Του Γιώργου Χαρβαλιά
Όταν φτάσει η ώρα να αποκαθηλωθεί ο «καλύτερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης» και να γκρεμιστεί μαζί του ο μύθος του «αναντικατάστατου» που τον συνοδεύει, θα πρέπει να λογοδοτήσουν και αυτοί που τον έχτισαν. Όλα αυτά τα κατακάθια της «ενημέρωσης» που επιστρατεύτηκαν για να λιβανίζουν κάθε μέρα τον «ηγεμόνα» και την οικογένειά του δημιουργώντας ψεύτικες εικόνες και ανεδαφικές προσδοκίες.
Και κατακάθια, ξέρετε, υπάρχουν σε όλα τα κοινωνικά και επαγγελματικά στρώματα. Δεν είναι μόνο κάτι νεόκοποι λούμπεν εκδότες που «τα κονομήσανε» επί Μητσοτάκη γλείφοντάς τον από το πρωί έως το βράδυ. Είναι και οι «κυριλέ» της αστικής αρθρογραφίας που τόσο καιρό κάλυπταν τις ανομίες του, έριχναν καμιά μπηχτή πού και πού για ξεκάρφωμα, αλλά στο τέλος τον ευλογούσαν ως μοναδική λύση, επιστρατεύοντας το γνωστό σύνθημα «ΤΙΝΑ» του φιλελεύθερου καπιταλισμού (There is no alternative).
Μόνο που εδώ δεν μιλάμε ούτε για εκδοχές καπιταλισμού ούτε για μοντέλα διακυβερνησιμότητας ούτε για κάποιον εναλλακτικό δρόμο προς το success story. Μιλάμε, αντίθετα, για την επιτομή της αποτυχίας, της βρομιάς, της αθέμιτης συναλλαγής, των παρακρατικών μεθοδεύσεων και της διάβρωσης των θεσμών.
Αυτή είναι η σημερινή Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη από όποια πλευρά κι αν την κοιτάξεις. Και έχουν ευθύνη -ξαναλέω- όσοι τον γνώριζαν και τον άφησαν να αναρριχηθεί στην εξουσία φορώντας τον μανδύα του μεταρρυθμιστή. Και οι πολιτικοί που παραμέρισαν για να περάσει (αλλά σήμερα προσπαθούν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα) και οι αχόρταγοι ολιγάρχες που μπήκαν στη λογική της ακριβής αλλά εύκολης δοσοληψίας με το κράτος και φυσικά οι δημοσιογράφοι που έσπευσαν να αποδώσουν σχεδόν υπερφυσικές ικανότητες σε έναν άνθρωπο εμφανώς προβληματικό.
Για να είμαστε, βέβαια, δίκαιοι θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο Κυριάκος δεν στερείται εντελώς κάποιων χαρισμάτων. Όχι βεβαίως όσων του αποδίδονται περί τεχνοκρατικής κατάρτισης, διαχειριστικής ικανότητας ή διεθνοπολιτικής αντίληψης. Ο πολιτικός που έφερε την… αξιοκρατία στο Δημόσιο διώχνοντας τις καθαρίστριες από τα υπουργεία δεν ήταν σίγουρα αυτός που θα οικοδομούσε την Ελλάδα του μέλλοντος. Γιατί είναι καλός μόνο σε τακτικές του παρελθόντος: Την οικοδόμηση πελατειακού κράτους, τον εκμαυλισμό των μέσων ενημέρωσης, την ώσμωση με τη μαφία και τον έλεγχο του πολιτικού τοπίου με την επιστράτευση παρακρατικών μεθόδων.
Όλα αυτά σίγουρα είναι παλιά κόλπα. Μόνο που ο σημερινός πρωθυπουργός τα έχει αναγάγει σε τέχνη χρησιμοποιώντας τα πιο σύγχρονα μέσα, την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, προκειμένου να εξασφαλίσει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Γιατί αυτό είναι το χάρισμά του: Η τεχνοκρατική τελειοποίηση των αθέμιτων μεθόδων άσκησης εξουσίας που διδάχτηκε στο στενό οικογενειακό του περιβάλλον.
Αν σε όλα αυτά προσθέσετε και την επιδέξια διείσδυση στα ανώτερα κλιμάκια και στις συνδικαλιστικές ενώσεις της Δικαιοσύνης, θα συμφωνήσετε νομίζω στο συμπέρασμα ότι ο Κυριάκος δεν είναι για πέταμα. Είναι πολύ καλός σε όρους προσωπικής επιβίωσης. Και πολύ βλαπτικός για το συμφέρον της χώρας και του λαού.
