Του Χρήστου Μπολώση
Αυτή τη μεγαλοστομία θα την ακούσουμε πολλές φορές αυτές τις μέρες, με αφορμή την εθνική μας επέτειο.
Ποιο «ΟΧΙ», όμως; Πόθεν προήλθε;
Υπάρχουν αρκετές εκδοχές, όμως μη επαρκώς επιστημονικώς αποδεδειγμένες.
Π.χ. φύτρωσε μόνο του, σαν χαμομήλι στους αγρούς ή ξεπήδησε από το αβγό, όπως τα χαρούμενα δεινοσαυράκια, σε ταινίες φαντασίας.
Η άποψη ότι το ηρωικό ΟΧΙ ήταν του ελληνικού λαού στέκει μεν, αφού όμως δεχτούμε τις παρακάτω προϋποθέσεις.
Προφανώς τότε θα υπήρχαν τα σάιτ, τα τσατ και το Χ και μεμιάς οι (ορθώς πράττοντας) κοιμώμενοι Έλληνες εκλήθησαν, σε ένα ταχύτατο γκάλοπ, να απαντήσουν στο ερώτημα: «ΝΑΙ ή ΟΧΙ». Κάτι σαν τότε με τον Τσίπρα.
Μετά τα σάιτ, τα τσατ και το Χ… μπαζωθήκαν και ξαναβγήκαν στις μέρες μας.
Τέλος πάντων.
Και για να σοβαρευτούμε, αν μπορεί αυτό να γίνει σ’ αυτόν τον τόπο.
Στο βιβλίο του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, πολιτικού κρατουμένου του καθεστώτος Μεταξά, «Τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου 1939-1944», διαβάζουμε:«…Λέγουν όσοι αντικρίζουν με εμπάθεια και αυτά τα ανάγλυφα γεγονότα της ιστορίας, ότι το “Όχι” δεν το είπε ο Μεταξάς, ότι το είπεν ο Ελληνικός Λαός. Ναι, το είπε ο Ελληνικός Λαός, αλλά αφού το είχε ειπεί ο Μεταξάς…»
Άντε τώρα να του ‘ξηγάς του Κανελλόπουλου. Και άντε και του τα ‘ξήγησες, σάμπως θα τα καταλάβει;
Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων, πατριώτες.
