Του Μανώλη Κοττάκη
Πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Περίπλους ένα ενδιαφέρον βιβλιαράκι που φέρει τον τίτλο «Τhe mafia manager». Σε αυτό περιέχονται κάποια γνωμικά από την πείρα που αποκομίζουν οι μαφιόζοι κατά τη δράση τους. Ένα από αυτά ισχυρίζεται πως «αν καθίσεις σε ένα τραπέζι στο οποίο κάθονται έξι επτά ακόμα και δεν εντοπίσεις από την πρώτη στιγμή ποιος είναι το κορόιδο, τότε το… κορόιδο είσαι εσύ».
Σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Έχουμε ήδη καθίσει στο τραπέζι, κοιτάμε τους απέναντι, δεν έχουμε εντοπίσει το κορόιδο και επειδή υποψιαζόμαστε ποιο είναι το κορόιδο αλλά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως είμαστε εμείς, τι κάνουμε;
Ισχυριζόμαστε ως χώρα ότι είμαστε οι έξυπνοι της παρέας. Ότι εμείς αναλαμβάνουμε δράση. Ότι εμείς έχουμε τάχα την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ότι εμείς επιβάλλουμε τους όρους του διαλόγου. Αλλά πολύ απλά αυτό δεν συμβαίνει.
Σπεύσαμε να εξαγγείλουμε πενταμερή διάσκεψη για τη Μεσόγειο ισχυριζόμενοι ότι είναι… δική μας ιδέα και οι γέλωτες στις ξένες πρεσβείες των Αθηνών αντηχούν μέχρι το Μαξίμου. Σπεύσαμε να πούμε ότι στην πενταμερή αυτή θα μετέχουμε εμείς, η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη, αλλά, τώρα που ξεκαθαρίζει το τοπίο, μας λένε ότι θα μετάσχουν και η Αμερική και η Ιταλία, ενώ στο βάθος προβάλλει και το Ισραήλ. Ο συσχετισμός, εντελώς αρνητικός για εμάς. Όλοι τους και μόνοι μας. Χωρίς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
Λέμε στον κόσμο -καταχρηστικός ο πληθυντικός, της ευγενείας- ότι βάζουμε τέλος στην… ακινησία και επινοούμε διάφορους ωραίους αφηρημένους όρους για να τον κάνουμε να χαζέψει. Όπως οι όροι που χρησιμοποιούσε χθες το πρωί ένας καθηγητής Διεθνών Σχέσεων σε τηλεοπτικό σταθμό, ο οποίος μάλιστα (χάθηκαν οι διπλωμάτες;) ανέλαβε και διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού.
Όροι όπως «συναλλακτικός ρεαλισμός», «υγιής πατριωτισμός» εναντίον «διαιρετικού λαϊκισμού». Χρειάζεται φαντασία για να σκηνοθετήσεις τη μειοδοσία. Πρόκειται, βέβαια, και για τον ίδιο καθηγητή ο οποίος έξι μήνες πριν εξερράγη στο ίδιο στούντιο και κατηγορούσε την κυβέρνηση για την πολιτική της στα εθνικά θέματα με τη φράση «θα κατεβάσουμε τα σώβρακά μας» (υπάρχει το βίντεο), αλλά αυτά στις μέρες μας είναι ψιλά γράμματα. Η συνέπεια είναι πασέ, η οσφυοκαμψία προελαύνει.
Πίσω από αυτόν τον «συναλλακτικό ρεαλισμό» και τη «διπλωματία των διασυνδέσεων», η οποία περιγράφηκε με την εκπληκτική φράση «να παντρεύεις τα συμφέροντα όλων των άλλων για να εξυπηρετήσεις το δικό σου συμφέρον» (με αυτή τη λογική μάς ενέπλεξε ο Βενιζέλος στην περιπέτεια της Μικράς Ασίας, εξυπηρετήσαμε το συμφέρον των Άγγλων για να εξυπηρετήσουμε και το δικό μας) κρύβονται άπειρα χιλιόμετρα μυστικού διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, τα οποία έχουν αρχίσει από τον περασμένο Νοέμβριο.