Ο μεγαλύτερος μύθος που τον ακολουθεί είναι ότι βελτίωσε την οικονομία. Λάθος μεγάλο. Βελτίωσε μόνο τα μακροοικονομικά μεγέθη που θέλουν να βλέπουν οι δανειστές (πρωτογενή πλεονάσματα) και βύθισε τη χώρα στη φτώχεια καθιστώντας την ουραγό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πίσω ακόμη και από την ταλαίπωρη Βουλγαρία.
Η οικονομική πολιτική του Μητσοτάκη είναι η χαρά των ξένων και ιδιαίτερα των Γερμανών. Αρνείται να κόψει έστω και μία μονάδα από τον ΦΠΑ σε τρόφιμα και καύσιμα, αφήνει τα καρτέλ να οργιάζουν, αλλά την ίδια στιγμή σπεύδει να εξοφλήσει πρόωρα τα μακροπρόθεσμα δάνεια του Μνημονίου που έχουν δοθεί με επιτόκιο πολύ ευνοϊκότερο από αυτό με το οποίο δανείζεται σήμερα η χώρα!
Ο ελληνικός ρυθμός ανάπτυξης παραμένει αναιμικός, το δημόσιο χρέος μειώνεται πλασματικά λόγω της πληθωριστικής αύξησης του ΑΕΠ και φυσικά το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο, ο αδιάψευστος δείκτης υγείας μιας οικονομίας, αυξάνεται δραματικά. Στην εποχή του Κυριάκου η χώρα παράγει μόνο συμβόλαια μεταβίβασης ακινήτων και τουριστικές υπηρεσίες. Κι από την άλλη εισάγει τα πάντα, ακόμη και τα διατροφικά προϊόντα για τα οποία κάποτε παινευόμασταν.
Αντιστοίχως, το ενεργειακό μοντέλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη προσφέρεται για έρευνα μόνο από εισαγγελέα. Μαγεμένος από τα παραμύθια της πράσινης μετάβασης, με το που έκατσε στην καρέκλα, αποκήρυξε τις εξορύξεις, ανέλαβε να «καθαρίσει» τη χώρα από τους λιγνίτες, έστησε γερμανικά φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες σε κάθε κάμπο και ραχούλα, αλλά, όταν στην πρώτη κρίση είδε τις τιμές του ρεύματος να εκτοξεύονται, ξαναθυμήθηκε το φυσικό αέριο και τις υποθαλάσσιες γεωτρήσεις. Τώρα βλέπει ως λύση ακόμη και την πυρηνική ενέργεια που μέχρι πρότινος ξόρκιζε και καταριόταν. Ένα ατελείωτο ράβε-ξήλωνε, δηλαδή, που μοναδικό αποτέλεσμα έχει να πληρώνει ο Έλληνας πανάκριβα το ρεύμα και να τρίβουν τα χέρια τους τα αφεντικά του καρτέλ.
Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, η εξαετία Μητσοτάκη συγκρίνεται ως «αναπτυξιακό πρότυπο» με την εξόχως προβληματική τετραετία του ΣΥΡΙΖΑ, στη διάρκεια της οποίας συνέβησαν τα γνωστά κωμικοτραγικά, αλλά κάτω από το βάρος του τρίτου Μνημονίου τα δημοσιονομικά μεγέθη νοικοκυρεύτηκαν. Η περίοδος Μητσοτάκη, με λυμένα τα χέρια, έπρεπε να είναι περίοδος «απογείωσης» της ελληνικής οικονομίας, πλην όμως απογείωση γνώρισαν μονάχα οι κρατικοδίαιτες αρπαχτές! Ένα εκατομμύριο απευθείας αναθέσεις ύψους 18 δισ. ευρώ στην εξαετία (!) κάτω από αδιαφανείς συνθήκες, εκατοντάδες εκατομμύρια σε διάφορων ειδών «συμβούλους» που επιβλήθηκαν ως «κλειδοκράτορες» των πόρων του Ταμείου Ανάπτυξης και φυσικά κάθετη αύξηση στα μυστικά κονδύλια των υπουργείων για να αγοράζονται «προσωπικά gadgets» του ηγεμόνα, όπως το σύστημα των υποκλοπών με το οποίο παρακολουθούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Τολμούν λοιπόν κάποιοι να μιλούν για «αναντικατάστατο», την ώρα που ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο διαφθορείο, η μαφία διοικεί ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους, η φτώχεια των νέων χτυπάει κόκκινο και έχουν ανοίξει οι πύλες για τις ορδές των μουσουλμάνων εποίκων.
