Έρμη Ελλάδα…

Του Μανώλη Κοττάκη

Η πατρίδα μας είναι ευλογημένος τόπος. Όμορφος τόπος. Αγιασμένος τόπος. Κοιτάς ψηλά και βλέπεις τους αγγέλους να σου χαμογελούν στον γαλανό ουρανό. Κοιτάς χαμηλά και αντικρίζεις στη γη τα θαύματα της μητέρας φύσης. Την οποία προστατεύουμε, σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση. Κοιτάς γύρω σου και απολαμβάνεις τα πολύ έντονα χρώματα και τις τραγουδιστές ελληνικές φωνές.

Αυτή την πατρίδα, όμως, που κατάφερε να μείνει όρθια έπειτα από μια χρεοκοπία και να περισώσει την αξιοπρέπειά της χάρη στην αυτοσυγκράτηση και την καρτερία του σοφού λαού της, κατά βάθος δεν την αγαπάμε. Μόλις βγήκαμε στο ξέφωτο, συμπεριφερόμαστε σαν να θέλουμε να την καταστρέψουμε. Φλερτάρουμε πάλι όλοι με την ύβρι. Αδιακρίτως.

Το πρόβλημα της νέας Ελλάδος που ξεπήδησε μέσα από την παλαιά δεν είναι οικονομικό. Μέχρι το 2032 που λήγει η ρύθμιση του χρέους έχουμε καιρό. Λείπει και ο Σόιμπλε πλέον. Το πρόβλημά της δεν είναι μόνο ηθικό και αξιακό, όπως υποστηρίζω καιρό τώρα, παρατηρώντας το σάπισμά μας από την κορυφή έως τη βάση. Το πρόβλημά της είναι κυρίως αισθητικό. Εγκαθιδρύσαμε την ασχήμια και το κιτς πάλι. Αναγορεύουμε την ασχήμια σε mainstream για να την επιβάλουμε με το ζόρι. Και το χειρότερο: Αφαιρούμε από την ασχήμια αυτή καθετί εθνικό για να τη βαπτίσουμε παγκόσμια τάση και να την απενοχοποιήσουμε.

Το περιθώριο ζει μεγάλες δόξες. Ο νέος βασιλιάς είναι η υποκουλτούρα και ο εκφυλισμός του ανθρώπου. Όσο πιο πολύ εκφυλίζεται ο άνθρωπος τόσο περισσότερο αποθεώνεται. Όσο πιο πολύ απέχει από τον πολιτισμό τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχει να ανέβει στο βάθρο.

Παραδείγματα άπειρα. Το πρώτο: Η υποκουλτούρα που ονομάστηκε ελληνικό τραγούδι και θα μας εκπροσωπήσει στη Eurovision. Την οποία πληρώνουμε αδρά από τους φόρους μας. Ίδρωνε, κορόιδο Έλληνα! Το πρόβλημά του δεν είναι ότι το ερμηνεύει μια Ελληνοσουδανή που, όταν εμφανίστηκε στο ελληνικό στερέωμα, μας συγκίνησε με τη διασκευή δημοτικών τραγουδιών που έκανε. Το πρόβλημά του δεν είναι ότι θυμίζει Μπόλιγουντ και ούτε καν Δύση, δεν μιλάμε για Ελλάδα. Το πρόβλημα του δεν είναι ότι το χορογράφησε ένας Αθίγγανος με καταγωγή από το συνοικισμό Ήφαιστος της Κομοτηνής, ο οποίος δηλώνει «Οθωμανός παλαιότουρκος». Ελληνικό τραγούδι σε ρυθμούς «παλαιότουρκου», προσέξτε!

