Συνέντευξη στον Κώστα Πρώιμο
Είναι Ελληνοαμερικανός, λάτρης της Ελλάδας και ίσως από τους ελάχιστους γνήσιους πρεσβευτές των υπερπολύτιμων αθλητικών ιδεωδών.
Ο ανωτέρω πρόλογος γίνεται για τον ερασιτέχνη υπεραθλητή Στέφανο Κονανδρέα, ο οποίος θα τεθεί σε λίγες μέρες αντιμέτωπος με μια μεγάλη αγωνιστική πρόκληση: θα διανύσει μια απόσταση 35 χιλιομέτρων κολυμπώντας.
Διαβάστε παρακάτω την ενδιαφέρουσα συνέντευξη αποκλειστικά στην «Ενημέρωση της Περ. Πελοποννήσου».
► Κύριε Κονανδρέα, Θα επιχειρήσετε σε λίγες μέρες, να διανύσετε κολυμπώντας την απόσταση Σπετσών – Ύδρας. Ποια είναι τα κίνητρα σας;
Στέφανος Κονανδρέας: Θα προσπαθήσω να καλύψω 32-35 χλμ. Πρόκειται για μια συμβολική απόσταση, καθώς είναι ίδια με εκείνη της Μάγχης. Θα κολυμπήσω πίσω από το Τρίκερι εκκινώντας την Κυριακή 14 Ιουνίου, κατά μήκος της ακτογραμμής της Ύδρας, τερματίζοντας στην πόλη την επόμενη μέρα. Το όλο εγχείρημα, άρχισε σαν αστείο, Μετά από προπόνηση σε πισίνα 33 μέτρων, το χειμώνα του 2025, κολύμπησα από τον Άγιο Αιμιλιανό, απευθείας, μέχρι την άκρη της Ύδρας. Ήταν εκπληκτικά εύκολο. Οπότε, αποφάσισα να διπλασιάσω την απόσταση. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να διευκρινίσω, ότι στην προσπάθεια αυτή, δε θα είμαι μόνος μου. Για λόγους ασφαλείας, θα συνοδεύομαι από ένα βοηθητικό σκάφος, με κυβερνήτη τον Γιώργο Καλλία, καπετάνιο 3ης γενιάς, ο οποίος μεγάλωσε σε αυτά τα νερά. Όσον αφορά τα κίνητρά μου, η ιστορία ξεκινά, όταν ήμουν μικρό παιδί. Οι γονείς μου με έφερναν στην περιοχή κάθε καλοκαίρι. (Μη μπορώντας να οδηγήσω το δικό μου σκάφος, και έχοντας τεράστια επιθυμία να εξερευνήσω την περιοχή, κολυμπούσα εδώ κι εκεί χρησιμοποιώντας την σανίδα windsurf Hifly του πατέρα μου, με τροποποιημένο κουπί.) Κάθε καλοκαίρι, εγώ και τα παιδιά με τα οποία έκανα παρέα, προσπαθούσαμε να φτάσουμε κολυμπώντας, σε όλο και πιο μακρινούς προορισμούς, και νιώθαμε υπερβολικά περήφανοι όταν τα καταφέρναμε. Καθώς μεγάλωνα, ένιωθα πως εγώ διατήρησα αυτό το αθλητικό και νεανικό πνεύμα μέσα μου.
Κάπου στην ιστορία, υπάρχει και λίγο πείσμα. Όταν πήγαινα σε πόλεις της περιοχής (Πόρτο Χέλι, Ερμιόνη, Κρανίδι), ρωτούσα τους ντόπιους, εάν είχε ποτέ κανείς κολυμπήσει μέχρι το Τρίκερι, το Δοκό ή την Ύδρα. Η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: “Είσαι τρελός;” Παρότι οι περισσότεροι Έλληνες μεγαλώνουμε δίπλα στη θάλασσα, και κολυμπάμε πολύ καλά, δεν είμαστε διατεθειμένοι να κολυμπήσουμε αρκετά χιλιόμετρα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί άλλες ευρωπαϊκές χώρες με χειρότερες θάλασσες από τις δικές μας, ανέπτυξαν μια εξειδικευμένη κουλτούρα κολυμβητών αντοχής. (Ενώ οι ‘Έλληνες υπήρξαν πρωτοπόροι σε πολλές δραστηριότητες που σχετίζονται με τη θάλασσα – ήδη από το 1911 Έλληνες σφουγγαράδες, όπως ο Γεώργιος Χατζής, έφτασαν σε βάθος 77 μέτρων, ενώ σήμερα οι κορυφαίοι ελεύθεροι δύτες φτάνουν τα 70 μέτρα – δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρωτοστατούμε και στην κολύμβηση μακρινών αποστάσεων ή σε άλλα θαλάσσια αθλήματα).
► Γιατί επιλέξατε την συγκεκριμένη διαδρομή;
Στέφανος Κονανδρέας: Το παλιό λιμάνι των Σπετσών και το λιμάνι της Ύδρας, έχουν τεράστια ιστορική σημασία για τους Έλληνες, καθώς, πριν από 2 αιώνες, οι ναυτικοί αυτών των νησιών αξιοποίησαν τις ναυτικές τους γνώσεις και τις περιουσίες τους, για να συμβάλλουν στην απελευθέρωση της πατρίδας από τους Οθωμανούς. Στο μυαλό μου, αυτή η διαδρομή, θα πρέπει να καθιερωθεί σαν ετήσια πρόκληση και πρόσκληση για τους φίλους της «ανοιχτής θάλασσας».
