Του Strange Attractor
Είσαι 17 χρονών έφηβος, πάνω στην τρέλα.
Στην ηλικία που διαμορφώνεται ο χαρακτήρας που θα έχεις για μια ολόκληρη ζωή.
Στην ηλικία που ανακαλύπτεις μόνος σου τον κόσμο, και επιτέλους αισθάνεσαι ελεύθερος κι αδέσμευτος από τα δεσμά και τα πρέπει των γονιών και του σχολείου.
Ο κόσμος όλος είναι στα πόδια σου, έτοιμος να τον ανακαλύψεις, κι αισθάνεσαι αθάνατος.
Ίσως η καλύτερη ηλικία.
Μια ηλικία κατά την οποία το λεγόμενο peer group pressure, η πίεση δηλαδή και η επιρροή που ασκούν επάνω σου οι όμοιοί σου, οι συνομήλικοι, η παρέα σου, είναι αυτό που σε ορίζει τώρα, και που θα σε καθορίσει μελλοντικά.
Οι γονείς σου είναι γέροι, ντεμοντέ, και δεν ξέρουν… τα ξέρουν όλα οι φίλοι σου.
Και τι εμπειρίες έχεις; Λίγες. Θυμάσαι αμυδρά την κρίση, και τους γονείς σου να αγωνιούν για τον επιούσιο, ενώ λίγο μετά (στην αρχαιότητα) έζησες και την αγωνία της πανδημίας, τότε που για να πας έξω να πετάξεις τα σκουπίδια έπρεπε πρώτα να ενημερώσεις με sms τον Νικ Χαρντ.
Από πολιτική δεν ξέρεις πολλά, μόνο τον Κυριάκο και τους «άριστους» έζησες, όλοι οι άλλοι είναι απώτατο παρελθόν, μεσαιωνική ιστορία, την οποία σιχαίνεσαι ούτως ή άλλως διότι έτσι σε κατάντησε το σχολείο και το φροντιστήριο, μιας και μόνο με την αποστήθιση είχες ελπίδα να περάσεις σε καμιά σχολή.
Και όσο για τον Κυριάκο, δεν ακούς και τίποτα καλό…
Πάνω στο ζάπινγκ ή στο σέρφινγκ ακούς για σκάνδαλα, λαμογιές, διεθνή διασυρμό, εθνικές μειοδοσίες, μπίμπο κομματόσκυλα με ΦΕΡΑΡΙ, φραπέδες, χασάπηδες, ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ, και άλλα τέτοια σιχαμερά, όταν κατά λάθος, και μία στις τόσες, σου βγάζει το instagram καμιά πολιτική είδηση, ή κάποιο «ενημερωτικό» σάιτ…
Παρακολουθείς όμως «ευλαβικά» τους influencers και τους τράπερ, τους οποίους θαυμάζεις, και στους οποίους θέλεις να μοιάσεις.
Που αμφότεροι σε επηρεάζουν με το «χαϊλίκι» τους, και με το lifestyle που πλασάρουν και προωθούν (με το αζημίωτο βέβαια, αλλά εσύ αυτό δεν το ξέρεις).
Λεφτά, λεφτά, λεφτά… σπορ αμάξια, χλιδή, διακοπές στο Μόντε Κάρλο, και… λεφτά!
Αυτή είναι η ζωή και τα πρότυπα που έχεις.
Γκομενάκια σε ριάλιτι, τραγουδιάρες, μοντέλα, τσιγγάνοι τράπερς με Λαμποργκίνι, πρώην αστυνομικοί με 40 ακίνητα, π@ουτανάκια, χασισέμποροι, δήθεν «καλλιτέχνες», τικτόκερς, και άλλα τέτοια μπόλικα ανθρώπινα σκουπίδια, που σε αυτή τη χρονική συγκυρία της γενικά μίζερης μεταπολιτευτικής μας κοινωνίας, που πέρασε από τη φτώχια στην τεχνητή ευμάρεια, και ξανά μανά στη σκληρή λιτότητα, καπάκι με ακρίβεια, είναι τα ινδάλματα και τα είδωλα των εφήβων μας…
Αυτοί που τα έχουν όλα… και το επιδεικνύουν με τσαμπουκά 24/7 στα κινητά των νέων μας.
Γι’ αυτό και η αυξανόμενη εγκληματικότητα ανηλίκων, γι’ αυτό και η γενικότερη κατάντια της χώρας και της κοινωνίας μας, που σε όλους τους δείκτες είναι κάτω ή κοντά σε πρώην «κομμουνιστικές» δικτατορίες, που μας έχουν ξεπεράσει προ πολλού.
