Του Μανώλη Κοττάκη
Σκηνή πρώτη: Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πλησιάζει τον πρόεδρο Τραμπ κατά την είσοδό του στη Σύνοδο της Γάζας στην Αίγυπτο. Ο Τραμπ τον κοιτά, δεν του θυμίζει κάτι, και μόλις ο πρωθυπουργός τού τείνει τη χείρα ο Αμερικανός πρόεδρος τον ρωτά απορημένος: «Ποιος είσαι εσύ;» Δεν πρόκειται για κάποιο fake news ή για ανέκδοτο, αλλά για πραγματικό γεγονός. Κοινό μυστικό πλέον στη δημοσιογραφική, διπλωματική, επιχειρηματική και πολιτική Αθήνα… «Ποιος είσαι εσύ;»
Από μία άποψη, αυτή η ερώτηση είναι μέχρι και θετική. Γιατί την ώρα που ο Τραμπ υπέγραφε τη συμφωνία για τη Γάζα έλεγε ότι υπάρχουν δίπλα του ηγέτες που αντιπαθεί αλλά δεν μπορεί να τους κατονομάσει. Αν δεν ξέρεις καν κάποιον πώς να τον αντιπαθήσεις όμως;
Σκηνή δεύτερη: Η νέα πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Κίμπερλι Γκίλφοΐλ δίδει συνέντευξη στην ελληνική έκδοση της «Vogue» που κυκλοφορεί με την «Καθημερινή». Κάποια στιγμή η δημοσιογράφος Ηλιάνα Ζάγρα τη ρωτά πώς σχολιάζει το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει συναντηθεί μέχρι τώρα με τον πρόεδρο Τραμπ. Απάντηση πρέσβεως: «Θα είναι όλα καλά, θα είναι όλα καλά. Στέλνει εμένα!» Αντ’ αυτού η Κίμπερλι, λοιπόν. Μία πρέσβης που, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει απευθείας επικοινωνία και με τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και με τον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, με τον οποίο τη συνδέει πολιτική φιλία.
Σκηνή τρίτη: Συντονισμένα ρεπορτάζ στον κυριακάτικο Τύπο αναφέρουν ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν επικρατεί η άποψη της συνεργασίας με τη Ρωσία που είχε τεθεί αρχικά στον διάλογο ώστε να διανεμηθούν τα μερίδια αγοράς του φυσικού αερίου μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας. Κυριαρχεί πλέον η αντίληψη της καθολικής επικράτησης του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά.
Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα υποβαθμιστεί ο αγωγός TurkStream που διοχέτευε ρωσικό φυσικό αέριο στην περιοχή και θα αναβαθμιστεί ο κάθετος άξονας, ο οποίος έχει γραμμή εκκίνησης τα βόρεια σύνορά μας και ιδιαίτερα την Αλεξανδρούπολη.
Πάλι η Αλεξανδρούπολη, λοιπόν, ως κόμβος αμερικανικών συμφερόντων για την προώθηση του αμερικανικού φυσικού αερίου προς τη βόρεια Ευρώπη.
Τι προκύπτει από αυτές τις τρεις σκηνές; Πρώτον, έχει πολύ σχετική σημασία στην αντίληψη των Αμερικανών ποιος ηγείται της Ελλάδος. Αυτό που είναι η βασική προτεραιότητά τους είναι να γίνεται η δουλειά. Να γίνουμε δηλαδή κόμβος μεταφοράς του ακριβού φυσικού αερίου των Ηνωμένων Πολιτειών προς τη βόρεια Ευρώπη. Το ότι έχει πολύ σχετική σημασία το ποιος ηγείται φαίνεται και από μία αποστροφή της πρέσβεως στη συνέντευξη στη «Vogue», όπου λέει ότι έρχεται για να γράψει «νέα κεφάλαια στην αμερικανική και την ελληνική πολιτική ιστορία». Οι πρέσβεις γενικώς δεν γράφουν ιστορία στην πολιτική, αλλά στις διεθνείς σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως η φράση «νέα κεφάλαια στην ελληνική πολιτική ιστορία» δείχνει ότι η σύμμαχος χώρα θέλει να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή με την πλειονότητα του παλαιού διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού και να φέρει στην επιφάνεια νέο.
