Του Μανώλη Κοττάκη
Τώρα που ο πόλεμος δείχνει να τελειώνει σιγά σιγά, καιρός είναι να τοποθετηθούν μερικά πράγματα στη θέση τους.
Οι εν Ελλάδι φανατικοί οπαδοί του Ζελένσκι με αμηχανία εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους για το γεγονός ότι εκτός από τους λεγόμενους ακροδεξιούς, όπως τους έχουν στο μυαλό τους, βγαίνουν τώρα μπροστά και τους ζητούν τον λόγο ακόμα και διακεκριμένα στελέχη της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης.
Πώς τόλμησαν να διαφοροποιηθούν; Έγκλημα!
Σε όλη τη διάρκεια της υπερτριετούς αναμέτρησης υπήρξε μία σύγχυση, την οποία οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε σήμερα: Δεν ετέθη ποτέ δίλημμα σε όλους όσοι έχουν στο μυαλό τους αποκλειστικά το εθνικό συμφέρον της πατρίδας μας και όχι το συμφέρον της Ουκρανίας, της Γερμανίας, της Αμερικής ή της Ρωσίας από ποια πλευρά θα σταθούμε.
Προφανώς και δεν θα στεκόμασταν ποτέ στο πλευρό του εισβολέα, όσο κι αν αυτά τα οποία προηγήθηκαν και θα αποκαλυφθούν ιστορικά θα δείξουν ότι η εισβολή προκλήθηκε εσκεμμένα και ότι ήταν ένα στρατηγικό σχέδιο της Αμερικής για να έχει έναν εύκολο εχθρό για να επιβεβαιώνει την κυριαρχία της στον κόσμο.
Ο εισβολέας είναι πάντοτε εισβολέας.
Η Ελλάδα ήταν υποχρεωμένη να λάβει θέση κατά της εισβολής της Ρωσίας από θέση αρχής. Όχι μόνο γιατί έχει Κύπρο, αλλά γιατί έχει και Θράκη. Γιατί έχει και νησιά του Αιγαίου.
Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι να φτάσουμε να γίνουμε ιπποκόμοι του διεθνούς κατεστημένου, του Λευκού Οίκου του Μπάιντεν, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, της μαριονέτας Ούρσουλα και διαφόρων άλλων τυχάρπαστων ώστε να πρωτοστατήσουμε ως εμπροσθοφυλακή ακόμα και με συμβολικές πράξεις στον πόλεμο αυτό, απέναντι σε μία φίλη χώρα, αυτό έχει τεράστια διαφορά.
Ποιος σήμερα θα απολογηθεί μετά την ήττα για τις ακρότητες ότι η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία, φράση την οποία ξεστόμισε ο υπερφίαλος πρωθυπουργός της Ελλάδος;
Ποιος θα απολογηθεί ότι η Ελλάδα έστελνε πρόθυμα όπλα, με τα οποία μπορεί και να δολοφονήθηκαν Έλληνες ομογενείς στη Μαριούπολη από τα τάγματα του Αζόφ;
Ποιος θα απολογηθεί για τις ανόητες πράξεις αποκλεισμού των μπαλέτων Μπολσόι και άλλων μεγάλων Ρώσων καλλιτεχνών από τα φεστιβάλ του υπουργείου Πολιτισμού;
Ποιος θα απολογηθεί που πήγε ο πρωθυπουργός στο Κογκρέσο και συνέκρινε τον αγώνα των Ελλήνων για την εθνική ανεξαρτησία του 1821 με όσα συνέβησαν στις ρωσόφωνες περιοχές του Ντονμπάς, του Χαρκόβου και της Ζαπορίζια;
Και έθεσε στην ίδια μοίρα περίπου τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη με τον Ζελένσκι;
Ποιος θα απολογηθεί που αυτές οι ακρότητες και αθλιότητες σήμερα είναι καταγεγραμμένες στις σελίδες του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών και η Ελλάδα μαζί και η Κύπρος αναφέρονται ως εχθροί της ρωσικής ομοσπονδίας;
Και ποιος θα απολογηθεί αν αύριο η Ρωσία πάρει το μέρος της Τουρκίας στο Αιγαίο και στο Κυπριακό, συνέπεια αυτών των ανοησιών;
Ο κύριος Μητσοτάκης μπορεί να είναι στη θέση του στην πρωθυπουργία και να απολογηθεί για όλα αυτά, μπορεί όμως και να μην είναι.
