Εκτός από την κατανόηση της σημερινής Ρωσίας, η άνοδος και η πτώση των Ρώσων Ολιγαρχών βοηθά και κάποιους εγχώριους πολιτικούς να αντιληφθούν ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση κανείς επιχειρηματίας, όσο ισχυρός κι αν είναι, δεν μπορεί να επιβληθεί στην πολιτική εξουσία.
_________________________________________________________________________________________
Με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991 προέκυψε μια Ρωσία που έμοιαζε περισσότερο με το αμερικανικό «Φαρ Γουέστ», παρά με ένα κράτος που προηγουμένως ήταν παγκόσμια δύναμη. Μέσα από αυτό το κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό χάος, αναδύθηκαν τρεις ανταγωνιστικές φατρίες: Οι «Siloviki» (σιλαβίκι, ισχυροί) , η «Οικογένεια» και οι «Ολιγάρχες», που ξεκίνησαν πόλεμο μεταξύ τους με έπαθλο τα πλούσια λάφυρα της χώρας.
Σε πρώτη φάση, οι Ολιγάρχες ευδοκίμησαν μέσα στο καθεστώς πλήρους ανομίας που επικράτησε στην μετασοβιετική Ρωσία. Άρπαξαν εταιρικές περιουσίες και δημιούργησαν αυτοκρατορίες «συνονθυλεύματα». Ακολούθησε η κατάρρευση του ρουβλίου το 1998 και ένα νέο κύμα Ολιγαρχών ξεκίνησε την δημιουργία πραγματικών αυτή τη φορά οικονομικών αυτοκρατοριών. Οι οποίες όμως είχαν και πολιτικές φιλοδοξίες, όπως αποδεικνύεται με την περίπτωση του ιδιοκτήτη της πετρελαϊκής εταιρίας Yukos, Mikhail Khodorkovsky.
Το έτος 2004 ήταν σημείο καμπής για τους Ρώσους Ολιγάρχες που άρχισαν να αντλούν κεφάλαια από τις εξωτερικές αγορές ώστε να αναπτύξουν τις αυτοκρατορίες τους. Ο τότε Πρόεδρος Πούτιν χαλιναγώγησε τις πολιτικές τους φιλοδοξίες γκρεμίζοντας μερικούς (πχ τον Khodorkovsky που τον έβαλε φυλακή) ενώ έβαλε κάποιους άλλους σε τροχιά Κρεμλίνου. Δεν προσπάθησε όμως σε καμία περίπτωση να σταματήσει την άνευ προηγουμένου ροή συναλλάγματος από το εξωτερικό.
Τότε είναι που εμφανίσθηκε και η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 η οποία και δημιούργησε την τέλεια καταιγίδα για τους Ολιγάρχες. Τόσο το παιχνίδι όσο και οι παίκτες δεν θα ήταν ποτέ πια οι ίδιοι. Οι περισσότεροι Ρώσοι μεγιστάνες που μέχρι πρότινος ήταν γνωστοί ως Ολιγάρχες, τώρα απλά θέλουν να θεωρούνται ως επιχειρηματίες, πιστοί στο Κρεμλίνο πάνω από όλα. Αρχίζουν να αλλάζουν τρόπο ζωής αποφεύγοντας τις ακρότητες και διατηρώντας χαμηλό προφίλ. Κάθε χρόνο η Forbes δημοσιεύει τη λίστα με τους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη και το 2009 πολλοί επιλεγέντες Ρώσοι ζήτησαν να μη συμπεριληφθούν ώστε να αποφύγουν ελέγχους του Κρεμλίνου.
Οι μόνοι Ολιγάρχες που θα επιβιώσουν της κρίσης θα είναι αυτοί που το Κρεμλίνο θα επιλέξει να διατηρήσει ουσιαστικά ως υπαλλήλους του…..
Διαβάστε την τρίτη συνέχεια του αφιερώματός μας στους Ρώσους Ολιγάρχες
Ρώσοι Ολιγάρχες Μέρος 3ον: Τέρμα τα γλέντια.
Οι προηγούμενες συνέχειες είναι εδώ
Ρώσοι Ολιγάρχες – Μέρος 1ον
Ρώσοι Ολιγάρχες – Μέρος 2ον
Οι Ρώσοι Ολιγάρχες και οι περιουσίες τους
(στην φωτο ο Πούτιν με τον Αμπράμοβιτς)