Όταν ο κ. Γεραπετρίτης συμφώνησε με τον κ. Φιντάν να αποχωρήσει το ιταλικό ερευνητικό από την Κάσο. Κατόπιν συμφωνίας φύγαμε από την Κάσο και δεν δεχόμαστε διαψεύσεις. Και επειδή ο υπουργός Εξωτερικών έχει πει άπειρα ψέματα δημοσίως όλο αυτό το διάστημα για να κρύψει την παρασκηνιακή δράση του, εμείς θα επιμείνουμε να αποκαλύπτουμε την αλήθεια. Ας λέει εκείνος ότι θέματα κυριαρχίας είναι εκτός διαλόγου με την Τουρκία. Διάλογος για τα χωρικά ύδατα που είναι θέμα κυριαρχίας γίνεται με τους Τούρκους.
Και γίνεται διότι για τον υπολογισμό της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ πρέπει να συντρέξουν δύο προϋποθέσεις: να συμφωνήσουν τα μέρη από πού μετράνε, με ποια γραμμή βάσης (6, 8 ή 12 μίλια ) και επί ποίου εδάφους. Εδώ τίθεται από την Άγκυρα το ζήτημα των γκρίζων ζωνών και εμείς παίζουμε άμυνα.
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, θα πάμε σε μια μεγάλη πενταμερή διάσκεψη για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, με αρνητικό συσχετισμό, με χώρες που δεν αναγνωρίζουν το Δίκαιο της Θάλασσας όπως το εννοούμε εμείς, με χώρες που όλα αυτά τα χρόνια επιδεικνύουν ευμενή ουδετερότητα υπέρ της Τουρκίας στο ζήτημα των γκρίζων ζωνών (οι Ιταλοί απέκρυψαν έγγραφο που είχαν στην κατοχή τους για την ελληνικότητα των Ιμίων στο αποκορύφωμα της κρίσης του 1997, σήμερα είναι συνέταιροι με Τουρκία στην piaggio – οι ΗΠΑ επίσης ένιψαν τας χείρας τους) και στο τέλος κάποιοι θα έχουν το θράσος να πανηγυρίσουν την ήττα ως νίκη. Και θα τη συσκευάσουν με ωραία κορδελάκια για να πειστεί ο ελληνικός λαός.
Κάτι τελευταίο: με την πόλωση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται, ας μην αποκλειστεί το ενδεχόμενο η όποια συμφωνία να αποτελέσει την αιτία για πρόωρες εκλογές. Προκειμένου να σκεπαστούν η ακρίβεια και η διαφθορά.
Η πιθανότητα να θέλουν κάποιοι να καταστήσουν τον ελληνικό λαό συνένοχο σε μια μνημειώδη ελληνική υποχώρηση δεν θα πρέπει να αποκλειστεί. Εμείς τα χούμε πει εδώ και καιρό με το πρωτοσέλιδο «Κάλπες για τους υδρογονάνθρακες».
Σε αυτή την άσκηση αν τεθεί δεν πρέπει να πιαστεί κορόιδο ο ελληνικός λαός. Όπως είχε πει και ο Πάγκαλος, «δεν υπάρχουν ένοχες ηγεσίες και αθώοι λαοί».
Όπως είχε πει και ο Πάγκαλος, «δεν υπάρχουν ένοχες ηγεσίες και αθώοι λαοί».
Βολικό για πολιτικούς μαφιόζους και ανόητους ψηφοφόρους. Κυβερνήσεις μειοψηφίας που στηρίζονται στις ψήφους μειοψηφιων σε πραγματικά στατιστικά αποτελέσματα της τάξης του 16% επί του απόλυτου συνόλου του εκλογικού σώματος. Ρίχνουν την ευθύνη στο σύνολο του λαού για τις επιλογές λίγων, και ξελασπωνουν.
Εσείς κύριε Μανώλη, σε ποιο κομμάτι βρίσκεστε στη ρήση του Παγκαλου; Για να μην πιάσω την περίπτωση επιρροής των ανοητων γιατί είναι χειρότερη από τις άλλες δύο.
Μίξη εκσυγχρονιστικής και εργολαβικής απατρίας, η Ελλάδα θρηνεί την προσπάθεια τεμαχισμού της, θυμίζει την καταστροφή της Χίου όπως τη βίωσε ο κόσμος από τον πίνακα του Ντελακρουά.
