική θα σας έλεγα, γιατί δεν απευθυνόταν στους Ρώσους. Στον Τραμπ απευθυνόταν, εκλιπαρώντας τον εμμέσως να…ξανασκεφτεί το θέμα της Γροιλανδίας!
Έρχονται, λοιπόν, στιγμές που η διεθνής πολιτική προσφέρει κωμικά σκετς τόσο καλοδουλεμένα ώστε ούτε η πιο καυστική σάτιρα θα μπορούσε να επινοήσει. Ένα από αυτά αφορά τη σημερινή αγωνία της Δανίας, μιας χώρας που το τελευταίο διάστημα είχε πάρει τον ρόλο του ευρωπαϊκού κήρυκα κατά της «ρωσικής απειλής» προειδοποιώντας για έναν επικείμενο εφιάλτη: Ότι οι Ρώσοι θα μπουκάρουν στα σπίτια μας και δεν θα αφήσουν ρουθούνι.
Ωραίο το σενάριο για πολεμικό blockbuster, όμως η σοβαρότερη απειλή που αντιμετωπίζει σήμερα η Δανία δεν έρχεται από τη Ρωσία. Έρχεται από τον μέχρι πρότινος στενότερο σύμμαχό της. Τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ποτέ δεν έκρυψε ότι θεωρεί τη Γροιλανδία στρατηγικό λάφυρο και τη Δανία έναν απλώς ενοχλητικό ιδιοκτήτη.
Η πρόσφατη αμφισβήτηση, ακόμη και με την επίκληση επικείμενης στρατιωτικής εισβολής, αποτέλεσε πραγματική ψυχρολουσία για τη μικρή σκανδιναβική χώρα που νόμιζε ότι είχε ξεπεράσει τον σκόπελο και… ο θείος Ντόναλντ είχε αποκοιμηθεί.
Οι Δανοί, ξέρετε, είναι ένα είδος Ευρωπαίων… πολυτελείας. Εκμεταλλεύονται τη διαδικασία της ενοποίησης στη γηραιά ήπειρο, όπως και όποτε θέλουν, μετέχουν στις δομές α λα καρτ, με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω, αρνήθηκαν (σοφά) να υιοθετήσουν το ευρώ και μέχρι πρότινος είχαν εξασφαλίσει μια σειρά εξαιρέσεων από συλλογικές δράσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας τις οποίες οι ίδιοι ανέστειλαν εν όψει της… ρωσικής απειλής.
Από τη δεκαετία του ’70 κατάφεραν να επιβάλουν τις ιδιοτροπίες τους με διαδοχικά δημοψηφίσματα που τρομοκρατούσαν τις Βρυξέλλες ότι θα χάσουν το… κελεπούρι και στο τέλος αποσπούσαν ένα είδος προνομιακής μεταχείρισης, ασύμμετρο σε σχέση με το μπόι και τη γεωπολιτική ισχύ της χώρας τους.
Οι Δανοί, βεβαίως, είναι πλούσιοι. Ανήκουν στον οικονομικά εύρωστο ευρωπαϊκό Βορρά. Αλλά ο πλούτος τους δεν οφείλεται σε κάποια μοναδικότητα, με εξαίρεση ίσως τον διεθνοπολιτικό τους πραγματισμό. Στις δύσκολες στιγμές επέλεγαν τη… βολική πλευρά της ιστορίας.
Τον Απρίλιο του 1940 οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Δανία σχεδόν χωρίς να πέσει ντουφεκιά. Οι απώλειές τους περιορίστηκαν σε… δύο νεκρούς, λιγότερους δηλαδή από όσους χάθηκαν σε τροχαία δυστυχήματα κατά τη διάρκεια προετοιμασίας της επίθεσης!
Οι Γερμανοί εκτίμησαν αυτό το είδος της παθητικής παράδοσης και τους άφησαν στην ησυχία τους για μεγάλο διάστημα. Η χώρα δεν καταστράφηκε, όπως ακριβώς και στον Πρώτο Παγκόσμιο που τήρησε καθεστώς αυστηρής ουδετερότητας. Έτσι λοιπόν, στη νεότερη Ιστορία της η Δανία φρόντισε να αποφύγει τις μεγάλες συγκρούσεις, να ελαχιστοποιήσει το κόστος από τις παγκόσμιες συρράξεις, αλλά και να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε εμπορικό πλεονέκτημα. Χωρίς πολεμικά ερείπια, εμφύλιες διενέξεις και χαμένες γενιές προσανατολίστηκε στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο, με κολοσσούς όπως η Maersk, ανέπτυξε ισχυρή φαρμακοβιομηχανία με αιχμή τη Novo Nordisk, αξιοποίησε υδρογονάνθρακες στη Βόρειο Θάλασσα, επένδυσε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά ταυτόχρονα προστάτευσε και την πρωτογενή παραγωγή της, προσφέροντάς της εξαγωγικό προσανατολισμό.
