Γράφει η Αγγελική Ρόδη – Μπουριέλ
Δεν υπάρχει χειρότερη καταστροφή για μια χώρα, από την χειραγώγηση της παιδείας και εκπαίδευσής της με σκοπό την εξυπηρέτηση κομματικών συμφερόντων και μόνο. Δεν υπάρχει χειρότερη προοπτική για μια χώρα όταν οι πολίτες της αντί παιδείας εκπαιδεύονται με χειραγώγηση στον στρουθοκαμηλισμό.
Δεν υπάρχει χειρότερο εθνικό χαρακτηρισμό για μια κοινωνικά αδύναμη χώρα, με τεράστιο όμως ιστορικό και γεωπολιτικό μέγεθος να γίνεται διεθνώς ρεζίλι, γιατί οι πολίτες της έχουν υποβληθεί σε πλύση εγκεφάλου, ότι η εκάστοτε κυβέρνηση μπορεί ελεύθερα να κάνει ότι θέλει με τη χώρα τους.
Γιατί επιτέλους δεν ξυπνούν τουλάχιστον οι Έλληνες πανεπιστημιακοί και μένουν βουβοί σε όσα απαράδεκτα διαπιστώνουν ότι κάνει το ΥΠΑΙΘΑ; Τόσο πολύ φοβισμένοι είναι μέσα στα ιδρύματα του «ασύλου και αυτοδιοίκητου», που σιωπούν σε γεγονότα και αποφάσεις με ιδιαίτερα σημαντική επίπτωση στη χώρα μας; Μήπως σιωπούν γιατί μοναδικός στόχος τους είναι οι προαγωγές και τα ερευνητικά κονδύλια που κινδυνεύουν να χάσουν αν μιλήσουν;
Ό,τι και αν είναι που τους κάνει να σιωπούν, δεν πρέπει να ξεχνούν ότι κάθε νομική αλλαγή προς το χείρον που κάνει το ΥΠΑΙΘΑ ή κάθε αδικία που επικυρώνει με την αδιαφορία του σε πράξεις παράνομες και ηθικά απαράδεκτες, σωρεύουν δυνάμεις που δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της, μεταξύ των οποίων είναι και οι εκπαιδευτικοί.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί πιαστήκαμε ως ποντικοί στη φάκα! Μας έβαζαν και εξακολουθούν να βάζουν τυράκια στη φάκα, μας εγκλώβιζαν στην κομματική νοοτροπία τους, μας άφηναν δήθεν ελεύθερους, μέχρι την επόμενη φορά που βλέπαμε το τυράκι και μπαίναμε στη φάκα! Μπες βγες στη φάκα με το τυράκι, συνηθίσαμε να είμαστε λίγο ελεύθεροι και λίγο φυλακισμένοι, άρα γίναμε τα πιόνια του θανάτου της παιδείας των νέων πολιτών μας. Έτσι αφήσαμε την Ελληνική κοινωνία ξεγυμνωμένη να μαστιγώνεται από κάθε λογής κοινωνικοπολιτικά βασανιστήρια.
Οι περισσότεροι μας, αν και γνωρίζουμε τι έχουμε πράξει, αποδεχτήκαμε προς ίδιον όφελος να σιωπούμε σε ότι παράνομο και ηθικά απαράδεκτο διαπιστώνουμε. Αφήσαμε τους συλλόγους μας να γίνονται κομματικά φερέφωνα, εξυπηρετητές των κομματικών συμφερόντων, αντί να είναι αγωνιστικοί διεκδικητές και προαγωγοί της πραγματικής κοινωνικής και όχι κομματικής αξίας, του ηθικά ορθού και νομικά δίκαιου!
Διαβάζω εδώ και μήνες διάφορα άρθρα από διάφορες πηγές για τις παρεμβάσεις σε εκκλησιαστικά ζητήματα, ζητήματα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, νομικά απαράδεκτα φαινόμενα εντός των ΑΕΙ και άλλα που πηγάζουν από την νομοθεσία του ΥΠΑΙΘΑ. Ως συνταξιούχος του λυπάμαι που κάποτε αντί να διαγράψω την ηθικά καταντημένη χώρα μου από τις καταστροφικές πολιτικές των διεφθαρμένων πολιτικών και να δράξω τις ευκαιρίες μου, πίστεψα ότι θα μπορούσα να συμβάλω στην καλυτέρευσή της, μεταφέροντας εδώ ένα άλλο ήθος στην παιδεία, την εκπαίδευση, την επαγγελματική συμπεριφορά, απλώς συμπεριφερόμενη όπως είχα διδαχθεί από διάφορες άλλες χώρες 20 χρόνια εκεί.