Από ποιους άλλους, εκτός από αυτά τα σκουπίδια να εμπνευστεί ο σημερινός έφηβος;
Τι άλλο (εναλλακτικό) υπάρχει;
Στην εποχή της φθηνής ατάκας, της ανάρτησης, της πειραγμένης φωτό, και της επιτηδευμένης μαγκιάς και καπατσοσύνης, που μέσα από το παντοδύναμο και κυρίαρχο διαδίκτυο μπλοκάρουν όλα τα υπόλοιπα;
Τα βιβλία, η καλή μουσική, η όποια ιδεολογία;
Τι από αυτά υπάρχει εύκολο και διαθέσιμο, που να μη χρειάζεται εντατικό ψάξιμο ή καθοδήγηση από κάποιον που όντως ξέρει, αλλά που είναι στην απ’ έξω μιας και δεν ακούει τραπ, και δεν θαυμάζει τον… Σνικ;
Και το κερασάκι στη τούρτα;
Όλα αυτά τα νέα παιδιά ψηφίζουν… από τα 17 τους.
Αν θελήσουν να πάνε στις κάλπες.
Καταλαβαίνετε δηλαδή…
Κυριάκος, Φραπές, Χασάπης, Πόπη, και λοιπά απορρίμματα μέχρι να σβήσει ο ήλιος…
ΥΓ- Είχε γράψει κάποτε ένα ποίημα ο Άρης Αλεξάνδρου, για τους σύγχρονους Βαρβάρους, που δεν θα μας έρθουν από τα σύνορα, αλλά θα ξεπηδήσουν μέσα από τις τηλεοράσεις, στα παιδικά δωμάτια… ή κάπως έτσι.
Σήμερα οι Βάρβαροι είναι όντως εντός των τειχών, και ξεπηδούν καθημερινά μέσα από τα κινητά των «ζαλισμένων» παιδιών μας, καταδικάζοντάς τα στον βούρκο!
Ουάου… περνάμε υπέροχα κι αυτό βγαίνει προς τα έξω!
Θα διαφωνησω. Οι πιτσιρικαδες που σημερα ειμαστε πανω κατω 17 και αγαπαμε την πατριδα μας, ζουμε σωστα και τιμια, ξερουμε κατι παραπανω για την ιστορια της χωρας μας, και πιστευουμε στον Θεο, ειμαστε περισσοτεροι απο οτι νομιζουν πολλοι.
Η “επισημη” εικονα της νεολαιας ειναι αυτη που παρουσιαζετε. Γιατι μια παρασιτικη μειοψηφια με δυνατη φωνη επικρατει. Αλλα σας προτεινω να πατε σε ενα λυκειο, και να μιλησετε με ατομα (κυριως αγορια) της ηλικιας που αναφερατε. Θα εκπλαγειτε. Και σε αντιθεση με την δικη σας γενια (με ολο τον σεβασμο), η δικια μας γενια δεν οδηγησε την χωρα σε καταρρευση. Πολλοι απο την δικη σας γενια θα επρεπε να κοιταχτουν πρωτα στον καθρεφτη, που ολοι τους τη ζωη λεηλατουσαν τα δημοσια ταμεια και τρωγαν επιδοματα απο τα δανεικα, αντι να μιλανε για εμας.
Η πραγματικότητα που περιγράφετε έχει γραμμένο πάνω της το ονοματεπώνυμο κάθε γονιού που, για να «ησυχάσει», βάζει στο παιδί του από τα 2 κινητό να δει. Τίποτε δεν επιβάλλεται ακουσίως. Σπείρατε ανέμους (περί (πειραγμένης) πρόσβασης στην πληροφορία και άλλες μπούρδες) και θερίζετε θύελλες (πρότυπα που περνάνε στα παιδιά σας οι τικτοκερς). Εξακολουθήστε να αγοράζετε (με 455 δόσεις) ζμαρτφοουνς στα (non smart) βλαστάρια σας, πηγαίνετε τα «δραστηριότητες» για να τα ξεφορτωθείτε, πληρώστε για «να καλλιεργήσουν τις δεξιότητες» οι 7χρονοι Τζόκοβιτς (έτσι είπε ο δάσκαλος, του αρέσει και του παιδιού).
Μόνο αυτούς που είναι υποχρεωμένοι να ζουν γύρω σας λυπάμαι.
Δεν θα πω ότι συμφωνώ ή διαφωνώ. Απλά εσύ ξέχασες ότι υπήρξες 17άρης !
Κάποιος απάντησε παραπάνω. Υπάρχει ελπίδα.