Το πραγματικό πλεονέκτημα όμως των Δανών δεν ήταν η καινοτομία, αλλά η ικανότητα να αποφεύγουν τους καβγάδες. Μέχρι που πρόσφατα ψήφισαν για πρωθυπουργό μία ανόητη κυρία με εμμονές. Μία κυρία που έβλεπε στον ύπνο και τον ξύπνιο της τον Πούτιν να ορμά στο σπίτι της, αλλά σήμερα κινδυνεύει να χάσει τη Γροιλανδία από τον Τραμπ.
Η περίπτωση της Μέτε Φρεντέρικσεν είναι πραγματικά απίθανη. Από αυτές που ερμηνεύονται μόνο με κριτήρια απόλυτης βλακείας ή ιδιοτέλειας. Έπεισε τους Δανούς που την ψήφισαν ότι κινδυνεύουν και έσπευσε να στοιχηθεί μαζί με άλλους «χρήσιμους ηλίθιους» στο κλαμπ των προθύμων, απογειώνοντας το αφήγημα της ρωσικής απειλής με εμπρηστικές δηλώσεις.
Η κυρία Φρεντέρικσεν φαινόταν πεπεισμένη ότι o Πούτιν είχε βαλθεί να καταπιεί τη μικρή χώρα της. Γι’ αυτό και υποστήριζε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν πρέπει να σταματήσει ποτέ! Κατά την άποψή της ο Ζελένσκι πρέπει να ενισχύεται χρηματοδοτικά και στρατιωτικά μέχρι να σβήσει ο ήλιος, ώστε να κρατούνται οι Ρώσοι απασχολημένοι και να μην εισβάλλουν στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Αν ο συλλογισμός σάς φαίνεται αστείος, κρατήστε και ότι αναφορικά με την ίδια τη Δανία δεν έχει κανένα απολύτως ιστορικό υπόβαθρο. Οι βαλτικές χώρες, που δεν κρύβουν ασφαλώς και τις ναζιστικές τους συμπάθειες, ας υποθέσουμε ότι έχουν προηγούμενα με τους Ρώσους. Η Δανία, όμως, στη νεότερη Ιστορία της ουδέποτε έχει «ακουμπιστεί» με το ρωσικό έθνος.
Τραυματική εμπειρία εδαφικού ακρωτηριασμού είναι αλήθεια ότι έχει υποστεί. Το 1864 στο Σλέσβιγκ Χόλσταϊν. Αλλά όχι από τους… Ρώσους, από τους Πρώσους!
Τον επόμενο αιώνα η Δανία γνώρισε και Κατοχή. Από τους Γερμανούς ναζί. Σοβιετικό άρμα μάχης οι Δανοί δεν έχουν δει παρά μόνο σε ταινίες. Κάπου εδώ, λοιπόν, αρχίζουν ο παραλογισμός και η γεωπολιτική ειρωνεία. Η πρωθυπουργός της Δανίας επένδυσε πολιτικά στον φόβο μιας ανύπαρκτης απειλής και υποτίμησε δραματικά τις βλέψεις ενός πανίσχυρου υποτιθέμενου συμμάχου.
Σήμερα, λοιπόν, η Δανία, αιφνιδιασμένη και τρομοκρατημένη, μυξοκλαίει και ζητάει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Λυπούμαι, αλλά δεν θα συμμετέχω στο δράμα της, ούτε θα τη συμπονέσω. Αφήστε που, προσωπικά, αν ήμουν Γροιλανδός, θα προτιμούσα να με κυβερνάει ο Τραμπ με 100.000 δολάρια στην τσέπη παρά μία εμφανώς βλαμμένη που δεν κατάλαβε ποια είναι η απειλή για τη χώρα της.