Δυστυχώς, αν και διαπίστωσα γρήγορα ότι εδώ δεν συμβάλλεις αλλά μόνο αποδέχεσαι, ό,τι το ΥΠΑΙΘΑ αποφασίσει για εσένα χωρίς εσένα, ή καλύτερα περί του τελευταίου, από αυτούς με κομματική πρόθεση το ίδιον όφελος, και να τρέξω προς την αντίθετη κατεύθυνση, έμεινα για συναισθηματικά οικογενειακούς λόγους.
Για επιβίωση, άρχισα να εγκλιματίζομαι αναζητώντας συμβουλές από κάποιους παλιούς γνωστούς σε θέσεις κλειδιά!! Αφού μου έκαναν διάφορες περίεργες ερωτήσεις και παραινέσεις, άρχισα να μαθαίνω τις αλήθειες του συστήματος το οποίο ακόμη με εκπλήσσει. Ένα από τα πρώτα που έμαθα, ήταν ότι μετά τον πόλεμο της Κύπρου και για λίγες μόνο ημέρες είχε εκδοθεί από το ΥΠΑΙΘΑ μια διάταξη μόνο για εσωτερική κατανάλωση, με την οποία εισάγονταν στα ΑΕΙ και σε σχολές επιλογής τους όσοι είχαν «εθελοντικά υπηρετήσει την πατρίδα» σε αντίστοιχες επιστημονικά θέσεις!! Καταλαβαίνετε ποιες ήταν οι «εθελοντικές υπηρεσίες»!! Έτσι έμαθα ότι γνωστό μου άτομο, που είχε καταλάβει και μια εξαίρετη θέση πανεπιστημιακού, είχε εισαχθεί χωρίς εισαγωγικές εξετάσεις σε πανεπιστημιακό τμήμα, τότε σχολή, χωρίς να υποστεί τις επίπονες και οικονομικά δυσχερείς δικές μου προσπάθειες. Ο γονιός από τα βόρεια προάστια δούλευε σε θέση διευθυντή της στρατιωτικής κυβέρνησης, αλλά το γνωστό μου άτομο ήταν οργανωμένο στην αριστερά όταν γράφτηκε στη σχολή! Έτσι γίνονται οι δουλειές στη μπανανία μας!
Τα χρόνια πέρασαν με κάθε χρόνο μεγαλύτερη απογοήτευση όταν διαπίστωνα ότι η προσωπική προσπάθεια δεν είχε καμία θετική επίπτωση στο χώρο μου, που με ανάγκαζε σε διαρκεί συμβιβασμό. Γιατί να μην πιστέψω άλλα που διαβάζω;
Η διάβρωση έχει κτυπήσει ως καρκίνωμα το μεδούλι μας την τελευταία 10ετία και είναι διαρκώς επιδεινούμενη. Το καρκίνωμα ήταν χρόνιο, αποτέλεσμα δεκαετιών, αλλά φαίνεται ότι τα Ευρωπαϊκά κονδύλια το επιδείνωναν και η επιδείνωση φαίνεται τώρα σε κάθε πτυχή της ζωής μας και της θέσης της χώρας μας διεθνώς. Γίναμε περίγελος ακόμη και κατεστραμμένων πολεμικά χωρών γιατί τα ζωτικά ηθικά μας όργανα πεθαίνουν από την κυβερνητική διαφθορά που μας αποφορά ως δράκος κάθε λίγη ελπίδα για το αύριο, όπως συμβαίνει με τα ερυθρά κύτταρα τα παραγόμενα από το «μεδούλι» το προσβεβλημένο με καρκίνο, που πεθαίνουν και παύουν να μεταφέρουν το ζωογόνο οξυγόνο παντού!