Οι συνέπειες των πράξεών του, όμως, θα είναι μόνιμες για τα εθνικά συμφέροντα. Κι άλλες χώρες ευρωπαϊκές στάθηκαν στο πλευρό της Ουκρανίας από θέση αρχής. Κι άλλες χώρες βοήθησαν στο μέτρο του δυνατού στην αναμέτρηση.
Αλλά αυτό που κάναμε εμείς, να αδειάσουμε τις αποθήκες του στρατού μας από όπλα και από αντιαρματικά, να βγούμε στην πρώτη γραμμή της ρωσοφοβίας και να αναφερόμαστε ακόμα και σε ρωσικά bots στο διαδίκτυο ότι δήθεν μπορεί να αναμειχθούν στα εσωτερικά της πατρίδα μας για να ανατρέψουν την κυβέρνηση δεν νομίζουμε ότι το έκανε και κανένας άλλος.
Εμείς μόνο και η πρόεδρος της Κομισιόν, η οποία όμως δεν είναι εκλεγμένος ηγέτης χώρας-μέλους για να δίνει λόγο στον λαό της.
Και όχι μόνο το κάναμε, αλλά πήγαινε στην Ουάσινγκτον και υπερηφανευόταν δημοσίως ο πρωθυπουργός, ότι εξασθένησε την αμυντική ικανότητα της χώρας για χάρη της Ουκρανίας!
Και μετά, όταν του γράφαμε από αυτήν εδώ τη θέση ότι για εκείνα τα λόγια και μόνον έπρεπε να συσταθεί προανακριτική για τη στάση μας στην Ουκρανία, κάποιοι στην Ελλάδα χοροπηδούσαν και μας επιτίθεντο μέσα από τους λογαριασμούς τους στο διαδίκτυο.
Τώρα, όμως, που φτάνει η ώρα του λογαριασμού; Θα σηκώσει κανένας το χέρι να μιλήσει; Να κάνει αυτοκριτική;
Μόνο από τον Τσίπρα θα ζητάμε αυτοκριτική;
Αυτοί που έσπευσαν να προδικάσουν την έκβαση ενός πολέμου και έπεσαν τραγικά έξω, δεν πρέπει να κάνουν αυτοκριτική μέχρι δημοσίου αυτομαστιγώματος;
Η καταστροφή που υπέστησαν οι ελληνορωσικές σχέσεις αυτά τα τρία χρόνια είναι πραγματικά ανυπολόγιστη. Η πληγή είναι τεράστια. Το τραύμα βαθύ.
Πολύ λίγοι όρθωσαν ανάστημα και μίλησαν, μεταξύ αυτών κι εμείς.
Τολμήσαμε μέσα στην καρδιά του πολέμου να δημοσιεύσουμε ρεπορτάζ για το πώς καταπίεζαν τους Έλληνες της Μαριούπολης οι ναζιστές του Αζόφ και να το αποδείξουμε με φωτογραφίες. Αδιαφορώντας αν θα μας κολλήσουν ρετσινιές. Εμείς εργαζόμαστε για την πατρίδα και τον Ελληνισμό δωρεάν, όχι επί πληρωμή.
Η γνώση ότι μας κατηγορούσαν μέσα ενημέρωσης των οποίων οι ιδιοκτήτες τους το πρωί έσπαγαν τις δυτικές κυρώσεις και κουβαλούσαν το πετρέλαιο του Πούτιν από τον αόρατο στόλο τους και το βράδυ έβαζαν τους παπαγάλους τους να μας επιτίθενται μας έκαναν να νιώθουμε μια απέραντη ηρεμία για το αν κάνουμε το σωστό για τον τόπο μας, την πατρίδα μας και τον Ελληνισμό.
Τώρα, που θα ξαναμοιραστεί ο κόσμος και η Ελλάδα θα παρακολουθεί το μοίρασμα από μια γωνιά ως επαίτης, δεν θα απολογηθούμε εμείς. Θα πρέπει να απολογηθούν αυτοί. Γιατί το πραγματικό πουτιναριό σε αυτή την πατρίδα είναι αυτοί.
