Ας επανέλθει ο Τσίπρας. Είναι η μοναδική ελπίδα του Μητσοτάκη να ξαναπάρει 41% (ποσοστό που δεν έχει πλέον ούτε στα κεντρικά της Ν.Δ. στο Μοσχάτο)
Του Παναγιώτη Λιάκου
Οι Αμερικανοί κορδώνονται όποτε επαναλαμβάνουν τη φράση ότι στη χώρα τους «οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πρόεδρος». Με αυτό εννοούν ότι δεν έχει σημασία η απώτερη εθνοτική καταγωγή σου, το χρώμα σου, η κοινωνικοοικονομική τάξη από την οποία προέρχεσαι. Το μόνο που μετράει είναι η ικανότητά σου, οι επιδόσεις σου στον χώρο όπου δραστηριοποιείσαι, η ποιότητα του χαρακτήρα σου, το έργο που έχεις προσφέρει στο σύνολο, το πρόγραμμά σου και οι προτεραιότητες που θέτεις για την κρατική λειτουργία. Αυτές οι αρετές μπορούν να σε κάνουν πρόεδρο χωρίς να χρειαστεί να πατήσεις πάνω στους ώμους λαμπερών και οικονομικά ισχυρών προγόνων. Αυτά τα λέει η φράση. Η πραγματικότητα, πάντα, λέει άλλα…
Ας έρθουμε τώρα στην Ελλάδα που φθίνει πληθυσμιακά, πολιτισμικά, τεχνολογικά, οικονομικά και γεωπολιτικά. Εδώ ισχύει τούτη η φράση, αλλά με μια προσθήκη: «Οποιοσδήποτε άσχετος, ακατάλληλος για αξίωμα, ανελλήνιστος, ανερμάτιστος καραγκιόζης, ξενόδουλος, γελοίος ή/και δόλιος μπορεί να γίνει πρόεδρος, πρωθυπουργός, υπουργός, κρατικός αξιωματούχος». Αρκεί να έχει το κατάλληλο (κομματικό) χρώμα, το κατάλληλο DNA και τους κατάλληλους «πάτρωνες», ντόπιους και ξένους, που θα τον φτάσουν μέχρι την πολυθρονάρα του αξιώματός του και θα τη μοιραστούν μαζί του.
Σόγια, βλήματα, ανεμούρια και λαμόγια λυμαίνονται τη χώρα εδώ και δεκαετίες και δεν έχουν αφήσει πέτρα πάνω στην πέτρα. Κι όσο καταστρέφουν, άλλο τόσο διαφημίζονται και -δυστυχώς- ψηφίζονται.
Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, αν εξετάσουμε την πιθανότητα επανενεργοποίησης του Αλέξη Τσίπρα στην ιερή αποστολή της… σωτηρίας του έθνους (όχι του ελληνικού βέβαια, αλλά οπωσδήποτε κάποιου άλλου που μας αντιπαθεί), θα διαπιστώσουμε ότι πρέπει να βιαστεί!
Η πτωτική εποχή μας όχι μόνο γεννά Τσίπρες, αλλά τους ποθεί κολασμένα. Και ο υπαρκτός μητσοτακισμός επιθυμεί την… απόψυξη του Αλέξη Τσίπρα, το ξαναζέσταμα και το ξανασερβίρισμά του στο πόπολο ως «αντίπαλον δέος» του «τσιτάχ» (όπως έχουν αποκαλέσει τον Κυριάκο οι αθεράπευτοι υμνωδοί του). Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο μαζί μάς φασκελώνουν και μας φορολογούν ανηλεώς.
Ας επανέλθει επιτέλους ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι η μοναδική ελπίδα του Μητσοτάκη να ξαναπάρει 41% (ποσοστό που δεν έχει πλέον ούτε στα κεντρικά της Ν.Δ. στο Μοσχάτο).
Τόσα λεφτά έχουν αμφότεροι και τσιγκουνεύονται να φτιάξουν τα δόντια τους .
Και ποιες ανάγκες της εποχής μπορεί να καλύψει αυτή η απαξιωμένη πολιτική φιγούρα;
Υπάρχει κανένας Μπουκέλε στην πιάτσα;
Οι ελάχιστες διεθνείς φάρες μας δουλεύουν, με ντόπια πολιτικά πτώματα προσπαθούν να συνεχίσουν τη διακυβέρνηση της Ελλάδας.
Φαντάζομαι να ξύπνησαν οι Έλληνες, πολλά κακά μας κληρονόμησαν οι δυο αυτοί κύριοι.
Πλήγωσαν θανάσιμα τη χώρα και προσβάλαν όλους τους Έλληνες.
Σώνει, ξεπέρασαν τα όρια μας.
έ έχει και παιδιά ο κυριάκος μας, αυτά δε θα κυβερνήσουν;