Αλλά δεν είμαι Γροιλανδός. Έλληνας είμαι και θυμάμαι επίσης ότι η Δανία, χωρίς καν να είναι στο ευρώ, παρέδιδε μαθήματα δημοσιονομικής ηθικής την περίοδο των Μνημονίων. Τότε που η ελληνική κοινωνία κατέρρεε οικονομικά και θεσμικά η πολιτική σκηνή στη Δανία δεν διακρίθηκε για τη συμπόνια της. Αντιθέτως κυριάρχησε ένας λόγος απαξιωτικός, σχεδόν τιμωρητικός. Στη δανική Βουλή ακούστηκαν δηλώσεις για τα «40 χρόνια ελληνικής ανευθυνότητας», με συνέπεια η χώρα μας να παρουσιάζεται ως κραυγαλέο παράδειγμα προς αποφυγή.
Θυμάμαι επίσης και ότι ένας από τους πιο σκληρούς και ανάλγητους τοποτηρητές της τρόικας για λογαριασμό του ΔΝΤ ήταν Δανός. Ο ανεκδίηγητος κύριος Πολ Τόμσεν, που νόμιζε πως πραγματοποιεί περιοδεία σε αποικία της Υποσαχάριας Αφρικής.
Σήμερα, λοιπόν, η Δανία που μας κουνούσε το δάχτυλο την περίοδο των Μνημονίων, η ίδια Δανία που πρωτοστάτησε χωρίς κανέναν λόγο στο φαιδρό αφήγημα της ρωσικής απειλής, ανακαλύπτει ξαφνικά πανικόβλητη τον κυνισμό στις διεθνείς σχέσεις.
Ε, λυπάμαι, αλλά δεν συγκινούμαι. Όπως έστρωσε, ας κοιμηθεί.
ΤΕΛΕΙΟ
Έτσι είναι όπως τα περιγράψατε, και λίγα γράψατε γι΄αυτούς.
Δεν ισχύει εντελώς ότι δεν έχουν δεη ποτέ Ρώσους από κοντά, και συγκεκριμένα στη Γροιλανδία οι Ρώσοι κάνουν συνέχεια αισθητή την παρπυσία τους στρατιωτικά
Αυτές τις επιθπέσεις απαξίωσης όμως κ. Χαρβαλιά τις επέτρεψε η ιδιοτελώνς βλακέντιος ελλαδική αλήτ, που για να σώσει το τομάρι της και τις γερμανικές τράπεζες επέτρεψε να μας λοιδωρούν ρατσιστικά οι βόρειοι βάρβαροι.
Οργανωμένη και ευημερούσα κοινωνία η δανέζικη όμως άνευ νου.
Όσο καλύτερα ζεις και διαθέτεις περισσότερο χρόνο μέσα στο σπίτι, τόσο περισσότερο αποκτάς φοβικά συναισθήματα.
Φοβάσαι μην σου αρπάξουν την ευμάρεια, τρέμεις.
Του Έλληνα ο τράχηλος σκλαβιά δεν υπομένει, δεν φοβάται μήπως του την κλέψει το ξανθό γένος.
Φρόντισαν οι πολιτικοί του να τον ξαλαφρώσουν, δεν άφησαν κάτι για να λιμπίζονται οι τρίτοι.
Τώρα θα μου πείτε, πόσο πλούσιοι είναι οι πολίτες του ξανθού γένους για να τους βάζουν στο μάτι ;
Φτωχοπρόδρομοι είναι και αυτοί, πλούσια είναι η γαία που τους φιλοξενεί, η ύλη της πατρίδας τους, πολιτική είναι και μεγάλης αξίας, οι δυτικοί τη θεωρούν τμήμα της ευημερίας τους.
Δεν ξεχνούν το αποικιακό τους παρελθόν, άλλωστε αυτοί ξέρουν να ζήσουν καλλίτερα από ιθαγενείς και ινδοευρωπαίους.
Χειρότερος εχθρός τους η ενδοσκόπηση και η γνώση, πιστότερος φίλος ή προπαγάνδα.
Δυστυχώς, ξένο πόλεμο κάνουμε όλοι.
Να μην ξεχάσω ότι είχαμε και μια περίπτωση .. κυριολεκτικά … που έλεγε θα μας κάνει Δανία του νότου. Τρομάρα μας …..
Να αγιάσει ο στόμας σας.
ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ!! ΚΑΤΙ ΣΑΠΙΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΝ! ΤΩΡΑ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ! Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ!! ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕ ΔΟΣΕΙΣ ΚΥΝΙΚΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ.