Δεύτερον, προκύπτει ότι σύντομα θα διασυνδεθεί η επίλυση του Κυπριακού και της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο ευθέως με το ενεργειακό πρόβλημα της Ευρώπης στη βάση της οπτικής των αμερικανικών συμφερόντων. Της συναλλακτικής οπτικής. Και εδώ θα αρχίσουν τα δύσκολα για εμάς. Εδώ θα έχει σημασία το ποιος ηγείται. Γιατί από τις διαρροές που διαβάσαμε για το πώς θα διεξαχθεί η διάσκεψη για την ασφάλεια στη Μεσόγειο καταλαβαίνουμε δύο πράγματα:
– Έρχεται fast track λύση για το Κυπριακό ως sine qua non προϋπόθεση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Και πολύ φοβόμαστε ότι θα είναι η χειρότερη δυνατή. Μακάρι να διαψευστούμε.
-Δεύτερον, έρχεται οδυνηρή υποχώρηση της εθνικής ελληνικής θέσης για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Οδεύουμε προς χωρικά ύδατα και προς εναέριο χώρο έξι μιλίων ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού με βάση τους χάρτες που καταθέσαμε οι ίδιοι στις διερευνητικές του 2003. Είναι η σφραγίδα της… κινητικότητας Σημίτη που τόσο λατρεύει ο πρωθυπουργός μας.
Με άλλα λόγια, μας ζητείται να καταστούμε λεωφόρος εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Δύσης με αντάλλαγμα το τίποτα. Με όφελος την ήττα. Με όφελος τη συρρίκνωση της θαλάσσιας και εναέριας επικράτειάς μας. Αν η ηγεσία μας έκανε το στοιχειώδες όλα τα πέτρινα χρόνια και διατηρούσε επικοινωνία με τον πρόεδρο Τραμπ, όπως διατήρησε ο πρόεδρος Ερντογάν μαζί του στα δύσκολα, με άλλες απαιτήσεις θα πηγαίναμε στον διάλογο. Τώρα κινδυνεύουμε και τη δουλειά να κάνουμε και δαρμένοι να προκύψουμε. Το χειρότερο απ’ όλα είναι το εξής: Κανείς δεν διδάσκεται από το πάθημα του Κυριάκου, ο οποίος το 2020 δήλωσε μέσα στον Λευκό Οίκο στον Τραμπ «θα είμαστε προβλέψιμος σύμμαχος» και το 2025 ο Τραμπ ρωτούσε τον πρόθυμο «Ποιος είσαι εσύ;» Οι περισσότεροι που πλασάρονται μέχρι στιγμής για να διαδεχθούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όχι όλοι, αποτελούν ένα κακέκτυπο αντίγραφό του. Με τις δηλώσεις τους δείχνουν ότι προτείνουν λύσεις στην υπερδύναμη για να διευκολύνουν εκείνην, όχι την πατρίδα τους. Αυτό είναι το μήνυμα που της στέλνουν, «εμείς μπορούμε να κάνουμε καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τη δουλειά». Όχι να βάλουμε στο τραπέζι θέματα για την ύπαρξη της χώρας. Διαβάστε δηλώσεις προσεκτικά αυτές τις μέρες πολιτικών από το Κέντρο ή από την Αριστερά και θα ανακαλύψετε Έλληνες πολιτικούς που τίθενται στη διάθεση της υπερδυνάμεως, ενώ ο Τραμπ δεν θέλει ακριβώς αυτό. Για να το πω όπως το περιγράφουν στις «Θέσεις» τους οι κομμουνιστές (για άλλες υποθέσεις), η πολιτική σκηνή έχει γεμίσει από «διαθέσιμους»! Πολιτικούς που «διατίθενται» πλην ελαχίστων εξαιρέσεων κυρίως από τον χώρο της Κεντροδεξιάς. Ποτέ όμως η ματαιοδοξία δεν ήταν εθνική ηγεσία για να γίνει τώρα!