Το πρόβλημά του εν συνόλω, εικόνα, ήχος και στίχος, είναι η ασχήμια. Το πρόβλημά του είναι ότι, αντί να έχει ελληνικό φως, έχει βαθύ ανατολικό («συμπεριληπτικό-πολυπολιτισμικό») σκοτάδι. Το πρόβλημά του δεν είναι πως δεν είναι ούτε καν γνησίως Ανατολή, αλλά ένα μπάσταρδο της Ανατολής. Κι όμως, κάτω από αυτό το κατασκεύασμα θα μπει η ελληνική σημαία. Την οποία θα ανεμίζει η Σάττι το βράδυ του ημιτελικού-τελικού.

Α, ρε Κολοκοτρώνη! Να ήξερες ότι θα βάψει τη σημαία ροζ ο κατά τύχη δήμαρχος Δούκας και ότι θα επιμεληθεί ελληνικό τραγούδι «Οθωμανός παλαιότουρκος», να δω αν θα τα έδινες όλα για εμάς!

Παράδειγμα δεύτερο: Ο τρανς που προπηλακίστηκε στη Θεσσαλονίκη. Κανείς δεν είναι υπέρ της βίας. Κανείς υπέρ του χλευασμού και της αποδοκιμασίας. Όποιος και αν είναι, ό,τι θέλει είναι. Με δέκα χαλκάδες στη μύτη, με ξεπλυμένο μαλλί, ό,τι! Όποιος έχει την ελευθερία έχει και την ευθύνη.

Τα είπε πολύ ωραία στο μήνυμά του ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος. Κανείς δεν είναι όμως και υπέρ της πρόκλησης. Το ζήτημα με τον νεαρό αυτόν «πολυτραυματία», που είναι μετά βαβαιότητος δημιούργημα κάποιας οικογένειας σε κρίση, δεν είναι η σεξουαλική ταυτότητά του, αλλά η έλλειψη αυτοεκτίμησης.

Στο διαδίκτυο ήδη κυκλοφορούν εικόνες του «στα τέσσερα» από σελίδες γνωριμιών με το κινητό του στις οποίες συστήνεται ως «ενεργοπαθητικός» που αναζητά πελάτες. Η συμπαράσταση σε κάποιον που προπηλακίζεται είναι αυτονόητη. Η αποθέωση σε κάποιον που εκφυλίζεται και θέλει και ISO, όμως, όχι. Δεν μπορεί να είναι πρότυπο που αγκαλιάζεται από τις πολιτικές δυνάμεις το δικαίωμα στον εκφυλισμό.

Παράδειγμα τρίτο. Προσέξτε καλά το «λουκ» που λανσάρεται από τα κοσμικά στέκια και τα μπαρ μέχρι τους μπράβους στις πόρτες, τους συνοδούς και τους οδηγούς της νεοπλουτέ ελίτ της ύβρεως: κουρεμένο κεφάλι, κοντό γενάκι, μαύρη αμφίεση, μπότα. «Λουκ» Ισλάμ. «Λουκ» Ταλιμπάν. «Λουκ» Μπιν Λάντεν. Τι σχέση έχει ο Έλληνας με όλα αυτά;

Κι όμως! Του πέρασαν την ασχήμια μέσα από το «λουκ» που λανσάρουν οι μουσουλμάνοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία και την Ελλάδα. Η χειρότερη ασχήμια απ’ όλες όμως είναι η γλώσσα μας. Τα «μπρο», τα «μπος», τα «έχουμε μπιφ», τα «τσάλεντζ» και οι λοιπές συντομογραφίες αηδίες. Οι Έλληνες μιλάνε με κομμένες ξένες λέξεις λες και έχουν πάθει λόξιγκα. Οι Έλληνες σπανίως βαπτίζουν τα καταστήματά τους με ελληνικά ονόματα. Οι Έλληνες γράφουν σαν βλάχοι με greeklish στα κινητά λέξεις που τους έρχονται στα χείλη από αιώνες πίσω ως κληρονομιά από τους προγόνους μας.