Δεν μπορούμε να ελπίζουμε στην καλυτέρευσή μας γιατί έχουν διαβρωθεί τα ηθικά θεμέλια της κοινωνίας μας, όπως φαίνεται και από τις πιθανές πρωθυπουργικές παρεμβάσεις ακόμη και στην εκκλησία ή νόμους φτιαγμένους όπως βολεύει ακόμη και σε εκκλησιαστικά θέματα. Κανείς μας δεν μπορεί να πιστεύει πλέον ότι σε τούτη τη χώρα υπάρχει ισονομία και δικαιοσύνη.
Όπως άρχισα την πανεπιστημιακή μου σταδιοδρομία ανωτέρω και παρά τις προσπάθειες μου, έτσι τέλειωσε μετά 25 χρόνια! Δηλαδή τίποτε δεν άλλαξε μέσα σε μια γενιά! Η αποχαιρετιστήρια εμπειρία μου αφορούσε μια τελευταία εκλογική διαδικασία, ενός εξαίρετου επιστήμονα, και ανθρώπου, που δεν επέλεξε την καλοπληρωμένη ιδιώτευση, αλλά την δημόσια προσφορά (έργο δημόσιο με κύρος και κακουχία). Ανεξάρτητος και έντιμος από το λίγο που τον γνώρισα, δεν ήταν της αρεσκείας του υποταγμένου σε συμφέροντα συρφετού. Το επιστημονικό του κύρος και η συνάφεια έργου του όπως ο νόμος όριζε, ήταν τα καλύτερα επί συνόλου 20+ υποψηφίων!! Εκλέχθηκε, αλλά δεν «άρεσε»! Αυτοί που δυσαρεστήθηκαν από την εκλογή γιατί διαπίστωσαν ότι δεν είχαν την πλειοψηφία στην «κολότσεπή τους», σκαρφίστηκαν ένα λόγο απόρριψης της εκλογικής διαδικασίας, που αν ίσχυε δεν θα έπρεπε κανείς από τους προηγούμενους να έχει εκλεγεί σε θέση πανεπιστημιακού! Δηλαδή σκαρφίστηκαν τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που οι ασάφειες των Ελληνικών νόμων επιτρέπουν!
Ο άνθρωπος είχε τον αδελφό του σε κυβερνητική θέση, και νόμιζα ότι θα μπορούσε να παρέμβει! Αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει γνωριμίες, μπήκε ξανά στη διαδικασία και φυσικά με «αποκλεισμό» σημαντικών εκλεκτόρων, το αποτέλεσμα ήταν μια ψήφος αρνητική για αυτόν. Εκλέχθηκε κάποιος που στο ΗΒ παρήγαγε 3-4 έργα ανά έτος και στην θαυματουργή Ελλάδα των μειωμένων ερευνητικών κονδυλίων 30-40!! Τα συμπεράσματα δικά σας! Τα χρόνια πέρασαν, και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μου έδειξε γιατί αρνιόταν βοήθεια. Ο αδελφός του ήταν ένας από τους πρώτους και κύριους υπαίτιους της ανακάλυψης χιλιάδων παράνομων επιδοτήσεων! Τον είχαν στο Μαξίμου κατά το Αμερικάνικο, «το φίλο σου κοντά τον εχθρό σου κοντύτερα»! Αυτό το παράδειγμα και το πρώτο που σας ανέφερα, δείχνουν την πραγματική κατάσταση στη χώρα μας! Μια χώρα παντελώς διαλυμένη ηθικά, νομικά, αξιοκρατικά κτλ.
Πως κ. Κοττάκη τα ιδιωτικά ΑΕΙ του κ. Μητσοτάκη να είναι αυτό που ονειρευτήκατε, όταν η χώρα μας μαστίζεται από τη διαφθορά που είναι γνωστή διεθνώς; Μόνο οι μυημένοι στη διαφθορά θα τολμήσουν, γιατί αυτοί που εσείς ονειρευτήκατε δεν θα διακινδυνεύσουν ποτέ την φήμη τους, άρα τους πλούσιους ή διάσημους πελάτες τους!