Ένας παλαιός διπλωμάτης έλεγε πρόσφατα σε ομήγυρη ότι στην καθαρεύουσα είχαμε και την ευκτική έγκλιση για τα ρήματα: εκείνη δηλαδή τη μορφή γραφής που διατύπωνε ευχή. Με υπογεγραμμένη, σύμβολο στο τελευταίο γράμμα της λέξης. Και μια ευχή που ακούγεται όλο και περισσότερο τελευταία σε αυτούς τους κύκλους που γνωρίζουμε κι εμείς, είναι «ο Θεός σώζοι την Ελλάδα». Μετάφραση για τους νεότερους, ο Θεός να σώσει την Ελλάδα. Από τους διαθέσιμους.
Ήθελες τον τουρκικό αγωγό εσύ, επειδή φέρνει από Ρωσία;…
Επαναληψη
Ας μην τον ψήφιζες. Τα υπόλοιπα ακούγονται βερεσέ. Επίσης κουρασες με τη γκρίνια σου για υποστηρικτής της νεοφιλελε παράταξης του τύπου στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα. Μακάρι να κάνει κόμμα ο Σαμαράς, και μετά να τρέχετε σαν τα ποντίκια με 12% και την ρετσινιά των προδοτων. Και που να μη βγει δεύτερο το πασοκ. Εκεί τα κλάματα εκεί και οι αναστεναγμοι.
Καραμανλή και Σαμαρά, μας κουράσατε στην αναμονή. Αν έχετε ίχνος πατριωτισμού μέσα σας βγείτε μπροστά και σώστε ότι σώζεται ακόμα από την αισχρή, υποτακτική και προδοτική πολιτική της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ….
Ψηφίσαμε πρωθυπουργούς άεργους και άκαπνους, καλά να πάθουμε.
Τούτος εδώ, ως Λουδοβίκος, υπερεκτιμά εαυτόν και μας λέει : μετά τον Κυριάκο υπάρχει το χάος.
Άνθρωποι που δεν έχουν ένα ένσημο, έγιναν ηγέτες στου Κασίδη το κεφάλι, τους πληρώνουμε κάθε λάθος, 50 δις αύξηση δημοσίου χρέους ήταν η πενταετία Μητσοτάκη.
Τούτος που κυβερνά αποδείχθηκε ο χειρότερος της μεταπολίτευσης, ο ΟΟΣΑ μας έχει ως την χώρα με τη μικρότερη ανάπτυξη και τη μεγαλύτερη φτώχεια των κατοίκων της.
Μας ξεπέρασαν όλες οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες, τους ξεπερνάμε μόνο στην προπαγάνδα και στη μείωση των ατομικών ελευθεριών.
Δεν μας σέβεται κανένας, οι δε μεγάλες χώρες δεν θέλουν να δουν ούτε ζωγραφιστό τον ηγέτη που ψηφίσαμε.
Δικαστική και εκτελεστική εξουσία ελέγχονται από το περιβάλλον του, το δε παρακράτος υποκατέστησε την γραμμή εξουσίας, το είδαμε στα Τέμπη.
Τα ΜΜΕ πληρώνονται με τα διάφορα πακέτα για να υμνούν τον Λουδοβίκο, ενώ όλοι οι πόροι της οικονομίας απευθύνονται στους ολιγάρχες.
Την ίδια στιγμή διαλύεται ο υπάρχον επιχειρηματικός ιστός, τα ελάχιστα μονοπώλεια καταλαμβάνουν και έτσι ελέγχουν την αγορά δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στα νοικοκυριά.
Είναι η οικονομία ηλίθιοι γιατί ψηφίσατε άκαπνο να σας κυβερνήσει, αυτό θα μας έλεγαν όσοι φίλοι μας απόμειναν στο εξωτερικό.