Ναι, λοιπόν, ο Μητσοτάκης είναι πράγματι αναντικατάστατος για το 10%-15% του ελληνικού λαού που ταΐζει πλουσιοπάροχα με τα χρήματα όλων ημών των υπολοίπων. Αυτός ο στρατός πραιτοριανών είναι που εξακολουθεί να διαφημίζει την εικόνα του και ετοιμάζεται να δώσει μάχη χαρακωμάτων για να τον κρατήσει στην εξουσία.
Στην κάλπη, με δεδομένη την αυξημένη αποχή, ο στρατός του Κυριάκου συγκροτεί τη βάση 20% «μπετόν αρμέ» αυτών που τελικά ψηφίζουν. Παλιότερα όμως ο Μητσοτάκης είχε μαζί του κι άλλο ένα 20% αφελών που έχαψαν αμάσητα τα παραμύθια για τη δημόσια εικόνα του και νόμιζαν ότι ψηφίζουν «Νέα Δημοκρατία». Σήμερα αυτοί, ακόμη και οι αφελέστεροι των αφελών, που έμειναν έξω από τη νομή της πίτας και βλέπουν το όργιο της κομματικής ευνοιοκρατίας, δεν θα ξεγελαστούν. Η φούσκα Μητσοτάκη θα σκάσει και με μεγάλο κρότο, θυμηθείτε με…
Η καλύτερη αποδόμηση του νέου Μωυσέως που έχει υπάρχει μέχρι τώρα.. Μπράβο σας!
Το νούμερο μπορεί να αγγίζει και το 20% του πλυθησμου που καταναλώνει όσο το υπόλοιπο 60% και κρατάει τον περισσότερο πλούτο στα χέρια τού.Αν θεωρήσουμε οτι το 80% ταΐζει ένα 20% πλούσιων και καλοβολεμενων,μέσα στο 80,υπάρχει ένα 50% αποχή.Συνεπως,η εκλογική νίκη ενός κόμματος,ρεαλιστικά,προσπαθεί να κερδίσει αυτό το ποσοστό για μα υπερισχύσει.Αν 20 με 25% έστω παίρνει η ΝΔ,ενα 10% το ΠΑΣΟΚ και να βάλουμε χοντρικά από 7 με 5% για Βελοπουλο Κωνσταντοπουλου και ΚΚΕ,καταλαβαίνουμε γιατί τα ποσοστά διανέμονται αναλόγως των συμφερόντων τού αρχικού 20 ή 15%,από την στιγμη που η αποχή υπερισχύει όλων.Να ελλατωθει η αποχή στο 40 ή στο 30,θα μείνει πάλι ένα 10-20% δια πέντε,με τους λοιπούς φτωχούς συγγενείς.Υπαρχει όμως η περίπτωση η αποχή να είναι σταθερή ή και να μεγαλώσει,γιατι κανένα σύστημα δεν θα επηρεάσει την εργασία τούς και η συνεργασία θα είναι αυτονόητη, όσο και αν θεωρούν τα κόμματα ότι κανείς δεν κάνει με κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό τού,λόγω έλλειψης ψηφοφόρων.Στο δίλημμα ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ,αντικειμενικά,ο κόσμος δεν θα βάλει το χέρι του στην φωτιά για κανέναν από τούς δύο,επειδή ο ένας συμπληρώνει τον άλλον στις νομοθετικές διατάξεις και προεκλογικά μπορούν να ταζουν λαγους με πετραχηλια,
αλλά επί της ουσίας,ασπάζονται την ίδια πολιτική κατεύθυνση,με πολύ μικρές αποχρώσεις διαφορετικοτητας ως προς την σκέψη και όχι προς την εφαρμογή.Τα νούμερα των ψηφοφόρων είναι περίπου στα 5 εκατομμύρια και αν γίνουν 6,αυτοι δεν θα κατευθυνθούν σε ένα κόμμα αλλά διάσπαρτοι και ενδεχεται να συμμετάσχουν αλλά 2 ίσως και 3 νέα κόμματα,εκτός απροόπτου φυσικά και στο ενδεχόμενο να υπάρξει εκρηκτική απόδοση σε ένα και μόνο κόμμα,αλλά με την προϊστορία που έχει η Ελλάδα και με την παρελθοντικη μνημόνιακη εμπειρία,το περισσοτερο που μπορεί να υπάρξει είναι μια αμφιταλαντευση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ,με μικρές αποκλίσεις στα νεότερα κόμματα λόγω φόβου,γιατί τα υπάρχοντα κόμματα στην βουλή,έχουν σταθερό κοινό,όπως το 15 ή 20% της ΝΔ.Κοντος ψαλμός,αλληλούια που λένε και οι Χριστιανοί,μέρες που είναι..