Πρωταγωνιστής της ασχήμιας είναι το κράτος με τα pass και τα βαρβαρικά gov και έπονται οι άλλοι. Οι Έλληνες «επαναστατούν» και νομίζουν ότι… είναι «καθυστερημένοι» όταν η Πολιτεία τούς συστήνει να μεταδίδουν ολίγο περισσότερο ελληνική μουσική στα καταστήματά τους.

Παράδειγμα τελικό της νέας ελληνικής ασχήμιας, η δειλία. Αυτοί που βάλλουν ως αγέλη δέκα εναντίον ενός (συμμαθητή τους) και όχι ένας εναντίον ενός που ίσως κάναμε κάποτε στις αλάνες δεν είναι απλώς βίαιοι άνθρωποι. Είναι άνθρωποι χωρίς μπέσα, με ασχήμια. Που θέλουν να επικρατήσουν χωρίς κανόνες. Αυτοί που χρησιμοποιούν τη σωματική τους ρώμη για να βλάψουν τη γυναίκα τους επειδή δεν αντέχουν την απόρριψη είναι επίσης το ίδιο άσχημοι άνθρωποι. Αυτοί που ακροπατώντας στο σκοτάδι βάζουν βόμβες και ανατινάζουν βενζινάδικα και κάβες δεν δημιουργούν απλώς αίσθηση ανομίας στην πατρίδα μας. Διαχέουν την ασχήμια και τη δειλία τους.

Με ξέρετε χρόνια! Είναι στιγμές που αναθαρρώ και πιστεύοντας ότι θα καταφέρουμε να την αποφύγουμε την ύβρι. Και ας φλερτάρουμε πάλι με αυτήν ως δούλοι της ύλης.

Έρχονται όμως και στιγμές που κοιτάζω πρόσωπα, πρότυπα, αισθητικές και διακρίνω παντού μια Ελλάδα που δεν αναγνωρίζω. Ελλάδα γεμάτη ασχήμια και χυδαιότητα. Ελλάδα που της λείπουν οι ποιότητες. Και το ωραιότερο: Αυτή η Ελλάς του περιθωρίου και της ασχημίας λανσάρεται ως πρότυπο.

Και κάθε φορά που τολμά κανείς να πει ότι «δεν είναι Ελλάδα αυτό», προπηλακίζεται από τον στημένο διαδικτυακό όχλο ως «σκοταδιστής», «ομοφοβικός», «ακροδεξιός», «σεξιστής», «μη συμπεριληπτικός», ξέρετε τώρα τις λέξεις με τις οποίες σε «βάφουν» όταν δεν προσαρμόζεσαι στας γραφάς.

Και αν τυχόν επιμένεις πάλι ότι δεν είναι Ελλάς αυτή η ασχήμια, τότε το νέο σύστημα αρχίζει το κλάμα το γοερό: «Τι μας βρήκε! Τι πάθαμε! Τι θα κάνουμε τώρα! Ακροδεξιά!». Σπρώχνει η ασχήμια τον κόσμο στα άκρα και η υγιής αντίδραση «ετικετάρεται» ως ακροδεξιά. Ενώ το μεγαλύτερο άκρο είναι η επιβολή τού τίποτα.

Δεν ξέρω πού θα «καθίσει» αυτό το εκκρεμές. Αλλά όταν το «περιθώριο» βαπτίζεται «υγιές Κέντρο» και το υγιές Κέντρο» βαπτίζεται, καταδιώκεται και το κυριότερο καταπιέζεται ως «περιθώριο», μόνον καλές ημέρες δεν θα έρθουν. Η ασχήμια θα διαρκέσει.

ΥΓ.: Προς τον δήμαρχο της ασχήμιας κύριο Δούκα: Αφού σας αρέσει τόσο πολύ το ροζ χρώμα και «βάψατε» το δημαρχείο με τη ροζ σημαία της Λαλέ, μια πρόταση: Βάψτε και το υπηρεσιακό σας αυτοκίνητο ροζ να κυκλοφορείτε στην Αθήνα να σας καμαρώνουμε «πινκ»…

  1. Φυτευτή η παρακμή, η κυβέρνηση μας κάνει τα πάντα για να εξαφανίσει αρχές, αξίες, νόηση και ηθική από την κοινωνία μας, θέλει την ανθρώπινη σκλαβιά μας. Ίσως φοβάται το « οποίος συλλογάται ελεύθερος, συλλογάται σωστά.

