Στο Mad Max: Fury Road, ένας σκληροτράχηλος, μοναχικός τύπος βοηθάει μια πολεμίστρια να μεταφέρει σώες μερικές κοπέλες σε ένα καταφύγιο ενώ τους κυνηγάει μια ομάδα άγριων σε έναν κόσμο ισοπεδωμένο από μια μαζική καταστροφή.
Η ταινία εμπνέεται από την πολύ καλή περιπέτεια του 1981 αλλά δυστυχώς με απογοήτευσε. Στο πρώτο act, αντί να γνωρίσουμε τους χαρακτήρες και τα κίνητρά τους ώστε να δεθούμε μαζί τους, ξεκινάει σχεδόν αμέσως η δράση. Το Fury Road αποτελείται ουσιαστικά από μια τεράστια σεκάνς καταδίωξης όπου ο Μαξ και η Φουριόζα οδηγούν μια νταλίκα πολεμώντας ψυχάκηδες στην ατέλειωτη έρημο. Οι χαρακτήρες δεν αναπτύσσονται ούτε μετά το 1ο act (σε ενέργειες και μεταξύ τους σχέσεις)∙ οι κοπέλες διαφοροποιούνται μόνο εμφανισιακά και η Φουριόζα αποκτάει βιαστικά μια background story προς το τέλος. Ο θάνατος μιας από τις κοπέλες στήνεται λανθασμένα και η κλιμάκωση λίγο ξεχωρίζει από την υπόλοιπη δράση. Ο Μαξ χάνει από την αρχή το αμάξι-σήμα κατατεθέν του και περνάει το 1ο act δεμένος. Αντάξιο αντίπαλο δεν έχει αφού οι κακοί είναι άθλιες καρικατούρες. Όπως συνηθίζεται, υπάρχει ένας έρωτας fast-food, μεταξύ μιας κοπέλας κι ενός κακού που ξαφνικά έγινε καλός. Επίσης, ο κόσμος του έργου μου φάνηκε επιτηδευμένος και χωρίς ατμόσφαιρα. Σε αυτό φταίνε η ξεκάρφωτη θρησκεία της Βαλχάλα (σα να είμαστε στη Σκανδιναβία) και διάφορα γκροτέσκα ή κωμικοτραγικά στοιχεία, π.χ. ο κιθαρίστας-φρικιό με την κιθάρα-φλογοβόλο, οι βαμμένοι τρελοί που βαθμολογούν πόσο εντυπωσιακά σκοτώθηκαν ή η στιγμή που ο Μαξ δροσίζεται με γάλα προερχόμενο από …παχύσαρκες αιχμάλωτες γυναίκες!
Το Fury Road έχει και θετικά χαρακτηριστικά. Ο Τομ Χάρντυ είναι κατάλληλος εμφανισιακά για Μαντ Μαξ ενώ η Σαρλίζ Θερόν υποδύεται πειστικά τη Φουριόζα. Το παράξενο design των οχημάτων αντανακλά πετυχημένα την τρέλα και τη βαρβαρότητα των οδηγών τους. Η δράση είναι ρεαλιστική, γρήγορη και άριστα γυρισμένη. Τα οράματα που βασανίζουν τον Μαξ φαίνεται με διακριτικό, έξυπνο τρόπο ότι είναι κάτι περισσότερο από παραισθήσεις. Η μάχη του με τη Φουριόζα είναι πρωτότυπη και έχει ένταση. Τέλος, η ομορφιά της Rosie Huntington Whiteley σχηματίζει ζωηρή αντίθεση με το άγονο περιβάλλον.
Το Mad Max: Fury Road είναι θεαματικό, όμως πάσχει σοβαρά στο βασικότερο τομέα, το story telling. Έχει πολύ road αλλά λίγο fury και γενικά με άφησε αδιάφορο.
Captain America