Εμείς το χρέος μας το κάναμε και νιώθουμε και τα έχουμε καλά με το μαξιλάρι μας. Αυτοί θα ζήσουν με τους εφιάλτες και να ζητήσουν και καμιά συγγνώμη. Αν έχουνε φιλότιμο.
Δύο τελευταίες παρατηρήσεις: Περιττό να πούμε ότι η πρωθυπουργία Μητσοτάκη μέσα σε αυτή τη γεωπολιτική νέα πραγματικότητα θα φαντάζει ανορθογραφία. Σε λίγο δεν θα χωρά. Θα είναι μειονέκτημα για τη χώρα.
Επίσης: Η μοίρα των προθύμων είναι γνωστή. Οι μεγάλες δυνάμεις βάζουν πάντοτε μικρές χώρες μπροστά για να τους κάνουν τη δουλειά, αλλά στο τέλος τις εγκαταλείπουν και τις αφήνουν να ζήσουν τη δική τους μικρασιατική καταστροφή.
Το πάθαμε εμείς που μπήκαμε μπροστά το 1922 για χάρη άλλων στη Μικρασία, το έχουν πάθει οι Κούρδοι κατ’ επανάληψη, το παθαίνουν τώρα και οι Ουκρανοί που υπογράφουν μια συνθηκολόγηση έπειτα από ήττα σε έναν πόλεμο τον οποίο παροτρύνθηκαν να προκαλέσουν. Και βγαίνουν από αυτόν με σκυφτό το κεφάλι.
Το δίδαγμα;
Αν είναι να ηττηθείς, ας είναι τουλάχιστον στον δικό σου πόλεμο. Όχι στον πόλεμο των άλλων.
Κάποτε θα βγει στη φόρα τι λεφτά πήραν από τη USAID όλοι αυτοί που αλυχτούν κατά της Ρωσίας στο διαδίκτυο (δεν μιλάμε για τους γραφικούς κομματικούς των 0,90€ ανά σχόλιο). Τότε θα πέσει τρελό γέλιο.
Το πουτιναριο είσαι σύ από την αρχή ως το τέλος.
Αφριζεις γιατί οι Ουκρανοί αντιστάθηκαν και αντιστέκονται. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ. ΓΙΑΤΊ ΒΙΆΖΕΣΑΙ…
Τρεις+Ένας Άνδρες κρατούν όρθια την Ουκρανία.
Β. Ζαλουζνι (εξ Δεξιού Τομέα),
Α. Μπιλετσκι ιδρυτής Αζοφ, διοικητής του 1ου Σώματος Στρατού -Στρατιά-μετεξελιξη του ΑΖΟΦ,
Κ. Μπουντάνοφ Υπερήρωας
+ Ν. Προκοπενκο ΑΖΟΦ Υπερήρωας του Αζοφσταλ.
Εσύ ούτε στα όνειρα σου μια στιγμή από τις ζωές τους
Οι Ουκρανοί είναι δυτικοί, λευκοί Ευρωπαίοι, δεν γουστάρουν μογγολια στις αυλές τους, τι δεν καταλαβαίνεις…
Και γραφε στο πρώτο πρόσωπο, δεν εκπροσωπείς παρά μόνο τον εαυτό σου. “Εμείς” λέει… ποιοί είστε σεις; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
¨Δεν έχει φύλλο η Ουκρανία¨ “U have no cards” (είχε πει ο Τραμπ στον Ζελένσκι)
Τα φύλλα “που δεν έχει’ η Ουκρανίας
1. 1.000.000 Μαχητές εκπαιδευμένοι φουλ, από εκεί που ήταν άοπλοι, ανυπεράσπιστοι. 50.000 γυναίκες σε όλα τα στρατιωτικά πόστα, γιατροί, νοσηλεύτριες, αρματίστριες, ως και σκοπεύτριες που έχουν καταρρίψει drones.