Η οικονομία χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, αντίστοιχα η εξουσία θα εμφανίζει σκληρό πρόσωπο, το είδαμε στην περίπτωση του Covid, της διαχείρισης της ενέργειας, στην αποψίλωση των στρατιωτικών αποθηκών, στη επιβολή υποχρεωτικού εμβολιασμού και προσωπικού αριθμού, στη νομοθεσία για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και στα νομοθετήματα που ψηφίζονται νύχτα στη βουλή.
Αύριο θα είμαστε σε χειρότερη μοίρα.
Ο άνθρωπος πιστεύει πως κυβερνά άβουλους υπηκόους του.
Ξυπνήστε από το λήθαργο πατριώτες, χάνουμε τα πάντα με αυτόν.
Ανίκανοι, ανεπρόκοποι χαρίζουν σε εχθρούς μας, όσα δεν τους ανήκουν και δεν αποτελούν προσωπικό περιουσιακό στοιχείο.
Η χώρα πληρώνει τα λάθη τους, χάσαμε τουλάχιστον πεντακόσιες χιλιάδες έλληνες στο Β´ ΠΠ, κερδίσαμε τα δωδεκάνησα, τώρα όμως οι ίδιοι που μας κυβερνούν, αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία σε αυτά και συντάσσονται με τις επιδιώξεις των εχθρών μας.
Δυστυχώς, αυτούς τους ηγέτες επιλέξαμε.
Απέτυχαν στη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας, κατέστρεψαν την οικονομία, μας αφαίρεσαν και το αγαθό της δικαιοσύνης.
Σε άσχημη κατάσταση ο έλληνας, τον πολεμά η εξουσία που ψηφίσαμε και μας κυβερνά, η εθνική κυριαρχία ματώνει.
Μέχρι που θα το πάει ο κ Μητσοτάκης.
Πόσο ακόμη θα τον αφήνουμε στο καταστροφικό του έργο;
Η θέση, στην οποία σήμερα βρίσκεται η χώρα, είναι αποτέλεσμα της τυχοδιωκτικής εξωτερικής πολιτικής Καραμανλή τη δεκαετία του 2000. Όταν το αποτέλεσμα μιας πράξης δεν βασίζεται σε ίδιες δυνάμεις και υπολογισμούς, αλλά εναπόκειται στις δυνάμεις του τυχαίου, τότε η πράξη είναι τυχοδιωκτική. Τέτοια ήταν η εξωτερική πολιτική των ανοιγμάτων – οι προθέσεις καλές, αλλά όπως συνηθίζεται να λέγεται: ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Πλέον είμαστε στην κόλαση και δεν υπάρχει τίποτε, το οποίο μπορεί να μας σώσει.
Αυτό που προέχει την σήμερον είναι η διαφύλαξη της ενότητας και ομοψυχίας του ‘Έθνους. Οπότε, αν θέλετε εσείς αλλά και όλοι οι δημοσιολογούντες να προσφέρετε κάτι τις, είναι η αποφυγή βαρύγδουπων κατηγοριών περί μειοδοτών, προδοτών και λοιπών άλλων αθλιοτήτων. Η ΝΔ τα έχει κάνει μαντάρα και η κυβέρνηση Μητσοτάκη πέραν πάσης αμφιβολίας είναι η χειρότερη των τελευταίων πάρα πολλών δεκαετιών. Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους φρασεολογία – έναντι αυτής αλλά και κάθε άλλου μέρους του ελληνικού λαού. Καλώς ή κακώς η μοίρα μας έλαχε να είμαστε μαζί και να βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι – όχι κατά τον ίδιο τρόπο αναμφίβολα. Επομένως, αν υπάρχει κάτι που μπορεί να μας σώσει, είναι ένα ελάχιστο κοινής συναντίληψης, διότι ο εθνικός διχασμός είναι αυτός, που καταστρέφει ένα κράτος κι όχι εξωτερικοί εχθροί.