Ψευδές δίλημμα: “Φοβάσαι τον Πούτιν, αλλά κινδυνεύεις από τον Τραμπ”
Το άρθρο συνδέει δύο άσχετα θέματα: τη ρωσική επιθετικότητα στην Ευρώπη και την παλιά ιδέα των ΗΠΑ να αγοράσουν τη Γροιλανδία. Η σύνδεση αυτή είναι τεχνητή και χρησιμοποιείται για να γελοιοποιηθεί η Δανία.
2. Παραποίηση γεγονότων για τη Γροιλανδία
Το κείμενο υπονοεί ότι υπάρχει πιθανότητα στρατιωτικής εισβολής των ΗΠΑ στη Γροιλανδία. Αυτό δεν έχει καμία βάση. Η Γροιλανδία είναι αυτόνομη περιοχή εντός του Βασιλείου της Δανίας και η συζήτηση του 2019 ήταν διπλωματικά ατυχής, όχι στρατιωτική απειλή. Η παρουσίασή της ως “εισβολή” είναι υπερβολή.
3. Επιθέσεις ad hominem
Το άρθρο δεν αντικρούει θέσεις αλλά επιτίθεται σε πρόσωπα: τη Δανία, την πρωθυπουργό της, τους Ευρωπαίους συμμάχους, τους Βαλτικούς λαούς, τον Ζελένσκι και τον Πολ Τόμσεν. Αυτή είναι κλασική τεχνική προπαγάνδας.
4. Ιστορικός αναθεωρητισμός
Υπονοείται ότι η Δανία δεν έχει λόγο να ανησυχεί για τη Ρωσία. Αυτό αγνοεί ότι η Δανία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 1949, ότι η Ρωσία έχει επιτεθεί σε γειτονικές χώρες και ότι η Βαλτική και η Σκανδιναβία έχουν αυξημένη ανησυχία λόγω γεωγραφικής εγγύτητας. Η παρουσίαση της ανησυχίας ως “υστερία” είναι παραπλανητική.
5. Συναισθηματική χειραγώγηση μέσω ειρωνείας
Το άρθρο χρησιμοποιεί σαρκασμό, χλευασμό και υποτιμητικές εκφράσεις αντί για επιχειρήματα. Αυτό στοχεύει στη συναισθηματική χειραγώγηση του αναγνώστη.
6. Αντιεπιστημονική χρήση της ιστορίας
Η αναφορά στη γερμανική κατοχή του 1940 χρησιμοποιείται για να παρουσιαστεί η Δανία ως “δειλή”. Αυτό είναι ιστορικά επιλεκτικό και άσχετο με τη σύγχρονη γεωπολιτική πραγματικότητα.
7. Συμπεράσματα που δεν προκύπτουν από τα δεδομένα
Το άρθρο καταλήγει ότι η Δανία “καλά να πάθει”. Αυτό δεν είναι ανάλυση αλλά εκδικητική ρητορική.
Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί νομική, ηθική ή γεωπολιτική βάση για εισβολή ή κατάληψη ξένου εδάφους. Η χρήση στρατιωτικής ισχύος για απόκτηση εδάφους απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο και τον Χάρτη του ΟΗΕ. Το άρθρο προσπαθεί να παρουσιάσει μια φανταστική απειλή ως λογική συνέπεια, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
ΠΚ 11/01/2026 – 22:20
Μάς είχε κάνει ο μπαμπά του ήδη, αφού από τότε καλοζωιζόμασταν με … δαν(ε)ικά λεφτά ….
Δ.Ν 12/01/2026 – 10:28
Συμφωνώ με τις παρατηρήσεις σου. Προχειρογραμμένο και φτηνιάρικο άρθρο. Κρίμα, διότι ο αρθρογράφος μάς έχει συνηθίσει σε καλύτερα.
“Ψευδές δίλημμα: “Φοβάσαι τον Πούτιν, αλλά κινδυνεύεις από τον Τραμπ”
Το άρθρο συνδέει δύο άσχετα θέματα: τη ρωσική επιθετικότητα στην Ευρώπη και την παλιά ιδέα των ΗΠΑ να αγοράσουν τη Γροιλανδία. Η σύνδεση αυτή είναι τεχνητή και χρησιμοποιείται για να γελοιοποιηθεί η Δανία”
Ρωσσική επιθετικότητα στην Ευρώπη; Πού την είδες; Εγώ μάλλον το αντίθετο βλέπω. Και προφανώς δεν αναφέρεται στην πρόθεση των ΗΠΑ να αγοράσουν την Γροιλανδία, αλλά στις ευθείες απειλές τού Τράμπ για ΕΙΣΒΟΛΗ! Kι εσύ ό,τι νάναι γράφεις.
