Του Χρήστου Μπολώση
Τους μαθητές της ΣΜΥΝ τούς εξοντώσατε. Εντάξει.
Εξοντώστε όμως τώρα και τον Οδυσσέα Ελύτη, που λέει: «Θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να ‘ρθει με την ευχή της Παναγίας και να καθαρίσει τον τόπο απ’ όλων των λογιώ της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τ’ απομεινάρια…» («Ναυτίλος του Αιώνα, Ιδιωτική οδός, Πρόσω ήρεμα, Α’»).
Εξοντώστε και τον Ίωνα Δραγούμη, που φωνάζει: «Τι θα πει ραγιάς; Ο ραγιάς είναι μισός άνθρωπος. Τη ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα. Τον κυνηγάς και κρύβεται. Τον δέρνεις και ακόμα σκύβει. Τον σκοτώνεις και σωπαίνει».
Αποτάξτε και τον Περικλή Γιαννόπουλο: «Πάψτε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες – αναφορατζήδες – να εξευτελίζετε τη φυλή. Πάψτε παλιόγριες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το σπαθί. Τα πάντα στη ζωή, η φύσις το λέει, κατακτώνται με το σπαθί. Κι έτσι είναι και μόνο έτσι πρέπει να είναι».
Βέβαια, οι μαθητές της ΣΜΥΝ δεν φτάσανε σε αυτό το σημείο, αλλά για τους… «σαπιοδάσκαλους» μάλλον το ξεπεράσανε.
Άλλωστε τους ακούσανε και μικρά παιδιά και δεν κάνει.
Ασχέτως αν οι πάσης φύσεως ΛΟΑΤΚΙ επιτρέπεται να παρελαύνουν με εσώρουχα και οι διάφορες τηλεπερσόνες να μας εξιστορούν πώς μαλώσανε με τους πρώην συντρόφους τους, που βέβαια είναι της ιδίας κατηγορίας.