Φίλε Πάρι
Για ποια ενότητα μιλάς, για αυτή της woke ατζέντας και των υιοθεσιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια;
Μιλάς για το κινητό των πολιτών και τα πρόστιμα στους γέροντες.
Μήπως για τις απευθείας αναθέσεις.
Για τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά που γέμισαν τη χώρα, τη στιγμή που τριπλασιάστηκε το ρεύμα.
Ίσως εννοείς τους οικονομικούς δείκτες που χειροτερεύουν κάθε χρόνο, ενώ η φτώχεια μαστίζει τους έλληνες.
Ντρέπομαι που λες πως φταίνε άλλοι, ενώ το χρέος στην πρώτη πενταετία Μητσοτάκη ανέβηκε κατά 50 δις €.
@ Πάρις 30/10/2025 – 10:26 στο 10:26
Τι ακριβώς χαρακτηρίζεις ως τυχοδιωκτικό; Την προσπάθεια για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, που τον έφερε κοντά στον Πούτιν, δυσαρεστώντας τούς Αμερικανούς; Ή μήπως ότι αγνοώντας τον Μπους υιό, επέμεινε στην άρνησή του να γίνουν δεκτά τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, στην σύνοδο τού Βουκουρεστίου το 2008;
Κοττακης πολύ δυνατός. βάζει φωτιές και γίνετε χαμός κάθε φορά που γράφει.
Θέλω να πιστεύω εσκεμμένα για να γίνετε τζερτζελο.
Δεν μπορώ να πιστεύω ότι δεν γνωρίζει πρόσωπα πολιτικές και γεγονότα.
Μετά Μεταξά ποιος υπηρέτησε ελληνικα συμφεροντα;
όλοι υπηρετησαν κατα τα βασην αγγλοσαξονικα ή αμερικάνικα ή γερμανικά και του deep state συμφέροντα Κανεις δεν υπηρέτησε εθνικά συμφέροντα γιατί δεν τους ενδιέφερε γιατί δεν είχαν τα γκατς ούτε την στρατηγική ούτε τα συντεταγμένα όργανα πχ. συμβούλιο εθνικής ή εξωτερικής πολιτικής.
Για οσους λιγο εχουν διαβάσει ιστορία γνωριζουν οτι η ριζα του κακού ειναι η 27/10/1831 που οι ελληνόφωνοι προεστοί-κοτσαμπάσηδες παρέα με τους Άγγλους δολοφόνησαν τον Καποδίστρια. ωστε6οι μεν να έχουν την εξουσία και το Ταμείο οι δεν την αποικία τους.
οπότε όλα τα άλλα είναι νά’χαμε να λέγαμε ιστορίες να περνά η ώρα.
μη ξεχνάμε και το ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΌ στρατηγε ιδου ο στρατός σου.
Και ο λαός που λέγονται πολίτες δεν έχει αλλάξει σε τίποτα από τους κολικούς γλυφτες ζητουλας του 1800.
απλά τους κοτσαμπάσηδες τους λένε βουλευτές και τους κολιγους ψηφοφόρους. Ίδιες συμπεριφορές σε άλλο χρονικό πλαίσιο.
Δεν έχει γινει βήμα μπροστά όλα τα ίδια μείνανε και μένουν.
το μεγάλο ερώτημα είναι η αιτία που δεν μπορούμε να μπούμε στο τραινο αλλά μένουμε στην αποβάθρα και τα βλέπουμε να περνάνε μπροστά μας .
σημείωση. Για να είμαστε δίκαιοι ο μόνος που προσπάθησε να κάνει κάτι ήταν ο Καραμανλής. Δύο κινήσεις έκανε εθνικές και τον πέταξαν στην αλαλλια για Χρόνια.
Ο αγωγός με τον Πούτιν στο Βουκουρέστι που αρνήθηκε τα Σκόπια και η Κοντολίζα Ραις έπάθέ νευρικό κλονισμό.
όχι άλλο σώσιμο