Σωστός Να πάει να μαμηθουν οι Δανοί και όλοι οι ευρώ-όροι
στην ουσία του πολύ σωστός ο χαρβαλιας
για την τρομοιστορια που τροφοδότητε από τους αντί Τραμπ παγκοσμιοποιητες για την Ρωσία από τους ταξιδιώτες με το κουταλάκι του τραίνου και από κοντά τα μάπετς του βορρά
με το λουφαγμα ολων τώρα που ο Τραμπ θα προσαρτήσει την Γροιλανδία έτσι ή αλλιώς. μόκο στη στρούγκα
όλοι αυτοί που ήταν και που είναι 50 χρόνια τώρα στην Κύπρο χώρα μέλους της υποτιθέμενη ενωμένης τρόπος του λέγειν γερμανοευρωπης; μούγκα όλοι μαζί γιατρός γερμανια έχουν χοντρές μπίζνες με τα τουρκακια.
κανένας από όλους αυτούς και σε τίποτα δεν στήριξαν ούτε στηρίζουν την Ελλάδα
λογικά η αναβίωση του δόγματος Μονρόε τώρα είναι συμφωνημένο από τους κινέζους και ρώσους και ήδη ο Τραμπ στέλνει μυνήματα σε όλη την Καραϊβική και νότια Αμερική.
θα δείξει με τι παραχωρήσεις από την άχρηστη πλέον για αυτους Ευρώπη στους ρωσους γινεται το νεο τρεις και μισό πολιπολικο Σύστημα.
ΔΝ, όπως λένε δηλαδή τους έμμισθους πράκτορες ;
Αγαπητέ
Δ.Ν 12/01/2026 – 10:28,
ή πολύ μεγάλο είναι το ταλέντο σου στον στρουθοκαμηλισμό, ή πολύ βαθιές είναι οι φασιστικές σου πεποιθήσεις!
Πολύ εύστοχος, οτι κατηγορεις λουζεσαι. Ετσι πανε αυτα. Εγραψε το αρθρο!
Το μόνο καλό από Δανία που θυμάμαι ήταν ο Χένρικσεν του Παναθηναϊκού..Μεγάλος παίχτης και ήρεμη δύναμη
το όνομα τους το λέει DAN_MARK (βλε. Δαν φυλή ισραηλ_ στοιχείο _σημειο)
Μία ακόμη κορυφαία άποψη- ανάλυση από τον εξαίρετο κύριο Χαρβαλιά.
13 13/01/2026 – 2:13
Κόψε την πρωινή …
Νίκη 11/01/2026 – 17:42
“Του Έλληνα ο τράχηλος σκλαβιά δεν υπομένει”
Όπως είπε και ο Σκαρίμπας, κανενός άλλου λαού ο τράχηλος δεν υπέμεινε περισσότερη σκλαβιά.
Το άρθρο όπως τοποθετεί τα πράγματα, με βρίσκει σύμφωνο. Όμως ποιό πρέπει να είναι το υπέρτατο αγαθό; Αν σε κάθε κρίση αποπκτούν ευκαιρία οι Χώρες της ΕΕ να εκτονώνουν τα αποθημένα δίκαια έστω παράπονα μεταξύ τους, τότε για ποιά ενωμένη Ευρώπη στο βάθος του χρόνου μιλάμε; Η λέξη “Ένωση” σημαίνει για τους Λαούς της αυτό ακριβώς που αποδιδει η ερμηνεία της και όχι τους φθηνούς πολιτικάντικους ελιγμούς των ανίδεων που κυβερνουν σήμερα, χωρίς να διαθέτουν την ελαχίστη πνοή ηγεσίας. Υπέρτατο αγαθό λοιπόν είναι η ενιαία προσπάθεια στην μακρά πορεία Ένωσης. Ίσως ο απερίγραπτος Τράμπ συντελέσει θετικά στην προσπάθεια αυτή.
Δ.Ν. συμφωνώ μαζί σου! Το άρθρο θυμίζει κόντρα μεταξύ οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων. Καμιά επιστημονική προσέγγιση.
Εντελώς προπαγανδιστικό.
Νίκη, (11/1/26) Τι ωραία ανάλυση!! Και πόσο σωστά κλείνεις: ΔΥΣΤΥΧΏΣ ΞΕΝΟ ΠΌΛΕΜΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ!!!!