2. Χωρίς δικό της πολεμικό στόλο ακύρωσε το 1/3 του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας με τα Sea Baby και τα θρυλικά Magura (σχεδιασμός, υλοποίηση Κύριλο Μπουντάνοφ αυτό). Τα ρωσικά πολεμικά δεν τολμούν να ξεμυτίσουν από τα αγκυροβόλια.
3. Απελευθέρωσε στη συνέχεια το 50% των εδαφών που αστραπιαία μπόρεσε και κατέλαβε η Ρωσία αμέσως με την εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022 -και αυτό γιατί η Ουκρανία κατελήφθη εξ απήνης, άοπλη και αμέριμνη (εγκληματικό σφάλμα Ζελένσκι), παρά το ότι προειδοποιούσαν όλοι “τι κάνουν τόσα ρωσικά στρατά στα σύνορα;” Έτσι έχασε μέσα σε 3 μήνες την Μαριούπολη, την Μελιτόπολη, το Ενιχένσκ, αν και το Αζόφ (Προκοπένκο) προειδοποιούσε έγκαιρα να στείλουν κάποια άμυνα.
4. Λιγότερο από το 1% του ουκρανικού εδάφους μόνο, μπόρεσε από τον Νοέμβριο του 2022 ο εισβολέας να καταλάβει και να κατέχει (πλην του αρχικού, που τους ‘έπιασε στον ύπνο’)
5. Έχει καταστρέψει το 40% της δυναμικότητας των ρωσικών διϋλιστηρίων, με drones και πυραύλους made in Ukraine, πλέον. Όλα δική της παραγωγή.
6. 1 εκατομμύριο υπολογίζονται οι εισβολείς που σκοτώθηκαν στις μάχες. Όχι ότι και η Ουκρανία δεν έχει θύματα. Αλίμονο. Αλλά συνήθως αναλογεί 1 αμυνόμενος εναντίον 6 (έως 10) εισβολέων για να έχει επιτυχία η επίθεση. Στο Αφγανιστάν 10 χρόνια η ΕΣΣΔ είχε πολύ λιγότερους.
10. Ουκρανική εισβολή και κατοχή του Κούρσκ για μεγάλο διάστημα, πρώτη φορά μετά τον 2ο Π.Π.
11. Ανυπολόγιστης αξίας καταστροφές ρωσικών οπλικών συστημάτων, οπλισμού κλπ.
12. Η ουκρανική αεράμυνα κατέρριψε τον ‘ακαταμάχητο, άτρωτο’ ρωσικό υπερηχητικό πύραυλο Kinzhal, πρώτη φορά στα χρονικά.
12. Βιομηχανία παραγωγής αυτόνομων εναέριων μέσων: 4.000.000 drones ετησίως, όσα όλα μαζί οι χώρες του ΝΑΤΟ.
13. Επιχείρηση Spiderweb, εις βάθος μέσα στο ρωσικό έδαφος (αόρατες νταλίκες φορτωμένες drones και τα γνωστά).
14. Ακόμα και υπό εχθρικά πυρά, αποκατέστησε τον ζωτικό “διάδρομο του σταριού” στην Μαύρη Θάλασσα.
Για το τέλος, θρυλική έμεινε η απάντηση του Ζαλούζνι στις αιτιάσεις για την ανατίναξη των αγωγών: “Δεν ξέρω τι μου λέτε. Άπαξ και φύγει η τορπίλη δεν σταματάει με τίποτα”. Μόνο αυτό.
Για όλα αυτά και πολλά άλλα, οι Ουκρανοί έχουν καταστεί το πρότυπο μαχητικότητας και αντίστασης στον 21ο αιώνα. Μόνο να μάθουμε έχουμε από αυτούς, ένα τσαλαπατημένο και κατασυκοφαντημένο έθνος που σηκώθηκε και κατέπληξε τον κόσμο.
Κανονικά έπρεπε να έχουμε αδελφοποιήσει πόλεις και περιφέρειες με αντίστοιχες ουκρανικές. Προς το παρόν στο Β.Α. Αιγαίο αδελφοποιούνται με τουρκικούς δήμους απέναντι. Μάλλον είσαι εντάξει με αυτό…
Ανατολικέ τομέα,
Ακόμα να ξεπεράσεις το γεγονός ότι σου έφαγαν τα λεφτά στα κωλόμπαρα οι Ρωσίδες;