  2. Η παρακμή δεν προέκυψε από την μια μέρα στην επόμενη. Προετοιμάστηκε και την επέβαλλαν σε βάθος πολλών χρόνων. Πρώτα ερήμωσαν την χώρα φυγή-μετανάστευση. Αφού ρίζωσαν οι μετανάστες σε δεύτερη πατρίδα -τι επιτυχία και αυτή- έθεσαν ισχυρά θεμέλια περί επιβολής άλλης κουλτούρας, άλλες αρχές, άλλες αξίες. Διχασμένες οικογένειες δικοί τους άνθρωποι μοιρασμένοι και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
    Μας έφεραν τον λαοπλάνο πολιτικό με το έξω οι βάσεις έξω το ΝΑΤΟ. Αλλά ταυτόχρονα έπεσε και η χρεοκοπία αργά αλλά σταθερά. Ικανοί και άξιοι να παρουσιάσουμε με επιτυχία Ολυμπιακούς Αγώνες με μηδέν ανάπτυξη. Ολοκληρώθηκε το παραμύθι και λίγο μετά άρχισε το λουρί να σφίγγει όχι ακαριαία με αργούς ρυθμούς. Εάν δεν δώσετε αναλύσεις με πραγματικά στοιχεία και χρονολογίες ο απλός πολίτης δεν διαθέτει την πολυτέλεια να διαθέτει πλούσιο αρχείο πρόσφατο.
    Όσο ο Έλληνας παραμυθιάζεται- δεν αφουγκράζεται- δεν υποψιάζεται το πόσο θέλουν αυτή τη χώρα- τη χώρα μας να την εξουσιάζουν και να την χρησιμοποιούν για δικούς τους σκοπούς ουδεμία διαφορετική εικόνα προς αξίες και αρχές που κάποτε μάθαμε από πολύ μικρά παιδιά.
    Η ασχήμια επιβλήθηκε με δόλια μέσα, δεν θα αντέξει ώστε να ριζώσει όσο και να έχει διάρκεια το απολύτως βέβαιο. Ο καιρός, ο αθεράπευτος χρόνος έχει τις δικές του αρχές και ξέρει το πως να δώσει τις λύσεις.

  3. Αφήσαμε την χώρα μας να καταρεύσει..Κοιτάζαμε από την..άλλη. Το Τίμημα πλεόν σκληρό..< Βυθιζόμαστε ως Χώρα, μηδενιζόμαστε ως Κοινωνία..Και πλέο το ερώτημα.. ? Με τα χειρότερα, ήδη καθ¨οδόν..

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Η σχέση Αθήνας – Λευκωσίας και τα μηνύματα Ερντογάν

Ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης δεν είναι από τους Ελλαδίτες πολιτικούς που, σε κάποια φάση της 20ετούς κοινοβουλευτικής σταδιοδρομίας του,...

Η ατίμωση βήμα βήμα

Οι μεγάλοι ηλεκτρονικοί πίνακες που υπάρχουν στα γραφεία της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας στο Πεντάγωνο και δείχνουν σε real...

Σιγή Μαξίμου για τα αίσχη του εταίρου τού Ερντογάν

Η Δέσποινα Βανδή έκανε ό,τι θα έπραττε στη θέση της κάθε Έλληνας. Ακύρωσε τη συναυλία της στη Σμύρνη επειδή...

Βανδή και Δένδιας παρέδωσαν «μάθημα»!

Ακούω την ένσταση κάποιων -όσων θέλουν ντε και καλά να σπεκουλάρουν- ότι η Δέσποινα Βανδή έπραξε πολύ άστοχα, αποδεχόμενη...