Η ντόμπρα και σταράτη δήλωση του εύκαμπτου υπουργού Εξωτερικών του ελληνικού (;) κράτους σε υποχρεώνει να αναρωτηθείς αν πήρε την υπηκοότητα με golden visa
Του Παναγιώτη Λιάκου
Ας μπούμε στο ψητό χωρίς περιστροφές. Είπε ο Γεραπετρίτης στο Mega: «Αντιλαμβάνεστε ότι στο πλαίσιο αυτής της πλειοδοσίας που γίνεται σε σχέση με την κριτική περί εξωτερικής πολιτικής, ακούω ταυτόχρονα ότι είμαι φιλοπαλαιστίνιος και ότι είμαι φιλοϊσραηλινός. Η απάντηση είναι σαφής. Είμαι φιλέλληνας».
Αν μη τι άλλο, με αυτή τη δήλωση ο υπουργός Εξωτερικών του ελληνόφωνου κρατιδίου λύνει πολλές από τις απορίες μας για τους τεμενάδες, τις υποκλίσεις και τις ενδείξεις ακροτάτης ταπεινοφροσύνης που έκανε μόλις αντίκριζε τον Νεοοθωμανό «σουλτάνο» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Πάνω που είχαμε την απορία μη τυχόν και είναι φιλότουρκος, μας την έλυσε. Δεν είναι φιλότουρκος. Είναι φιλέλλην!
Προσοχή! Ο φιλέλλην δεν είναι Έλλην. Ο Έλληνας είναι Έλληνας και δεν χρειάζεται να δηλώσει ότι είναι φίλος του έθνους και της καταγωγής μας. Το υποσυνείδητό του, το αίμα του, οι μνήμες του, η γλώσσα του, τα βιώματά του, τα συναισθήματα, οι γεύσεις και τα ηχοχρώματα, η θρησκεία του και οι -κατά Θουκυδίδη- θήκες των προγόνων του, τα μνήματά τους δηλαδή, κραυγάζουν την καταγωγή και την ταυτότητά του. Είναι Έλλην. Πατρίδα μας είναι αυτό που φωνάζει μέσα μας την ταυτότητά μας, αυτό που μας προσδιορίζει ως ο πηγαίος κώδικάς μας. Είμαστε Έλληνες μέχρι το τέλος του σύμπαντος κόσμου.
Ο φιλέλλην δεν είναι Ελλην. Συμπαθεί την Ελλάδα από επιλογή διότι είναι αλλοδαπός. Μπορεί και να είναι Οθωμανός/Τούρκος και να νιώθει μια κάποια αλληλεγγύη, συνάφεια προς το έθνος μας. Ουδείς δύναται να το αποκλείσει αυτό, ειδικά αν γνωρίζει τις περιπτώσεις του Μουσταφά Γκέκα* και του Ακήλ Μεχμέτ Μπέη**.
Συνελόντι ειπείν, οι ρεβεράντζες και οι τεμενάδες που έκανε στον Ερντογάν ο κ. Γεραπετρίτης ενδέχεται να είναι επιδείξεις σεβασμού ενός καραμπαμπάμ τουρκαλά προς τον σουλτάνο του. Το γεγονός ότι καταδέχεται να μιλάει στα ελληνικά και να λειτουργεί ως υπουργός Εξωτερικών του ελληνικού (;) κρατιδίου μπορεί να αποτελεί μια -κατ’ εκείνον- απόδειξη του φιλελληνισμού του.
Πάντως, για να είμεθα και ειλικρινείς (το προσπαθούμε τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, οπωσδήποτε τις Πέμπτες), η ντόμπρα και σταράτη δήλωση του εύκαμπτου υπουργού Εξωτερικών του ελληνικού (;) κράτους ότι είναι φιλέλλην και όχι απλώς Έλλην σε υποχρεώνει να αναρωτηθείς αν πήρε υπηκοότητα με τη διαδικασία της golden visa.
*Τουρκαλβανός ήρωας του 1821!
**Δήμαρχος Σερρών από την απελευθέρωση της πόλης (το 1913) μέχρι το 1919
Φιλέλληνας θα ονομαζόταν αν ήταν Γάλλος, Άγγλος, Πορτογάλος ή κάτι άλλο και αγαπούσε την Ελλάδα. Ο Έλληνας που αγαπά την πατρίδα του είναι απλά ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ!
Ο Μπαμπινιώτης γιατί δεν βγαίνει να ρίξει τους κεραυνούς του.
Φιλλελην λοιπόν ο οσφιοκαμτης υπεξ αλλά χωρίς ελληνική τσίπα γιατί αν ήταν και φίλος ρωμαϊκού φιλότιμος θα ειχε παραιτηθεί,
Περιμένω τους κεραυνούς του Σαμαράς.