Ούτε βέβαια το πρόβλημα μας θα λυθεί με μια αλλαγή κομματική ηγεσίας από «παστωμένα» στελέχη. Η όποια αλλαγή πρέπει να είναι εκ θεμελίων και από αυτούς που ποτέ δεν υπήρξαν στελέχη διεφθαρμένων κομμάτων! Υπάρχει τέτοια πιθανότητα; Προσωπικά πιστεύω καμία, γιατί προβάλλονται έντονα «η εμπειρία και οι διασυνδέσεις»! Πολλές από τις διασυνδέσεις τις υποψιαζόμαστε, είναι τα ευμετάβλητα επιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά κυρίως οι σταθεροί της παγκόσμιας πενταρχίας, πχ Rothschild, Rockefeller και άλλοι άγνωστοι σε εμάς.
Άρα, ήδη γνωρίζουμε που ανήκουν οι νυν και μελλοντικοί αρχηγοί των κομμάτων μας, διότι η ιστορία το έθνους μας είναι ίδια από τα Βυζαντινά χρόνια και επιδεινούμενη μετά το 1820. Δεν έχουμε ούτε ελπίδα ούτε μέλλον, αφού δυστυχώς πέραν άλλων εμείς οι ίδιοι συμβάλλαμε να χάσουμε σχεδόν κάθε πτυχή της κοινωνικής τουλάχιστον παιδείας που μας διέκρινε, πόσο μάλλον της ανώτατης παιδείας, που μετατράπηκε σε εκπαίδευση κομματικών και εταιρικών συμφερόντων.
Θα εξαφανιστούμε, τελικά, όπως άλλες αρχαίες γνωστές κοινωνίες και αυτοκρατορίες! Θα γίνουμε ανάμνηση που και αυτή θα σβήσει στους αιώνες των αιώνων, χωρίς καμία σύνδεση του μέλλοντος με το παρόν και παρελθόν. Διαβρωθήκαμε εκ των έσω γιατί αφήσαμε τους κυβερνόντες μας να διαγράψουν και αλλοιώσουν κομμάτια της εθνικής μας ιστορίας πολλών χιλιάδων χρόνων. Μας υποδούλωσαν με χάντρες και καθρεφτάκια Ευρωπαϊκά (ανήκομεν στη δύση!!!), κακουχίες και χρεοκοπίες (1820-2025)! Αντίο Ελλάδα!
*DVM, MSc, Msc, PhD, pr. MRCVS συντ Καθηγήτρια Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων
Πηγή: enpel.gr
Διέλυσαν μεθοδικά το αξιακό σύστημα του έλληνα, υποβάθμισαν και το θεσμό της οικογένειας.
Χάσαμε τον προσανατολισμό μας, οι πολιτικοί της μεταπολίτευσης ήταν ολόιδιοι, κάτι σαν τα ανθρωπάκια του Γιάννη Γαΐτη, βουλιμικοί στο κλέψιμο και ανίκανοι.
Η δικαιοσύνη έγινε άγνωστο μέγεθος, ενώ ο θετός νόμος κατισχύει του φυσικού και έτσι ο τύραννος ψηφίζει το ακαταδίωκτο ακόμη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Δεν φοβούνται και δεν σέβονται τον πολίτη ψηφοφόρο, τον έκαναν σαν τα μούτρα τους.
Αλλοτριώθηκε η χώρα, κινδυνεύουμε με ακρωτηριασμό.
Ο δε εχθρός βρίσκεται εντός των τειχών, αρνείται το παρελθόν, καταστρέφει καθημερινά το παρόν και υποθηκεύει το μέλλον.
Εκεί που κρεμούσαν οι Κολοκοτρωναίοι τα άρματα, κρεμούν οι οργανοπαίχτες τα νταούλια.
Η Ελλάδα πεθαίνει, την σκοτώνουν οι ετερόφωτοι της πολιτικής.
Τέλεια αλλοτρίωση.
«Το μόνο που χρειάζεται για τον θρίαμβο του Κακού είναι κάποιοι καλοί άνθρωποι να μην κάνουν τίποτα.» είχε γράψει ο Έντμουντ Μπερκ. Ενδεχομένως βέβαια να μην υπάρχει πλέον και ικανός αριθμός καλών ή να φοβούνται τις διώξεις από τους κακούς που έχουν επικρατήσει. Πάντως… είναι πλέον εμφανή πολλά χαρακτηριστικά ενός “failed state”.