100% κατατοπιστηκό το άρθρο.
Το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και πιθανόν το νέο κίνημα του Αντώνη Σαμαρά είναι οι παράγοντες που θα αλλάξουν (το πρώτο) και θα ανατρέψουν (το δεύτερο) το πολιτικό σύστημα φαίρνοντας στις κάλπες τους Έλληνες πολίτες που απείχαν για διάφορους λόγους στις προηγούμενες εκλογές, γνώμη μου.
Ok έφυγαν με το α η β τρόπο..
Τα αρπαγμένα δισ τι γίνονται?????
Κυριε Μητσοτακη
Μετα απο ολα αυτα που συμβαινουν αν δεν βρισκετε καποιους να συμπληρωσετε υπουργικο συμβουλιο σας προτεινω να βγειτε στον δρομο και να παρετε τον οδοκαθαριστη,την ζητιανο της γωνιας,τον λαχειοπωλη,τον κρεοπωλη,την Μαλάμω”εξω απ τα δοντια”,τον Βας Βας και να κανετε ενα τιμιο και ηθικο υπουργικο συμβουλιο,κι αυτοι που επιλεξατε σαν αριστοι σας αποδειξαν οτι μονο αυτο δεν ειναι.
Επισης στην θεση της Δομνας στο υπουργειο Οικογενειας παρτε μια νυχού,χειροτερα δεν θα τα κανει ειναι σιγουρο,ουτε θα ξοδευει εκατομμυρια παρουσιαζοντας μας το ανυπαρκτο της εργο και θα φροντισει να παρουμε και τα βαουτσερ της πεινας που μας υποσχεται τοσο καιρο,οσο για τον τομεα της υγειας που εγκαινιαζεται σοβατεπια και τοιχους βαμμενους αλλα γιατρους και ραντεβου για υπερηχο δεν βρισκουμε παρτε τον πρωτο τυχοντα,αυτος ισως αφαιρεσει το χαρατσι που εχει βαλει ο Αδωνις στα παραπεμπτικα εξετασεων και τις συνταγογραφησεις για οσους ζουν με το υπερογκο ποσο των 216 ευρω τον μηνα που μας δινετε με τοση απλοχεριά.
Δυστυχως αποτυχατε παταγωδως.
Και ειναι καιρος να αρχισετε να σκεφτεστε την υπολοιπη ζωη σας σε ενα απο τα δεκαδες σπιτια σας μακρυα απο εμας.
Δεν θα μας λειψετε,η Ιστορια που θα κρινει την επταετια σας μπορει μονο με μια αλλη επταετια να την συγκρινει.
Με αυτην της χουντας.
Και ισως η παλαιοτερη να ηταν λιγο καλυτερη.
Δεν είναι “φούσκα” η κυριαρχία Μητσοτάκη. Είναι μωσαϊκός νόμος σκαλισμένος στον γρανίτη. Του ανήκει η δεξιά, η αριστερά, του ανήκουν και τα άκρα. Του ανήκουν τα δικαστήρια, ο στρατός (ολόκληρος αφ ότου τον έχει καταπιεί η αριστερά και όχι μόνο τα επιτελεία), η ΕΥΠ, η εκκλησία (ομοίως με στρατό), τα μήντια (ομοίως με στρατό και εκκλησία, τα περί “συμφερόντων” είναι στάχτη στα μάτια) και η “επανάστα”. Είναι δικά του, κτήμα του, δύναται να τα καταχωρίσει και στο Ε9 του, ως ισόγεια και αντηρίδες…
Περιγραφή της κατάστασης με θαυμαστή οξυδέρκεια.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ! (όπως πάντα)
Αυτό το άρθρο “ευαγγέλιο ” να το διαβάζουν οι οσφυοκαμπτες δημοσιογράφοι και όσοι συμφωνούν κρυφά αλλα ψυθιριζουν ισορροπιστικα για να μη χάσουν τη δουλειά τους