Του Χρήστου Μπολώση
Πω πω, τι πάθαμε! Η Μαρίν Λεπέν σάρωσε στις γαλλικές εκλογές και η απανταχού μακρονοπροοδευτικάντζα έχει πέσει σε βαριά κατάθλιψη.
Εγώ θα πω ότι τα ‘θελε και τα ‘παθε.
Γιατί δεν ρώταγε κατά δω, να της πούνε πώς αποκλείουν κόμματα από τις εκλογές;
Τώρα τρέχουνε και το Παρίσι αναμένεται να ζήσει εικόνες σαν αυτές εδώ στον Πειραιά, στις δημοτικές του 1975, που σύσσωμοι «δεξιοί» γιαλαντζί, «κεντρώοι» της πλάκας και κομμουνιστές της συμφοράς, κατέβηκαν και έκαναν παρέλαση (κάτι σαν το pride, κακή ώρα…) πιασμένοι αγκαζέ, σαν τις 4 μαντάμες στο «Ποτέ την Κυριακή», διαδηλώνοντας έτσι κατά της υποψηφιότητας του Αριστείδη Σκυλίτση, που τους κουτούπωσε στον πρώτο γύρο.
Κι ύστερα… ήρθαν οι μέλισσες. Ήγουν, πέσανε τα μεγάλα μέσα και τη συνέχεια την ξέρουμε.
Ήδη, εκείνος ο πονηρούλης ο Μακρόν σκέπτεται, λέει, να προκηρύξει νέες εκλογές.
Εγώ πάντως επιμένω ότι υπάρχουν πιο οικονομικές λύσεις.
Μία που μου ‘ρχεται, εντελώς πρόχειρα, είναι να κατηγορήσουν τη Λεπέν ότι εξαπάτησε τους Γάλλους ψηφοφόρους.
Δοκιμασμένη και πετυχεμένη (!) συνταγή.
Απευθύνεται βέβαια σε περιορισμένης νοημοσύνης άτομα, αλλά είναι αποτελεσματική.
Επίσης, μπορεί να την κατηγορήσουν ότι εμμένει στις πεποιθήσεις της και δεν διαθέτει ευστροφία ανεμόμυλου ή ευλυγισία κωλοτούμπας.
Ε, και τελικά όλα από εμάς τα περιμένουν οι Γάλλοι «δημοκράτες»;
Μωρέ, με ποιον μοιάζει αυτός ο Μπαρντελά…