Αυτή τη στιγμή που σας γράφω έμαθα ότι σε τμήμα Ελληνικού ΑΕΙ εκλέχθηκε σε βαθμίδα Αναπληρωτή με αδιαφανείς διαδικασίες άτομο, απόφοιτος Βρετανικού τμήματος 3ετους φοίτησης χωρίς πλήρη αναγνώριση πρώτου πτυχίου από το Ελληνικό κράτος! Ο Προεδρεύον της διαδικασίας προσπάθησε με φωνές και νεύρα να αποτρέψει τους ελάχιστους που ύψωσαν φωνή κατά της διαδικασίας, ώστε να μην καταγραφούν στα πρακτικά οι αντιρρήσεις τους. Οι υπόλοιποι πολλοί που έπρεπε να αμυνθούν των δικαιωμάτων της επιστήμης τους έμεναν βουβοί και δικαιολόγησαν την ψήφο τους με τρόπο που αντιβαίνει κάθε επαγγελματική αξιοπρέπεια! Γιατί το έκαναν; Μα γιατί τους έχουν υποσχεθεί ότι ο έλεγχος τους τμήματος από συγκεκριμένη πλειοψηφία θα τους ωφελήσει μελλοντικά (προαγωγές και προγράμματα έρευνας)!!! Σημαντικότατο δε, ότι ο Προεδρεύον της διαδικασίας έπρεπε εδώ και τουλάχιστον 10 μήνες να έχει απομακρυνθεί από το αξίωμα αυτό και να έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα διότι του έχουν απαγγελθεί κακουργηματικές κατηγορίες σε δύο μηνύσεις (είμαι μάρτυρας υπεράσπισης στη μια)! Γιατί παραμένει στη θέση του ακόμη; Μα γιατί λόγω συγκυριών είναι πρώην «γνωστός» ανώτατος κυβερνητικός παράγον! Αφήνεται στη θέση του για να μετράει ψήφους σωτηρίας του, πουλώντας στο κόμμα την «ψήφο οπαδών» με αντάλλαγμα καθρεφτάκια και χάντρες! Αυτοί που δέχονται τέτοια δώρα έχουν όλοι παιδιά! Αυτή την ίδια κατάσταση βίωσα εις βάρος μου όταν ήλθα μετά 20 χρόνια παραμονής μου στο εξωτερικό. Επειδή δεν τους έκανα τα παράνομα χατίρια, φρόντισαν να μου έφεραν αφεντικό με μη πλήρη αναγνώριση πρώτου πτυχίου (άνθρωποι που ελέγχονται εύκολα). Αγωνιζόμουν πέντε χρόνια στα δικαστήρια για να υπερασπιστώ αυτά που αυτοί που έπρεπε να το κάνουν καταπατούσαν νόμο και δικαιώματα. Κέρδισα την απόλυσή του, αλλά με ένα τεράστιο οικονομικό κόστος δικό μου γιατί ένα πανεπιστήμιο δεν εφάρμοζε ούτε το νόμο! Αυτό στις ξένες χώρες που δούλεψα και σπούδασα δεν θα συνέβαινε ποτέ! Τη σημαία της Ελλάδας δεν την τιμάμε με το να ανεχόμαστε αδιαμαρτύρητα όλο το χάλι που έχουμε σαν κοινωνία. Η ανοχή και μόνο στους κλέφτες και απατεώνες, αυτούς που ξεπουλάνε κάθε σπιθαμή Ελληνικής γης ποτισμένης με αίμα, δείχνει πόσο ανάξιοι είναι όσοι μιλάνε για πατριωτισμό και πρόοδο. Πρέπει να αλλάξουμε ως πολίτες συμπεριφορά, αν θέλουμε να σώσουμε τη χώρα μας. Πρέπει να καταδικάζουμε δημόσια κάθε τι που είναι εις βάρος του δίκαιου και ωφέλιμου για όλους, ανεξάρτητα από την κακουχία που θα υποστούμε και να ψηφίζουμε αντισυστημικά. Στα κόμματα γίνεται ανακύκλωση και όχι ανανέωση.
συγνώμη είμαι μάρτυρας υπεράσπισης του κατηγόρου του!! Δηλαδή κατά του κατηγορούμενου!!!