Χαρίζουν τη χώρα, ο δε Μητσοτάκης βάζει στρατό στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
Φοβάται τις ψυχές των ηρώων, τρέμει μήπως ανέβουν τα σκαλοπάτια της Βουλής, μήπως μπουν στις ψυχές των ψηφοφόρων του.
Κατά την Αρχαία Γραμματεία οι Ήρωες ήταν ανώτερα όντα, τάξη πριν τους Αγγέλους που βοηθούσαν τους ανθρώπους, το παράδειγμα τους έδινε την ώθηση ώστε αυτοί να διάγουν δίκαιο και ηθικό βίο και να αγαπούν την πατρίδα τους.
Τους ήρωες και το παράδειγμα τους φοβούνται οι αρχιτέκτονες των Πρεσπών του Αιγαίου και της εξαθλίωσης των πολιτών. Επιχειρούν να μας αρπάξουν ηθική και φιλοπατρία και να μας μετατρέψουν σε υπηκόους του ανήθικου Μητσοτακισμού των ΟΠΕΚΕΠΕΔΩΝ και των λοιπών σκανδάλων.
Στα μάτια του λαού, ήρωας ήταν και ο πατέρας που δεν ήταν σίγουρος αν πράγματι ήταν το παιδί του στο φέρετρο που του έστειλαν για ταφή και αν η κυβέρνηση του φανέρωσε την πραγματική αιτία του θανάτου του.
Κατάπτωση της πίστης του κόσμου στην λειτουργία κράτους δικαίου.
Φόβος για ύπαρξη ανήθικη εξουσία.
Το μέλλον υπόσχεται δεινά και εθνικές υποχωρήσεις.
Η εξουσία περιορίζει τους ζωντανούς και τους νεκρούς ήρωες, δεν θέλει το παράδειγμα τους να ανάψει το φιτίλι της φιλοπατρίας και της δικαιοσύνης.
Μια τρύπα στο νερό θα πετύχεις κ. Μητσοτάκη.
Η πραγματική εφαρμογή νόμου συντελείται όταν οι πολίτες αισθάνονται υποχρεωμένοι να τον εφαρμόσουν.
Πρέπει να διαβάσεις την Αντιγόνη του Σοφοκλή, δεν κατανοείς την ψυχή και τη θέληση του έλληνα.
Η Ελλάδα και το δίκαιο δεν τεμαχίζονται, δεν χαρίζονται, χύθηκε αίμα για την κατάκτηση τους.
Εγώ λέω ότι ο νεο-ελληνέζος δεν καταλαβαίνει τίποτα και δε ενδιαφέρεται για τίποτα.
Θα βάλει το κασκόλ της ομάδας του και ως πιθηκάουας θα του επιτραπεί να κραυγάσει τα “συνθήματα” της ομάδας, ως τη Δευτέρα των “εκλογών”.
Απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων πετύχαμε με Σημίτη, Γ Παπανδρέου και κυρίως Κυριάκο Μητσοτάκη.
Λειτούργησαν περισσότερο ως ηγέτες των Τούρκων και λιγότερο ως πρωθυπουργοί των ελλήνων.
Λάβωσαν την Ελλάδα, ο τούρκος ΥΠΕΞ μας κραδαίνει τους χάρτες που προσκόμισαν οι ηγέτες μας στις διακρατικές συνομιλίες, έχουν τα έξι μίλια ως ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.
Τώρα, προτείνει ο Κυριάκος την Τουρκία και τους συμμάχους της στη Μεσόγειο να αποφασίζουν σε διάσκεψη για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, όλοι στην διάσκεψη, πλην Κύπρου, είναι σύμμαχοι και δορυφόροι των Τούρκων, άρα γνωστή η γνώμη τους.
Ξεπουλάει τη χώρα ο Κυριάκος.
Οι προηγούμενοι, Σημίτης και Γιωργάκης, απλά έθεσαν τα θεμέλια.
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έβλαψαν και βλάπτουν τα εθνικά δίκαια.
Τώρα καταλαβαίνω τον σκυφτοπετρίτη, ακολουθεί την πολιτική Μητσοτάκη.