Ναι όλα αυτά ισχύουν για ένα μεγάλο κομμάτι της νεολαίας. Ομως οι νέοι αυτοί δεν έχουν μεριδιο στη δημιουργία συνθηκών αυτής της παρακμής. Αν απομονωσουμε τις αιτίες από την φτώχεια, την πολιτική διαφθορά, την λαθρομεταναστευση, το ανακάτεμα της ελληνικής κοινωνίας με άτομα τα οποία δεν είχαν καν στην κουλτούρα τους τον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή, τον συνεχή πόλεμο στις αξίες και στις παραδόσεις του ελληνικού έθνους, τότε μένει μόνο μία. Οι γονείς. Αυτοί λοιπόν στατιστικά που γεννήθηκαν από την δεκαετία του 80 και μετά και έχουν σήμερα παιδιά στην εφηβεία, κυρίως εχουν την ευθύνη της παρακμής. Και να γνωρίζετε το εξής. Επειδή τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά, ο πόλεμος που έρχεται θα κάνει αυτό που δεν έκαναν οι αποτυχημένοι γονείς αυτών των παιδιών. Θα συμμορφώσει χαρακτήρες μέσα από καταστροφή. Μόνο που δεν θα συμμορφωσει μόνο τους νέους, αλλά όλους.
Αυτοί που μας έφεραν τον Μητσοτάκη είναι οι 50+.
Οι νέοι μας ψάχνουν, όπως όλοι οι νέοι διαχρονικά, κάποιο νόημα στον ακατανόητο κόσμο γύρω τους και προσπαθούν να τον ερμηνεύσουν με τα εργαλεία σκέψης που διαμορφώνονται αργά αλλά σταθερά από μια σειρά παραγόντων.
Όπως λέει και το παλιό πλέον τραγούδι, “ο αστυνόμος ταυτότητα ζητάει μα εγώ την ψάχνω από τα δεκαεφτά”.
Ο αρθρογράφος”αστυνόμος” κατηγορεί μια γενιά γιατί ένα προβεβλημένο μέρος της έγινε όπως την οδήγησαν να γίνει αλλά με σύγχρονους όρους.
Με άλλα λόγια σήμερα ο πλουτισμός με κάθε τρόπο δεν εκφράζεται πια από σοβαροφανείς περσόνες όπως αυτες που γέμιζαν την δεκαετία του ενενήντα το χαζοκούτι αλλά μέσω τραπ που κυκλοφορεί ως το παράνομο φρούτο (και άρα θελκτικό) στο διαδίκτυο.
Όμως η ουσία δεν αλλάζει.
Πρόκειται για το ίδιο παίγνιο της επιβολής των αξιών των ελίτ στην συνείδηση των από κάτω.
Όμως, οποίος έρχεται σε επαφή με τα παιδιά αυτά γνωρίζει πως υπάρχουν παιδιά που θα διαμορφώσουν τα “μειοψηφικά ηφαίστεια” του αύριο (για να δανειστώ την έκφραση του Κουσούλη) τα οποία στην αναπόφευκτη κρίση που έρχεται θα είναι εκεί να στηρίξουν την κοινωνία και να δώσουν το παράδειγμα.
Δυστυχώς θα πέσει απάνω τους η ανάγκη στην κυκλική πορεία των κοινωνιών να γίνουν σκληροί για να διορθώσουν τις κακές εποχές που φέρνουν οι σημερινοί 50+.
Ευτυχώς ο λαός μας φέρει έναν πολιτισμό χιλιετιών, που όσο κι αν προσπαθούν οι οπαδοί του Μαυροκορδάτου και της εξάρτησης από την αμερικανική υποκουλτούρα σε κάθε επίπεδο,θα καταφέρει να βρει τις σταθερές που κάνουν τον άνθρωπο, Άνθρωπο.
Ας μην ανησυχεί ο αρθρογράφος, ο ραγιάς σήκωσε κεφάλι μετά από 400 χρόνια, κι ας υπήρχαν Φαναριώτες, κοτσαμπάσηδες, γενίτσαροι, προσκυνημένοι και Νενέκοι, δεν θα τα καταφέρει απέναντι στους Αγγλοσάξονες;
Χρόνος χρειάζεται.
@Λυμπέρης
Οι Φαναριώτες τότε αγαπητέ ήταν πατέρες του έθνους μας, ουδεμία σχέση με τους σημερινούς… Γι’ αυτό και θυσιάστηκαν πολλοί εξ αυτών.
@iridon
Κάποιοι θυσιάστηκαν για τον αγώνα, κάποιοι άλλοι προσπάθησαν να επιπλεύσουν αλλά δεν τα κατάφεραν στους ταραγμένους τότε χρόνους, κάποιοι επιβίωσαν ως ενεργούμενα των Οθωμανών και κάποιοι τέλος ήρθαν στο νεοσύστατο κράτος και επέβαλαν την δουλεία στην Εσπερία.