► Κατά την διάρκεια των άθλων σας υπάρχει χώρος για σκέψεις; Ή είστε απολύτως προσηλωμένος στον στόχο σας;
Στέφανος Κονανδρέας: Αυτή είναι μια καλή ερώτηση. Όταν προπονούμαι τόσες πολλές ώρες στην πισίνα, σκέφτομαι όλα τα οργανωτικά ζητήματα που απαιτούνται για την πραγματική διαδρομή. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της κολύμβησης στη θάλασσα, υπάρχουν τόσα πολλά ερεθίσματα, σε αντίθεση με μια μπλε γραμμή στον πάτο μιας πισίνας δύο μέτρων, που ο χρόνος περνά πολύ γρήγορα. Επιπλέον, το να κολυμπώ σε νερά που αγαπώ, είναι καθαρή απόλαυση.
► Θεωρείτε τον εαυτό σας αλτρουιστή; Και αν ναι, αισθάνεστε μόνος σας; Σε έναν κόσμο όπου τα αθλητικά ιδεώδη και όσα αυτά πρεσβεύουν μάλλον αργοσβήνουν;
Στέφανος Κονανδρέας: Ναι, θεωρώ τον εαυτό μου αλτρουιστή. Όμως, αυτό που έχω συνειδητοποιήσει, είναι ότι δημιουργώ και έχω τις καλύτερες φιλίες με ανθρώπους που είναι επίσης γενναιόδωροι. Έτσι, δεν αισθάνομαι μόνος, αλλά περισσότερο συνειδητοποιημένος, ότι λίγοι άνθρωποι προσφέρουν χωρίς να περιμένουν κάτι σε αντάλλαγμα. Η έννοια του αθλητισμού είναι περίπλοκη. Όταν παίρνω τα παιδιά μου από το σχολείο, νιώθω ότι όλα τα παιδιά είναι αθλητές – τρέχουν και παίζουν όποτε βρίσκουν ευκαιρία. Ταυτόχρονα όμως, ζούμε σε έναν κόσμο, όπου οι έφηβοι είναι λιγότερο δραστήριοι. Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος έχει έμφυτη κλίση σε τουλάχιστον ένα άθλημα, και πως η άσκησή του, ανεξαρτήτως ηλικίας, θα έπρεπε να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής του.
► Ποια είναι η σχέση σας με την Ελλάδα, την χώρα που γέννησε το Ολυμπιακό Πνεύμα;
Στέφανος Κονανδρέας: Είμαι μισός Έλληνας και μισός Αμερικανός. Γεννήθηκα στην Αθήνα (το 1980), αλλά έφυγα από τη χώρα 10 ημέρες αργότερα. Είχα όμως το προνόμιο να επισκέπτομαι την Ελλάδα κάθε χρόνο και πάντοτε ένιωθα βαθιά εκτίμηση και αγάπη για την ιστορίας της. Όταν επισκέπτεται κανείς τα μουσεία στην Ελλάδα, συναντά το Ολυμπιακό πνεύμα, σχεδόν σε κάθε αρχαίο έργο τέχνης. Στην αρχαιότητα, το να έχεις έναν πληθυσμό σε άριστη φυσική κατάσταση ήταν ζωτικής σημασίας για την ευημερία του κράτους και την διατήρηση του πολιτισμού. (Η γεωργία, αλλά και η διάκριση στις τέχνες, την επιστήμη και τη φιλοσοφία, καθώς και η στρατιωτική (προστασία;) αριστεία, βασίζονταν σε έναν πληθυσμό με εξαιρετική φυσική κατάσταση. Αυτό ήταν πλήρως κατανοητό από τους αρχαίους Έλληνες και αντικατοπτριζόταν στην τέχνη τους. Στο σημερινό κόσμο ζούμε μέσα σε πολύ διαφορετικές συνθήκες. Παρότι δε βασιζόμαστε πλέον στη σωματική δύναμη για να προστατεύσουμε την πόλη μας ή να καλλιεργήσουμε τη γη), δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε την ευλογία να απολαμβάνουμε πάνω από 250 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο, εκπληκτικές παραλίες και τοπία, καθώς και μια από τις πιο υγιεινές διατροφές στην Ευρώπη. Οφείλουμε στον εαυτό μας να ανταποκριθούμε στα πρότυπα των προγόνων μας.
► Ποια είναι τα μελλοντικά σας αθλητικά πλάνα;
Στέφανος Κονανδρέας: Δε θεωρούσα ποτέ τον εαυτό μου εξαιρετικό αθλητή. Όμως, θα συνεχίσω να πιέζω τον εαυτό μου και τα όρια μου, μέσα από αθλήματα χαμηλής καταπόνησης του οργανισμού, όπως η κολύμβηση και η ποδηλασία. Αυτό που πραγματικά εύχομαι, όμως, είναι άλλοι Έλληνες κολυμβητές να δουν αυτήν την προσπάθεια ως έμπνευση για θα θέσουν τους δικούς τους στόχους και θα ήμουν υπερήφανος, η προσπάθειά μου να είναι η παρακαταθήκη για τη δημιουργία ετησίου αγώνα κολύμβησης αντοχής στην περιοχή.
Πηγή: enpel.gr
